Lakigigar zei:
Groen en Spa hebben vaak ook gemeenschappelijke standpunten, lijkt me logisch dat ze dan veelal samenwerken.
Ik noem dat dat het verhaal van de kip en het ei.
Kunnen groen en spa zo goed samenwerken omdat ze zoveel gemeenschappelijke standpunten hebben.
Of maken ze zoveel gemeenschappelijke standpunten, opdat ze zo goed kunnen samenwerken?
Groen speelt veel te veel de rol van links/socialistische adnex met een groene tint, en alhoewel ze daardoor altijd zonder al te veel moeite konden parasiteren op het succes van de SPa, kunnen ze tegenwoordig ook minstens even vaak niet participeren in de regering wanneer SPa achteruit boert. En ik schat dat, nu dat de na-oorlogse huiver voor alles wat rechts&nationalistisch is in zowel Europa als de US weggevloeid is, datvoortaan meer nadelen dan voordelen gaat leveren.
Sociale rechtvaardigheid is nu 1 van de drie pilaren van groen, (naast pacifisme en ecologisch denken) maar dat is niet altijd zo geweest. In tegenstelling tot andere groen-linkse partijen in Europa positioneerde het Agalev/Groen van de jaren tachtig zich niet of nauwelijks als links of progressief. En het is in die jaren dat ze ook het meeste succes boekten. Ooit was Agalev/Groen een brede groene stroming die de klassieke politieke tegenstellingen van links/rechts probeerde te overstijgen.
De vraag is dus of groen zich voortaan niet beter terug profileert als centrumpartij. Want 9 van de 10 keer dat ze in beeld komen gaat het toch echt wel over jaknikkerij met de SPa over sociale thema's en niet over groene thema's. En dat met zure koppen als die van Calvo en Almaci met de agressiviteitsdrang van een pitbull terrier (in dezelfde onaantrekkelijke stijl van Bruno Tobback) die alles behalve een uitstraling geeft van een 'pacifistische pillaar'.
Ik mis personen als Wouter Van Besien of Mieke Vogels toch wel.