Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Ik was zeer tevreden. Mustaine = horror.Rikie zei:Over allegorieën gesproken, gisteren The Babadook gezien.
Gaat over een Australische actrice die langzamerhand in Dave Mustaine verandert.
PBR Streetgang zei:Ik was zeer tevreden. Mustaine = horror.
Alleen vond ik het jammer dat de film zijn eigen 'mythologie' verbreekt. Dat deed It Follows ook een klein beetje en is het enige denkbare minpunt aan die film.
Cruysberghs_ zei:"De derde uit de reeks is altijd de slechtste" Or is it? Ik vond X-Men wel meevallen, snap de slechte kritieken dan ook niet.
Lees mijn review hier!![]()
PBR Streetgang zei:Ik moet de film nog eens zien om meer specifiek te kunnen zijn, maar er was een moment in de film wanneer ze aan zee of aan een groot meer zijn en er een enge sequentie in een schuur is. Daar herinner ik me dat er iets gebeurde dat niet strikt de "regels van It Follows" volgde. Deed me voor een minuutje even aan standaard zombiescene denken...
Calcifer zei:The Hateful Eight
Herbekeken op blu - ray.
Nog meer van genoten dan de eerste keer. De muziek en breedbeeldcomposities in de (best wel grote) cabin deden me drie uur wegdromen.
Dichter bij seventies genrefilms dan dit kom je vandaag de dag nog maar zelden. Evenveel horror (Agatha Christie geïnspireerde 'bodycount-giallo' ) als western is dit de meest originele en 'gefocuste' QT in jaren en in één klap een van mijn favorieten uit zijn oeuvre.
(Kurt Russels John Wayne persiflage deed me meer dan eens grinnikend terugdenken aan Big Trouble In Little China.)
PBR Streetgang zei:Bedoel je hier mee 'zijn minst boeiende plot tot nu toe en zijn zwakste film sinds Reservoir Dogs'?
QT is natuurlijk een getalenteerde jongen en dit wil niet zeggen dat de film slecht is, maar toch vond ik er heel wat mis mee.
Ik ga hem zeker herbekijken en wie weet betert het wat, maar ik was alleszins geen grote fan.
Normaal gezien ik ook niet. Bear with me, though. Plot is voor mij zelden tot nooit de voorname attractie in een film. Bij QT dus ook niet. Maar dit wil niet zeggen dat ik noch hij bewondering heeft voor een goed geconstrueerde plot. Daarbij komt ook dat QT met zijn twee voorgaande films heeft bewezen dat hij ook enorm goed in is. Het mag dan misschien onverstandig geweest zijn van me, maar ik begon wel verwachtingen te krijgen, gezien de 'minimalistische' (lol @ QT minimalism,maar je weet wel wat ik bedoel) premisse van de film dat de plot van een hoog niveau zou zijn. Ik maakte me al klaar voor bakken suspense en spanning. Daar komt ook nog het volgende bij: we krijgen nu een film, gedraaid in een formaat waarin bommen van informatie geplaatst kan worden. De mogelijkheden voor ruimtelijk spel zijn quasi eindeloos met dit uiterst brede canvas. Misschien was het weer een fout om te gaan denken dat hij de aspect ratio functioneel zou gaan inzetten in zijn film. Al deze stukken informatie kon ik onmogelijk negeren. Niet dat het niet mag, maar QTse irritante zelfpromotie en marketingstunts hangen een beetje mijn keel uit. Toch neem ik ze erbij omdat ik weet dat hij dit deels doet om een 'king' te blijven. En als hij dit moet doen om gedaan te krijgen wat hij wil bereiken, so be it. Maar hier begrijp ik dus echt niet wat de big deal is. Soit, ik stap een beetje weg van de filmtekst hier dus ik ga me wat inhouden. Dus: ik had enkele verwachtingen (goed geconstrueerd macroplot op vlak van sterk scenario en op vormelijk vlak door de ultra-brede ratio) die niet werden ingelost. Wat dan? Op zoek gaan naar andere dingen in de film om van te gaan houden. Ik ging op zoek naar: relaties tussen de verschillende personages. Hoe verhouden ze zich tegenover elkaar? Wat weten we over elk personage, welke informatie hebben wij als publiek, maar zij niet als spelers? Wat zouden achterliggende motieven kunnen zijn? Welke allianties zijn er hier waar we nog niets van weten? Waar gaat dit allemaal naartoe? En serieus, het eerste uur van de film was werkelijk geweldig. Al deze vragen ivm de personages waren enorm leuk om te stellen, en de suspens bouwde echt heel hoog op, vooral ook omdat los van de plot, het ook plezant was om de afwisseling te zien tussen brede vistas en claustrofobische stagecoach scenes met gigantische close-ups (Leone, anyone?). Zelfs na de introductie van de cabine en de overige karakters daar, was het spel nog plezant om mee te spelen. Ik was alvast teleurgesteld met hoe saai ik Michael Madsens personage vond, maar ging er van uit dat ik daarover meer te weten zou komen. Helaas bleek dit niet waar te zijn. Boring fucking character. En zo ook de rest. Oldass Dern deed imo ook maar vrij weinig om echt onder de indruk van te zijn, wat in principe niet erg is maar de enorme traagheid van zijn persoon begon meer en meer te tellen aangezien de film niet aardig is met zijn speelduur: dode momenten worden ontzettend lang en trage reactietijd is niet langer welkom indien niet functioneel. En ook al heeft het zijn historische waarde en is het deel van QTs throwback-obsessie, ik ben geen fan van intermissies in films als daar geen narratieve meerwaarde aan is. Bij films als Cleopatra, Barry Lyndon, Ben-Hur, hell fucking yes. Maar om er een in te lassen gewoon om mee te zijn met de rest zonder dat de film zich er echt toe leent, no fucking way. Ik zou zo nog even kunnen doorgaan. Maar waar het op neer komt is dat de film in zijn vormgeving, mits uitzondering, enorm klassiek en conventioneel is. De inkleuring, de cinematografie, de montage etc... Ook is er, zoals je zei, bijna niets van het typerende ironische, vervreemdende, anachronistische spel waar QT zo verdomd goed in is. Nee, het is allemaal relatief conventioneel. Zelfs op vlak van de geluidsband is het zo.Voor het eerst werkt hij met een originele score (en wat een score, goddamn...) En nu kom ik terug bij mijn oorspronkelijke punt. Net omdát de film zo klassiek gevormd is en er zo conventioneel uitziet en ook zo klinkt, wordt ik in mijn "leesattitude" gestuurd naar conventionele verhaaltechnieken. Je vroeg me: wie kijkt er naar QT om plot? Wel, ik normaal niet, maar hij stelde de regels van zijn film zo op, dat ik het haast niet anders kan. Natuurlijk is hij nog steeds QT en zit de film bomvol grindhouse en genrecinema, maar de genrebending vond iik hier echt niet goed werken. Agatha Christie goes west? nah son, did not work. Ook al zou dit voor mij wel gewerkt hebben, een minuut of tien na de introductie van Cluedo viel het al weer weg omdat iedereen... dood ging. Weg waren dan ook alle spanningen die zo goed waren opgebouwd in het begin van de film. Wat kregen we dan in de plaats? Een van de domste plot elementen die ik me kan bedenken: there was another guy there all along! tum tum tuuuuuum!!! Gevolgd door een slechte flashback scene die niets, maar dan ook niets toevoegt aan wat we ervoor al wisten of sterk vermoedden (dat de jongens in de cabine elkaar kenden en een sinister purpose hadden), weeral een dik halfuur toevoegde aan een immer gemener wordende speelduur, en de basis vormde voor een showdown met de minst interessante implicaties uit de carriere van QT: is crazy chick aan het liegen ver de extra gang members of niet? Zal de racistische flik haar geloven of niet? Ik zat daar tijdens de laatste vijftig ofzo minuten met een gigantische "oh my god I don't fucking care" op mijn smoel. Jammer.Calcifer zei:Nee. Daarmee bedoel ik wel degelijk zijn beste film sinds Jackie Brown. En wie kijkt nu QT voor de plot? Slimme, haast maniëristisch in mekaar gestoken scenario's met oneliner spervuur dialogen ok, maar 'plot'? Enfin, ik niet.