The Science of Sleep: Like wtf just happened??
Als grote Lynch fan kan ik gerust zeggen, ik heb al veel rare films gezien in mijn leven, maar deze had ik niet zien aankomen.
Begrijp mij niet verkeerd, deze film is helemaal niet ingewikkeld of moeilijk te volgen. Maar ik denk dat ik zonet de meest duidelijke, doch hallucinante trip heb ervaren.
Het verhaal begint als de artistieke jongen Stéphane terug verhuist naar zijn moeder in Frankrijk. Hij wordt al snel verliefd op zijn buurmeisje Stéphanie die zichzelf, net zoals hij, graag bezig houdt met de artistieke kant van het leven (lees: begaaide boel ineen flatsen). Het probleem is echter dat Stéphane nogal moeite heeft met het scheiden van de realiteit en zijn droomwereld.
De rest van de film is in principe Stéphane zijn queeste om Stéphanie haar hart te veroveren, zowel in het echt, als in zijn dromen, als in beide tegelijk.
Het sterke punt van de film is dan ook Stéphane zijn droomwereld. Hoe deze wordt uitgebeeld is al even mooi en bizar als Stéphane en Stéphanie hun real life "kunst". Steden opgebouwd uit WC rollen, kartonnen autos, een mechanische pluchen pony, het kan niet gek genoeg zijn. Hoe belachelijk het hier, neergetypt, ook mag klinken, op het scherm ziet het er allemaal geloofwaardig en geslaagd uit. Het werkt gewoon.
Op regie gebied gaat Mr. Michel deze keer all out met zijn visuele trukjes. Alle dingen die we in Eternal Sunshines al zagen (en ongetwijfeld ook in zijn videoclips, maar dat weet ik niet), komen hier terug, 100.000 keer uitvergroot, en op hun kop gegooid. Aan camera fancy schancy gedoe dus geen gebrek.
Dit is een heel moeilijke film om te beoordelen. Ik heb mij persoonlijk rot geamuseerd hiermee. De uitbeelding van Stéphane zijn dromen zijn voor mij al reden genoeg om de film nog eens te zien. Kijk ik echter wat kritischer en dieper, bemerk ik toch 2 inconsistenties in het verloop van de film:
- De film beweegt niet echt ergens naartoe. Het is een leuk concept, en het concept zelf is leuk uitgewerkt, maar Gondry is precies vergeten om er een echt tof verhaal rond te bouwen.
- Ook is de film niet consistent in zijn opzet. Het begint wel met de visualisatie van Stéphane zijn dromen. Naar het einde toe worden de dromen echter vervangen door zijn geweten (wat imo niet hetzelfde is).
Dit laatste punt is in 1 keer wat mij zo in de war bracht. Ik ging over van een mooie droomwereld, naar een Lynch atmosfeer, waar opeens alles symboliek moest meekrijgen. Dit was gewoon nergens voor nodig.
Al bij al een zeer speciale film, die zijn plaats in mijn DVD kast zeker verdient. Het is echter geen film voor iedereen.
