Ace of Spades
Legacy Member
Cycloon zei:Ochja, wat is eerlijk? Ik zou eerder zeggen dat de mensen die voor de limiet gestorven zijn gewoon pech hebben gehad en dus sneller plaats hebben gemaakt voor nieuwe individuen. Met de huidige vergaande vorm van geneeskunde sterft een mens pas op heel late leeftijd door een natuurlijke dood. Diegene die er vroeger tussen uit gaan hebben dat vaak aan zichzelf te danken (verkeersslachtoffer, ongezonde levenstijl, ...). De discussie over de leeftijdsgrens is anderzijds wel een heel moeilijke, daar ben ik me ook van bewust.
Volgens mij komt die vraag toch ooit boven drijven of we iets moeten doen aan levensduur van een individu. Jaar op jaar wordt de levensverwachting hoger. Mocht er geboortebeperking zijn dan zou het er op neer komen dat de geboortebeperking jaar op jaar strenger zou moeten worden. Het zou zelf zo ver komen dat de hele maatschappelijke structuur ontwricht wordt omdat er veel te veel oude mensen zijn die hulp nodig hebben en te weinig jonge mensen.
Eigenlijk staat de toekomstige generatie nog heel veel moeilijkheden te verwachten en dit op alle vlakken. Zowel technische-, milieu-, gezondheid-, maatschappelijke- en etische problemen.
Er zijn nochtans aanwijzingen dat het geboortecijfer in Europa te laag ligt om de huidige bevolking (zonder immigratie) op peil te houden, hetgeen het vergrijzingsprobleem alleen maar zou verergeren. In dit geval werkt een geboortebeperking zelfs contraproductief, om de bevolking op peil te houden zouden we juist meer geboortes moeten aanmoedigen (ik neem hier immigratie niet in beschouwing).
Zelfs als je maatregelen neemt om de vergrijzing van de bevolking tegen te gaan d.m.v. beperking van levensduur zit je dus nog steeds met het gegeven dat de geboortecijfers te laag zijn om de bevolking op peil te houden. Misschien dat die vraag in de (nabije) toekomst aan de orde is, maar op dit moment nog niet, denk ik.
Dat zou meteen ook impliceren dat, eenmaal een bepaald niveau van welvaart bereikt, het geboortecijfer (en bijgevolg de bevolking) zich natuurlijk stabiliseert. Dat kan dan als een bepaalde manier van 'geboortebeperking' fungeren.
Uiteraard moeten we het niet alleen daarop laten aankomen en is een weldoordachte omgang met alle middelen van geboortebeperking aangewezen, en in alle geval gaat die vlieger slechts op voor regio's waar die vereiste welvaart bereikt is (cfr. China waar men op kunstmatige manier het geboortecijfer probeert te beïnvloeden door het aantal kinderen per gezin op 1 te leggen, om nog maar te zwijgen van het niet-Europese deel van de wereld). Voor zover het überhaupt al over een fenomeen gaat dat niet exclusief is aan de 21ste-eeuwse Europese ruimte.
Men moet zich daar in elk geval ernstig mee bezighouden, maar ik vind (en daar sluit ik me aan bij Mac-BC) dat we ons niet zozeer op positive checks mogen verlaten (gericht op het verlagen van de bevolking), maar eerder op preventive checks (verlagen van het geboortecijfer). Levensduurbeperking is ook één van de alternatieven, doch ik denk dat we daar ethisch nog niet klaar voor zijn. Ik sta er in elk geval voor open, maar het is een bijzonder gevoelig debat, denk ik.
Om opnieuw bij deze discussie aan te sluiten: het verminderd effect van antibiotica kan zeker helpen bij het beperken van de bevolking (positive check à la Malthus) en de fysiek "zwakke" elementen eruit filteren, doch het is zeker geen uitgemaakte zaak of dat wel zo positief is als het op het eerste zicht lijkt. De genetische toekomst van de menselijke soort bestaat immers uit zeer veel variabelen die samen een complexe vergelijking vormen, en waarbij fysieke gesteldheid slechts één van de variabelen uitmaakt. Survival of the Fittest geldt niet alleen op vlak van fysieke gesteldheid.

