Archief - Advies bij gezinshereniging

Gegroet allen,

Aangezien er hier in het verleden over gelijkaardige onderwerpen al solide advies is gegeven even mijn situatie schetsen:

Mijn vrouw is Mexicaanse en binnenkort zullen we gezinsherening aanvragen zodat zij hier kan verblijven. We voldoen aan al de wettelijke voorwaarden die nodig zijn volgens DVZ of bv. de site van het agii. De procedure lijkt vrij rechtlijnig, maar vaak hoor je horrorverhalen. De vraag is of we ons hierdoor moeten laten bangmaken.

Mijn vrouw heeft ervaring in zowel Abu Dhabi als de VS in de keuken, ze is chef-kok. In België is er momenteel al een restaurantketen geïnteresseerd in haar, en zij willen dat ze zodra haar papieren in orde zijn om te werken (dit kan al tijdens de procedure zover ik weet) ze bij hen begint. Het probleem is dat deze job een dagelijkse lijdensweg inhoudt van slechte treinverbindingen. Zij kent de NMBS niet en vond 2 of 3 overstappen doenbaar, maar ik heb daar mijn twijfels bij na het eens in detail te bekijken. Met de wagen gaan is ook geen optie op korte termijn aangezien het Mexicaanse rijbewijs hier niet erkend wordt, en het internationale vervalt zodra ze hier wettelijk vast verblijft.

We denken beiden dat het een pak doenbaarder, en op lange termijn misschien nuttiger, zou zijn als ze deze job zo laat en hier intensief Nederlands (en Frans misschien) volgt, en ter plaatse voor een job dichterbij zoekt. Ik zou denken dat in de Horeca toch wel open vacatures te vinden zijn.

En dan nu de vraag: ik zou denken dat al een job hebben een plus is om je verblijf goed te keuren, dus is dit weigeren wel een goed idee? Zover ik het zie is er geen enkele reden om haar verblijf te weigeren, en zouden er zeker geen alarmsignalen voor een schijnhuwelijk moeten afgaan. Ervaringen, meningen, advies?

De persoonlijke ervaring dat wij in onze familie hebben is volgt (mijn broer is samen met iemand van Brazilië.)

Eigenlijk was het heel gemakkelijk om haar hier officieel te laten verblijven. Wij verschoten ervan dat het zo makkelijk was en hadden niet verwacht dat het zou lukken (ik had steeds van mensen gehoord dat het toch niet zo makkelijk was, zeker dat je mekaar 4 maanden kent). Op moment dat de aanvraag bezig was, had ze nog geen job, maar was wel bezig met Nederlandse lessen te volgen. Ze heeft een universitair diploma in Brazilië die hier in België herkent wordt.

Even een kort schets.
Hebben elkaar leren kennen in België met nieuwjaar, zij was hier met een vakantie visum (ken de officiële termen niet), dat is geloof ik 3 maanden geldig. Zij had hier in het verleden al geweest als uitwisselingsstudent en verblijf dan tijdelijk bij die familie (hadden nog steeds goede contacten met elkaar).
Blijkbaar klikte het heel goed tussen hun en wilde ze graag samen blijven, ze waren toen al eventueel bezig om te trouwen, zodat ze hier kon blijven. Mijn ouders waren daar tegen want dat is niet de manier om te trouwen, voor mijn broer is dat maar een stom stuk papier zei hij.
Uiteindelijk na de 3 maanden is zij terug naar Brazilië gegaan een week later is mijn broer daar voor 2 weken naartoe gegaan en na die 2 weken was ze terug mee naar België gekomen met een ander soort visum. Ken weer de naam niet, maar dat is een visum dat 6 maanden geldig is en speciaal dient om elkaar te leren kennen.
Toen hebben ze ook besloten om te trouwen en tegen einde van die visum zijn ze getrouwd. Hebben amper een gesprek moeten doen bij de gemeente, denk zelfs maar 1 keer en dat is dan gescheiden.

Zij had in die tijd geen job, maar was wel bezig met Nederlandse lessen. Het is wel een zeer slimme, dus was er snel mee weg, ze begon na een paar maanden zelf al les te geven in Nederlands. Uiteindelijk zeiden ze op school dat ze Nederlands moet gaan volgen aan het universitair, omdat ze toch al een universitair diploma heeft, kon ze die lessen volgen. Dus is ze daar begonnen, ze heeft zelfs een 1,5 jaar kunnen skippen, omdat ze geslaagd was bij de toegangs examen.

Pas later heeft ze intrim jobkes beginnen pakken (toen waren ze al getrouwd), nu zijn ze bijna een jaar getrouwd en ze heeft net haar eerst vast contract getekend.

Mijn bevindingen zijn dan vooral, dat je laat zien dat je veel moeite doet om te intrigeren (de taal zo snel mogelijk machtig probeert te worden) dat het hier vrij soepel is. Ale soit dat is onze persoonlijke ervaring.

Merci, dat stelt mij al wat gerust. De procedure is op papier vrij simpel ja, maar daarom dat ik verwacht dat er ergens een addertje onder het gras schuilt. Langs de andere kant lijkt gezinshereniging een recht te zijn, en uiteindelijk als ze geen duister verleden heeft en je kan ze onderhouden (wat je moet bewijzen), wat is dan het probleem? Veel van die horrorverhalen zijn ook via via, het enige dat ik uit directe bron hoorde was een kerel met een Oekraïense vrouw. Ik denk dat ze bepaalde nationaliteiten meer wantrouwen.

Ik heb mij ook al de bedenking gemaakt dat ze je moeilijk kunnen bestraffen omdat je eerst een intensieve cursus Nederlands volgt

Sylverscythe zei:

wat is dan het probleem?

Klik om te vergroten...

Misschien is het u nog niet echt opgevallen, iedereen in uw omgeving staat wellicht positief tegenover uw relatie en een krant lezen we uiteraard niet.

Maak u geen illusies, ambtenaren zijn ook gewoon mensen die hun werk naar hun overtuiging doen. Al is de procedure vrij simpel, elke fout daarin geeft ruimte om een hereniging op de lange baan te schuiven.

Al lijkt de weg via DVZ correcter te verlopen dan via de lokale overheid zeker als er speciale cellen zijn opgericht.

de socio economische positie is zeker belangrijk en ook de verkoopbaarheid van uw relatie.

Deze is ook een leuke

De omzendbrief over de strijd tegen schijnhuwelijken en schijnsamenwoningen van 6 september 2013 van de minister van Justitie geeft een niet-limitatief overzicht van een aantal factoren die gecombineerd 'een ernstige aanduiding kunnen vormen dat een schijnhuwelijk wordt beoogd'.

partijen verstaan mekaar niet, of kunnen enkel op een gebrekkige wijze met elkaar communiceren, of doen beroep op een tolk
partijen hebben elkaar vóór de huwelijkssluiting nooit eerder ontmoet
een van de partijen woont duurzaam samen met iemand anders
partijen kennen elkaars naam of nationaliteit niet
een van de aanstaande echtgenoten weet niet waar de andere werkt
manifest uiteenlopende verklaringen omtrent de omstandigheden van de ontmoeting
een som geld wordt beloofd bij het aangaan van het huwelijk
het uitoefenen van prostitutie door één van beiden
het optreden van een tussenpersoon
een groot leeftijdsverschil
een van de partijen heeft het recht op gezinshereniging door huwelijk of wettelijke samenwoning al geopend voor een of meerdere andere personen
een van de partijen heeft al een of meer pogingen gedaan om een schijnhuwelijk of een schijn-wettelijke samenwoning te sluiten
een van de partijen is niet geslaagd in alle wettelijke mogelijkheden om zich in België te vestigen;
Volgens de Minister van Justitie moeten dus meerdere indicatoren aanwezig zijn vooraleer sprake kan zijn van een mogelijk schijnhuwelijk. Eén enkel element is onvoldoende.

De ambtenaar van de burgerlijke stand kan zich onder meer baseren op:

nagetrokken verklaringen of getuigenissen van de partijen zelf of van derden
geschriften van de partijen zelf of van derden
onderzoeken door politiediensten

Klik om te vergroten...

Als ge er warmpkes inzit, al uw papieren in orde zijn en er niet veel uit bovenstaand lijstje valt te grabbelen zou het verkrijgen van een erkenning geen probleem mogen zijn.

Eenmaal hier heb je dan nog het administratief gebeuren van de inschrijving/overschrijving en het verplichte traject van inburgering.

Werken lijkt me meer iets voor 2020

Ik ben zelf ook met een buitenlandse getrouwd (Aziatische) en zij is ook zonder problemen naar hier gekomen via gezinshereniging.

Mijn situatie is wel anders in dat ik lange tijd ginder in Azië heb gewoond, en onze relatie min of meer reeds aangetoond was (12 jaar gehuwd op datum aanvraag gezinshereniging).

Ginds heb ik toch vooral opgevangen dat men zeer intensief gaat polsen of je vrouw wel weet waar ze aan begint. Uiteindelijk gaat ze haar thuisland en eventuele familie verlaten voor een ander vreemd land, met een vreemde taal, vreemde gewoontes enzoverder.
Voor jou is er geen spectaculaire verandering op komst, buiten samen te kunnen leven met je echtgenote, voor haar gaat eigenlijk heel haar leven zoals ze het gewoon was overhoop gegooid worden!

Tijdens het interview op de ambassade werden er vragen gesteld zoals denk je dat je de winters kan gewoon worden, heb je al uitgezocht hoe met je (bejaarde) moeder in contact te blijven, heb je geen bang heimwee te krijgen enzoverder.

Wat bij ons ook een zeer sterk pluspunt was, was het feit dat ze hier reeds geweest was met een c-visum (toeristisch visum met maximum verblijfsduur van 90 dagen), dus het feit dat ze reeds een eerste kennismaking had met het land waarnaar ze wou emigreren.

Aan de kant van de echtgenoot is het allemaal simpel, inkomen, bewezen woonst, bewezen relatie en daar houdt het zowat mee op.

Al dan niet werk hebben in België speelt eigenlijk helemaal niet mee in het verhaal, daarvoor moet jij je inkomen bewijzen, net omdat men weet dat werken in de eerste maanden/jaar in een volstrekt vreemd land helemaal niet realistisch is.

Op voorhand Nederlands leren is ook niet altijd een goed idee, je moet sowieso door de twee vastgelegde cursussen hier in België, namelijk NT2 1.1 en 1.2 (niveau A2), moet je verplicht in slagen om je inburgeringsattest te bekomen, daarna kan je dan zelf kiezen om verder al de NT2 niveaus af te werken. Toch wel belangrijk indien je een carrière wil uitbouwen.

Men moet de verplichte inburgeringscursus volgen, Nederlandse lessen volgen, dit is niet echt realistisch van dit allemaal te doen wanneer je reeds werkt!
De inburgering is sowieso al 4 halve dagen per week voor een week of 6, mijn echtgenote deed de Nederlands lessen ook in dagschool, kan in avondschool maar dan doe je er ellendig lang over.

Trouwens, een zéér belangrijk onderdeel van de inburgeringscursus is het uitstippelen van een aannemelijk en realistisch pad voor de uitbouw van de professionele carrière van de inburgeraar. Want uiteindelijk is een professionele carrière die de inburgeraar ligt en voldoening schenkt een heel belangrijk deel van een succesvolle inburgering.
Het is ook op die inburgering dat men het openbaar vervoer in detail uitlegt, vermoedelijk zal men daar wel meegeven dat een pendeltocht met drie overstappen een recept is om al snel slecht in uw vel te zitten!

Bij de aanvraag "d-visum gezinshereniging" zijn er twee mogelijkheden, één, de ambassade is 100% comfortabel en overtuigd dat alles in orde is, in dat geval gaan ze een visum "ambtshalve" afleveren.
Wil zeggen dat je na enkele dagen bericht krijgt dat het paspoort met visum onderweg is.

Zijn ze nog niet echt helemaal 100% overtuigd, dan wordt het dossier overgemaakt naar de dienst vreemdelingenzaken in België, dan kan het wel enkele weken tot maanden duren alvorens je weet waar je aan toe bent.

Voordeel van het d-visum is dat wanneer je dat hebt, alle checks gedaan zijn en er geen verassingen meer kunnen volgen. Na aankomst in België en inschrijving op uw adres wordt er onmiddellijk een F-kaart aangemaakt voor 5 jaar geldig.

9lives UNI zei:

Misschien is het u nog niet echt opgevallen, iedereen in uw omgeving staat wellicht positief tegenover uw relatie en een krant lezen we uiteraard niet.

Maak u geen illusies, ambtenaren zijn ook gewoon mensen die hun werk naar hun overtuiging doen. Al is de procedure vrij simpel, elke fout daarin geeft ruimte om een hereniging op de lange baan te schuiven.

Al lijkt de weg via DVZ correcter te verlopen dan via de lokale overheid zeker als er speciale cellen zijn opgericht.

de socio economische positie is zeker belangrijk en ook de verkoopbaarheid van uw relatie.

Deze is ook een leuke



Als ge er warmpkes inzit, al uw papieren in orde zijn en er niet veel uit bovenstaand lijstje valt te grabbelen zou het verkrijgen van een erkenning geen probleem mogen zijn.

Eenmaal hier heb je dan nog het administratief gebeuren van de inschrijving/overschrijving en het verplichte traject van inburgering.

Werken lijkt me meer iets voor 2020

Klik om te vergroten...

Ge moet er niet warmkes inzitten hé, je moet minstens het "referentiebedrag" verdienen, wat 120% van het leefloon van een persoon met gezin ten laste is. Is op dit moment net geen 1500€ netto per maand.
Indien je dat bedrag verdient mag het DVZ zelfs geen dieper onderzoek naar bestaansmiddelen doen!

Dit loon (liefst aantoonbaar tot een jaar terug), en een woonst (eigendomsakte of een geregistreerd huurcontract) is het enige dat de echtgenoot langs zijn kant moet aantonen

berenod zei:

Ge moet er niet warmkes inzitten hé, je moet minstens het "referentiebedrag" verdienen, wat 120% van het leefloon van een persoon met gezin ten laste is. Is op dit moment net geen 1500€ netto per maand.
Indien je dat bedrag verdient mag het DVZ zelfs geen dieper onderzoek naar bestaansmiddelen doen!

Klik om te vergroten...

Ja dat is correct, voor DVZ

Lokale cellen daarentegen polsen maar al te graag naar de socio economische positie en gezondheidstoestand in dossiers die ze denken te kunnen af te houden. En volgens mij zeker een factor die ze in de afweging meenemen.

berenod zei:

Voordeel van het d-visum is dat wanneer je dat hebt, alle checks gedaan zijn en er geen verassingen meer kunnen volgen. Na aankomst in België en inschrijving op uw adres wordt er onmiddellijk een F-kaart aangemaakt voor 5 jaar geldig.

Klik om te vergroten...

Dat kan het geval zijn maar het kan ook niet het geval zijn. Je kan perfect een d visum krijgen maar een lokale overheid hebben die het huwelijk niet erkent.

Erkenning buitenlands huwelijk vereist geen voorafgaande erkenning door andere overheid | Agentschap Integratie en Inburgering
AA 08/02 | de federale Ombudsman

Het kan een vlotte rit zijn, maar soms kan het best een hobbelige weg zijn.

9lives UNI zei:

Ja dat is correct, voor DVZ

Lokale cellen daarentegen polsen maar al te graag naar de socio economische positie en gezondheidstoestand in dossiers die ze denken te kunnen af te houden. En volgens mij zeker een factor die ze in de afweging meenemen.

Klik om te vergroten...

Lokale cellen komen er niet aan te pas wanneer men een gezinsherenigingsvisum type D (reeds gehuwd) aanvraagt. Dat is in eerste instantie de ambassade die beslist, indien zij niet 100% zeker zijn gaat het naar het DVZ.

Lokale instanties komen er aan te pas wanneer er zoveel gaten in het verhaal zitten dat men de Belgische partner wil gaan onderzoeken.
Van de tientallen mensen dat ik zulk een visum heb weten aanvragen (je kent veel zulke mensen wanneer je 20 jaar expat bent geweest), heb ik er nog maar één keer van gehoord dat een Belgische partner hier lokaal uitgenodigd werd voor verder onderzoek (en die zijn dossier zat inderdaad vol gaten).

Vandaar dat ik schreef dat wanneer je met een D-visum arriveert er geen verdere zorgen meer zijn, onmiddellijk F-kaart na aankomst/inschrijving, en 5 jaar later F+ kaart of nationaliteit.

Wanneer men de andere route neemt (die zoals Bimmer beschreef), dus c-visum met oog op samenleven/huwelijk in België, dan zijn het inderdaad de lokale autoriteiten die erover gaan, wat veel onvoorspelbaarder is. Zo zijn er gemeentes/steden die er wat hun eigen regeltjes op nahouden!

In dat geval wordt het onderzoek schijnhuwelijk volledig hier gevoerd.

Ter info: Wij zijn getrouwd in Mexico, huwelijk zal hier ingeschreven worden binnenkort (wacht op vertaling). Zij zal hier als toeriste arriveren en hier de procedure starten. Van landsgenoten en de ambassade kreeg ze te horen dat dit het eenvoudigste was. Echter hebben we na wat contact met verschillende (locale) instanties al door dat het antwoord afhangt van de ambtenaar in kwestie (en zijn gevoelstoestand op dat moment)

De informatie is bij momenten ook een beetje vaag, volgens dit schema:
http://www.agii.be/sites/default/files/bestanden/schema_totale_doelgroep_inburgering_20171013.pdf

Hoeft de categorie van "U of niet-EU echtgeno(o)t(e), samenwonende partner in het kader van duurzame relatie, en kinderen van alle bovengenoemde." dus niet de inburgeringscursus te volgen. Dat spreekt 9 lives UNI dus tegen, of zie ik iets over het hoofd?

9lives UNI zei:

Dat kan het geval zijn maar het kan ook niet het geval zijn. Je kan perfect een d visum krijgen maar een lokale overheid hebben die het huwelijk niet erkent.

Erkenning buitenlands huwelijk vereist geen voorafgaande erkenning door andere overheid | Agentschap Integratie en Inburgering
AA 08/02 | de federale Ombudsman

Het kan een vlotte rit zijn, maar soms kan het best een hobbelige weg zijn.

Klik om te vergroten...

Zoals gezegd, nog nooit zulke horrorverhalen tegengekomen, ik moet wel zeggen dat mijn ervaring beperkt is tot de consulaten/ambassades in Azië, daar aanvaarden ze allemaal zonder problemen de lokale huwelijksakte wanneer correct vertaald en gelegaliseerd door het lokaal ministerie van buitenlandse zaken.

Mogelijks ligt in anders met landen die wat slechtere reputaties hebben qua schijnhuwelijken, een aantal Afrikaanse landen zal inderdaad alvast lastiger zijn.

In Azië is het vooral de relatie die onder de loep wordt genomen, om "internet" liefdes (leren kennen op een dating site, naar ginder, huwen en gezinshereniging aanvragen allemaal in de eerste drie weken dat ze samen zijn).

Tot nog toe al de zaken met slechtere afloop waar ik van weet zijn er allemaal waar ergens in het verhaal een loopje met de regelgeving werd genomen. Groot en veel voorkomend voorbeeld is een buitenlander naar hier laten komen op een C-visum toerisme, hier huwen en zo proberen gezinshereniging vast krijgen. Gegarandeerd miserie en slechts kleine kans dat het lukt.

Indien je de correcte procedures volgt, met de juiste visums werkt, heb je zelden problemen.

https://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20180801_03643770

Hierboven, dat zijn de mannen met de horrorverhalen, dame leren kennen op internet (en al onmiddellijk liefde op het eerste gezicht), twee weken naar ginder en dan onmiddellijk een c-visum willen aanvragen voor 90 dagen. Lukt nooit!

Dan een jaar daarna terug voor twee weken naar daar en huwen, gelijk de kersverse echtgenote zwanger gemaakt.

9 maand later wordt zoontje geboren (zwaar ziek), dan proberen hen naar hier te krijgen (mutualiteit voor kleine!), lukt natuurlijk ook niet en dan maar kwade artikels in de kranten.

Ze hebben mekaar twee keer, twee weken in levende lijve gezien over een periode van dik twee jaar, dat is geen stabiele relatie hé.

Sylverscythe zei:

Ter info: Wij zijn getrouwd in Mexico, huwelijk zal hier ingeschreven worden binnenkort (wacht op vertaling). Zij zal hier als toeriste arriveren en hier de procedure starten. Van landsgenoten en de ambassade kreeg ze te horen dat dit het eenvoudigste was. Echter hebben we na wat contact met verschillende (locale) instanties al door dat het antwoord afhangt van de ambtenaar in kwestie (en zijn gevoelstoestand op dat moment)

De informatie is bij momenten ook een beetje vaag, volgens dit schema:
http://www.agii.be/sites/default/files/bestanden/schema_totale_doelgroep_inburgering_20171013.pdf

Hoeft de categorie van "U of niet-EU echtgeno(o)t(e), samenwonende partner in het kader van duurzame relatie, en kinderen van alle bovengenoemde." dus niet de inburgeringscursus te volgen. Dat spreekt 9 lives UNI dus tegen, of zie ik iets over het hoofd?

Klik om te vergroten...

Absoluut neen, neen en neen!

Niet de toerist visa weg gaan, dat is een recept voor katastrofe. Op die manier neem je een loopje met de visum wetgeving.

Om een toeristenvisum te krijgen moet je bewijzen dat zij intentie heeft om na het verloop van visum terug naar haar thuisland te keren. Familiebanden, stabiel werk, etc.

Dat is de allergrootste beslissingsfactor voor zulk een visum toe te kennen, een laag risico dat ze in België gaat blijven.

De naam van het visum zegt het zelf! Toerisme. Gezinshereniging aanvragen nadat ze hier is aangekomen op een toeristenvisum, is toegeven dat je dat visum onder valse voorwendsels hebt aangevraagd.

Al dan niet succesvol die route afleggen hangt niet af van een al dan niet moeilijke ambtenaar te hebben, maar hopen dat je een domme of slordige hebt die niet over dat incorrect visum valt!

Er zijn twee opties in de wetgeving voorzien voor u, D-visum gezinshereniging aanvragen op de Belgische ambassade van haar land van herkomst, of een C-visum met oog op samenwoonst of huwelijk.

Die tweede optie is eigenlijk ontworpen om personen die niet wensen te huwen en die afkomstig zijn waar samenwoonst geen legale gezinsvorm is, toch de mogelijkheid te geven via die weg naar hier te komen en hun gezin te starten.
Die tweede optie mag ook gebruikt worden om hier te huwen alhoewel niet specifiek daarvoor bedoelt.

Visum type C om wettelijk samen te wonen met een Belg of derdelander | Agentschap Integratie en Inburgering

berenod zei:

Absoluut neen, neen en neen!

Niet de toerist visa weg gaan, dat is een recept voor katastrofe. Op die manier neem je een loopje met de visum wetgeving.

Klik om te vergroten...

Mijn fout, het gaat niet om een visum eigenlijk. Mexicanen zijn niet visumplichtig, ze mogen hier gewoon niet langer dan 90 dagen verblijven op die manier. Als ik het zo hoorde hebben verschillende van haar landgenoten het zo gedaan, en iemand van de Belgische ambassade in Mexico vertelde haar ook dat dit het eenvoudigste was.

Sylverscythe zei:

Mijn fout, het gaat niet om een visum eigenlijk. Mexicanen zijn niet visumplichtig, ze mogen hier gewoon niet langer dan 90 dagen verblijven op die manier. Als ik het zo hoorde hebben verschillende van haar landgenoten het zo gedaan, en iemand van de Belgische ambassade in Mexico vertelde haar ook dat dit het eenvoudigste was.

Klik om te vergroten...

Ik ben niet zo op de hoogte in die situatie, maar volgens mij komt het min of meer op hetzelfde neer.

Zij mogen naar hier komen voor 90 dagen voor toeristische doeleinden, zij mogen niet méér dan 90 dagen per 180 dagen in de Schengen zone verblijven, zij mogen hier niet werken, enzoverder.

Per definitie misbruik je ook die toelating om hier 90 dagen toerist te mogen komen zijn. J vertrekt uit Mexico zeer goed wetend dat je van plan bent langer dan de 90 toegelaten dagen hier te blijven.

Eigenlijk is het meer gebruik maken van een achterpoortje, en je hebt inderdaad een reële kans dat een ambtenaar daar gaat over struikelen.

En spijtig genoeg is het advies dat je krijgt van officiële instanties zeer dikwijls niet correct. Ze zullen het ook niet op papier zetten voor je.

Het is eenvoudig, de kans dat het lukt is misschien redelijk groot, maar het risico is dat wanneer het fout loopt, je echtgenote een zeer grote kans heeft om voor ettelijke jaren niet meer de Schengen zone binnen te mogen.

In mijn opinie is het absoluut af te raden van die weg te nemen, of alvast ervoor te zorgen dat wanneer het niet rond is binnen de 90 dagen, dat ze terugkeert naar haar thuisland, zelfs al is er een procedure lopende!

Er zijn ook verschillende Aziaten die succesvol hun gezinshereniging hebben rond gekregen terwijl ze hier waren op een 90 dagen toeristenvisum, maar later wanneer zij nog iets moeten gedaan krijgen van de DVZ loopt het helemaal fout, bijvoorbeeld een familielid naar hier laten komen dat volledig geweigerd wordt.

berenod zei:

dat is geen stabiele relatie hé.

Klik om te vergroten...

Het is uw overtuiging dat iedereen een believer is ? (of hoe noemen de nieuwsbladlezers zich tegenwoordig)

de criteria zijn duidelijk ( en zelf dan nog geen garantie op aanvaarding)

Artikelen 40bis en 40ter

De partners bewijzen dat zij op het ogenblik van de indiening van de aanvraag:

- een gemeenschappelijk kind hebben, of
- gedurende ten minste een jaar ononderbroken hebben samengewoond in België of in een ander land, of
- elkaar sinds ten minste twee jaar kennen. In dat geval tonen zij aan:

- dat zij geregeld contact hebben gehad per telefoon, met de gewone post of de elektronische post, en
- dat zij elkaar drie keer hebben ontmoet gedurende de twee jaren die onmiddellijk aan de aanvraag voorafgaan, en
- dat deze ontmoetingen in totaal ten minste vijfenveertig dagen hebben geduurd.

Klik om te vergroten...

Dat spreekt 9 lives UNI dus tegen

Klik om te vergroten...

Niet enkel 9 lives , ik veronderstel dat het een drukfoutje is.

9lives UNI zei:

Het is uw overtuiging dat iedereen een believer is ? (of hoe noemen de nieuwsbladlezers zich tegenwoordig)

de criteria zijn duidelijk ( en zelf dan nog geen garantie op aanvaarding)

Niet enkel 9 lives , ik veronderstel dat het een drukfoutje is.

Klik om te vergroten...

Bij de man uit dat nieuwsblad artikel zitten gewoon onvolledigheden in, omissies, of hij heeft gewoonweg de regels niet gevolgd.

Hij is vermoedelijk nog niet eens de officiële vader van dat ziek kind, moest dat wel het geval zijn en is het kind correct geregistreerd op de ambassade, dan heeft dat kind sowieso recht op een Belgisch paspoort.
Dus kan hij naar ginder gaan en met zijn kind terugkomen (tenzij de moeder weigert toestemming te geven).

En eens het kind hier is kan de moeder afkomen gebaseerd op gezinshereniging met haar kind, dat is iets wat men quasi nooit weigert.

De reden dat het bij die man niet wil lukken is dat er ergens de correcte procedures niet gevolgd zijn, de moeder zelf tegenwerkt, of hij misschien niet de financiële middelen heeft (de meeste mannen zouden veel meer tripjes gemaakt hebben naar ginder).

En dat is een beetje waar ik Sylverscythe wat voor wil op attent maken, eens er fouten in de procedure zitten, wordt het extreem moeilijk om dat recht te trekken, en krijg je situaties waar in principe er 100% recht moet zijn om iemand hier te krijgen (zoals die man zijn kind in dat nieuwsblad artikel) en het toch niet meer wil lukken.

Sylverscythe zei:

en iemand van de Belgische ambassade in Mexico vertelde haar ook dat dit het eenvoudigste was.

Klik om te vergroten...

Het snelst om samen te zijn alleszins.

Ik vind die bewering ook terug agii en de site van dvz .

Over het visum type-D kan ik weinig info verschaffen, maar mijn verloofde is bezig met visum type-c met oog op huwelijk. Alle papieren zijn binnen en ze heeft onlangs ook op interview moeten komen in de plaatselijke Belgische ambassade. Nu wachten tot we goedkeuring krijgen.

Heel de procedure is bij momenten toch wel vaag en juiste antwoorden bij mensen die er meer van zouden moeten afweten, moet je vaak inderdaad niet verwachten. Een tijd terug moest ik voor de huwelijksaangifte het geboortecertificaat van mijn vriendin afleveren hier in België. Zoals voorgeschreven vertaald en gelegaliseerd, krijg ik hier ineens melding dat ik een uittreksel en niet het afschrift van het geboorteakte zou hebben binnen geleverd. Vervolgens contact opgenomen met het Belgische consulaat in het land van mijn vriendin en die bevestigde mij echter dat de geboorteakte die we hadden binnengebracht wel degelijk correct was. Ze hebben het hier dan uiteindelijk wel geaccepteerd en terstond ook hun procedures aangepast. Voor de rest heb ik hier ook bewijsstukken van mijn onze relatie moeten binnenleveren (digitale map gemaakt). Ik kreeg dan het antwoord dat het er zeer uitgebreid was en dat ik eventueel later nog opgeroepen kon worden om op interview te komen.
Uiteindelijk valt het wel mee tot dusver, wel tijdrovend en alles goed nalezen of je het correct doet.

Sylverscythe zei:

De procedure is op papier vrij simpel ja, maar daarom dat ik verwacht dat er ergens een addertje onder het gras schuilt.

Klik om te vergroten...

Afgaande op regeltjes, gaan ze zeer coulant moeten zijn om uw tinderlief, die ge pas kent sinds vorige zomer, zomaar te aanvaarden. Ik zou me eerst eens goed bezinnen over het ganse proces, zorg dat je daar wat zicht op hebt.

In principe is er geen probleem voor gezinshereniging op type C visum aan te vragen. Je toeristenvisum zal gewoon verlengd worden wanneer de termijn verlopen is, mits aangetoond kan worden dat ze reisverzekering heeft die repatriëring dekt tot 30.000 euro. Dit kan tegenwoordig zelfs via belgische makelaars (6 maanden reisverzekering komt neer op 160 euro ongeveer bij AXA). Voor de rest zou ik gewoon zeggen succes! Als je huwelijksakte hier erkend is zullen er weinig of geen issues zijn.