mac-bc
Legacy Member
Sylverscythe zei:Een overdreven bedenking volgens mij. De tijd van families van 12 kinderen ligt al even achter ons toch, ik denk dat de meeste mensen met veel plezier hun directe familie en misschien nog vriendenkring helpen. Dan moet je op je hele loopbaan eens 5 keer ofzo helpen, en het is dan voor familie. Eens helpen schilderen ofzoiets bij de vrienden is uiteindelijk ook een sociale activiteit, en meestal komen ze dan bij jou ook eens helpen. Mijn buur is nu aan het verhuizen, en er staan hier een paar van zijn maten klaar om alles snel leeg te maken. Lijkt mij allemaal perfect normaal hoor, mensen helpen. Dan is "de Vlaming" eens sociaal.
Klopt hoor, maar stel nu dat je geen handige harry bent en je daarom beslist om te doen waar je goed in bent: de tijd die je normaal zou steken in het (ver)bouwen van uw huis, ga je steken in een bijberoep die u veel beter ligt. Met dat extra geld van dat bijberoep kun je dan gewoon een kant-en-klaar huis kopen. Dat komt exact op hetzelfde neer. Niemand is verplicht om zelf te (ver)bouwen, toch?
Dan stel ik mij de vraag: die vrienden die u normaal zouden helpen met het (ver)bouwen van uw huis, gaan u die dan ook komen helpen in uw bijberoep?
Ik heb het altijd vreemd gevonden dat men het in bepaalde kringen (onder sociale druk?) blijkbaar evident vindt dat iedereen komt helpen wanneer het specifiek om verbouwen gaat, maar dat men dan wél vreemd zou opkijken wanneer het om een andere activiteit gaat met exact hetzelfde doel. Je zou bijna zot zijn om als enige van uw familie/vriendengroep/... niét te verbouwen. Volgens mij ligt dit zelfs aan de basis van waarom die baksteen in de maag zich als een virus verspreidt.
Dit terwijl ik mij goed kan voorstellen dat bijberoepers ook altijd wel wat gratis extra volk kunnen gebruiken... Doch, nog nooit een ganse familie of vriendenkring zien samenkomen om iemand vrijwillig te helpen in zijn bijberoep.
Tot daar mijn kritische analyse over de (ver)bouwkoorts. Ik word er zelf misschien ook nog mee geconfronteerd dus ik werp geen stenen.

en in elke deurgang gaan staan waar er invoer is aan de ene kant en andere kant afvoer, hier voelde ik quasi niks. 