Epyon zei:
Impliciete staatsschuld is een fictief getal dat weinig relevantie heeft. Het extrapoleert de huidige begrotingstekorten naar de toekomst, alsof ieder jaar zoals de voorbije jaren is en alsof er geen ingrepen in het beleid komen. Logisch dat België na de nationalisering van de banken zo'n grote impliciete schuld kent.
Om de relevantie van dat getal aan te tonen een analoog voorbeeld: zou jij aan een iemand die weinig budgettaire discipline heeft en continu schulden maakt zonder deze terug te betalen geld lenen, ook al beweert die persoon dat zijn financiële toekomst er beter zal uit zien?? Ik dacht het niet. Toch is dat het geval van Italië, die volgens die lijst de beste leerling van de klas zou zijn.
Impliciete overheidsschuld is een waarschuwende indicator, maar is niet bruikbaar om zomaar te interpreteren naast andere cijfers.
Thx voor de link. Toch ff reageren want ben het er niet helemaal mee eens.
Impliciete schuld is een interessante indicator omdat het idd duidt waar de kosten zullen vallen bij ongewijzigd beleid en een nulgroei. Dat is een zwak punt vd indicator, behalve als je weet dat Belgie en vele landen in de EU al 5 jaar in die positie zitten.
De echte dader vd impliciete schuld is vergrijzing. De arbeidsmarkt verschraalt door verdwijnen van industrie & de toegevoegde waarde van de grote babyboomer generatie. Explosieve groei voor uitgaven pensioenen en gezondheidszorg.
De bankwaarborgen maken 'slechts' 200 % max uit van die impliciete schuld. Dexia is daar nog steeds een groot gevaar, zeker als de centrale banken beginnen taperen (al geloof ik zelf daar zelf niet in).
De rest vd impliciete schuld bestaat uit ongedekte pensioenuitgaven, arbeidsmarktkosten en gezondheidskosten dankzij de vergrijzing.
Kosten die deze legislatuur de federale regering al 8 miljard extra hebben gekost en dat tempo van kosten zal enkel nog oplopen bij ongewijzigd beleid tot miljarden per jaar
extra. Da's geen fictie
.
In de realiteit betekent dat, in het geval de groei niet structureel boven 2-3% blijft de komende 40 jaar, dat Belgie ofwel verder doorgaat met expliciete en wss vooral externe schuld maken ofwel zwaar gaat snoeien in pensioenen en gezondheidszorg. De hervormingen die er tot nu zijn geweest zijn een druppel op een plaat in dat opzicht. Toch vrij relevant, lijkt mij.
.
