PBR Streetgang
Legacy Member
utred? zei:Moest ik uw huis weten zijn ik zou dingen naar uw hoofd komen smijten. Best nog eens kijken zonder vrienden en alcohol want volgens mij heb je heel erg veel gemist![]()
![]()
Dat script is een meesterwerk. De enscenering is telkens opnieuw tot op het kleinste detail zinvol. Alles is belangrijk, het kleinste detail heeft betekenis. De flow is, zoals altijd bij Wright, perfect. Elke grap is tegelijk intriest. Pegg en Frost zijn ow zekers. In een trilogie van de beste 3 komedies van de laatste 20 jaar schiet The World's End er nog altijd bovenuit. En over de thema's zou je een paar boeken kunnen schrijven maar dat ga ik niet doen want ik heb dorst en ik ben daar te dom voor.
Je hebt geluk dat ik niets van film ken of ik zou hier nogal eens een tirade afsteken. Efkes Wright zijn pacing komen bekritiseren.
Hoewel ikzelf Hot Fuzz of Scott Pilgrim zou kiezen als Wright's beste film, kan ik enkel instemmen met de opmerking dat elk kleinste detail belangrijk en functioneel is, en dat zijn films een perfecte pacing hebben.
Net terug van dagje Filmfest Gent. Ratings subject to change in near future.
Clash (Mohamed Diab)
Belangrijk onderwerp, goede setting, degelije premisse. Script imo wat zwakjes en acteerwerk ook.
6/10
Paterson (Jim Jarmusch)
Wel, wel. Ben al lang een fan van Adam Driver, maar vond hem nergens fantastisch goed, tot ik hem hierin zag. De film is ontzettend mooi. Simpel en routineus maar tegelijkertijd boordevol passie en absurditeit. Geen idee wat dat betekent, maar zo ervaarde ik het. Ook was het verfrissend om eens een Jarmusch te zien die niet zo ornamenteel gestileerd was, of doordrenkt was met JJ's muzikale invloeden zoals zijn laatste films (die evenzeer fantastisch waren don't get me wrong)
8,5/10
Loving (Jeff Nichols)
1950s race drama, Nichols style. De film was goed, maar haalde het niveau van al zijn andere films niet.
6,5/10
La mort de Louis XIV (Albert Serra)
Het idee van een kostuumdrama dat zich min of meer in een kamer afspeelt met een langzaam stervende vorst in de voorgrond klonk fijn. Maar dit was slow cinema van een saaie en imo pompeuze variant.
5/10
A Quiet Passion (Terence Davies)
Zoals te verwachten is de nieuwe Davies schitterend. Maar het duurde voor mij wel een tijdje om in de film te kunnen settlen. Ook scheelde er een klein beetje in de komische timing van de acteurs in het eerste deel, maar wanneer de film een overwegend dramatische toon aanneemt, kwam alles goed voor mij. Er zitten enkele sublieme sequenties in en de gesprekken zijn stuk voor stuk relevant en interessant, maar ik heb toch films gezien van Davies die in mij in hun geheel veel meer genot hebben bezorgd. Ik denk dan bvb aan Sunset Song, die ook in het programma van FFG staat (mijn favoriete film van vorig jaar)
8/10

