Archief - De Rode Duivels - Deel 3

rizla + zei:

Ook bij de beleidsmensen in de bond zie je al te vaak figuren die er niet echt thuishoren naar mijn gevoel. Om dat gebrek aan professionalisme vanwege bond te illustreren, na Guy Thys is men op een gegeven moment gaan zoeken naar een coach waar de spelers ook een vader figuur zouden in vinden, net als bij Thys. Want dat is wat men veronderstelde als probleem voor ons minder presteren. Men kwam uit bij Waseige. Nu, niets over waseige he, maar de redenering op zich was te belachelijk voor woorden.
...
En als laatste, en het zal voor sommigen vast vreemd klinken, maar de afschaffing van onze legerdienst was op vele vlakken het slechtste wat ons land kon overkomen (imo) :/ Dat blijft voor velen de beste vaderfiguur in huidige tijden :/. De kuren van onze slappe salon voetballerkes in de eigen competitie hadden ze daar probleemloos afgeleerd. Net zoals vuile tackles en de bek van een scheids volschelden. Iemand als Vandenborre had er mss ook meer vent geworden dan de wispelturigheid die hij vandaag op het veld brengt. Dan had hij mss een echte wereldtopper geweest.

Klik om te vergroten...

Benjamin zei:

Daar zeg je iets interessants. In Nederland wordt Rinus Michels, de man die als eerste in Europa succes had met totaalvoetbal en de buitenspelval, gezien als een van de beste trainers die wij hebben gehad, misschien wel DE beste.
Advocaat, die zijn assistent was en heel wat kleiner is (ik doel nu enkel op zijn lichaamslengte ), heeft niet voor niets de bijnaam "de kleine generaal" gekregen, Rinus Michels was de grote generaal. Een man die als een sfinx practisch niets zei en enorm hard kon handelen t.o.v. de spelers met tucht en discipline hoog in het vaandel. Hij deed de beroemde uitspraak "Topvoetbal is zoiets als oorlog. Wie te netjes blijft, is verloren" wat hem natuurlijk niet in dank werd afgenomen door die mensen die de oorlog hebben meegemaakt.
Het heeft de spelers geen kwaad gedaan, de meer getalenteerden van hen hadden daarna nog een onvoorstelbaar prachtige carriëre.

Kortom, je zou best wel eens gelijk kunnen hebben dat het goed is voor die jongens wanneer de bondscoach als een soort van generaal die manschappen leidt. Zeker voor veel huidige jongeren zou dit goed zijn (ook de twintigers), niet alleen voor de topvoetbaltalenten.
Ik ben dus eigenlijk wel voorstander van een jaartje dienst met veel fysieke training en discipline maar dan ontdaan van de rustige periode waarin vooral wordt gezopen en de extreem grove zaken zoals een kip de nek om moeten draaien. Ik ben er van overtuigd dat dit voor veel jongeren goed zou zijn.

Klik om te vergroten...

Hannibal zei:

Een glas cola wilt ook al eens helpen.

Klik om te vergroten...

BleKKie zei:

ongelooflijk hé, hoe je zo'n teksten uit je botten kan slaan, man man

Klik om te vergroten...

BleKKie zei:

Ik heb geen idee waarover je het hebt, want ik lees die lange posts van u meestal niet

Klik om te vergroten...

BleKKie zei:

Ik heb geen idee waarover je het hebt, want ik lees die lange posts van u meestal niet

Klik om te vergroten...

rizla + zei:

Ah op die manier, ik ging ervanuit dat je het wel gelezen had vandaar. De meesten lezen zo'n teksten niet, ikzelf dikwijls ook niet. (soms wel) Het staat er maar voor zij die het onderwerp willen lezen he

Klik om te vergroten...

rizla + zei:

even gaan ;

Gisteren keek ik na het plaatsen van m'n post toevallig nog naar een verklaring van een oudere Nederlandse dame die gevraagd werd naar haar mening omtrent de paniek, oorzaken en veiligheid tijdens het vieren van de bevrijdingsfeesten in Nederland. De dame in kwestie reageerde vrij filosofisch met;

" De dag van vandaag is het allemaal individualisme, iedereen is altijd maar bezig met zichzelf, niemand gaat nog mee in wat hoort en hoe het zou moeten zijn, de samenhorigheid is zoek " (bvb; de mensen kennen hun buren ook niet meer )

Wat ikzelf geleerd heb tijdens m'n periode in het leger is dat er verschillende mensen uit verschillende streken en lagen van de bevolking uit het burgerleven, bij elkaar werden geworpen. De een al minder gedisciplineerd dan de andere en iedereen met zijn eigen karakter, temperamentje of maniertjes van thuis meegekregen. Toevallig zat ik in een peleton waarvan de sergeant op het einde van de 'voorbereiding' zei dat hij nog nooit in heel zijn bestaansleven als beroepsmilitair zo'n allegaartje aan nietsnutten en onbenullen bij elkaar had gezien als wij. Geen enkele keer waren we op tijd voor de vlaggengroet bvb, er was er altijd wel ene die niet uit zijn bed geraakte of met zijn hemd nog uit zijn broek zhet verkeerde hand tegen zijn hoofd zette etc etc etc. Het was verschrikkelijk. ((We zaten dan ook in de allerlaatse lichting en waren mss wel de prototypen van moderne tijden, waartijdens kinderen door hun ouders met veel mindere harde hand werden opgevoed dan dat dit voor onze eigen ouders nog het geval was. Tenslotte waren onze grootouders de mensen die de oorlog meemaakten bvb.))

Maar wees gerust, dat hadden we geweten destijds.
Ik kan verzekeren dat in het leger nooit of te nimmer het individu gestraft wordt, maar altijd heel de groep. De keren dat ik de latrinens heb mogen schuren omwille de streken van een ander kan ik niet op 2 handen tellen. Zulke dingen zorgen er ondermeer voor dat de groep zich op den duur tegen de daders zal keren, ze zullen hen uitsluiten en zelfs het leven zuur maken tot ze eendrachtig worden en zich net als jijzelf na verloop van tijd toch gaan schikken naar de wensen van het leger. We moesten er allemaal samen door, en het was ook de enige manier dingen aangenamer te maken voor onzelf in de toekomst. Luisteren en uitvoeren zonder morren. In het leger weet men perfect hoe men de samenhorigheid binnen een groep op heel erg korte termijn kan bereiken, en de tegendraadsheid uitsluiten. Ze zijn gewoon slimmer dan een bende snotneuzen die denken alles beter te weten. We zijn onze voorbereiding uiteindelijk uitgestapt als best marcherende peleton v/d compagnie ! We werden dan ook voldoende gestraft en gepest het uiteindelijk enkel nog maar goed te willen doen, geen half werk meer. Het was een kwestie van eer geworden. Onze sergeant, een steenkoude harde rakker, was fier en gaf voor het eerst in twee maanden blijk van respect voor ons. Dat doet wat he.
Mensen leren elkaar waarderen in het leger, vooroordelen slippen weg, individualisme wordt groep (ook denken als), eenvoud is de magie.

Persoonlijk geloof ik heel erg hard in samenhorigheid en discipline, vooral in een teamsport. Mbokani is een individualist, zoals velen het zijn de dag van vandaag. Altijd zelf willen scoren omwille de eigen carriere, ipv de wedstrijd met z'n 11ven te willen WINNEN, door het balletje af te leggen naar die andere grote naam/(concurrent) in het team.


Sommigen beweren dat de kleine generaal hier niets bereikt heeft gedurende de tijd die hij hier was. Dan moeten ze beter kijken, want hij was heel goed op weg, al was het maar dat hij de discipline weer terugbracht om te beginnen. Dingen die in feite vanzelfsprekend horen te zijn.

Klik om te vergroten...

rafiki zei:

Ciman LOL

Klik om te vergroten...