Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (22)

Big trouble in little china : ondanks de typische jaren 80 cliches sterk van genoten. Verhaal was mss dun maar goed de oneliners vond ek hier nog wel goed en ook de over the top actie was mooi. Het acteren was goed tot redelijk. Carpenter zen synthesizers pasten perfect in het geheel. 8,2/10

The thing : beter als bovenstaande. 1 van betere horrorfilms diek al gezien heb en ondanks zen leeftijd niet al te veel verouderd. Hoe carpenter spanning creeerd is geniaal al vond ek die techniek beter in h8ful 8. De opbouw naar de climax was ook geweldig. 9/10

S.conceiçao7 zei:

hewel ze hebben toch een cgi neushoorn en wrattenzwijn gemaakt?
en dat shredder onder krang werkt lijkt me logisch, in de series was krang toch ook al altijd het "brein" achter alles?

Klik om te vergroten...

GarDux zei:

Is die film te verteren op het gebied van de renders en het ontwerp van die turtles en wezens ?

Als ik de trailers en de screenshots bekijk blijf ik die turtles zo zielig lelijk vinden met die misvormde lichaams-proporties en dat uiterlijk alsof ze wratten hebben, of zeepokken. Ik blijf die oude costuums van de vorige live action turtles films echt wel aanzien als kwalitatief hoog, samen met de regie en belichting van die films. Sfeer gekleefd aan sfeer, met superglue.

Klik om te vergroten...

De originele films zaten volledig in die tijdsgeest en hadden natuurlijk de directe link met de serie. Hell, in de eerste film zie je zelfs het originele logo identiek op de film geplakt Hoewel ik ook niet 100% achter de cgi models stond moet ik toch zeggen dat als er effectief iets zou bestaan als een gemuteerde schildpad dat het wel eerder zoiets zou zijn. Ze zijn er in elk geval op vooruit gegaan tov de eerste film (zeker met Splinter). Alleen jammer dat ze hun karaktereigenschappen zo naar voor hebben willen brengen door duizend-en-een gadgets op hun lichaam te plakken (Donatello ziet er uit als een wandelende 2de hands elektronica winkel).

Ik vind de verschillen tussen de Turtles eigenlijk wel goed in de film op lichamelijk vlak:

Raphael is altijd al meer het enforcer type geweest dus logisch dat hij als de grootste en meest gespierde wordt afgebeeld.
Leonardo is de meest gebalanceerde en is in de film ook duidelijk het basis design en de andere zijn naar gelang hun eigenschappen hierop aangepast.
Donatello was altijd al meer wetenschapper dan vechter dus logisch dat hij wat magerder is dan de rest.
Michelangelo is altijd al het "kleinere" broertje van de rest geweest dus hij wordt dan ook het jongste/kleinste voorgesteld.



Ja, als het op de Turtles en m'n jeugdsentiment gaat kan ik ver gaan hoor

Calcifer zei:

Oh, Refn maakte er in aanloop van de release geen geheim van dat hij en Jodorowsky regelmatig tarotsessies hielden die de film verschillende richtingen instuurden ...
En ja, hoezeer ik ook van genrefilms hou, ben ik in real life een te grote scepticus om die nonsens serieus te nemen. Als 'spelletje' om je creativiteit andere richtingen uit te sturen dan je ratio zouden doen, ... dat kan ik nog begrijpen. Als dat het geval was heeft het mijns inziens op The Neon Demon niet het verhoopte effect gehad.
I call shenanigans.

Hier een snel gevonden artikel (eerste alinea), maar zo zijn er velen:https://www.theguardian.com/film/2016/jul/10/the-neon-demon-review-nicholas-winding-refn

Klik om te vergroten...

Ja, en dan... Als hij dat niet gezegd had, was het jullie wellicht niet eens opgevallen. Maak daar toch geen zo een punt van. Hoe iemand zijn film maakt is bijzaak, het gaat om het eindresultaat. Als tarot daar aan te pas komt, so be it. Het eindresultaat was erg goed.

kom kom, ik dacht dus wel dat iedereen het er over eens kon zijn dat die oude 80's turtles films afgrijselijk waren

die nieuwste zijn echt awesome imo

Lakigigar zei:

Ja, en dan... Als hij dat niet gezegd had, was het jullie wellicht niet eens opgevallen. Maak daar toch geen zo een punt van.

Klik om te vergroten...

Hey, ik maak daar geen punt van! Dat deed Refn('s marketingmachine) zélf. De meeste besprekingen en reviews naar aanleiding van de release maakten hier melding van. Tja, dan mag ik er toch het mijne van denken zeker?

Lakigigar zei:

Hoe iemand zijn film maakt is bijzaak, het gaat om het eindresultaat.

Klik om te vergroten...

Volledig mee eens..

Lakigigar zei:

Als tarot daar aan te pas komt, so be it. Het eindresultaat was erg goed.

Klik om te vergroten...

En daarmee dus niet. Niet echt abominabel slecht IMO, wel een gemiste kans. Ik vond het vorige werk van NWR véél sterker en was in zekere zin in die mate een 'fan' geworden dat ik er meer van verwacht had. That's all. To each his own. Heb jij er van genoten? Super. Ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen. Echt!

S.conceiçao7 zei:

kom kom, ik dacht dus wel dat iedereen het er over eens kon zijn dat die oude 80's turtles films afgrijselijk waren

die nieuwste zijn echt awesome imo

Klik om te vergroten...

R U HIGH

Kagemusha : visuele parel met sterk verhaal. Zeer terecht palme d'or. Goede acteerprestaties en een geweldige soundtrack 10/10

Wat mannen willen
Zeer flauwe Vlaamse romantische komedie, zo'n typische vijftv-vrouwenfilm feitelijk.

D'Ardennen
Die vond ik wel goed, echt goed eigenlijk. Knappe beelden, goede soundtrack, interessant plot, goed gespeeld. Misschien wel terecht de Belgische inzending voor Oscar.

Trouwens, ik vind het belachelijk dat omdat je tarot bent, je tegen een regisseur bent die daarin gelooft en dat ook doet. Ga jij elke film negeren van een regisseur die actief zijn geloof beoefent?

Je snapt het argument niet echt.

Over snappen gesproken

zerkalo
Ik versta er geen hol van. Misschien niet de beste film om half bij bewustzijn na 2 dagen verhuizen te bekijken. Wel mooie beelden en ik ben verliefd op die actrice.

Lakigigar zei:

Trouwens, ik vind het belachelijk dat omdat je tarot bent, je tegen een regisseur bent die daarin gelooft en dat ook doet. Ga jij elke film negeren van een regisseur die actief zijn geloof beoefent?

Klik om te vergroten...

Maar, nee, natuurlijk niet. Heb ik nooit beweerd, gewoon, .... zucht

http://i.imgur.com/X4uLtQ4.gif

Dear god, Lakgigar...

Een stuk van Bowling Balls gezien, dear god Mark Punt, met Dief en de serie Matroesjka's (seizoen één vooral dan) heb je twee zaken gemaakt die als het van mij afhangt bij het betere Vlaamse werk gerekend mogen worden maar dit? Bijzonder matig, denk dat de mensen die er het meest van genoten hebben de acteurs zullen zijn (lucky Jonas Van Geel , Nathalie Meskens zwaar binnendoen).

utred? zei:

Eindelijk, jaren na Bleu en Blanc, naar Trois Couleurs: Rouge gekeken. Prachtige film, uitzonderlijke trilogie. Dekalog ligt ook al jaren stof te vergaren, ik moet dringend eens kijken want dat is naar het schijnt nog beter.

Klik om te vergroten...

yessssuuuurrrrrr

Zelf dit weekend op aanraden van een maat die een gigantische giallo fan is La casa dalle finestre che ridono gekeken.
Ik ken echt te weinig (niks) van giallo om al te zinnige uitspraken te doen over de finesses van het genre, dat laat ik aan Calcifer over . Maar ik heb geweldig van deze film genoten! Ik verbaas mij er echt over dat ondanks alle ridicule nonsens (in a good way), hij propvol schitterende beelden en fijne visuele trucjes zit. Aangezien het hier over The Shining ging, La casa doet me ergens wel aan het knotsgekke, in de kelder opgesloten, lelijke broertje van Kubricks parel denken. Als er nog absolute must-sees zijn, hoor ik het graag, lots and lots of fun haha

Uiteraard niemand beter dan Calcifer om hierover te spreken.

Ik ben zelf absoluut geen kenner van het genre en hoewel ik fan ben van de meeste giallos (en per associatie ook Italiaanse cinema in het algemeen) erger ik me aan enkele aspecten van hun productie. Ik heb het dan uiteraard over de sound mixing. Het levert zeker bijdrage aan de surreële ervaring van de gialli en de Italo-horrorfilms, maar niet genoeg voor mij om de soms absurd slechte post-syncing te vergeven... Ik me hierover al meermaals uitgedrukt en ga er dus niet dieper op in.

De grote bekende weren zal je wellicht kennen en soiweso bekijken, maar hier toch enkele minder bekende (denk ik) waar je misschien nog goed van kan genieten.
The Bird With the Crystal Plumage (Argento)
Five Dolls for an August Moon (Bava)
The Psychic (Fulci)
A Quiet Place in the Country (Petri)

Nu laat ik het over aan The Big C.

Into The Wild

Wel ok, zet aan tot nadenken, en de film is beter dan het boek.
Maar die kerel was echt een idioot.

The Grapes of Wrath - Harde film, onderweg paar serieus harde momenten ook. Heb moeten lachen, moeten slikken , mijn ogen moeten uitkijken omwille van de beelden, het verhaal zit goed in mekaar het acteren is soms wat over the top maar zeker bij de belangrijkste personages meer dan in orde. Voor een film van +70 jaar oud, erg goed.

Roman Holiday - Audrey Hepburn was een fantastisch mooie vrouw, zijn momenten waarop ik heb moeten lachen ook maar al bij al vond ik het allemaal toch wat matig en cliché van de muziek tot de acteerprestaties of het verhaal op zich. Niet slecht maar imo niks bijzonders, film duurt ook (veel) te lang voor zijn eigen goed.

Les Quatre Cent Coups - Geweldige titel al om te starten, geweldige eerste scène ook waarin men eerst richting Eiffeltoren filmt om dan verder en verder weg te trekken richting buitenwijken van Parijs. Bijzondere, spontane, levensechte film over een jongen die bij gebrek aan liefde thuis en gebrek aan interesse en bevlogen leerkrachten op school besluit om zijn leven zelf maar wat interessanter te maken door het uithalen van het nodige kattenkwaad samen met zijn beste vriend. Beetje bij beetje ontspoort ons hoofdpersonage meer en meer tot hij uiteindelijk toch met serieuze problemen te kampen krijgt. Ik vond dit echt een revelatie, ik kon mij (als iemand die geboren is halfweg de jaren 90) meteen inleven in de tijdsperiode, waarin twaalf jarigen sigaren roken zonder veel erg maar wel serieus naar hun voeten krijgen omwille van één of andere pin-up kalender. Waar interesse bij leerkrachten een woord is dat nauwelijks lijkt te bestaan. Waarin liefde van een vader voor zijn onecht kind niet vanzelfsprekend is. En waarin de oplossing dan maar bestaat in het kind wegbrengen naar een plaats waar hij hopelijk wat manieren leert. Fantastische film, realistisch, melancholisch, dramatisch, hilarisch, en ongetwijfeld nog meer woorden die eindigen op isch. Ongelooflijke acteerprestatie ook van de twee piepjonge hoofdrolspelers. Denk dat dit zowat de eerste nouvelle vague film moet geweest zijn die ik bekeken heb en als al de rest hetzelfde niveau haalt... . Dat laatste shot ook, dat is zo ongelooflijk effectief. Het kan mijn eerste Truffaut zijn, de man heeft er nu alvast zeker een onvoorwaardelijke fan bij. En de rest van de serie Antoin Doinel worden zeker bekeken, ik ben te benieuwd wat er met hem verder gebeurd om die serie niet zo snel mogelijk helemaal te kijken.


Terzijde maar ik zat regelmatig met dit in mijn hoofd tijdens het bekijken van de film : https://www.youtube.com/watch?v=ZsBSsdAhnxE

HelpYouFall zei:

yessssuuuurrrrrr

Zelf dit weekend op aanraden van een maat die een gigantische giallo fan is La casa dalle finestre che ridono gekeken.
Ik ken echt te weinig (niks) van giallo om al te zinnige uitspraken te doen over de finesses van het genre, dat laat ik aan Calcifer over . Maar ik heb geweldig van deze film genoten! Ik verbaas mij er echt over dat ondanks alle ridicule nonsens (in a good way), hij propvol schitterende beelden en fijne visuele trucjes zit. Aangezien het hier over The Shining ging, La casa doet me ergens wel aan het knotsgekke, in de kelder opgesloten, lelijke broertje van Kubricks parel denken. Als er nog absolute must-sees zijn, hoor ik het graag, lots and lots of fun haha

Klik om te vergroten...

Super! the House With The Laughing Windows is een van mijn all time favorites. Blij dat je ook de fun van een voor velen gedateerd genre hebt ervaren.
Als er één iets is (naast de muziek) waar de italiaanse genrefilm in uitblonk is het wel de vormgeving; design en fotografie zijn vaak van een oogverblindende schoonheid.

Ik vermoed dat je Blood and Black Lace (Bava), Profondo Rosso en Tenebrae (Argento) al gezien hebt?

Enkele minder bekende aanraders: The Strange Vice of Mrs. Wardh (Sergio Martino), What Have You Done To Solange (Massimo Dallamano), Short Night Of The Glass Dolls (Aldo Lado)

Giallo met gotische elementen (Ruïnes, seances, veel schaduwen en stormen): The Night Evelyn Came Out Of The Grave (Emilio Miraglia) en Your Vice Is a Locked Room And Only I Have The Key (Sergio Martino).

Offbeat Giallo; zowel Death Walks on High Heels als Death Walks at Midnight van Luciano Ercoli zijn heel leuke gialli die de nadruk meer op de 'fun' leggen met een sterke, vaak vuilbekkende Susan Scott in de hoofdrol.

Giallo met de nadruk op het politieonderzoek: The Black Belly Of The Tarantula (Paolo Cavara) en The Bloodstained Butterfly (Duccio Tessari).

Psychedelische Giallo (echt!); Spasmo (Umberto Lenzi), Lizard in a Woman's Skin (Lucio Fulci)

Ik laat het hier bij of deze post wordt een onleesbare wall 'o text, maar bovenstaande titels zijn imo het uitchecken meer dan waard. Naast de tientallen titels die ik vergeten ben...

Thanks guys, ik ga ze allemaal even bookmarken, als ik er een gezien heb, zal ik hier geregeld wel eens een korte mening geven