Archief - Inception

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

X-Vision

Legacy Member
Yep we hebben em, de film van het jaar. Voor mij persoonlijk toch. En ook veel cooler dan de Matrix.

9.5/10

stageline

Legacy Member
X-Vision zei:
Yep we hebben em, de film van het jaar. Voor mij persoonlijk toch. En ook veel cooler dan de Matrix.

9.5/10

Het jaar is nog niet om he ;) en ik vond iron man 2 een steengoeie film maar dat genre ligt me gewoon iets meer nog dan deze hier maar deze vond ik gewoon ook ijzersterk en zeker één van de betere die ik al gezien heb.;)

Kowlier

Legacy Member
gisteren gezien, ijzersterke film.
vooral dat einde dan, wat een mindfuck :p

Terrorist_Hell

Legacy Member
Baats zei:
Geluid in de Kinepolis Gent mocht ook wat stiller staan imo. Op sommige (de luidste) momenten deed het zelfs pijn..
Ik heb nu altijd oordoppen mee, ze kunnen daar serieus overdrijven, vooral de bass...

Brick Top

Legacy Member
Zeer genietbare film. Verwachtingen lagen behoorlijk hoog na het lezen (allé, dat is relatief met al die spoilers :D) van dit topic en film heeft me niet teleurgesteld.

7,5/10

Eagle`

Legacy Member
tommorello zei:
Er wordt op geen enkele manier aangetoend hoe de constructie van zo'n droomwereld in zijn werking gaat. Hoe kan ze de 'dream fabric' manipuleren om er zo echt uit te zien? Ik vind dat Nolan op z'n minst wel even had mogen tonen hoe de constructie van een droom in z'n werking treedt. Niet dat ik zelf atm een oplossing voor handen heb, maar ik had toch liever een plausibele verklaring hiervoor gehad.

Hoe een constructie van een droom in zen werk gaat ?? het moet toch geen national geopraphic uitzending worden waarin medisch/psychoanalytisch het concept "dromen" wordt toegelicht ??? Zoals nen architect een maquette maakt van een huis dat ie gaat bouwen, toonden ze in de film maquettes van de geconstrueerde wereld/omgevingen waarin het ganse droomproces zich zou afspelen. Tis gelijk game developers die voorafgaand de coding, artwork maken hoe alles er gaat uitzien... meer moest daar toch echt niet over uitgewijd worden.

[
tommorello zei:
]Dan, mijn tweede probleem met de film was hel de affaire met Marion Cotillard. Dat er wat emotie in het verhaal moest, dat kan ik begrijpen. Dat Nolan ervoor kiest om deze side story te verwerken in de main storyline, dat begrijp ik zeker ook. Maar toch vind ik het jammer: ik kon totaal geen voeling krijgen voor Mal, of haar relatie met Cobb. Daarom vond ik het jammer dat er vaak terug werd gecut naar heel die situatie en de gedoemde liefdesaffaire en de limbo en dat strand etc etc... Ik zou het meer hebben geapprecieerd moest er een sterkere focus zijn gelegd op het ontwerp, constructie en onderhouding van de dromen. Zo simpel kan dat toch allemaal niet zijn?

De relatie met mal was broodnodig voor het limbo concept te begrijpen naar mijn gevoel, en de relatie toelichting wordt ook in de juiste pace gebracht in de film (constante flashbacks cuts doorheen de film) en heeft grote implicaties qua sfeerschepping wat betreft limbo als een paar team members later in limbo terecht komen. Je moet de kijker doorheen de film beetje bij beetje meer laten weten wat er gebeurd is tussen Dom & Mal, all at ones zou ni lukken aangezien final confrontatie van hun relatie pas komt in limbo zelf. Dus daar wordt met die constante flashbacks mooi naartoe gewerkt

Van Cobb's limbo weten we dat het een droomwereld is die hij met Mal samen gecreerd heeft en waar ze heel wat tijd in gespendeerd hebben (ook één waar hij oude herrineringen in stored en herbeleeft). Als het team dan na fortress level in limbo terechtkomen is het een wereld in decay (ongelofelijk mooi in beeld gebracht trouwens :drool:) en dat maakt ook perfect sense want mal is dood en de gecreerde wereld waarin ze zoveel tijd doorbrachte blijft min of meer onaangeroerd sinds mal's dood de droomomgeving brokkelt langzaam af, net als hun relatie. En super veel weten we idd niet over mal, maar de evolutie van hun relatie is paramount voor limbo ook, de doem en woeligheid vinden we weer in de laatste scenes van die wereld.


Meesterwerk van Nolan, uiteraard één van de meest vernieuwende scripts sinds The Matrix, maar ik vind het concept en psychologische aspect in Inception beter + de ganse matrix trilogy concept heeft meer gaten in in het verhaal dan emmentaler kaas

Razzia

Legacy Member
Gisteren gaan zien, anders dan ik had verwacht. Ik liep dan ook een beetje teleurgesteld de cinema uit, maar nadien begon ik meer en meer na te denken over verschillende delen van de film. Er zit zoveel meer achter... Ben nu ook een beetje bijgedraaid, en vind het echt wel een goede film.

8,5/10

wolfzor

Legacy Member
Vandaag gaan zien en moet zeggen, een goede film.

Ik heb een gevoel dat, de hele film een droom was.

GaMe®

Legacy Member
ArtofLife zei:
In AP gezien. De film is zeker geen meesterwerk.

pluspunten:

- prachtige CGI;
- goede acteerprestaties alleen Cotillard valt toch wel door de mand;
- film ziet er erg stijlvol uit

minpunten:

- verhaal is veel te ver gezocht al bij al is het een erg simpel verhaal maar Nolan steekt er te veel gezever in;
- het einde valt dik tegen;
- actie ziet er naar huidige normen erg oudbollig uit een actieregisseur is Nolan absoluut niet


6,5/10

Ben het volledig met je eens. De acteerprestaties van DiCaprio en Gordon-Levitt waren subliem. De rest iets minder, maar nog altijd zeer sterk.

Het was zeker een goede film, maar een plaats in de top 3 van IMDB bijvoorbeeld is overdreven.

De actiescènes, vooral in het droom level in de sneeuw, deden mij te zeer aan James Bond denken waar ze honderd keer schieten op het hoofdpersonage en natuurlijk nooit raak schieten. Terwijl het hoofdpersonage altijd raak schiet. De vechtscène met Arthur in de hal van het hotel was dan wel weer om duimen en vingers van af te likken. De mensen die de film gezien hebben, weten wel waarom ;)

Het verhaal is goed, maar ik erger mij aan het einde dat eigenlijk verschillende theorieën kan hebben en er dus geen duidelijke uitleg voor is. Wat ik me dus afvraag:

Op het einde gaan Cobb en Ariadne bewust de Limbo in om Fischer terug te halen. Waarom had iedereen in het eerste level dan zo'n schrik om in de limbo te geraken als er toch een manier is om de limbo in te gaan en iemand eruit te gaan halen?

Ook; in die limbo waren ze bewust van wat er allemaal aan het gebeuren was. Kwam dit omdat ze eigenlijk maar droomde in de limbo te zijn?

Dan brengen ze Fisher terug naar lvl 3 door te defibrilleren en hem tegelijk van het gebouw te duwen (toch?), Cobb blijft in die limbo om Saito te vinden.

Hoe Cobb Saito uiteindelijk gevonden heeft, begrijp ik niet goed. Opeens ligt Cobb terug aan het strand en meteen vind hij Saito. Kwam dit nadat het decor van lvl 3 instortte, dus Cobb eigenlijk 'dood' ging in lvl 3 en dan in de werkelijke limbo kwam? Want hij zat eigenlijk in zijn 'droom' limbo.
Dan in die werkelijke limbo vind hij oude Saito.

Daar zien we niet wat er nu precies gaande is. Hebben ze alletwee zelfmoord gepleegd om zo terug te keren naar de werkelijkheid? Ik denk van niet.

Hij wordt wakker in het vliegtuig en Saito belt meteen (zoals hij had beloofd voor de vlucht) om van Cobb een vrij man te maken. Saito kan toch onmogelijk weten dat de missie geslaagd is aangezien hij in de limbo ging nadat Fisher vermoord werd, dus mission failed.

Volgens mij is Cobb dus gewoon in die limbo gebleven. Zeker omdat men zegt dat je de limbo alleen kan bouwen uit herinneringen. De allerlaatste scène zie je opnieuw die herinnering van het moment dat hij zijn kinderen in de steek liet. (van de omgeving; zelfde setting, belichting, alles is net hetzelfde, alleen de herinnering van de gebeurtenis is anders)

Of niet, volgens mij zijn er gewoon verschillende theorieën mogelijk. :)

EDIT: dit schiet me juist nog te binnen; Cobb en Saito zitten toch ongeveer evenlang in de limbo, waarom ziet Saito dan zoveel ouder uit? En wat heeft Cobb dan al die jaren gedaan als de tijd in de limbo zoveel trager gaat als in de werkelijke wereld?
7,5/10

The Prestige vond ik persoonlijk veel beter dan Inception.

DuffyT

Legacy Member
GaMe® zei:
1) Op het einde gaan Cobb en Ariadne bewust de Limbo in om Fischer terug te halen. Waarom had iedereen in het eerste level dan zo'n schrik om in de limbo te geraken als er toch een manier is om de limbo in te gaan en iemand eruit te gaan halen?

Ook; in die limbo waren ze bewust van wat er allemaal aan het gebeuren was. Kwam dit omdat ze eigenlijk maar droomde in de limbo te zijn?

Dan brengen ze Fisher terug naar lvl 3 door te defibrilleren en hem tegelijk van het gebouw te duwen (toch?), Cobb blijft in die limbo om Saito te vinden.

Hoe Cobb Saito uiteindelijk gevonden heeft, begrijp ik niet goed. Opeens ligt Cobb terug aan het strand en meteen vind hij Saito. Kwam dit nadat het decor van lvl 3 instortte, dus Cobb eigenlijk 'dood' ging in lvl 3 en dan in de werkelijke limbo kwam? Want hij zat eigenlijk in zijn 'droom' limbo.
Dan in die werkelijke limbo vind hij oude Saito.

Daar zien we niet wat er nu precies gaande is. Hebben ze alletwee zelfmoord gepleegd om zo terug te keren naar de werkelijkheid? Ik denk van niet.

2) Hij word wakker in het vliegtuig en Saito belt meteen (zoals hij had beloofd voor de vlucht) om van Cobb een vrij man te maken. Saito kan toch onmogelijk weten dat de missie geslaagd is aangezien hij in de limbo ging nadat Fisher vermoord werd, dus mission failed.

Volgens mij is Cobb dus gewoon in die limbo gebleven. Zeker omdat men zegt dat je de limbo alleen kan bouwen uit herinneringen. De allerlaatste scène zie je opnieuw die herinnering van het moment dat hij zijn kinderen in de steek liet. (van de omgeving; zelfde setting, belichting, alles is net hetzelfde, alleen de herinnering van de gebeurtenis is anders)

Of niet, volgens mij zijn er gewoon verschillende theorieën mogelijk. :)

3) EDIT: dit schiet me juist nog te binnen; Cobb en Saito zitten toch ongeveer evenlang in de limbo, waarom ziet Saito dan zoveel ouder uit? En wat heeft Cobb dan al die jaren gedaan als de tijd in de limbo zoveel trager gaat als in de werkelijke wereld?

1) Iedereen had schrik om net zoals Saito "ongecontroleerd" in de limbo te raken, zoals je zelf zegt, Cobb en Ariadne gaan bewust nog een niveau lager naar Cobb zijn "bewuste" limbo. IMO ligt een niveau lager nog de "onbewuste" limbo waar Saito dus terecht gekomen is. Waarom Fisher in Cobb zijn limbo terecht komt weet ik ook niet.

2) Maar Cobb heeft toch alle tijd van de wereld in de limbo om Saito te vertellen dat het toch gelukt is? Want dan zitten ze in niveau 4 of 5 waar ze dus misschien maanden of jaren hadden.

3) IMO ziet Saito er veel ouder uit omdat hij zoals ik eerder zei van zodra hij dood gaat in een niveau lager terecht komt dan Cobb zijn limbo en hij dus in feit een niveau overslaat. IMO zit Saito dan al jaren in die limbo tegen dat Cobb in zijn eigen limbo (waar Ariadne van dat gebouw sprong) een "droommachine" gebruikt of dood gaat waardoor Saito dus veel ouder is dan Cobb.

GaMe®

Legacy Member
DuffyT zei:
1) Iedereen had schrik om net zoals Saito "ongecontroleerd" in de limbo te raken, zoals je zelf zegt, Cobb en Ariadne gaan bewust nog een niveau lager naar Cobb zijn "bewuste" limbo. IMO ligt een niveau lager nog de "onbewuste" limbo waar Saito dus terecht gekomen is. Waarom Fisher in Cobb zijn limbo terecht komt weet ik ook niet.

2) Maar Cobb heeft toch alle tijd van de wereld in de limbo om Saito te vertellen dat het toch gelukt is? Want dan zitten ze in niveau 4 of 5 waar ze dus misschien maanden of jaren hadden.

3) IMO ziet Saito er veel ouder uit omdat hij zoals ik eerder zei van zodra hij dood gaat in een niveau lager terecht komt dan Cobb zijn limbo en hij dus in feit een niveau overslaat. IMO zit Saito dan al jaren in die limbo tegen dat Cobb in zijn eigen limbo (waar Ariadne van dat gebouw sprong) een "droommachine" gebruikt of dood gaat waardoor Saito dus veel ouder is dan Cobb.

Punt 1 kan ik inkomen, toch nog altijd vreemd dat Fisher dan in Cobb zijn 'droomlimbo' terecht komt en Saito in die 'ongecontroleerde' limbo.

Punt 2 begrijp ik niet goed. Hoe is Cobb dan van zijn 'droomlimbo' naar die 'ongecontroleerde limbo' waar Saito in zit geraakt? Vanaf het moment dat lvl 3 instort en hij eigenlijk werkelijk sterft zoals Saito in lvl 3? Of? En je zegt dat hij maanden/jaren had om Saito duidelijk te maken dat het gelukt is, bedoel je dan vanaf het moment dat hij daar aan tafel zat met oude Saito? Kan kloppen, maar het leek mij dat Cobb zelf wat in de war was. En hij is ook niet mee teruggegaan met Fisher en Ariadne naar lvl 3 om te zien of ze de kluis wel op tijd open gekregen hadden.

Punt 3 kan inderdaad kloppen. Saito zat al in die werkelijke limbo van de tijd dat hij dood ging en Cobb dan pas vanaf het moment dat lvl 3 instortte zeker? Maar wat deed Cobb dan al die tijd in zijn 'droom limbo' al die jaren??? Want hij ging toch niet mee terug met Fisher en Ariadne.. Of gaat de tijd in die 'droom limbo' even snel als lvl 3? Misschien is het gewoon een soort lvl 4, waar de tijd dan nog iets sneller gaat, maar niet zo snel als de limbo. Dan blijft de vraag waarom Fisher in 'limbo-lvl 4' terechtkomt en Saito in de doem limbo.

Ik ga er eens een nachtje over 'dromen' :unsure:

DuffyT

Legacy Member
GaMe® zei:
Punt 1 kan ik inkomen, toch nog altijd vreemd dat Fisher dan in Cobb zijn 'droomlimbo' terecht komt en Saito in die 'ongecontroleerde' limbo.

Punt 2 begrijp ik niet goed. Hoe is Cobb dan van zijn 'droomlimbo' naar die 'ongecontroleerde limbo' waar Saito in zit geraakt? Vanaf het moment dat lvl 3 instort en hij eigenlijk werkelijk sterft zoals Saito in lvl 3? Of? En je zegt dat hij maanden/jaren had om Saito duidelijk te maken dat het gelukt is, bedoel je dan vanaf het moment dat hij daar aan tafel zat met oude Saito? Kan kloppen, maar het leek mij dat Cobb zelf wat in de war was. En hij is ook niet mee teruggegaan met Fisher en Ariadne naar lvl 3 om te zien of ze de kluis wel op tijd open gekregen hadden.

Punt 3 kan inderdaad kloppen. Saito zat al in die werkelijke limbo van de tijd dat hij dood ging en Cobb dan pas vanaf het moment dat lvl 3 instortte zeker? Maar wat deed Cobb dan al die tijd in zijn 'droom limbo' al die jaren??? Want hij ging toch niet mee terug met Fisher en Ariadne.. Of gaat de tijd in die 'droom limbo' even snel als lvl 3? Misschien is het gewoon een soort lvl 4, waar de tijd dan nog iets sneller gaat, maar niet zo snel als de limbo. Dan blijft de vraag waarom Fisher in 'limbo-lvl 4' terechtkomt en Saito in de doem limbo.

Ik ga er eens een nachtje over 'dromen' :unsure:

:lol:

Eigenlijk vind ik dit soort discussies wel leuk, een film mag eens een "mindfuck" zijn, houdt een mens alert;):p

Yusifer

Legacy Member
De actiescènes, vooral in het droom level in de sneeuw, deden mij te zeer aan James Bond denken waar ze honderd keer schieten op het hoofdpersonage en natuurlijk nooit raak schieten.

Peins dat dat eigenlijk simpel te verklaren is. De droomlevel in de sneeuw is Eames' droom. Meestal kun je je droom manipuleren als je weet dat je droomt, en Eames was daar bewust van. Natuurlijk is de droom al zo diep + Fischer's getrainde mentale verdediging. Eames kon ze niet uit zijn droom verwijderen, maar hij kon zijn droom vast wel manipuleren zodat hij altijd raak zat te schieten en weinig geraakt werd.

Dat is toch tenminste m'n theorie over Eames' droom.

Unrealiac

Legacy Member
Kvond het wel een leuke film maar hij had wat meer waarde aan de personages nodig. Het was voor mij nogal moeilijk om mij in te leven in wat ze voelden.
M.a.w., het maakte mij geen bal uit of ze zouden sterven of niet :p

extreme_fox

Legacy Member
Unrealiac zei:
Kvond het wel een leuke film maar hij had wat meer waarde aan de personages nodig. Het was voor mij nogal moeilijk om mij in te leven in wat ze voelden.
M.a.w., het maakte mij geen bal uit of ze zouden sterven of niet :p

njah is toch niet erg :p! moeste ze sterven leven ze nog altijd é ^^

Boukreev

Legacy Member
goeie film, samen met shutter island beste van het jaar voor mij, en dan bedenken dat ik ooit iets tegen dicaprio had :o

enige wat me irriteerde is dat ze ellen page haar personage ariadne hebben genoemd, beetje cheap
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan