Archief - Beste Film Tourney: The Sweet Sixteen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
FreakyJP
Legacy Member
Conradus zei:Maar ze zijn wel een essentieel gegeven. Pak nu AN, laat die hele film ongewijzigd, maar vervang Brando door een slecht acteur of door iemand die niet kan acteren (mij bv), hoe goed de rest ook geweest is, die film gaat minder goed zijn dan met Brando.
Dat denk ik echt niet, ten eerste ga je nooit geweten hebben dat Brando daar in meespeelde dus je heb geen 'betere evaring' en iemand anders kan die rol net zo goed op zijn manier perfect vormgegeven hebben.
Bart Religion
Legacy Member
Neoken zei:Ultiem bestaat er inderdaad niet iets als zuivere objectiviteit. Alles is een kwestie van perceptie. Echter, er worden toch enkele conventies gevormd over de jaren heen. En je hebt gelijk, je hoeft daar geen waarde aan te hechten als je niet wilt.
Maar zonder dat soort conventies zou je in principe Transformers vlak naast Goodfellas kunnen zetten, terwijl de meeste mensen dit als absurd zouden beschouwen. Waarom absurd? Omdat die waardeschaal nu eenmaal gevormd is, en Transformers scoort er verschrikkelijk op.
Nu, om terug te keren op die twee scènes uit beide films. De enige reden waarom ik zei dat die van TWBB van een ander kaliber zijn, was omdat die scènes naast hun entertainment waarde ook nog eens belangrijk zijn op vlak van verhaal en onderliggende boodschap. Dat terwijl die scènes waarin Joe Pesci zich kwaad maakt gewoon maar scènes zijn waarin Joe Pesci zich kwaad maakt. Ja, de dialoog is briljant, alsook de prestatie van Pesci, en het is schitterend om te zien, dat is zeker, maar het is uiteindelijk weinig betekenend voor de plotline. En daarom voor mij toch van minder hoog niveau.
Die scenes met Joe Pesci vormen zijn karakter en uiteindelijke ondergang.
PBR Streetgang
Legacy Member
Ja dat is waar. 'waardeschaal' was niet de meest duidelijke term om te gebruiken. Een waardeschaal impliceert eigenlijk een pure meetbare waarde, en waar de ene film boven- of ondergeschikt staat aan de andere. Dat is niet echt wat ik bedoel. Stel je het volgende anders voor (wat ik er eigenlijk mee bedoel): een gigantisch netwerk van waarden - een netwerk dat bestaat uit alle aspecten waar film aan kan raken. Pas alles toe wat ik zei ivm die 'waardeschaal' dan toe op mijn betere 'netwerk'. In dit 'objectieve netwerk' gaat het dus niet om de ene is 'beter' dan de andere, maar het maakt wel mogelijk om een film daarbinnen te plaatsen en zijn prominentie te achterhalen, zijn technische hoogstand te achterhalen, zijn invloed te achterhalen, zijn inherente en estetische waarde te achterhalen, etc etc. En zo kan je evengoed achterhalen welke films meer waardevol zijn dan anderen.Bart Religion zei:
En ja, welk criterium je dan belangrijker vind dan een andere... Pff dat is natuurlijk een geheel andere kwestie.
Nu uiteraard is het volstrekt belachelijk om effectief te proberen zo'n netwerk neer te schrijven of zelfs in te beelden, he. Het is maar een term ter verduidelijking van de erg abstracte topic atm
Maar het is helemaal niet universeel dogmatisch bepaald. Dat is net wat ik probeerde te zeggen. Het is gewoon een samenloop van ideeën en theorieën dat constant verandert en van vorm wijzigt. Dat maakt het juist zo leuk om er mee bezig te zijn want er zijn zo waanzinnig veel standpunten om in te nemen, zo veel verschillende aspecten van cinema waar je meer aandacht aan wil besteden zonder legitimiteit te verliezen als liefhebber en it's all good!Bart Religion zei:
PBR Streetgang
Legacy Member
@ shifty: Wat ik ook zo zalig vond aan AN en wat vrij uniek is daaraan (ik kan toch niet op een ander voorbeeld komen) is dat je tenmidden van een helse oorlogsfilm dat al op zich een fantastische film zou zijn, je ook nog een prachtige character study krijgt van een man die in de eerste 2u van de film helemaal niet in beeld komt; de ontwikkeling van dat personage gebeurt volledig off-screen en je vormt een idee over wat een soort mens die Kurtz is (btw, de monologen zijn van Willard he shifty 
) zonder dat je hem gezien hebt. Net zoals Willard dat zelf doet; hij heeft die man nog nooit gezien, maar door het bestuderen van de case files etc komt hij er vanalles over te weten en begint hij zich vragen te stellen of zijn missie wel terecht is en of Kurtz dan misschien gelijk had in zijn gedachtengang. Er is dus een soort identificatie van Willard met Kurtz, een man die absoluut gestoord zou zijn maar wie hij nog nooit heeft gezien. Awesome shit.
) zonder dat je hem gezien hebt. Net zoals Willard dat zelf doet; hij heeft die man nog nooit gezien, maar door het bestuderen van de case files etc komt hij er vanalles over te weten en begint hij zich vragen te stellen of zijn missie wel terecht is en of Kurtz dan misschien gelijk had in zijn gedachtengang. Er is dus een soort identificatie van Willard met Kurtz, een man die absoluut gestoord zou zijn maar wie hij nog nooit heeft gezien. Awesome shit.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.