Archief - Welke film heb je vandaag gezien en wat vond je ervan ? (20)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Ardo
Legacy Member
gethez zei:1ste keer heh ?.? only my all time favorite movie... blijft ook goed om nog eens te zien...
p.s. : does my avatar ring a bell?
The bad
Yup was de eerste keer dat ik hem zag, ervoor wel zijn twee andere westerns van dit drieluik bekeken en ook Once upon a time in the west (nog zo'n schitterende western^^)PBR Streetgang
Legacy Member
Ardo zei:The bad
Voor andere schitterende westerns turn to...
John Ford (Stagecoach, My Darling Clementine, Fort Apache, The Searchers)
Howard Hawks (Red River, The Big Sky, Rio Bravo)
Anthony Mann (The Tin Star, Winchester 73, The Man from Laramie, The Furies, Bend of the River, The Naked Spur, Man of the West)
Budd Boetticher (Ride Lonesome, The Tall T, Buchanan Rides Alone, Commanche Station, Seven Men From Now, Decision at Sundown)
Samuel Fuller (Run of the Arrow, Forty Guns, I Shot Jesse James)
Blanco
Legacy Member
Into the white (2012)
Mooi oorlogsdrama (waargebeurd) met een verrassende invalshoek. Drie Duitse en twee Britse piloten schieten elkaar neer boven het Noorse hooggebergte en raken verdwaald in een sneeuwstorm. Bijna gelijktijdig vinden ze een jachthut om in te schuilen. De gewapende Duitsers nemen al snel de Britten gevangen, maar merken al snel dat de vijandigheid die de oorlog met zich meebrengt, plaats moet maken voor een samenwerking om de barre Noorse winter te overleven.
Er zaten soms best grappige situaties in moet ik zeggen en ondanks dat het mischien ongepast klinkt, kwam het toch realistisch over voor mij. Het is eigenlijk maar een klein verhaal, maar het bleef mij toch boeien tot het einde.
Prima geacteerd en de beelden van het woeste Noorse landschap zijn ronduit adembenemend..
Duitsers spreken ook Duits en Britten Engels, dat maakte het voor mij ook aangenamer en geloofwaardiger.
Prima film, zeker de moeite om te zien.
Het verhaal is dus waargebeurd en gebaseerd op de boeken "Luftkampfgegner wurden Freunde" and "Operation Skua" van Horst Schopis en R.T. Partridge. (De 2 officieren van de Duitse en Britse pilotencrew)
7.5/10
Mooi oorlogsdrama (waargebeurd) met een verrassende invalshoek. Drie Duitse en twee Britse piloten schieten elkaar neer boven het Noorse hooggebergte en raken verdwaald in een sneeuwstorm. Bijna gelijktijdig vinden ze een jachthut om in te schuilen. De gewapende Duitsers nemen al snel de Britten gevangen, maar merken al snel dat de vijandigheid die de oorlog met zich meebrengt, plaats moet maken voor een samenwerking om de barre Noorse winter te overleven.
Er zaten soms best grappige situaties in moet ik zeggen en ondanks dat het mischien ongepast klinkt, kwam het toch realistisch over voor mij. Het is eigenlijk maar een klein verhaal, maar het bleef mij toch boeien tot het einde.
Prima geacteerd en de beelden van het woeste Noorse landschap zijn ronduit adembenemend..
Duitsers spreken ook Duits en Britten Engels, dat maakte het voor mij ook aangenamer en geloofwaardiger.
Prima film, zeker de moeite om te zien.
Het verhaal is dus waargebeurd en gebaseerd op de boeken "Luftkampfgegner wurden Freunde" and "Operation Skua" van Horst Schopis en R.T. Partridge. (De 2 officieren van de Duitse en Britse pilotencrew)
7.5/10
Reflectus
Legacy Member
PBR Streetgang zei:
Ik doelde eerder op het lef om helemaal alleen de wildernis in te trekken, zonder iets of iemand, gewoon zijn droom achterna. Akkoord, de relatie met z'n familie kon hij wel beter aangepakt hebben.
Alhoewel, op het einde kwam hij wel tot bezinnen, die reis ging hem wel degelijk veranderen in goede zin, moest hij teruggeraakt zijn.
PBR Streetgang
Legacy Member
Het is van '07 geleden dat ik de film zag, maar als ik me goed herinner is dat toch maar speculatie. Wat zegt je dat hij veranderd terug zou komen, en waarom dan in een goede zin? De manier waarop die jongen zijn droom achternajoeg was gewoon immature en niet doordacht, wat contrasteert met de manier waarop hij doorheen de film getoond wordt als een verstandige jongen.
Voor een film die enige bewondering toont voor het lef hebben van alles achter te laten, in-de-wildernisdromen na te jagen en contact met de moderne samenleving te minimaliseren, maar tegelijkertijd ook het aanzienlijke kookoo-gehalte van deze nature's child benadrukt (en dus de al te verleidelijke pitfall van overdreven romantisering vermijdt), kijk dan naar Grizzly Man van Werner Herzog.
Voor een film die enige bewondering toont voor het lef hebben van alles achter te laten, in-de-wildernisdromen na te jagen en contact met de moderne samenleving te minimaliseren, maar tegelijkertijd ook het aanzienlijke kookoo-gehalte van deze nature's child benadrukt (en dus de al te verleidelijke pitfall van overdreven romantisering vermijdt), kijk dan naar Grizzly Man van Werner Herzog.
stungunner
Legacy Member
Django Unchained
Eindelijk gezien. 2 keer in slaap gevallen. Had wel vooral met die zuippartij van de dag voordien te maken, al is hij soms een tikkeltje langdradig. Gekeken met een brede grijns op mijn gezicht, maar mist toch de echte wow-momenten die Inglourious Basterds wel had. Daar werd de spanning beter opgebouwd, elke scène leek daar wel een vertolking op een theaterpodium, met scherpe dialogen en quasi elk personage was interessant. Bij Django leek er mij toch meer "vulling" te zijn om tot de eindelijke actie te komen. Een goeie Di Caprio, een schitterende Samuel L Jackson en een typische "Hans Landa" maar dan met cowboyhoed ipv SS-pet.
Eindelijk gezien. 2 keer in slaap gevallen. Had wel vooral met die zuippartij van de dag voordien te maken, al is hij soms een tikkeltje langdradig. Gekeken met een brede grijns op mijn gezicht, maar mist toch de echte wow-momenten die Inglourious Basterds wel had. Daar werd de spanning beter opgebouwd, elke scène leek daar wel een vertolking op een theaterpodium, met scherpe dialogen en quasi elk personage was interessant. Bij Django leek er mij toch meer "vulling" te zijn om tot de eindelijke actie te komen. Een goeie Di Caprio, een schitterende Samuel L Jackson en een typische "Hans Landa" maar dan met cowboyhoed ipv SS-pet.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.