Archief - The Zero Theorem

The Zero Theorem gaat over een man die van zijn werkgever de opdracht krijgt te bewijzen dat uiteindelijk alles terug te brengen is tot niets, en daar gaat deze film in feite ook over, niets. Er is geen noemenswaardig verhaal, geen plot, geen onverwachte wendingen, geen karakterontwikkeling (behalve misschien het pizza-moment...).
Het is niet voor de gemiddelde bioscoopbezoeker bedoeld, veel mensen gaan reageren van 'wtf did I just watch', maar dat is ook niet erg, als je je vooroordelen over hoe een film er uit moet zien even laat varen, en gewoon probeert te genieten van de cinema, wordt dit ineens een pareltje. Verwacht dus ook geen "Ah jaaa"-moment op het einde, want dat is er niet, en als je teveel begint te analyseren, ga je met meer vragen blijven zitten dan je er in het begin had.
Voor mensen die eens iets anders willen zien dan de typische Hollywood-producties, is dit een aanrader. Ik denk dat ik in mijn leven te veel films gezien heb, in die mate dat ik te vaak al weet hoe het verhaal gaat evolueren en aflopen voor de film tegoei begonnen is. Dat ga je dus bij deze film niet hebben, want het gaat over niets, en het is prachtig.
Er zijn ongetwijfeld veel existentiële vraagstukken die aan bod komen in deze film, zoals bvb is het leven wel de moeite waard als het uiteindelijk allemaal geen bal uitmaakt wie we zijn of wat we doen. Als cynicus eerste klas kon ik me daar wel in vinden.
0/10 (<-- grapje)

Een nieuwe Gilliam film ... altijd reden voor een feestje voor mij !

In de openingsscene kwam ik bijna klaar en wou ik roepen "OMFG DIT IS EXACT HOE IK MIJ EEN TRANSMETROPOLITAN FILM ZOU VOORSTELLEN". De retro-futuristische wereld geschept door Gilliam ziet er (alweer) fantastisch uit. De film is al veel langs Brazil geplaatst, en puur door het visuele is het niet moeilijk te zien waarom.
Jammer genoeg heeft dit weinig met de film te zien. De sci-fi wereld speelt eigenlijk geen enkele rol in het verhaal en is ook slechts heel beperkt te zien.

Dan komen we direct bij mijn probleem. Dit is helemaal geen sci-fi of zelfs helemaal geen typische Gilliam film. Zero Theorum is veruit zijn meest existentiele en filosofische film.
Is dat goed? Hangt er vanaf wat je uit de film wil halen. Voor mij niet. Ik hou van de typische Gilliam zaken, maar niet als hij maar halfslachtig de filosoofische uithangt en zichzelf te serieus neemt. Beetje hetzelfde probleem dat ik met Von Trier heb nu ik erover nadenk.

Gilliam probeert een hoop moeilijke stellingen te poneren (eenzaamheid, zin van het leven, sexuele beleving, reclusie, religie), wat zeker interessant is, maar dat maakt geen film op zich. Ook waagt hij zich niet aan diepgravende en confronterende stellingen, dus blijft het allemaal nogal oppervlakkig.
Als filosofisch stuk had ik met plezier bekeken in een kortfilm van 20min, dit had perfect kunnen werken.
Het is nu precies alsof hij die 20min heeft uitgesmeerd om 60min, en dan nog eens 30min Brazil eraan heeft geplakt ... it just didn't work for me.

TLDR:

• Zero Theorum is geen typsche Gilliam film, hij wil gewoon wat filosofische stellingen poneren.
• Gilliam moet een Transmetropolitan film maken.

@ Hierboven "Ik denk dat ik in mijn leven te veel films gezien heb, in die mate dat ik te vaak al weet hoe het verhaal gaat evolueren en aflopen voor de film tegoei begonnen is. Dat ga je dus bij deze film niet hebben"
=> Dan denk ik dat je wat meer Gilliam films moet zien, want thematisch eindigt en evolueert deze film bijna identiek als een hoop van zijn andere, denk aan Brazil, Parnassus, Tideland, Munchhausen, ...