Overzicht seizoen 2012 - 2013:
Jupiler Pro League:
We gaan aan een verschroeiend tempo van start in de Belgische competitie. Pas op 28 oktober lijden we op STVV ons eerste puntenverlies. We spelen er 1-1 gelijk. De eerste verliespartij komt er een kleine maand later op Standard. Desalniettemin staan we halverwege de competitie los bovenaan het klassement. In tegenstelling tot de vorige jaren kennen we halverwege geen dipje. De enige probleemwedstrijden lijken die tegen rechtstreekse tegenstanders Standard en Club Brugge te zijn, waartegen we maar vijf op twaalf pakken. We verliezen echter weinig tot geen punten tegen kleinere ploegen waardoor we met een goede tien punten voorsprong (na de halvering!) de playoffs ingaan.
Ook daar laten we amper steken vallen (enkel een 2-1 verlies op FCB en een 1-1 op Standard) waardoor we al op vier speeldagen voor het einde tot kampioen van België gekroond worden. Opmerkelijk hierbij is ons
belachelijk hoog doelsaldo. We overschreden ruim de kaap van de honderd gemaakte doelpunten (114 op 40 wedstrijden om precies te zijn) en waren met dertig tegendoelpunten de minst gepasseerde ploeg.
Beker van België:
In de eerste rondes zetten we met sprekend gemak Aalst (thuis, 5-0) en KV Mechelen (uit, 0-4) opzij. In de kwartfinales waren we te sterk voor Charleroi. Met een 5-2 aggregaatscore stoten we door naar de halve finales.
Daar treffen we Zulte Waregem. De uitpartij lijkt een drama te worden. Al na een halfuur staan we drie doelpunten in het krijt. Er vallen tijdens de rust echter harde woorden in de kleedkamer en dat loont. De tweede helft is helemaal voor ons. Lukaku (2x) en Quevedo slepen nog een verdiend gelijkspel uit de brand, zodat we de klus relatief makkelijk zullen kunnen klaren in het Astridpark.
Die terugwedstrijd pakken we van minuut één veel geconcentreerder aan. De logische einduitslag is dan ook 4-1. In de finale treffen we aartsrivaal Standard, dat Club Brugge uitschakelde in de halve finale. Al na vijf minuten staan we tegen de Rouches een doelpunt in het krijt, maar onze reactie mag er zijn. Grenier scoort zes minuten later met een schitterende trap de gelijkmaker, en halverwege de eerste helft zet de Fransman ons zelfs op voorsprong met een intikker aan de tweede paal. Dankzij Conca en Lukaku mogen we zelfs gaan rusten met een comfortabele 4-1 voorsprong. In de tweede helft slaagt Standard er nog in eenmaal tegen te prikken, maar daar blijft het bij. Ook de Belgische beker is van ons.
Champions League:
In de voorrondes van de Champions League treffen we het niet. Om de een of andere reden (mogelijk een bug?) zitten we gegroepeerd met grote ploegen zoals Arsenal. Gelukkig loten we met Porto nog een relatief haalbare tegenstander. Thuis rollen we de Portugezen op met 3-0 (Huppertz, Conca en Grenier), waardoor de terugwedstrijd een formaliteit lijkt. Die match eindigt op een 1-1 gelijkspel, waardoor we ons al bij al vlot kwalificeren voor de groepsronde.
Daar krijgen we met Real Madrid en Dortmund twee zware kleppers op ons bord. Partizan Belgrado lijkt met zwakke broertje te worden. We beginnen uit op Dortmund. Ondanks het feit dat we twee keer op voorsprong komen, moeten we de Duitsers toch een gelijkspel toestaan. Thuis tegen Madrid verliezen we nipt (1-2) maar kansloos waardoor de volgende wedstrijd opeens van levensbelang lijken te worden. in Belgrado spelen we gelijk, thuis pakken we gelukkig wel de drie punten.
De thuiswedstrijd tegen Dortmund blijkt cruciaal te worden. De partij kan niet beter beginnen voor ons wanneer Kehl al na een minuut de rode kaart onder zijn neus geschoven krijgt. Lukaku (2x) en Cícero (2x) zetten ons op een comfortabele 4-0 voorsprong. Biglia slaagt er echter in om een kwartier voor het einde met een tweede gele kaart van het veld te worden gestuurd, waardoor we het nog moeilijk krijgen. Dortmund scoort nog twee keer, maar daar blijft het gelukkig bij. We kwalificeren ons een wedstrijd voor het einde voor de volgende ronde. Op Madrid gaan we nog relatief zwaar de boot in (3-0).
Daarin loten we het Spaanse Valencia, en wanneer we thuis met 0-1 verliezen, lijkt het kalf al verdronken. In Nuevo Mestalla plooit onze ploeg zich echter dubbel. Na 20 minuten trapt Lukaku ons 0-1 voor. Silva scoort onmiddellijk daarna de gelijkmaker, maar twee minuten later zet Grenier ons weer op voorsprong. Tien minuten voor rust zet Conca zelfs de 1-3 op het bord. Na de pauze moeten de Spanjaarden risico's nemen. We overleven de belegering echter, en zeven minuten voor tijd stelt Conca met zijn tweede van de avond de kwalificatie veilig.
De kwartfinale brengt ons uit tegen het grote AC Milan. We spelen eerst thuis, een wedstrijd die evenwichtig verloopt. Net voor rust zet Suarez een actie op. Hij rondt deze ook zelf af, 1-0. In de toegevoegde tijd krijgen we zelfs nog een strafschop. Conca laat de kans niet liggen, 2-0 is de ruststand. In de tweede helft houden we al bij al gemakkelijk stand, maar drie minuten voor tijd kan Vukcevic toch een vermijdbaar doelpunt scoren.
De terugwedstrijd wordt geen gemakkelijke opdracht. Gelukkig is Pato er niet bij, hij blesseerde zich tijdens de wedstrijd in Anderlecht. Op het kwartier trapt Vukcevic (alweer hij) AC Milan op voorsprong. Grenier brengt vijf minuten later de bordjes echter weer in evenwicht, ook wij hebben ons uitdoelpunt beet. Door blessures en schorsingen speelt Legear noodgedwongen als rechtsachter. Op het halfuur pakt hij na een drieste tackle de rode kaart, een terechte uitsluiting. Vijf minuten voor rust scoort Flamini voor de Milanezen. De tweede helft is een ware belegering, maar Kaminski lijkt ons recht te houden. een kwartier voor het einde is het echter toch raak wanneer Jenssen van op de rand van het strafschopgebied vrij mag aanleggen. We lijken eraan voor de moeite, maar een minuutje later acht Sare zijn moment gekomen. Met een heerlijke krul trapt hij de 3-2 op het bord. Kaminski, die ondanks de drie tegendoelpunten aan een uitstekende partij bezig was, doet de rest, waardoor we op basis van uitdoelpunten voor de eerste keer naar de halve finale mogen.
In die halve finale loten we Chelsea, een van de beste ploegen uit Europa. De Blues beginnen uitstekend aan de wedstrijd in het CVDS-stadion, en staan al na een dik kwartier op 0-2 via Zarate en Toulalan. We knokken echter terug, via Van Damme en Lukaku mogen we toch gaan rusten met een gelijkspel. In een gelijkopgaande tweede helft zijn wij de efficiëntste ploeg. Suarez en opnieuw Lukaku zorgen voor het zware 4-2 verdict. Is er een stunt in de maak?
Biglia is geschorst voor de wedstrijd op Stamford Bridge, en zijn afwezigheid laat zich voelen. Vijf minuten voor het rustsignaal zet Zarate de Blues op voorsprong. We lijken desalniettemin te gaan stunten, tot opnieuw Zarate zijn tweede van de avond maakt. Een paar minuten later mist Conca een unieke kans op 2-1, en wanneer Cole een vrije trap heerlijk voorbij de muur krult, is het voorbij. We zetten nog alles op alles, maar slagen er niet meer in te scoren. Integendeel, Prosenik maakt er op de counter nog 4-0 van. Zo missen we nipt de finale, maar desondanks mogen we terugkijken op een fantastisch parcours.
Financiën en faciliteiten:
Financieel legt de uitstekende Europese campagne ons geen windeieren. Op het einde van het seizoen staat de balans op 17.5 miljoen euro, een stevig verschil met vorig jaar.
Voor het tweede jaar op rij worden zowel de trainingsgronden als de jeugdcomplexen uitgebreid. De kosten worden geraamd op 950.000 euro.
Persoonlijke prijzen:
Naar goede gewoonte word ik weer trainer van het jaar.
Lukaku is opnieuw topschutter met maar liefst 31 doelpunten. Conca wordt derde met 24 stuks (McDonald was tweede, 27 doelpunten). Conca is opnieuw koning van de assists, hij bracht 23 doelpunten aan. In de top-vijf staan nog drie andere Anderlechtspelers: Suarez, Grenier en Biglia.
Er is ook een nieuwe prijs die we in de acht slepen.
Lukaku wordt Europees topschutter, voor Sukuta-Paso.
Ook de club scoort een record.
We scoorden in maar liefst 53 competitiewedstrijden op rij (en kunnen daar volgend seizoen een vervolg aan breien).
Random screenshots:
Lukaku
Grenier
Solciansky
Mason