Vandaag gingen we normaal met 3-4 man wat boardgames spelen. Uiteindelijk waren we maar met 2, maar ik wist het net op tijd, dus mijn selectie wat aangepast. De andere speler is ook niet zo'n boardgamefanaat, maar wel comic verslaafd. Dus hij had zelf nog wat comic games gekocht.
Uiteindelijk hebben we vooral lichte, snelle games gespeeld:
Dominion: Om hem te introduceren in deckbuilders. Was geslaagd, maar ja. Het is een blijft een naar mijn mening heel steriel spel. Desondanks, een klassieker pur sang.
Dan overgegaan naar Quarriors: Zelfde mechanics (alleen met dice ipv kaarten), maar gelukkig met wat meer conflict en een iets hoger fun en geluks gehalte.
Chez Geek: hadden we met meer geweest had ik wsl Munchkin meegenomen, maar deze werkt tenminste met 2 spelers. Blijft weliswaar leuker met 3-4 spelers. Het is misschien niet strategisch en zo, maar met een paar geeks samen is dit toch steeds opnieuw een leutig spel imo.
Lord of the Rings: The Duel: Vandaag pas tweedehands gekocht, en ineens boven gehaald. Gelukkig waren de regels niet te moeilijk. Ik speelde de Balrog, hij Gandalf. Alhoewel ik vond dat er op zich weinig verschil tussen de twee groepen zit. De powers zijn lichtjes anders weliswaar, maar er zit geen noemenswaardig verschil in. Als ik een spel als dit speel verkies ik iets meer assymetrie (weliswaar deftig gebalanced. Drako blijft imo het beste voorbeeld van een 2-person battle game)
2 potjes Small World: Ik ben al blij dat ik deze tegenwoordig iets meer kan spelen. Veel van mijn non-gamer vrienden blijven afgeschrikt door de overvloed aan chits en prulletjes. En mijn gamer vrienden vinden het dan weer te licht/simplistisch. Voor mij blijft het echter een van mijn favorieten.
Iron Man 2: The Game of War Card Game: Nog een 2 person battle game met kaarten. Heel leuk voor tijdens de middagpauze naar mijn mening, als je wil past het zelfs op zo'n kleine McDo tafel. Maar waar het Duel symmetrisch is, zijn de twee decks hier gewoon kopies van mekaar in een ander kleurtje. Voor mij blijft het dus op een lijn staan met UNO ed.
X-Men Trading Card Game: Zo slecht dat we halfweg gestopt zijn en dat die maat het aan mij cadeau heeft gedaan omdat hij het niet meer wou. Nu zit ik ermee opgescheept
Sin City The Game: Deze vond ik dan weer wél leuk. De mechanics spelen goed samen met het thema, en ik vind het altijd leuk om achter hidden goals te chasen en de tegenstander op het verkeerde pad te zetten. Dubbel zo leuk als je tegenstander zonder het te beseffen jouw goals voor je af maakt.
Game of Thrones Card Game: Ondertussen ongeveer de 5e of 6e keer dat ik het speel, en neen. Het is niet echt een slecht spel, maar het is gewoon niet "fun". Er zit geen tempo in, en ook al ben ik een hardcore Ice and Fire fanboy, ik kan me echt niet inleven in het spel. Ik denk dat ik het binnenkort opzij zet, en enkel nog bovenhaal op expliciet verzoek.
