PBR Streetgang zei:
Iedereen toch? Maar je bekritiseert de film daardoor, terwijl de film en de advertising twee totaal verschillende dingen zijn. Zelfs in Hollywood. Mijn vraag is waarom negeer je en ontwijk je niet gewoon posters en reclame en promotiecampagnes? Zo hoef je je niet te ergeren aan potentiële false advertising en je hebt een frisse kijk de film, onbeïnvloed door wat studio execs te zeggen hebben over een film (die ze zelf waarschijnlijk niet eens zagen).
lolz.
Dit vind ik belachelijk. Weeral stel ik de vraag: waarom baseer je je kijkervaring op wat er op een poster staat en niet op wat je gezien hebt in de film zelf? En bijvraag: waarom is het ambetant als een drama heel goed is?
Een fucking slogan op een poster of wat dan ook zorgt ervoor dat je de film niet even goed vond moest je die niet hebben gelezen? Dear god, this is so silly. I cannot even.... aaargh...
Pak nu eens een voorbeeld in extremis: Je gaat naar een film gaan kijken die geadverteerd wordt als een romantische komedie (trailers, posters, interviews,...). Je komt dan aan in de cinema en het blijkt een horror/slasher- film te zijn.
Ga jij je dan doorheen de film niet de hele tijd afvragen: Wat is hier nu grappig aan?, waar blijft de romantiek?, is deze scene nu als grap bedoeld?, is deze film serieus?,....
Bij Jack Reacher dacht ik nu dat ik naar een high pased actie film ging kijken en dat was het niet. Tijdens het bekijken van de film (vooral in het begin) dacht ik soms van 'Waar blijft de actie?' en kwamen sommige delen bij mij ook ietsje saaier over. Achteraf bekeken vond ik JR een goede actiefilm en daar heb ik dan ook m'n score op gebaseerd.
Bij mij beïnvloed een vooropgesteld beeld van een film toch al allesinds de kijkervaring. BTW, ik zeg niet dat dit een groot nadeel aan de film zelf is hé, het beïnvloedde gewoon een beetje
mijn kijkervaring, that's all (en dat vond ik een con aan het bekijken van de film).