glashelder
Legacy Member
Wonkelrijm zei:Moest ik op het middelbaar zitten en ik weet dat ik nooit hogeschool zou kunnen volgen omdat mijn ouders het niet kunnen betalen dan zijn er twee zaken die je kan doen.
- Je kan jezelf er bij neerleggen en een zo sterk mogelijke finaliteitsrichting proberen te volgen in het secundair zodat je mits een 7e jaar een goeie technische job kan uitvoeren.
- Je kan proberen om via een overheidsinstantie zoals het leger te gaan studeren en op die manier je hoger of universiteitsdiploma proberen te halen. Bij dit laatste moet je uiteraard al je competenties uit de kast halen.
Armoede gaat verder dan enkel het financiële. Er is ook een gebrek aan cultureel kapitaal. Jij weet dit soort dingen, jij weet dat er zoiets is als een 7de jaar, jij weet welke richtingen sterk zijn, jij weet dat het mogelijk is om via het leger te studeren, jij weet dat er zoiets bestaat als het PMS en het JAC en soortgelijke instanties. Dit is je ooit gezegd geweest, op school, door familie, door vrienden. Jij hebt een redelijk brede kijk op de wereld en je mogelijkheden, qua onderwijs en werk.
Armoede gaat niet alleen over school niet kunnen betalen, maar ook over simpelweg niet wéten wat er mogelijk is. Als je in een situatie zit waar de overgrote meerderheid van vrienden, familie en kennissen nooit verder heeft gestudeerd, werkloos is of het eigenlijk weinig kan schelen wat jij doet met je leven, kan je dat soort dingen niet weten. Je hoéft het ook niet te weten want "jouw soort" zal toch nooit écht belangrijke dingen doen (dat heb je van kleinsaf gehoord en zie je overal om je heen). Zelfs leerkrachten en instanties zoals het PMS beoordelen je op je afkomst, de job die je ouders (al dan niet) uitoefenen. De mensen die je op televisie ziet, politiekers en bekende mensen en zelfs de normale, gemiddelde mensen, dat is allemaal een ver-van-mijn-bed-show, jij kent zulke mensen niet en je kent hun taal niet (jij spreekt plat dialect en je woordenschat is niet zo heel groot, ze hebben het over onderwerpen waar jij niets van afweet) en je weet dat je nooit deel zal uitmaken van die wereld.
Je kan écht niet verwachten dat iemand die zo opgroeit, in een buurt vol marginalen (even cru gesteld), in een familie vol marginalen, waar nog nooit iemand een universiteit of een hogeschool van dichtbij heeft gezien, dat die dan plots perfect weet hoe het moet in de wereld, wat er mogelijk is, welke paden hij moet bewandelen om te bereiken wat hij wil bereiken. Nee, als je zo opgroeit dénk je er niet eens aan om dat te bereiken, want je hele leven lang krijg je van iedereen het signaal dat jij niet tot dat "soort mensen" behoort en dat ook nooit zal doen.
Ik zeg niet dat dit dé oorzaken zijn van de rellen in Engeland (dat weet ik niet, ik ken die mensen niet), maar als we het dan toch over armoede hebben en "je kan alles bereiken als je maar hard genoeg werkt", is het wel eens nodig dat er verder wordt gekeken dan alleen het financiële plaatje.
Zo hebben ze er duidelijk een paar nodig in de UK! Misschien zijn kinderen op missie sturen later?
Dat is naast de kwestie maar in godsnaam, hoe kunt ge uzelf nu een realist noemen en een paar zinnen verder gaat ge bijna beweren dat iedereen die rijk is daar hard voor gewerkt is.