PBR Streetgang
Legacy Member
A Time To Love And A Time To Die - 8.5/10 (Douglas Sirk, 1958)
Na al die jaren in Amerika keert Douglas Sirk (oorspronkelijk Hans Detlef Sierck) voor even terug naar Duitsland om een verhaal te vertellen van een jongeman die van het Russische front voor enkele weken terug naar huis keert. Wanneer hij arriveert in een Duitse stad die platgebombaardeerd wordt, begint hij een romance met een schone jongedame. Deze liefde vormt het belangrijkste punt van de film: de personages, hoewel ze meer en meer beseffen wat de oorlog met hen aan het doen is, trekken zich volledig in elkaar terug. Ze vormen met z'n tweeën een soort isolatie voor de koude, harde wereld van buiten. Naarmate de film vordert worden ze met verschillende aspecten van het Duitse leven in oorlogstijd geconfronteerd: Gestapo, SS, gewone burgers, soldaten allerlei, joden op de vlucht, joden in de kampen, ... Hun confrontaties hiermee zorgen voor de verderzetting van hun onderlinge liefde. Het is echt merkwaardig hoe deze film zo veel oorlogsmiserie kan tonen zonder de kijker slecht te doen voelen: er is niets van realisme terug te vinden in A Time To Love And A Time To Die. Maar dit wil daarom absoluut niet zeggen dat er niets goed is aan de film: de thematiek klopt perfect en de kleurencinematografie is ongelooflijk knap - wederom een fantastische collaboratie tussen Sirk en wonderman Russell Metty. Prachtige versieringen zoals we gewoon zijn van Sirk, maar hij weet zich perfect in te houden om in de setting te blijven van het geruineerde stadje, en de kleurencomposities zijn vaak ook prachtig. Door het gebruik van Eastmancolor heeft de film een iets bruinere en grijzere look dan de Technicolor films, maar dat past dan ook perfect bij de algemene toon van de film. Alles zit hier mee, alleen is het jammer dat het acteerwerk in deze film niet echt van een geweldig hoog niveau is.
Na al die jaren in Amerika keert Douglas Sirk (oorspronkelijk Hans Detlef Sierck) voor even terug naar Duitsland om een verhaal te vertellen van een jongeman die van het Russische front voor enkele weken terug naar huis keert. Wanneer hij arriveert in een Duitse stad die platgebombaardeerd wordt, begint hij een romance met een schone jongedame. Deze liefde vormt het belangrijkste punt van de film: de personages, hoewel ze meer en meer beseffen wat de oorlog met hen aan het doen is, trekken zich volledig in elkaar terug. Ze vormen met z'n tweeën een soort isolatie voor de koude, harde wereld van buiten. Naarmate de film vordert worden ze met verschillende aspecten van het Duitse leven in oorlogstijd geconfronteerd: Gestapo, SS, gewone burgers, soldaten allerlei, joden op de vlucht, joden in de kampen, ... Hun confrontaties hiermee zorgen voor de verderzetting van hun onderlinge liefde. Het is echt merkwaardig hoe deze film zo veel oorlogsmiserie kan tonen zonder de kijker slecht te doen voelen: er is niets van realisme terug te vinden in A Time To Love And A Time To Die. Maar dit wil daarom absoluut niet zeggen dat er niets goed is aan de film: de thematiek klopt perfect en de kleurencinematografie is ongelooflijk knap - wederom een fantastische collaboratie tussen Sirk en wonderman Russell Metty. Prachtige versieringen zoals we gewoon zijn van Sirk, maar hij weet zich perfect in te houden om in de setting te blijven van het geruineerde stadje, en de kleurencomposities zijn vaak ook prachtig. Door het gebruik van Eastmancolor heeft de film een iets bruinere en grijzere look dan de Technicolor films, maar dat past dan ook perfect bij de algemene toon van de film. Alles zit hier mee, alleen is het jammer dat het acteerwerk in deze film niet echt van een geweldig hoog niveau is.
terwijl ik weet dat er filmkenners zijn dat die reeks als de slechtste films ooit bestempelen (vooral de laatste films dan: book of love, beta house,...). Daarom hou ik altijd een hele brede blik naar films toe. Zo zal ik ook films bekijken die slechte reviews krijgen battle los angeles. Misschien een ramp voor verschillende echte filmkenners hier maar voor mij een best te pruimen film.
Waaronder: Jim, Oz, Kevin, Finch, Steve Stiffler, Matt Stiffler, Vicky (Tara Reid 
), Michelle, Heather, Nadia 
, Stifferl's Mom/ Jeanine Stiffler, en natuurlijk de vaste constante in héél de reeks: Mr. Noah Levenstein 
