Archief - Discussie: Wat primeert? Muziek of Lyrics? Of de combinatie.

Met een goede vriend al veel discussie over gehad. Houd luistert graag naar muziek maar teksten boeien hem niet. Persoon snap ik daar geen hol van.

Tuurlijk kan ik wel genieten van instrumentale muziek (vooral Surf) of van muziek met vrij banale lyrics. Gewoon omdat de muziek erg goed en sfeervol is.

Maar hoe gaaf ik Fifty Foot Combo, The Ventures en Man or Astroman? ook vind. Tot mijn favoriete muziek zal het nooit horen.

Hoort daar wel bij is bv Bad Religion. Uiteraard vind ik de hun muziek ook erg gaaf. De combinatie van de snelle beat, de scheurende gitaren en de prachtige stem van Greg Graffin zijn een feest om te aanhoren.
Maar had die prachtige stem nu niks interssant te zeggen gehad, dan had ik hoogstens een leuk bandje gevonden.
En dat was ook zo toen ik heel lang geleden voor het eerst naar punk begon te luisteren.
Gave band dat Bad Religion dacht. Lekker snel, lekker hard maar toch ook prachtige melodieën.

Maar toen ik dat tekstvel erbij nam ging een nieuwe wereld open. Ik vond Bad Religion gaaf, maar na het lezen van hun teksten viel mijn bakkes op de grond en nu tien jaar later moet ik die nog steeds oproepen.

Niet enkel de inhoud vind ik prachtig, ook de prachtige schrijfstijl vind ik prachtig. Het is poëzie op een keiharde beat gezet. Intelligent, stijlvol, emotioneel zijn trefwoorden die toeken aan Bad Religion.

Mijn favoriete nummers aller tijden. Dan bedoel mijn aller aller favoriete nummers zijn dat in de eerste plaats omdat ik de tekst geniaal vind. Omdat de tekst mij op een persoonlijk, emotioneel vlak raakt.

Dat geldt uiteraard niet enkel voor Bad Religion. Er zijn vele bands die zulke nummers hebben. Bad Religion was de eerste en vandaar ook mijn favoriete band. Omdat ze mijn perspectief op wat muziek is en kan zijn volledig veranderd hebben. Sterker, niet enkel mijn perspectief op muziek, maar op het leven. Ik zou Bart niet zijn zonder Bad Religion en hun positieve en inspirerende boodschap.

Hetzelfde geldt voor Alkaline Trio, mijn andere favoriete band. Muziekaal is het zo bijzonder allemaal niet. Maar wat hou ik van hun tongue-in-cheek film noir achtige teksten.
Sterker nog, toen ik voor het eerst Alkaline Trio hoorde had ik iets van een zoveelste pop-punk bandje. Toen ik het tekstvel erbij noem en overdonderd werd door de geniale teksten. Geniaal is natuurlijk persoonlijk.
Waarom vond ik ze geniaal, omdat ze aanvoelden alsof ze over mij gingen
Sindsdan een van favoriete bands geworden.

Dat heeft ook met de tijd te maken, soms komt een nummer juist op het gepaste moment in je leven en heb je zoiets van "Ja, die zanger weet precies hoe ik me voel".

En zo ken ik nog wel voorbeelden, uit uiteenlopende genres.


tl:dr

Lang verhaal, maar hoe zit dat bij jullie? Hoe belangrijk zijn de teksten voor jullie?

Voor mij kan een tekst een goed nummer geniaal maken. En een geniaal nummer met een kuttekst kan dus niet voor mij.

Klik om te vergroten...

Interessante discussie, waar voor mij moeilijk een 'juist' antwoord op bestaat.

Ik kan genieten van instrumentale muziek. Explosions in the sky, om er eentje te noemen, was voor mij een openbaring. De manier dat zij live muziek brengen heb ik zelden of nooit gevoeld, daar kwam je buiten alsof je op een wolk stond, met een hart op barsten.

Maar dan kan ik echter ook geweldig genieten van lyrics (met aangenaam muziekje erbij). Denk maar aan een Nick Cave, Leonard Cohen,... Dat is muziek en poëzie, daar kan ik van genieten. Zelfs een Sage Francis in zijn stoutste dagen spreekt mij soms bijzonder hard aan.

En dan zijn er nog de algemene nummers met random loze teksten. The Beatles, met alle respect, had ook nummers waar allesbehalve poëzie in te vinden was, maar dat was geweldige muziek. Beach boys ook, dat is gewoon geweldige muziek.

Ik weet maar van heel weinig nummers de tekst. Sterke lyrics zijn een leuke meerwaarde maar als de muziek goed zit mogen ze van mij de dagen van de week opsommen.

Voor mij persoonlijk primeert toch wel het instrumentale, dit is natuurlijk sterk afhankelijk van nummer tot nummer. Maar ik vind dat de muziek op zich meer kan zeggen dan woorden. Het gaat zelfs zo ver dat ik eigenlijk voornamelijk instrumentale muziek heb

Al mijn favoriete nummers zijn dat in dat puur omwille van de tekst eigenlijk.

Ik noem enkele nummers zoals Infected, In Dreams, I Lief My Face Off (When I Said I Would Be Okay), From The Hips, ...

Prima nummers, maar het is puur de tekst die ervoor zorgt dat het in mijn lijstje van favoriete nummers ooit zijn terecht gekomen.

Allicht daarom dat ik zo'n brede smaak heb. Van jaren '40 country (Hank Williams) tot jaren '10 mathcore (Converge)

Om een nummer écht geniaal te vinden moet het mij emotionaal raken. Ik snap dat bij sommige mensen een instrumentaal datzelfde effect kan hebben. Alle respect daarvoor. Bij mij maakt de tekst het verschil.

Bad Religion, Alkaline Trio, Cursive, ... zijn enkele van mijn favoriete groepen. Neem de teksten weg en ze zouden dat niet meer zijn.

Ik denk dat het Sir Paul was die ooit zei dat een écht geniaal nummer, geniaal blijft zonder dat je er naar hoeft luisteren maar enkel door de tekst te lezen. Iets waar hij naar streefde bij z'n liedjes schrijven. (Het had ook Lennon kunnen zijn, alleszins een Beatle)

Ik vind de muziek erg belangrijk, maar de lyrics geven het geheel meer een ziel.

Hangt af van de plaat in kwestie. Als ik Motörhead speel kunnen de teksten me weinig schelen, maar dan heb je andere bands (zoals bvb nu Spearhead) die zelf heel veel tijd en moeite in hun teksten/concept gestoken hebben, dan speelt dat natuurlijk wel een belangrijke rol. Ik apprecieer het als een band zich daar serieus mee bezighoudt, maar het hoeft niet altijd. Ik luister bvb niet naar Iron Maiden voor de teksten.

Tuurlijk, plak een gave tekst op een, ik zeg maar, dubstep nummer en ik ga het ook kut vinden.

Een goede tekst gaat van een kutnummer geen gaaf nummer maken. Maar een goede tekst kan wel van een ok/degelijk/goed nummer wel een geniaal nummer maken.

Een geniaal nummer zonder goede tekst... Hmm, ik snap wel dat sommigen vinden dat dat kan. Ik zelf ga dat maar zéér uitzonderlijk vinden.

Man or Astroman? of The Atlanics of The Ventures (en vele andere surf) komen wel dicht in de buurt.

Onder het motto spreek jezelf eens tegen. Hier een van mijn all-time favoriete nummers:

Bombora by The Atlantics, surf rock history part two - YouTube of dit The Ventures Live: Wipe Out / pixelmuttz.blogspot.com - YouTube (check die geniale drummert . Zeker niet meest indrukwekkende drumwerk op technisch vlak, maar wel zowat mijn favoriet drumwerk)

Volledig instrumentaal. Al zit er in zekere zin wel een soort van verhaal in. De clip helpt ook veel.

(Sterker nog, als ik ooit nog in een band ga spelen, dan zal het een surf band moeten zijn of no dice)

Nummers met slechte teksten, pas ik voor. Dan mag het muzikaal nog erg gaaf zijn. (Bij country en oi-punk heb je dat soms wel. Prima muziek, maar met racistische teksten bv. Opa war sturmführer bei der ss

Dat is dan weer een brug te ver. Walgelijk zelfs. Mijn opa heeft bijna zijn leven gegeven om de nazi's uit België te houden en is op kamp mogen gaan in Breendonk. Dus zulke muziek is walgelijk in mijn oren.

Muziek primeert imo, het perfecte voorbeeld dat tekst echt weinig uitmaakt, maar het toch een zalig nummer is: Queen - Bicycle Race - YouTube

Bart Religion zei:

Ik denk dat het Sir Paul was die ooit zei dat een écht geniaal nummer, geniaal blijft zonder dat je er naar hoeft luisteren maar enkel door de tekst te lezen. Iets waar hij naar streefde bij z'n liedjes schrijven. (Het had ook Lennon kunnen zijn, alleszins een Beatle)

Klik om te vergroten...

Wat een zever. Veel genres hebben niet eens teksten.

Muziek ofcourse

Voor mij is het altijd al de muziek geweest. Als kind koos ik ook altijd de nummers eruit op basis van de mooie melodie (en het maakte niet uit welk genre).

Nu vind ik dat de zang gewoon een van de instrumenten is. Je maakt er klanken mee en als die goed klinken zit het goed voor mij. Sommige nummers gaan dieper door die klanken een echte betekenis mee te geven, maar begrijp ik toch niks van een tekst zonder hem op te zoeken.

23 van Jimmy Eat World is bijvoorbeeld een nummer dat er bij mij (en ik vermoed bij u ook, Bart) bovenuit steekt omwille van de tekst, maar sprak mij toch eerst aan door die prachtige gitaarriff.

Een tekst mag dan nog zo perfect in elkaar zitten en het mooiste verhaal vertellen; als ik niet kan meegaan met de muziek, doet mij dat weinig tot niets. Hospice van The Antlers (muv Kettering) is daar voor mij een voorbeeld van (sorry bro's).

Muziek haalt het van de tekst voor mij. Ik betrap me er vaak op, dat ik amper naar de tekst luister. Wat eigenlijk niet zou mogen. Bij Franstalige muziek heb ik dat niet, daar volg ik perfect de tekst. De platen van Gainsbourg of Brel bv zijn pure poezië. Bij sommige artiesten let ik er meer op. Bij The Doors heb ik dat ook. Het hangt dus gewoon af van de artiest.

Lyrics en tekst boeien mij uitermate weinig, het moet gewoon goed klinken. Of die daar nu een fascinerende tekst aant zingen is of een nonsens tekst zal mij dan vrij weinig uitmaken

Hayrus zei:

Voor mij is het altijd al de muziek geweest. Als kind koos ik ook altijd de nummers eruit op basis van de mooie melodie (en het maakte niet uit welk genre).

Nu vind ik dat de zang gewoon een van de instrumenten is. Je maakt er klanken mee en als die goed klinken zit het goed voor mij. Sommige nummers gaan dieper door die klanken een echte betekenis mee te geven, maar begrijp ik toch niks van een tekst zonder hem op te zoeken.

23 van Jimmy Eat World is bijvoorbeeld een nummer dat er bij mij (en ik vermoed bij u ook, Bart) bovenuit steekt omwille van de tekst, maar sprak mij toch eerst aan door die prachtige gitaarriff.

Een tekst mag dan nog zo perfect in elkaar zitten en het mooiste verhaal vertellen; als ik niet kan meegaan met de muziek, doet mij dat weinig tot niets. Hospice van The Antlers (muv Kettering) is daar voor mij een voorbeeld van (sorry bro's).

Klik om te vergroten...

23 van Jimmy Eat World...

Goed geraden

Prachtig nummer, prachtige tekst. Van zulke nummers kan ik genieten zelfs zonder de muziek te horen. Als de tekst zo goed dat hij op zichzelf kan staan kan ik daar van genieten zoals ik van een goed boek of 'poëzie" kan genieten.
Toegevoegen, ik lees amper poëzie. Al hou ik wel van sommige gedichten van Charles Bukowksi.

Maar idd, de muziek moet ook wel goed zitten. Eer ik de tekst ga checken moet ik het op z'n minst al degelijk vinden. Als de tekst dan ook nog eens erg goed is kan ik nummer een pak beter gaan vinden.
Maar een slecht nummer, ga ik de tekst niet van gaan checken.

Hoewel er uitzonderingen zijn. Nummers waarvan je de tekst niet moet opzoeken omdat ze duidelijk verstaanbaar zijn.

Ik denk aan Vamos A La Playa. Een fout jaren '80 dansnummerke op het eerste gehoor maar de tekst gaat over de dreiging van allesvernietigde atoomoorlog (hoogtepunt van de koude oorlog enzo) en is gewoon vermond als een oppervlakkig en banaal popnummertje.
Onder al die vrolijkheid - het klinkt als in eerste instantie als een nummer over lekker feesten op het strand - zit een apocalyptische dreiging verscholen.
Dat vind ik wel gaaf eigenlijk, een vrolijk feestnummertje dat wel heel erg donkere, negatieve en deprimerende ondertoon heeft.

Vamos a la playa, la bomba estallo. Vrij vertaald wil dat zeggen 'laten we naar het strand gaan want dé bom gaan ontploffen. Het nummer gaat er eigenlijk over om nog één keer een goeie tijd te hebben voor de wereld vergaat en "Todos con el sombrero. El viento radioactivo" (Iedereen zet z'n sombrero op tegen de radioactiviteit)

Kvind dat het eig weinig uitmaakt.
Muziek is muziek en poëzie is poëzie.

Als ge vooral met het instrumentale bezig zijt, brengt ge meer een tekst/verhaal op uw muziek, maar als de tekst primeert, dan zijt ge eerder bezig met muzikale ondersteuning van uw poëzie imo.
Soms komt ge dan stukken tegen waar beide delen geniaal

Maar ik verkies het instrumentale. Omdat ik nooit echt veel interesse gehad hebt voor teksten int algemeen en omdat het instrumentale soms bepaalde emoties kunnen opwekken bij iemand, maar die dan in schril contrast staan met de betekenis van de tekst.

Duidelijk de muziek voor mij, deze hebben een rechtstreekse impact op je stemming.
Ludwig van Beethoven - Moonlight Sonata - 3rd Movement for electric guitar - YouTube

Er zijn ongelofelijk veel nummers die ik van begin tot einde kan meezingen, maar tegelijk betrap ik mijzelf er veel op dat ik vaak naar muziek luister zonder mij echt op de tekst te concentreren. Hangt ook van genre tot genre af. Bij sommige nummers moet ik gewoon de lyrics erbij nemen om ze te kunnen verstaan.

Vaak neem ik die stap dan ook niet en toch kan ik ongelofelijk van die muziek genieten. Of neem nu Sigur Ros. Fantastische muziek, ook al versta je geen hol van wat hij zingt. Hoeft ook niet voor mij.

Zoals al eerder is gezegd, vind ik instrumentale 'moderne' muziek (Explosions in the sky, God is an astronaut etc.) of klassieke muziek super.

Wel een interessant topic. Ik vraag mijzelf vaak af of ik niet te oppervlakkig met muziek omga omdat ik mij niet in de lyrics verdiep.

Voor mij is het de combinatie.
Hetgeen wat de artiest zingt is toch net zoals een achterliggende betekenis van de muziek? Bij een mooie tekst beleef je de muziek dan toch vele anders dan bij een liedje waar ze maar wat onzin uitkramen? Maar het hangt natuurlijk ook af naar welk genre je vooral luistert. Bij emotionele liedjes is de tekst dan weer wat belangrijker dan bij pop of rock liedjes (waar de nadruk meer op de het instrumentale word gelegd).
Maar persoonlijk vind ik dat bij een echt goed nummer (maakt niet uit welk genre) zowel de muziek als de tekst mooi/goed geschreven moeten zijn.

Utred zei:

Wat een zever. Veel genres hebben niet eens teksten.

Klik om te vergroten...

Ik was mssn niet duidelijk. Paul had het over teksten en hij zei dat een goeie tekst overeind blijft op zichzelf, zelfs zonder muziek. Die teksten vond hij persoonlijk de beste die hij had geschreven.

wiseguy444 zei:

Duidelijk de muziek voor mij, deze hebben een rechtstreekse impact op je stemming.
Ludwig van Beethoven - Moonlight Sonata - 3rd Movement for electric guitar - YouTube

Klik om te vergroten...

Respect voor uw smaak. Want heel deze discussie is natuurlijk volledig persoonlijke voorkeur. Maar idd, instrumentale muziek kan ook een verhaal vertellen.

Maar er is geen nummer dat mij dieper raakt, meer emotie losweekt, meer betekenis heeft dan het volgende. En dat heeft voor het overgrote deel met de tekst te maken. Puur muzikaal zou het niet direct mijn favoriet Bad Religion nummer zijn. Ik vind het wel erg goed, maar de tekst. De tekst doet het hem. Voor ik de tekst gelezen had vond ik het wat te traag voor punkrock te zijn. Maar dan valt er iets kut voor in je leven en rond diezelfde periode lees je die tekst en heb je zoiets van 'holy fuck, dit nummer beschrijft mijn gevoelens tot in het detail' en dan ga je houden van de nummer.
De tekst is dus de voornaamste reden dat Infected mijn favoriete nummer aller tijden is en Bad Religion mijn favoriete band is en altijd zal zijn.

Zowel op muzikaal als 'literair' vlak brengt het voldoening zeg maar.

Now here I go,
Hope I don't break down,
I won't take anything, I don't need anything,
Don't want to exist, I can't persist,
Please stop before I do it again,
Just talk about nothing, let's talk about nothing,
Let's talk about no one, please talk about no one, someone, anyone

You and me have a disease,
You affect me, you infect me,
I'm afflicted, you're addicted,
You and me, you and me

I'm on the edge,
Get against the wall,
I'm so distracted,
I love to strike you,
Here's my confession,
You learned your lesson,
Stop me before I do it again
Just talk about nothing, let's talk about nothing
Let's talk about no one, please talk about no one, someone, anyone

You and me have a disease,
You affect me, you infect me,
I'm afflicted, you're addicted,
You and me, you and me

You're clear - as a heavy lead curtain want to drill you - like an ocean,
We can work it out, I've been running out, now I'm running out.
Don't be mad about it baby.

You and me, you and me,
I want to tie you, crucify you,
Kneel before you, revile your body,
You and me, we're made in heaven,
I want to take you, I want to break you,
Supplicate you, in thorny roses
You and me, are incurable,
I want to bathe you, in holy water.
I want to kill you, upon the alter.
You and me, you and me

Klik om te vergroten...

https://www.youtube.com/watch?v=Ik9ofiRTTQM

Vooral dit stukje vind ik erg sterk:

Supplicate you, in thorny roses
You and me, are incurable,
I want to bathe, you in holy water.
I want to kill you, upon the alter.