Archief - Co-ouderschap mijn verhaal

ik weet dat dit een games forum is, eigenlijk mijn favoriete forum.
maar ik wil hier toch eens mijn situatie/verhaal uiteen doen...

ik weet dat hier enkele zitten die rechten studeren ofzo of al afgestudeerd zijn dus mss haal ik er wel wat hulp uit.

mijn ex en ik zijn nu al een goeie 5 jaar uit elkaar en hadden samen 2 kinderen een zoon en dochter.

na een rompslomp van tijd en papieren zijn we eruit geraakt om een week/week regeling te treffen waar ze intussen al getrouwd geweest was met iemand anders en er ook een kind mee heeft.

nu is dit al een goeie 3 jaar zo met veel problemen als gevolg.

mijn ex (de moeder) heeft 35.000euro schulden en zit nu in een schuldbemiddeling bij een advocaat.
haar manier van opvoeden laat serieus te wensen over.
enkele voorbeelden...

als snoep krijgen ze een lekker zuiver suikerklontje, gevolg dochter van 6 jaar 2 tanden moeten laten trekken onder verdoving in ziekenhuis.
hun tanden zijn tijdens de week dat ze ginder zijn NOOIT gepoetst.
mevrouw is te lui om te kuisen, je moest eens haar sociale woning zien.
de laatste 6 maanden heb ik ginder 6 nieuwe venten de revue zien passeren die telkens na een week gaan inwonen bij haar en dan weer hun biezen nemen om te vertrekken (bijkbaar is ze onmogelijk geworden om mee samen te leven).
intussen woont er weer een nieuwe sukkelaar van haar kaliber...

niets maar dan ook niets van papieren raakt ooit in orde (mijn fiscaal voordeel)
hun schoolwerk trekt op de ballen als ze ginder zijn (mevrouw heeft geen tijd om te oefenen/helpen)
hun kleren die ze naar school aandoen komen uit kringloop winkel (op sommige momenten -en dit doet me pijn om te zeggen- zien ze er echt marginaal uit)
als ik ze de vrijdag avond ga halen en ik vraag of ze gegeten hebben ===> ja ze hebben elk 2 prince koeken gegeten.... (zelden deftig voedsel)
in de week slapen ze al 3 dagen bij haar moeder.

de laatste 4 weken krijg ik mijn kinderen met hun haar vol luizen, ik los dit op en de week erna krijg ik ze terug vol luizen.

ik geef geen kleren van mij mee omdat ik weet dat ik ze niet terug krijg of helemaal kapot terug krijg.
mijn zoon van 8 jaar zegt nu al dat hij liever bij mij is dan bij zijn moeder en klaagt als hij terug moet, mijn dochter 6jaar is nog neutraal.
als ze 2 maal per week een douche of bad zien mogen ze al gelukkig zijn.

pas op ik zeg niet dat ze de kinderen niet graag ziet en ze kwaad wil doen of wil kwijt zijn, maar haar manier van opvoeden laat te wensen over, wat voor mij toch ook een groot deel graag zien is.

ik heb haar hier al 1000x over aangesproken maar telkens begint ze te roepen en te tieren dat ik me in mijn eigen huis moet moeien waarna ik een hoop verwijtens krijg en uitgescholden ben voor dikke lul, klootzak, rotzak, smeerlap en dit allemaal terwijl de kinderen erbij staan.

mijn eigen relatie heeft hier ook geen deugd aan want dit brengt de nodige spanningen met zich mee, ben zelfs al naar dokter geweest wegens teveel stress want ik ben er continue mee bezig in mijn hoofd over hoe mijn kinderen later zullen uitdraaien, waardoor ik last heb van maagpijn en dergelijke, het komt zelfs zo ver dat je op een gegeven moment die persoon liever ziet verongelukken (ik weet dat dit erg klinkt) maar het is zo op bepaalde momenten want dat wijf maakt van mijn leven een HEL!

ik ben echt ten einde raad, kan ik hier iets tegen doen? is het mogelijk mijn kinderen volledig op te eisen zodat ze enkel nog bezoekrecht krijgt om de 2 weken een weekend?

mvg david

Noteer de vastgestelde feiten, probeer bewijzen te bekomen (misschien foto's) en trek daarmee naar een advocaat waar je jouw verhaal volledig uiteen doet. Ik zou er echt geen gras laten over groeien en direct gerechtelijke stappen zetten, zeker als ze niet tot rede vatbaar is.

Vrederechter, en idd feiten laten vaststellen.
is niet makkelijk maar ja..

sterkte in ieder geval.

Bij een advocaat is het eerste gesprek gratis...

MetalG zei:

Vrederechter, en idd feiten laten vaststellen.
is niet makkelijk maar ja..

sterkte in ieder geval.

Klik om te vergroten...

je moest eens weten
ik zit continue met vragen...

hoe gaan ze later uitdraaien, wie zijn kant gaan ze kiezen, zullen ze marginalen worden, criminelen, hoe zullen ze psychologisch zijn enzovoort.

heb bij mijn advocaat eens vluchtig info genomen en verhaal uiteen gedaan waarop haar antwoord was, tjah, als er geen slagen en verwondingen, drugs of alcohol aan te pas komen kan je er weinig tege doen.
in principe hebben ze alles wat ze moeten hebben, voedsel, onderdak, bed, en kleren.

ik vraag me dan gewoon af waar men een grens trekt, iedereen ... zelfs het kleinste kind kan toch zien dat zo'n opvoeding niet goed kan uitdraaien...?

telkens ik mijn kinderen terug krijg moet ik ze bij manier van spreken opnieuw opvoeden omdat ze ginder volledig losgelaten izjn en er totaal geen regels zijn.
mijn dochter van 6 spelt haar moeder de les... ik bedoel dit kan toch niet?

ik ben een heel stuk strenger en wil dat ze de waarden van het leven kennen alsook hoe alles in elkaar zit, ze moeten respect opbrengen en verdienen en gemanierd en beleefd zijn.

hierdoor kom ik waarschijnlijk op bepaalde momenten over als een ongelooflijke boeman... waardoor ik bang ben dat ze later van tijd zullen zeggen

"ik wil niet naar papa want wij "mogen niets" en papa is streng"
terwijl mama hun alles laat doen wat ze willen.

Praat ook eens met de school?

Het kan niet dat de school van bepaalde feiten niet op de hoogte is.
Zij kunnen ook vaststellen hoe de kinderen rondlopen en wat er 's middags in de boterhammendoos steekt



Oh ja, kinderen voelen zich "veiliger" in een omgeving met duidelijke afspraken en regels.
Dus de kleine dingen die ge hen ontzegt zullen wel weinig betekenend voor hen zijn t.o.v. wat ze wel krijgen en mogen bij u.

Ik ga morgenavond mijn familierecht er nog es bijnemen. Er zijn heus wel enkele mogelijkheden om de regeling aan te passen als ik mij niet vergis. Indien de feiten ernstig genoeg zijn uiteraard.

in mijn ogen zijn die feiten ernstig genoeg, alhoewel ik betwijfel of dit voor een rechter zo zal zijn.

TrsH zei:

in mijn ogen zijn die feiten ernstig genoeg, alhoewel ik betwijfel of dit voor een rechter zo zal zijn.

Klik om te vergroten...

Dat zijn ook mensen heh

Maar mij lijkt het dat je er moet van uitgaan dat ze u niet gaan geloven. Dus dat uw zaak sterk genoeg moet zijn dat er geen twijfel mogelijk is.

Want eenmaal een broek met gaten in dragen is daarom nog niet verwaarlozing. Dat elke dag moeten aandoen ook niet (soms zelfs mode ^^) maar dat samen met niet goed te eten krijgen, geen stabiele omgeving (het gras wordt elke week afgereden door een andere tuinman), niet goed verzorgen, en en en ... dat weer wel.

Lijkt mij moeilijk vast te leggen waar de grens ligt. (en dan zeker nog rekening houdend met het feit dat jij niet objectief te noemen bent in zo'n zaak)

heb zelf al gedacht om eventueel eens fotos te nemen moest dit lukken als ze het niet ziet, maar dan kan ik zelf nog veroordeeld worden voor schending van de privacy en dergelijke.

tis moeilijk deftige en harde bewijzen voor te leggen waarmee ik effectief iets ben.

"Iemand" zal hier véél beter op kunnen antwoorden, maar het lijkt me alvast niet slecht om eens een afspraak te maken met kind en gezin en daar even te kijken of dit volegns hen verwaarlozing van het gezin is. Ze zullen dit natuurlijk niet juridisch bekijken, maar mss samen met jou kunnen kijken hoe je dit in "jouw" week deels kan rechttrekken. Puur om jezelf te kunnen helpen met de opvoeding van die kinderen die niet ideaal opgevoed worden (ondanks de moeite).

Misschien kan je ook afspreken met de leerkrachten van de kinderen dat ze je eventueel op de hoogte houdt van de werkjes die niet gemaakt zijn in de ene week, zodat je, zonder te overdrijven, dat kan helpen inhalen in je eigen week. Zal je mss wat meer werk geven, maar de kans op een betere opvoeding is groot .

In ieder geval: NIET tegen externen, dus eigenlijk ook niet op dit forum, je ex-vriendin zwart maken meer dan nodig. Tegenover de leerkracht zeg je bvb "ik merk dat het iets minder goed loopt bij m'n ex thuis, als ik kan helpen met wat extra te doen, laat het me weten". Je hoeft verder niks kwijt, dat helpt toch niet. Of ze nu thuis prince-koeken eten of niet, maakt voor die leerkracht weinig uit, de kans is groot dat ze toch al wat verhalen van de kinderen zelf heeft gehoord, dus ze zal wezl mee zijn.

Een tip: verwijder de tekst van deze topic binnenkort ook. Niemand heeft hier veel uitstaans mee, zeker niet later.

Kan 1 of ander instantie onverwacht geen controle doen bij haar of zo?
Kind en gezin of zo,weet niet ken er niet veel van.
Edit:JPV was me voor

Problematisch zal hier zijn bewijzen dat de kinderen slecht opgevoed worden, het zal echt wel duidelijk moeten zijn dat de moeder het ouderlijk gezag op een bedroevende manier uitoefent alvorens de rechter u de uitsluitende gezagsuitoefening zal geven over de kinderen.


Art.374, §1, 2 e lid BW: De rechter kan een uitsluitende gezagsuitoefening opleggen bij
gebreke van overeenstemming over de organisatie van de huisvesting van het kind, over de belangrijke beslissingen betreffende zijn gezondheid, opvoeding, opleiding en ontspanning en over de godsdienstige of levensbeschouwelijke keuzes of wanneer deze
overeenstemming strijdig lijkt met het belang van het kind

Als het zo ver komt kan het dus voor de jeugdrechtbank/vrederechter (zou het moeten nagaan welke rechter) komen, wat hier mogelijks in u voordeel kan spelen is dat u zoontje al te kennen gegeven heeft dat hij liever bij u is, op basis van het hoorrecht die de rechter heeft kan hij dus luisteren naar wat u zoontje te zeggen heeft, zelfs u dochtertje kan gehoord worden. Op welke wijze je bewijs naar voor kan brengen dat u ex de kinderen niet de passende opvoeding geeft weet ik niet echt.

Bottom line, zoals hierboven gezegd eerst eens bij kind en gezin informeren, als dat op niks zou uitdraaien eventueel een advocaat raadplegen (het eerste gesprek is niet altijd gratis itt wat hierboven is gezegd)

JPV zei:

Tegenover de leerkracht zeg je bvb "ik merk dat het iets minder goed loopt bij m'n ex thuis, als ik kan helpen met wat extra te doen, laat het me weten". Je hoeft verder niks kwijt, dat helpt toch niet. Of ze nu thuis prince-koeken eten of niet, maakt voor die leerkracht weinig uit, de kans is groot dat ze toch al wat verhalen van de kinderen zelf heeft gehoord, dus ze zal wezl mee zijn.

Klik om te vergroten...

Ik voel me geneigd om hier tegenin te gaan
Het is uiteraard niet de bedoeling om de moeder zwart te gaan maken bij de leerkracht.
Eerder vragen wat de leerkracht reeds is opgevallen, en zo een objectieve mening horen die u wat meer licht geeft op de hele situatie.

Daarop dan afspraken maken met de leerkracht en indien nodig de school.
Dàt lijkt me een veel beter plan.

Ik zeg u 1 ding, het is niet simpel om kinderen bij hun moeder weg te krijgen, hoe "marginaal" de omstandigheden thuis ook zijn. Geloof mij, ik spreek hier uit ervaring.

Hoewel in de situatie hier thuis de vader niet veel beter was, ze zaten daar wel altijd in een proper opgekuist huis met elken avond warm eten etc,... terwijl er hier thuis maanden lang gene stofzuiger werd bovengehaald, die kinderen mijn kleren van 15j geleden werden aangetrokken en ze 's avonds ofwel wa boterhammen met choco kregen, of 1 of ander fast food geval van de frituur, ne pita, ...
Om dan maar te zwijgen van al het spijbelen, geen huiswerk doen en ga zo maar door.

En nu na jaren van rechtzaken, politie gebeld wegens slagen, kinderbescherming dat thuis is komen zien, wonen ze nog altijd bij de moeder.

'k ken iemand met eigenlijk geheel dezelfde situatie, en 't is dammed moeilijk, maar ooit zal je er de vruchten van plukken als je je kalmte kan bewaren.
Zovéél mogelijk feiten gewoonweg laten vaststellen. Zeker ook eens een objectief gesprek hebben met de leerkrachten, want zij zien ook véél aan uw kinderen hoor.
Laat maw de leerkrachten ook eens alles wettelijk opschrijven wat zij vinden van uw kinderen. Verder bij problemen er de politie bij halen en hun notitie laten opnemen van de feiten, want je bent duidelijk al zo ver dat dit enkel maar in uw voordeel kan spelen.

Bv. het feit dat uw ex uw kinderen constant dropt bij familie en er constant vreemden in huis zijn waardoor zij geen tijd kan hebben voor de kinderen kan ook wel via één of andere weg worden vastgesteld denk 'k. Maar 'k ben hier geen kenner in.

Verder zeker uw ex niet zwart gaan maken bij uw kinderen, hoe moeilijk 't ook is, want zij zal dit waarschijnlijk wel doen met u. Zo kan je enkel maar zeggen dat je zeker niet uw kinderen hebt proberen te misleiden. Bezoek ook eens regelmatig familie etc. en trek er eens op uit met uw kinderen. Laat ze in een jeugdbeweging zijn of in een sportclub als ze dit wensen.

Dit zijn allemaal dingen die zeker overtuigend werken en in je voordeel spelen dat je wel een goede opvoeding kan geven aan je kinderen.

Maar dammed, 'k dacht even dat jou situatie de situatie was van iemand dat 'k ken.

Eén raad: als er Facebook of Netlog in 't spel zit, ga daar van want vaak zijn dit aanleidingen tot alle problemen...

stoomboot zei:

Ik voel me geneigd om hier tegenin te gaan
Het is uiteraard niet de bedoeling om de moeder zwart te gaan maken bij de leerkracht.

Klik om te vergroten...

ben ik ook mee eens, vandaar de algemene en quasi nietszeggende opmerking van "t gaat mss iets minder". Een leerkracht ziet, als de zaken zijn zoals beschreven door de OP, ook wel duidelijk dat er daar iets niet lukt. Details moet je natuurlijk niet geven en verder moet je er ook niet op ingaan.

Een leerkracht ziet véél meer dan je denkt hoor, maar zal daar zelf niet over spreken als je vraagt wat er is "opgevallen".

mja de moeder zwart maken tegenover mijn kinderen doe ik zeker niet, ik weet welke gevolgen dit kn hebben, en wil zeker zo laag niet vallen.

ik ga zeker eens bellen met kind en gezin om te zien of zij al enkele dingen kunnen doen.

op facebook heeft ze mij geblokkeerd en ik haar ook dit is al 3 jaar zo.
tis verdomd niet makkelijk om in zo'n situatie de juiste en beste keuzes te maken.

alvast bedankt voor de reacties hier.

TrsH zei:

mja de moeder zwart maken tegenover mijn kinderen doe ik zeker niet, ik weet welke gevolgen dit kn hebben, en wil zeker zo laag niet vallen.

Klik om te vergroten...

En dat ge groot gelijk hebt, dat loopt voor niemand goed af. In de vriendenkring van mijn ouders ook een smerige vechtscheiding meegemaakt waarbij de vader vertrokken was met een jongere vrouw en de moeder alles in het werk stelde om hem zwart te maken bij zijn kinderen. Hoe smerig het in eerste instantie ook lijkt, het is niet alsof zulke dingen vanzelf gebeuren. Zij was, om het eufemistisch uit te drukken, niet het gemakkelijkste mens om mee samen te leven.

Sowieso naar Kind & Gezin stappen zoals gezegd en tracht zoveel mogelijk bewijs tegen uw ex te verzamelen. Ik denk niet dat het verstandig is dat je uw kinderen hierover inlicht ("zouden jullie liever hier blijven elke week?"), want het blijven kinderen en die kunnen hun mond niet houden

Goed dat ge het beste voorhebt met uw koters, veel geluk ermee.

Komt ervan, moet je maar niet zo snel kinderen lopen te hebben als je al niet eens zeker bent over je eigen relatie. Vroeger bestond een scheiding niet eens. Als er al eens ruzie was dan was dat maar zo. Al duurde het een week, twee maanden of drie jaar. Ze bleven samen. Voor hun kroost.

Uw kinderen zijn al ten dode opgeschreven. Die gaan nooit deftig mee kunnen draaien in de maatschappij. Geen structuur in hun opvoeding, hoe hard jij ook probeert langs jou kant: alles wat je doet verdwijnt telkens op die ene dag wanneer ze terug moeten vertrekken naar een ander huis. Het klinkt cru, maar zo is het nu eenmaal.

Hoe hard het ook is voor die moeder én voor de kinderen (later zullen ze dat wel begrijpen) zou je ze 't best fulltime onder uw vleugels nemen. Hoe doe je dit? Gewoon terug een rechtzaak en de rechter op de één of andere manier aantonen dat dit niet langer kan. De moeder mag ze 1 keer per maand zien. Meer dan genoeg. Zeker als ze met zo veel schulden zit. Ze is gewoon niet capabel om die kinderen op te voeden.