Jordan gaat qua scope veel verder dan Tolkien: geen flat characters maar echte mensen, een enorme hoop nevenpersonages en vooral vijftig tinten grijs. Zijn hele wereld wordt bevolkt met groepen en mensen die niet uitgesproken goed of kwaad zijn, maar gewoon hun eigen visie proberen te volgen (Whitecloaks, Seanchan, Kinswomen).
Eigenlijk is Tolkien's universum heel simplistisch: goed en kwaad, tot in het extreme doorgedreven. Zelfs klimaat en geografie versterken die visie: uitgestrekte wouden en vruchtbare vlaktes voor het goede, dorre woestenijen voor het kwaad.
Tolkien is ongeëvenaard in world building (geschiedenis, cultuur, taal,...), maar haast alle fantasyschrijvers hebben hem verhaaltechnisch ver voorbij gestoken. Maar langs de andere kant: niemand anders heeft de zin voor epiek en vooral de enorme taalbeheersing van onze gekke professor.