Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)

Dune (1984) Aan de ene kant is dit een grote sci-fi warboel met een crappy aspect ratio, een bizar/cheesy verhaal, verschrikkelijk slechte dialogen, stemmetjes, the voice, en rare special effects. En aan de andere kant is dit een origineel, grappig, vernieuwend en zalig stukje sci-fi. Ik heb bijna doorheen heel de film met een open mond vol verbazing zitten kijken door all the new en weird stuff. Toch wel moeilijk te begrijpen dat dit van David Lynch komt. 6/10

Hairspray (2007) Degelijke en mooi verfilmde musical. Een gebrek aan goede songs, het voorspelbare verhaal en de lange speelduur zorgden op het einde wel wat voor wat saaie momentjes maar over het algemeen was het nog een aangename film om nr te kijken. Oh ja , en John Travolta really freaked me out in deze film, ik kreeg er echt rillingen van. - één van de meest bizarre en weird-ass acteerprestaties die ik al heb gezien. 6/10

Exiled (2006) heel coole, kleurrijke, mooi verlichtte en grappige gangsterfilm. Ik heb achteraf gelezen dat een groot deel van de film (alle scenes in het hotel) s'nachts werden verfilmd in een open-lucht-set wat zorgde voor die coole, donkere sfeerverlichting. Soms vond ik de film wel ietsje te cool, te kleurrijk en te onderbelicht, maar over het algemeen wel een zalige film. 7/10

American Splendor (2003) Gewaagde, originele en down to earth comic-book verfilming met een zoals-altijd-geweldige Paul Giamatti. Naar het einde toe zwakt de film wel een beetje af imo, maar dat is muggenziften. Over het algemeen een genietbare kijkervaring. 8/10

boogje zei:

Stoker - (2013, Chan-wook Park) 6/10

Klik om te vergroten...

Ik vond stoker echt een grote en pretentieuze warboel. Ik denk dat de fout grotendeels ligt aan het slechte script (geschreven door Wenthworth Miller, ik haat die kerel) en Chan-wook Park die daar boven op er een speciaal en visueel masterpiece van wou maken. Als je begint met een slechte basis, zal de uitwerking nooit op iets goed uitdraaien imo..

Exiled is echt all about dat sweet ass choreography. Superfilm imo. Heb je The Mission gezien van Johnnie To? Exiled is een sequel op die film.

Ik ben ht helemaal eens met je over Dune. Die film is freaky, lelijk en slecht maar o zo fascinerend en bijgevolg ook heel leuk om naar te kijken. Een van de films waar ik de meest conflicting views aan overhoud. David Lynch vindt het een rotfilm btw. De langere cut van de film draagt zijn naam zelfs niet - het is een Alan Smithee-film gezorden.

a good day to die hard.

Wat een catastrofe is me dat. Na 10 minuten had ik al zoiets van, sterf bende gatapen. Zelfs die één haar tetten kunnen ze niet deftig in beeld brengen.
One-liners van Mcclaine zijn tof, maar niet als ge om de 5 botten dezelfde herhaalt .... jesus.

En eventjes van Moskou naar Tsjernobyl. Ok dan 't is maar ergens 900 tot 1000 kilometer ver. En daarbij eventjes een Maybach stelen van een bende Tsjetsjenen.

En dan nog dat verdomde vader zoon gezeik. Fucking christ.

Die hard 4 is een meesterwerk in vergelijking met dit ding.

Brick Top zei:

Wat zijn zo de leukste animatiefilms van de afgelopen jaren? Brave heb ik al maar daar stopt het ook wel...

Klik om te vergroten...

Brave niet zozeer, maar Up, Wall-E, Arriety, Garden of Words, Children Who Chase Lost Voices, From Up on Poppy Hill, ...

Mud - 7/10
World War Z - 7/10
Evil Dead (2013) - 6/10
Sound of My Voice - 7/10
Glengarry Glen Ross 8/10

Nah son, Mud is een absolute parel. Agreed on Glengarry Glen Ross, tho. Those words, man..

Het echte leven (2008) (met Ramsey Nasr)

De film is een liefdesverhaal over een filmmaker en zijn vriendin die hij cast en in een liefdesverhaal laat spelen met een andere man en er wordt voortdurend gespeeld met zelfreflectieve technieken waardoor ik ook voortdurend in de war was en soms niet wist wat echt was maar als kijker was ik daardoor soms enorm aan het participeren, wat best vreemd is. 1 zin.

Dit was echt een speciale ervaring, eerst was ik nogal sceptisch en zo maar dit experiment vind ik zeer geslaagd. Aanrader!

8/10

PBR Streetgang zei:

Nah son, Mud is een absolute parel. Agreed on Glengarry Glen Ross, tho. Those words, man..

Klik om te vergroten...

Ik vond hem zowiezo goed, het verhaal was niet volledig mijn ding maar visueel was het een waar genot. Ongelooflijk knap geschoten, ik vermoed door dezelfde als die van Take Shelter? Je moet het maar kunnen, 2 kinderen op een boot zetten en daar epische shots uit krijgen. Films over teen growing pains zijn normaal niets voor mij omdat ik nogal gemakkelijk verdrink in de zeemzoete, geforceerde emo BS die ze daar zo goed als altijd over kappen... Daar is hier geen sprake van en gelukkig wordt het op eerste zicht standaard thema van first love & heartbreak op verschillende niveaus aangepakt wat het allemaal een stuk interessanter maakt. 7.5 en misschien geraakt hij nog wel aan een 8 in de toekomst. In ieder geval weer zwaar van verschoten omdat ik oorspronkelijk dacht dat dit onmogelijk iets voor mij kon zijn. Ik weet dat ik het al lang zeg maar één van de dagen ga ik echt shotgun stories eens opleggen. Van Nichols gaan we denk ik nog heel mooie dingen te zien krijgen. Dat zijn volgende meer dan waarschijnlijk een sci-fi prent wordt doet mijn hart sneller slaan. ^^

Glengary Glen Ross... die monologen, die cast oO
Heb die film denk ik ooit eens op mijn lijst gezet omdat Ricky Roma die serieus ophemelde. Sindsdien echter niets meer van gehoord en nu ik hem eindelijk heb gezien snap ik niet dat deze film niet veel bekender is. Classy as fuck!

Jup. Erg jammer dat die alleen maar goed is door de dialogen en de meesterlijke acteurs die erin meespelen. Had een regisseur met meer talent hieraan gewerkt, dan was er pas echt een meesterwerk uit gekomen denk ik. Nu is die film alleen fantastisch plezant imo.

boogje zei:

Stoker - (2013, Chan-wook Park)

Gemengde gevoelens over Park's recentste en eerste Hollywoodprent. Wat me het meeste stoort aan de film is hoe overrijp de visuele stijl en flair van Chan-wook Park nu werkelijk geworden is. Hij balanceerde al op deze lijn met Sympathy For Lady Vengeance (2005), maar hier paste de stijl bij de prent. Deze keer slaat hij de bal op dit vlak helemaal mis naar mijn smaak. Park laat in de eerste helft van de film de kijker geen seconde toe om zich te verliezen in de wereld van de prent omdat de visuele stijl zoveel aandacht naar zich toe trekt. Dit zou geen probleem zijn moest die stijl niet overdreven barok aanvoelen: elke transitie naar een ander shot wordt wel gemaakt op een belachelijk overgestileerde manier, soms zelfs zonder dat het inhoudelijk steek houdt. De eerste helft van de film lijdt hier zwaar onder: om de haverklap wil Park pochen met een visueel trucje (zoals de gelijkenis tussen de lamp die heen en weer beweegt in de kelder en de aan-en-uit belichting van uncle Charlie en Evelyn), een bepaalde symbolische overgang (zoals het vogelei dat overgaat in de ogen van de dochter,India) en ander moois dat leuk is in een MTv videoclip, maar waar ik geen nood aan heb in een, wel, Shadow of A Doubt (Alfred Hitchcock, 1943) kloon. Althans, zo ziet het er naar uit in de eerste helft van de film.
Naarmate de film vordert schroeft Park zijn overdadige visuele stijl wat terug en krijgen we uiteindelijk de kans om een scène te zien met wat normale cuts. Oef, wat een verademing. De inhoud van de prent krijgt ook een meer hedendaagse, donkere wending. Het einde van de film stelt niet teleur, eens te meer omdat ook de clues zich opstapelen dat

Spoiler

Heel wat van de prent het resultaat is van India's zieke geest en verbeelding

maar ook omdat

Spoiler

de film niet meer gaat over een duivel in vermomming, maar over de volwassenwording van een psychopathische vrouw, India.

Toch mist de prent de nodige subtiliteit, de "Europese touch" die Hitchcock - we kunnen nu moeilijk de vergelijking gaan negeren - wel in zich had. Het is vanaf de eerste seconde dat we uncle Charlie in beeld te zien krijgen duidelijk dat het personage door en door slecht is. Het publiek moet enkel maar tijdens de eerste helft van Stoker verveeld afwachten tot de film zelf doorheeft hoe in your face en obvious deze is, en dit terwijl Park ons overstelpt met een montage en cinematografie die onmogelijk nog meer nadruk op zichzelf kan leggen.
De spanningsboog van de film is bovendien enorm teleurstellend. Ik verwachtte een trage maar zekere afdaling naar een persoonlijke hel zoals in Bigger Than Life (1956, Nicholas Ray) of Jacob's Ladder (1990,Adrian Lyne), maar het hoofdpersonage is reeds ongevoelig voor het feit dat haar nonkel een monster is, gezien

Spoiler

ze er zelf één blijkt te zijn.

Conclusie: een film met een interessante wending maar een belabberde uitvoering. Zowel op visueel vlak (hoewel de tweede helft van de film heel wat beter is) als structureel en inhoudelijk stelt Stoker teleur.

6/10

Klik om te vergroten...

Voor een groot deel mee eens. Dit is een voorbeeld van een film die maar al te graag wil zijn zoals een film van zijn idool, nl Hitchcock, en dus een verhaal construeert zodat een associatie met dat idool onvermijdelijk is bij de kijker - Het Uncle Charlie-motief dat, zoals boogje al aanduidde, komt uit Shadow of a Doubt. Niet alleen dat, maar de filmmaker probeert ook op vormelijk en stilistisch vlak stijlfiguren overnemen uit de films van zijn idolen - match cuts zoals oa dat ei dat overgaat in een oog in een verwijzing naar Psycho - etc etc. Het probleem van Stoker is echter dat Park duidelijk geen flauw idee heeft van waarom die technieken zo goed werken bij Hitchcock. Hij doet zijn film sterk lijken op een idee dat we hebben van wat Hitchcock betekent. Zo zien we in erg veel frames uit Stoker beelden van vogels: vogels op TV, opgezette vogels, etc met als enige bedoeling iyam dat we herinnerd worden aan Psycho en The Birds. Hetzelfde geldt voor die lampen in de kelder - de enige reden dat die lampen heen en weer worden geduwd is zodat de kijker op dat moment Psycho in zijn achterhoofd heeft etc. Ook de nadruk die gelegd wordt op de trap in dat huis is een troop uit Hitchocks films die hier aan alle waarde verliest omdat de functie van de trap vanaf moment een al benadrukt wordt. Park legt de ene Hitchcock-referentie na de andere er vingerdik op in deze prent (zoals boogje ook zei: ze trekken alle aandacht naar zich toe), maar schijnt een ding te vergeten. Hitchock deed al deze dingen niet zomaar. Hitchcock deed niets zomaar. Er is geen enkele shot of cut in een Hitchcock-film die niet helemaal doordacht is en daar dus voor een specifieke reden is (of je dat nu goed of slecht vindt is een andere zaak). Park heeft duidelijk geen idee wat het is dat deze truukjes doet werken in een Hitchock film en gebruikt ze dan maar op willekeurige plaatsen, met als resultaat dat die volledig ongepast zijn, geen effect hebben en dus compleet doorzichtig zijn en Parks scheme duidelijk maken dat hij geassocieerd wil worden met Hitchcock, een nieuwe master of suspense wil worden, en een excuus heeft om zijn visuele flair tot in het extreme te drijven.
Het mag dan niet verbazen dat Stoker een compleet onnozele film is die aantoont dat Park Chan-wook helemaal niet zo veel talent heeft als mensen lijken te vermoeden. De kills en momenten van geweld waren wel awesome imo.

Een andere filmmaker die ik wil vermelden in verband met de Hitchcock-ripperij is Brian De Palma. Deze man deed ook wat Park hier doet. Of ik zou eerder moeten zeggen: De Palma deed met succes wat Park hier probeert te doen, nl. gewoon een Hitchcock-film maken. Brian De Palma heeft dit niet alleen met succes gedaan, hij heeft er gewoon zijn carriere van gemaakt, bij wijze van spreken. De Palma maakte film na film na film die volgepropt zitten met Hitchcock-stuff. Het grote verschil tussen hem en Park is dat, hoewel De Palma ook vrij extreem gaat in zijn eigen visie (dat meer naar het erotische, seksuele aspect van de thriller aanleunt), hij wél beseft wat Hitchcock zo goed maakte en dat niet klakkeloos overneemt, maar dat inzet als een motief doorheen heel zijn film. De Palma construeerde vaak een hele film rond een elementje uit een specifieke Hitchcock-film, hij puurde uit en probeerde de limieten af te tasten van de Hitchcock suspense formula. In tegenstelling tot het willekeurig en ongemotiveerd invoeren van typische Hitch scenografie en montagetruukjes.
Dit wil uiteraard niet zeggen dat al Brian De Palmas "Hitchcock-films" erg goed zijn. Sommigen zijn erg goed (Sisters, Dressed to Kill en Obsession imo), sommigen zijn zwak tot zeer slecht (Passion, Raising Cain, Body Double). Maar mijn punt is dat het niet altijd slecht hoeft te zijn om een regisseur te imiteren (zie de vroege PTA films, waar hij niets anders deed dan andere regisseurs imiteren). Wat Park Chan-wook doet is gewoon... dom.

EDIT:
Klein vraagje bij je review... Wat bedoel je met de "Europese touch" van Hitchcock? En wat heeft die met subtititeit te maken? Want imo is Hitchcock een van de minst subtiele cineasten die er zijn geweest (wat zijn totale controle over elk aspect van zijn films des te indrukwekkender maakt) en de scheiding tussen Europa en de rest van de wereld in termen van subtitliteit lijkt me ook totaal arbitrair.

Silver Bullet zei:

Ik vond stoker echt een grote en pretentieuze warboel. Ik denk dat de fout grotendeels ligt aan het slechte script (geschreven door Wenthworth Miller, ik haat die kerel) en Chan-wook Park die daar boven op er een speciaal en visueel masterpiece van wou maken.

Klik om te vergroten...

Agreed dat het een pretentieuze warboel is, maar ik steek de schuld wel op Park en niet op Miller. Zijn script is helemaal niet goed ofzo, maar een verfilming van dat script had wel nog een halfdegelijk thrillertje kunnen opleveren. Ik vermoed dat het allemaal Park is die afkomt met de misplaatste Hitchcock-imagery en gewoon niet weet waar die mee bezig is.

Silver Bullet zei:

Als je begint met een slechte basis, zal de uitwerking nooit op iets goed uitdraaien imo..

Klik om te vergroten...

What nonsense.
Een slecht script of ander slecht bronmateriaal kan absoluut wel getransformeerd worden naar iets subliem en is al vaak genoeg gebeurd.

Total Recall - 4/10
Dead Man Down - 5/10
World War Z - 5,5/10
The Science of Sleep - 8/10
Away We Go - 7,5/10

surrogates

goede syfi die u aan het denken zet,alleen niet zo realistich
8,5/10

À bout portant (2010) Degelijke achtervolgingsthriller, zonder meer 6.5/10
Season of the Witch (2011) "Debalzaq" + lol @ Nicholas Cage = 3/10
The Mask of Zorro (1998) Derde keer dat ik deze film al zie en ik vind hem nog steeds keigoed, zalige film 7.5/10
The Call (2013) Degelijk thrillertje, was wel leuk om Halley Berry nog eens bezig te zien 6/10

PBR Streetgang zei:

Heb je The Mission gezien van Johnnie To? Exiled is een sequel op die film.

Klik om te vergroten...

Nope, nog niet gezien -> watchlist [SUP]+1[/SUP], zal hem binnenkort zeker eens proberen bekijken, thx.

PBR Streetgang zei:

What nonsense.
Een slecht script of ander slecht bronmateriaal kan absoluut wel getransformeerd worden naar iets subliem en is al vaak genoeg gebeurd.

Klik om te vergroten...

Ja, je hebt zo van die regisseurs die het script in de vuilbak gooien en gaan improviseren met enkel en alleen het kernidee in het achterhoofd (of mensen die het script deels aanpassen of herschrijven). Maar dat is imo redelijk moeilijk, gevaarlijk en heel tijdrovend en dit is waarschijnlijk ook alleen weggelegd voor de meest ervaren regisseurs. Een script heb je altijd nodig om terug op te vallen als er iets misgaat of als je de mist ingaat met het verhaal/dialogen/enscenering...... + als je te veel aan het script sleutelt /aanpassingen doet loop je het risico dat er sommige dingen niet kloppen/ of dat de film in zijn geheel niet klopt (plotholes, slechte overgangen, stijl vd film,... ).Maar je hebt gelijk, het is inderdaad possibru, en is ook al veel gelukt.

Brick Top zei:

Wat zijn zo de leukste animatiefilms van de afgelopen jaren? Brave heb ik al maar daar stopt het ook wel...

Klik om te vergroten...

Ik kon Wreck-it-Ralph van vorig jaar heel erg waarderen. Verrassend beter dan de trailers deden vermoeden.

Stoker was awesome. Sorry dudes.

Pan's labyrinth: 7/10
Django unchained: 8.5/10 (Christoph Waltz weer zalige vertolking )
Ted: 6/10
Kidulthood: 7/10

UnFinished zei:

Stoker was awesome. Sorry dudes.

Klik om te vergroten...

please elaborate?

@PBR streetgang, niets persoonlijks maar waarom moet hij dat uitleggen? Mag een mening niet gewoon een mening zijn, zonder uitleg?

Dat mag absoluut. Hij moet helemaal niets doen van mij als hij dat niet wilt. Ik forceer hem niet; het was gewoon een vraag. Ik zei toch "please"?
Dat terzijde gelaten, ik vind meningen zonder argumenten ongelooflijk saai. Ik ben niet zozeer geinteresseerd in de uiteindelijke statement die mensen maken over een film, dan wel in de redenen die aan de basis van die beslissing zitten. Daarom zijn meningen zonder meer nogal oninteressant voor mij. Ik wil weten hoe mensen de filmtekst verhandelen, wat ze er mee doen en hoe ze erover nadenken om tot hun uiteindelijke waardeoordeel te komen. Als dat allemaal steek houdt en logisch is, dan heb ik respect voor de mening van die persoon, ook al is die helemaal anders dan mijn uiteindelijke mening. Als ze echter onlogisch te werk gaan met wat de film hen aanbiedt, of hun meningen baseren op dingen die onwaar of immoreel zijn, dan hoef ik geen respect te hebben voor die mening, omdat die dan imo nergens op slaat. Dit wil niet zeggen dat ze die mening dan niet mogen hebben ofzo he, daarvoor bestaat dat rotverhaal over die kleuren en die geuren.
Ik hou er zelfs van dat mensen andere meningen hebben dan de mijne; dat zorgt voor discussies, en ik discussieer graag over films.

Haha damn wa nen uitleg ^^ Neenee okee ik snap je uitleg en je hebt gelijk maar daarom post ik hier nooit iets over films, ik heb niet veel meer te zeggen dan "hij was goed", ook al kijk ik veel film. Zo terug naar films bespreken

PBR Streetgang zei:

please elaborate?

Klik om te vergroten...

Zeker.

Stoker is een moderne Hitchcock met een Zuid-Koreaan als regisseur. Dat alleen al maakt het een fascinerende film voor mij. Sommige scènes zouden, omgezet naar zwart-wit, zo uit de jaren '50 zijn gekomen, bvb dat beeld met de schaduw van Charlie in de keuken, wanneer India uit de kelder komt en Charlie in de keuken staat te koken. Heerlijke old school vibe daar, en zo waren er nog meer scènes die ik fantastisch vond.

Park maakt verder goed gebruik van licht (de lamp-scène, de phonebooth-scène of het felle blauw van de freezer) en is niet vies van wat close ups (spinnen, eieren, vogels,..), klassieke muziek en natuurbeelden om het gevoel van mysterie te versterken. Het zijn die kleine details die het em doen bij Park, iets waar een Amerikaanse regisseur toch minder oog voor zou hebben. Hij heeft gewoon zo'n flair in zijn shots die ik wel weet te smaken. Overzichtelijk en toch niet saai, dynamisch, creatief en vol visuele pracht. Zonder hem zou dit volgens mij een typische Hollywoodiaanse B-thriller zijn geworden, een DVD-only film die zelfs te slecht zou geweest zijn om in de lokale cinema te laten zien.

Storywise valt er weinig op aan te merken aan Stoker, buiten het feit dat hij heel traag op gang komt en ik de laatste scène maar overbodig vond. Typisch Park ook om de laatste scènes het meeste punch te geven, gelukkig gaat hij niet te zwaar over the top zoals in enkele van zijn andere films. Daarnaast verdienen ook de acteurs mijn credit; ze zijn perfect gecast en niemand valt buiten zijn rol. Vooral het hoofdpersonage dan. En ja, uiteindelijk heeft de film ook iets te zeggen (nature vs nurture bij psychopaten, hoe vrouwen zich vaak van nature aangetrokken voelen tot slechte mannen, het ontwaken van de mentale stoornissen etc...) maar natuurlijk weinig dat een Hitchcock film nog niet verteld heeft. Op dat vlak valt er over zulke onderwerpen nog maar weinig nieuws te vertellen, dus dat vergeef ik de schrijver.