Als mensen aan mij vragen waarom ik zoveel geld in m'n wagens pomp, zeg ik gewoon vlakaf dat het een passie, dat het een liefde is en dat elke serieuze hobby ook duiten kost. Waarom word ge verliefd op een persoon? Daar kunde in feite ook geen definitie aan geven.
Veel van m'n vrienden verklaren me idd zot. Ne alleenstaande kerel met nu zelfs 2 auto's! Ongehoord! M'n ouders begrijpen mij perfect en staan in feite wel achter mij. Ik denk dat ik de liefde voor auto's van m'n ouders heb overgeërfd. M'n moeder is altijd fan geweest van Mercedes, terwijl m'n vader in zijne jonge tijd elke Ford Capri generatie heeft versleten. Die heeft nu ondertussen ook wel het Mercedes virus overgekregen.
Hoe ik uiteindelijk bij BMW & Porsche ben beland? Hoe die liefde onstaan is ... grappig want vroeger moest ik niets weten van BMW en Porsche.
BMW waren die overpriced kutwagens, die (in de normale motorisaties) niet bepaald sneller waren dan Alfa Romeo's, waar ik toen met reed. Porsches waren eveneens de saaiste en lelijkste sportwagens met een al even achterlijk badkuipdesign. Voor mij was Italiaans, hét van het. Passie, cuore sportivo!
Tot ik m'n 2e Alfa, een Alfa Romeo GT, kocht waar ik elke 2 maanden mee naar de garage kon. Na 2 jaar (einde garantieperiode) heb ik die verkocht. Ik ben toen gaan rijden met een BMW E46 320cd. Eigenlijk reed BMW toch superleuk, en m'n vooroordelen waren eigenlijk stillekes aan aan't vervagen.
Maar de E46 kwam voor mij te verouderd over. Vooral de gadgets zoals dual airco en andere snufjes. Ik wist dat het nieuwe model voor de deur stond, dus heb ik een jaar gewacht en tussentijds met een Opel Corsa gereden.
Op dat moment had ik de financiele middelen om mij eens goed te laten gaan. Het moest BMW zijn, het moest snel zijn, het moest ook toelaten om elke dag er betaalbaar mee te werken. BMW bracht 335d coupé op de markt. De snelste productiediesel. Die moest ik hebben! Na een half jaar begon ik mij meer en meer te storen aan het emotieloze karakter van de diesel. Ok ge trekt er wel 95% vanaf, maar 't enigste wat ge moet doen is gasgeven waarna er een erg lineaire acceleratie gebeurd zonder dat ge enige schakelovergangen voelt. Misschien de tol als autofreak na 11 jaar dieselrijden?
Een accident gebeurde. Een in slaap gevallen bestuurder van ne Mercedes Sprinter is tegen 60 in m'n kont gebotst. Ook al was ik er kapot van, stiekem hoopte ik dat de expertise em per total verklaarde. Stiekem was ik al plannen aan het maken om dan de 335d te vervangen door een 335i. Al speelde mijn rationale kant mij ook parten, om dat niet te doen. Ne 335i zuipt redelijk, en om er elke dag mee te gaan werken. M'n garage was op de hoogte van m'n idee, en probeerde ook de verzekering wat te pushen om em per total te verklaren. Maar 't is nie gelukt; op de chassisbalken was nog geen kras te bespeuren.
Eens er iets in mijne kop zit, is dat moeilijk er uit te krijgen. De gedachte om de 335d te verkopen, een bedrijfswagen te nemen en iets leukers (335i of zelfs ne M3) te kopen in't weekend kwam weer opdagen.
Ook allemaal rond die tijd, ben ik beginnen fotograferen aan de Nurburgring. Samen me ne maat, toevallig leren kennen over't internet op een fotografieforum, die STAPELZOT loopt van Porsches. En als ge met die kerel een paar races hebt gefotografeerd op de ring, dan kunde niet ontkennen dat BMW en Porsche daar gewoon dé merken zijn. En zo is ook m'n liefde voor Porsche gegroeid. Met de komst van de 997 (toen kon ik al een beke de generaties onderscheiden), ben ik ook verliefd geworden op die badkuip (of platgeslagen kever zoals Vista het zo romantisch kan aanbrengen).
Uiteindelijk ben ik veranderd van werk en impulsief da'k ben heb ik TIJDENS het sollicatiegesprek gewoon mijzelf impulsief verplicht om achter een bedrijfswagen te gaan en m'n droom na te jagen. Zo zette ik mijne nuchtere, alles overdenkende kant gewoon met de rug tegen de muur en kon ik niet meer teruggrabbelen. Ze boden me een basic Audi A4 aan. Maar heb dit kunnen ombuigen naar een BMW 118d met aardige wat opties.
Ja ik heb ook vooroordelen over Audi, geef ik eerlijk toe. Maar voor mij persoonlijk terecht want na testritten met de A5 3.0 TDI en de R8 kan ik gewoon zeggen dat het mijn type van wagen niet is. Mensen verschillen nu éénmaal, ik wil Audi zeker niet afbreken.
Soit, mijn 335d was verkocht en ik moest beslissen of ik voor een M3 of een 911 zou gaan. Daar ik al een BMW had, al een 3 serie coupé had gehad, een 911 iets goedkoper is qua running kosten en mja ... daar een M3 een sportieve coupé is in tegenstelling tot de 911 die een rasechte sportwagen is, ben ik voor die laatste gegaan. Ik ben ook bewust op zoek gegaan naar een 911 2S. RWD rijdt zo veel meer gebalanceerder dan FWD, en voelt ook communicatiever aan dan AWD imho. Een S versie wou ik persé om nét dat ietsjes meer te hebben dan een standaard 911, en om mij gewoon te onderscheiden van alle saaie mensen die standaard 911 kopen omwille van hun status.
En na 11 jaar dieselrijden ... rij ik nu met een echte sportwagen, die letterlijk BRULT van plezier. Ik steek er veel geld in, maar telkens als ik die contactsleutel omdraai onstaat er een ware grijns op mijn gezicht en maakt het allemaal even niet meer uit.
dus profijt gedaan nog). Nu rijdt ik rond met een Opel Speedster, in mijn ogen de meest sportieve wagen voor de laagste prijs kwa aankoop, taksen en verzekering...