Ik snap niet wat je hier flauw aan kunt vinden hoor. Er zijn weinig massasprints geweest, en relatief weinig geslaagde lange vluchten. Er is in enorm veel etappes strijd geleverd tussen de favorieten, in feite hebben ze zelfs geen enkele kans laten voorbij gaan. Ze hebben in elke bergrit voor de ritzege gestreden, en dat met open vizier (muv miss van de rit naar Blockhaus). We hebben twee (imho) legendarische ritten gehad met de enorm zware tijdrit in Cinque Terre en met de koninginnerit naar Monte Petrano, de zwaarste rit van deze eeuw in een GR, dixit de renners. Di Luca heeft overal strijd geleverd, hoewel hij in feite enigszins beperkt is in zijn mogelijkheden (is niet de man van een lange aanval). Sastre, Basso en Pellizotti hebben aanvallend gereden. We hebben sommige renners er totaal zien door zakken, andere zijn weer komen bovendrijven in de laatste week. En misschien wel bovenal was daar LA die met zijn aanwezigheid alles gewoon een beetje spannender maakt, of je hem nu leuk vindt of niet, en bovendien met zijn filmpjes een leuke kijk biedt op het peloton.
Dusja, ik vind dit een schitterende Giro.

Het is een feit dat er niemand sterk genoeg is om minuten weg te rijden van de rest, maar tis niet dat we dat zouden vertrouwen als dat wel gebeurt he.