hier voor velen van jullie die mij o zo uitlachten toen ik vertelde dat portillo wss toch hing blijven bij brugge , maarja , iedereen lachte dat hier natuurlijk weg
nuja blijkbaar had ik dan toch maar eens terug gelijk ...
Op stap met Javier PORTILLO door Brugge
”Als de trainer het mij vraagt, wil ik blijven”
2006 kon voor Javier Portillo niet mooier beginnen. Met twee doelpunten en twee assists in twee wedstrijden, lijkt de Spanjaard eindelijk zijn draai te hebben gevonden binnen de ploeg en in Brugge. Zou het bezoek van zijn vriendin daar iets mee te maken hebben? “Het is zalig dat ze er is. En als ik volgend seizoen nog bij Brugge blijf, komt ze hier een jaar wonen.”
Bron: Het Laatste Nieuws
Spanjaarden en bittere kou, het blijft een onverzoenbare combinatie. Het is mistig in Brugge en de thermometer wijst –3 graden aan. De korte wandeling van de auto naar het Spaanse restaurant Bodega Lorenas op het Brugse Simon Stievenplein is voor de tengere spits een ware marteling. “Je had je jas moeten aantrekken”, pest zijn knappe vriendin (die helaas niet gefotografeerd wil worden, nvdr.) hem, terwijl ze lief over zijn rug wrijft. Gelukkig heeft patron Baldino al enkele warme ‘bon bons’ klaarstaan. De in Madrid superpopulaire mix van gecondenseerde melk, koffie en likeur past perfect bij het Spaanse decor.
Al wat opgewarmd, Javier?
(Lacht) “Met dit weer zet ik echt geen voet meer buiten. Ik ben tijdens de winterstop zestien dagen lang bij mijn familie in Madrid geweest. Het weer is er veel zachter dan hier. Daar heb ik veel gerust en waren mijn batterijen weer opgeladen voor de stage met Club Brugge in het Zuid-Spaanse Benahavis. Het was fijn om het nieuwe jaar in eigen land te kunnen voorbereiden.”
Heb je contact gehad met spelers van Madrid?
“Ja, ik heb met veel ex-ploegmaats gesproken in die twee weken. Met Gutti, Casillas en vooral Raùl heb ik lange telefoongesprekken gehad. Ik maakte me zorgen om Raùl. Na zijn zware blessure (Raùl ging in het competitieduel met Barcelona door zijn knie en beschadigde het kapsel en de banden in zijn linkerknie, nvdr.) wilde ik weten hoe het met hem ging en hoe hij zich voelde. Real Madrid kende zonder hem een slechte reeks, maar stilaan lijken er weer betere tijden aan te komen. Ik wens hem een snel herstel toe.”
Volgen Raùl en co. nog steeds jouw prestaties op de voet?
“Ze zijn nog steeds bezorgd om mij en bellen me constant. Ze zien ook dat ik hier goals maak en zij zijn even gelukkig als ik. Hoe kan dat ook anders? Raùl en ik deelden vier jaar lang de kleedkamers sinds ik debuteerde bij de eerste ploeg van Madrid. We hebben een lange en hechte vriendschap.”
Had je heimwee naar Madrid?
“Mijn familie en vrienden mis ik natuurlijk wel, maar de stad zelf mis ik niet. Ik heb het goed getroffen in Brugge. De sfeer die deze stad uitademt, heeft iets magisch. Ik voel me hier thuis en ik betrap mezelf erop weinig aan Madrid te denken in rustige momenten.”
De vakantie heeft je duidelijk deugd gedaan, want je scoorde in twee wedstrijden twee goals en gaf twee assists.
“Ik zei al dat ik vertrouwen nodig had van de trainer Jan Ceulemans om goed te kunnen functioneren. Ik voel veel liefde en steun vanuit de club en daardoor heb ik veel vertrouwen in mezelf en in de ploeg gekregen. Mijn assist aan Ishiaku in de wedstrijd op Roeselare deed ik in het belang van de ploeg. Dat zou een prioriteit van elke speler moeten zijn. Als een ploegmaat in een betere positie staat, moet je hem de bal en het doelpunt gunnen.”
Mogen we daaruit afleiden dat het beter botert tussen Ceulemans en Portillo?
“Jazeker. De relatie met Ceulemans is veel verbeterd. Hij complimenteert me als ik iets goed doe en wijst me kordaat op de dingen die beter kunnen. Ik ben zeer tevreden over de technische staf. De trainers helpen me heel veel. Dankzij hen is mijn Belgisch avontuur een fijne ervaring aan het worden. Ik kwam naar België om mijn niveau op te krikken. Ik voel me elke week mentaal en fysiek sterker worden. Ik besef maar al te goed dat iedereen veel geduld heeft gehad met mij.”
Je speelt en woont nu reeds zes maanden in Brugge. Wat valt je het meeste op aan het Belgische voetbal?
“Het niveau is vrij goed. Het is een erg verdedigend ingesteld soort voetbal. Een totaal ander voetbal dan ik gewoon was in Spanje. Maar als profspeler moet je je kunnen aanpassen. Soms gaat dat vlot, soms neemt het wat meer tijd in beslag. Ik heb aan het Belgische voetbal moeten wennen, maar die periode is achter de rug. Ik voel me nu eindelijk in mijn sas.”
“Wat me ook opvalt: supporters staan hier echt achter hun ploeg en steunen ons elke wedstrijd. In Spanje durft een aanhanger zich na een reeks nederlagen soms tégen de ploeg te keren. In Brugge is dat niet het geval. Of we nu verliezen, gelijkspelen of winnen, de fans blijven ons steunen.”
Heb jij altijd voetballer willen worden?
(Resoluut) “Ja. Sinds mijn negende wilde ik voetballer worden bij Real Madrid. Tot mijn 22ste heb ik in alle jeugdreeksen gespeeld. Dat ging niet altijd even gemakkelijk. Wij wonen in Aranjuez, een stadje op 40 kilometer van Madrid. In de beginjaren had niemand in de familie een rijbewijs. Gelukkig kon mijn pa dagelijks een buur of een vriend optrommelen om mij naar de training te brengen. Met succes, want van mijn negende tot mijn achttiende heb ik nooit een training bij Real gemist en ben ik zelfs nooit te laat op een training geweest.”
Je speelde dertien jaar lang bij Madrid, maar kreeg nooit je kans. Geeft dat geen wrang gevoel?
“Je moet dat kunnen relativeren. Als je ziet dat ik tegen wereldspelers als Ronaldo en Raùl moest opboksen, maakt dat de twijfels draaglijker. Madrid is en blijft de club van mijn hart, maar ik voelde dat ik mijn geluk elders moest gaan zoeken.”
Dat zal je vriendin graag horen.
(Lacht) “Ik ben heel blij dat ze een paar maanden bij ons komt wonen. Het is fijn dat ze bij mijn familie is. Ze is een Spaans fotomodel en we kennen elkaar al een hele tijd. We zijn al tweeënhalf jaar samen en tot mei zal ze me komen aanmoedigen. Ze deelt niet echt mijn liefde voor het spel, maar tegen Brussels en Roeselare zat ze op de tribune. Of ik daarom zo goed speelde? Het motiveert me dat ze hier is. Ik draag trouwens elke goal die ik scoor aan mijn familie op, als eerbetoon.
Je zal je familie nog vaak kunnen eren, want je lijkt je basisplaats bij Brugge beet te hebben.
“Bij Brugge is niemand zeker van een basisplaats. De trainer behandelt ons als gelijken en iedereen moet even hard knokken voor zijn basisplaats.”
Ben je hier volgend jaar ook nog?
“Alles hangt af van Jan Ceulemans en Marc Degryse. Als de trainer wil dat ik in Brugge blijf en hij zegt me dat persoonlijk, dan wil ik dat overwegen. Maar ook Real Madrid zal zijn zegje doen. Ik ben hier alvast graag. Als ik beslis om in Brugge te blijven, zal mijn vriendin een jaar bij me komen wonen. Dat is alvast een kopzorg minder.”
De topschutter voor mij wordt Tchité (die in een mindere periode is) of Dosunmu, het is hem van harte gegund allesinds
deze reactie versta ik toch echt niet hoor !! dit voor een brugge fan?...