True Grit - 8/10 (Henry Hathaway, 1969)
Een heel erg genietbare western van Hathaway met een briljante prestatie van John Wayne als Rooster Cogburn. Ik dacht eerst dat Cogburn een soort gemenerik zou zijn, maar hij is eerder gewoon een absolute badass, en bovendien is hij ook heel erg grappig. Kim Darby speelde haar rol ook heel erg goed, wat me zeer tevreden stelde want haar personage leek in het begin vrij irritant. Dat was dus niet het geval. De vader van Mattie Ross wordt vermoord en zij moet de hulp inhuren van Rooster Cogburn, de drinkende en vloekende U.S. Marshall. Samen met nog een Texas Ranger gaan ze op zoek naar de moordenaar in kwestie. True Grit is dus een heel erg aangename western met een boeiend verhaal en met best nog goede cinematografie ook nog, die erin slaagt om via Technicolor vrij accurate en ietwat melancholische frames op te bouwen. Ik zou de film misschien niet klassificeren onder de beste westerns ooit, maar True Grit hoort zeker wel tot de beste Amerikaanse westerns uit de jaren '60, en John Wayne speelt hier ook een van zijn allerbeste rollen (na The Searchers en Red River). Iedereen moet uiteraard deze film zien vooraleer ze naar de remake van Coens gaan kijken, een film waar ik nu echt hella psyched voor ben.
Shadows And Fog - 7,5/10 (Woody Allen, 1991)
Wederom geen misser van Allen, maar ditmaal valt er toch niet even veel positiefs over de film te zeggen als bij Broadway Danny Rose, die misschien nog ietsje te vers in mijn geheugen zit. In elk geval is Shadows And Fog een streling voor het oog; het is een lange hommage van begin tot eind aan de expressionistische (misdaad)films uit Duitsland en iets later ook Amerika. De duistere straten hangen vol mist en er is een seriemoordenaar, The Strangler, die de straten afschuimt op zoek naar slachtoffers. Veel van de klassieke thematiek uit deze stijl wordt in de film gebracht en op een heel erg Allen manier geparodieerd; d.w.z. constant gejammer en gezaag van een wantrouwige en ongeruste Woody, gemengd met enkele vreemde zijverhaaltjes die in dit geval niet allemaal even goed werkten. Toch is Shadows And Fog een zeer knap gemaakte film, met absoluut prachtige cinematografie van Carlo di Palma, die een geweldige sfeer schept en de nagel echt wel heel strak op de kop slaat van de films die als inspiratie dienden voor de visuele stijl van Shadows And Fog. Ook had de film een heel erg indrukwekkende cast, met namen als (uiteraard Allen en Farrow, maar ook) Kathy Bates, Jodie Foster, John Cusack, John C. Reilly, John Malkovich en William H. Macy.
Ma 
(wat ik betwijfel, maar toch)
De oude serie is een cult-klassieker, maarja, welke oude sci-fi serie is dat niet 
), op bepaalde momenten dan weer saai en achterhaald. Een dubbeltje op zijn kant, maar toch was het een genietbare film met sterke boodschap. 7,5/10