highsk8 zei:
Ik denk toch dat het meer te maken heeft met het fijt dat overal kerncentrales staan maar niet overal grote breuklijnen lopen.
Toen de de kernramp duidelijk werd had ik niet plots meer schrik voor onze kerncentrales.
Ik ben nu ongerust beginnen worden met al die mensen die van de toren zitten te blazen hoe er niks aan de hand is.
Kerncentrales zijn veilig zolang de mensen zichzelf niet in slaap wiegen met wetenschappelijke fabeltjes hoe niets fout kan lopen.
Altijd voorbereid zijn op het onvoorspelbare is een must bij alles wat grote gevolgen kan hebben, of het nu kerncentrales chemische fabrieken of boorplatformen zijn.
Een combinatie van natuurkracht en constructie en menselijke fouten kunnen zware gevolgen hebben.
De ****** weten van aanpakken, maar dat is niet in elk land zo.
Er zijn trouwens nog 11 RBMK reactoren actief in Rusland.
RBMK - Wikipedia
Wijze post.
Het probleem is m.i. ook dat zolang alles gemaakt en bestuurd wordt door mensen, en dat zal nooit anders zijn, het fouten kan en zal bevatten.
Mensen zijn niet onfeilbaar, ze hebben een leven, zorgen, mogelijk zelfs mentale problemen, hun betere en hun slechte mensen, ... De mensen die in kerncentrales werken of vliegtuigen besturen of ingenieuze systemen ontwerpen zijn geen Goden. Dat is de grootste misvatting die er heerst over kernenergie: dat alles perfect zal gaan zoals het in de theorie beschreven is.
Ten tweede vergeten veel mensen dat je bij de manier waarop je je moet voorbereiden op een ramp, niet enkel moet kijken naar de kans van die ramp.
Bv. de kans dat er een pandemie ontstaat is klein, maar àls dat gebeurt, kan het miljoenen doden tot gevolg hebben.
Hetzelfde (zij het getallen van andere grootte-ordes) met kernenergie of een broksteen die inslaat op de aarde.
Dus een kleine kans en een grote schade, betekent niet dat je de risico's moet negeren.
Al wekt het veel meer interesse om campagnes te organiseren tegen auto-ongevallen bv. waarbij de kans relatief gezien veel groter is, terwijl de gevolgen relatief gezien (!!! voor de betrokkenen zijn ze uiteraard vreselijk

) kleiner zijn (in vergelijking met die van een uitzonderlijke natuurramp, kernenergieramp, ... ).
Probleem is dat de overheden bij hun beleid vaak enkel naar de eerste factor richten. De kans dat ik in mijn regeerperiode of zelfs leven geconfronteerd wordt met dit fenomeen is zodanig nihiel, dat het pure geldverspilling is om ervoor te zorgen dat ik een duidelijk plan heb, in geval het misgaat... (of om het snel in te dijken, te voorkomen, ...).
Om diezelfde reden, lachen vele mensen maatregelen tegen zulke dingen weg. Compleet onterecht, dat wordt wel duidelijk wanneer zo'n ramp om zich heen grijpt.
Wat voorstanders van kernenergie betreft zijn, zoals ik reeds zei, de meesten snel uitgepraat als je vraagt of ze er één in hun tuin willen of of ze er zouden gaan werken...
Want hoe je het ook draait of keert, met zulke technologieën kies je ervoor een offer te maken. Offer the few (die in de problemen komen door ongelukken) for the many (die er baat, electriciteit, bij hebben en hun welvaart zo kunnen behouden). Hetzelfde met gsm's bijvoorbeeld of alle vormen van verontreiniging.