1. Probleem met "alles" controleren is dat er per definitie minstens 1 aangevraagd ding verkeerd zal zijn.
2. Probleem is dat elke test een sensitiviteit en specificiteit heeft (sensitiviteit= kans om iets en dus ook A te ontdekken, specificiteit= zekerheid dat het A is, maar je hebt niet iedereen met A). Of maw, HIV testen = hoge sensitiviteit in eerste run = je hebt ongeveer 9x% van de HIV mensen. Tweede test met hoge specificiteit (dwz, je ontdekt niet iedereen, maar wie je ontdekt heeft het ook).
Nu geldt dat ook bij veel testen. Je zou een keer moeten weten hoe specifiek sedimentatie bevoorbeeld is (meestal infectieparameter). Da's gruwelijk laag, en dus weet je niet te veel. Dus als 1 en twee gecombineerd worden: je gaat zowieso iets vinden. Datgeen dat je vindt gaat behoren tot die pot van dingen die zodanig algemeen voorkomen dat je heel wsch niet weet hoe het komt. Nog waarschijnlijker zal dat eerder flirten met de rand van het normale.
Moraal van het verhaal: alles laten checken is dus RIZIV op kosten jagen. Specifieke dingen zoals aids bv kunnen wel zin hebben, als je echt ongerust bent. Alles checken leidt alleen maar tot een verhoging van de kosten, en een verlaging van de zinnigheid. Vuistregel van de geneeskunde: Leeftijd/ 10 is aantal diagnoses die ge kunt verwachten. Maar die zijn meestal niet belangrijk.
Er zijn dingen die interessant zijn om te laten doen. Een coloscopie op de leeftijd van 60 jaar is best interessant (voor de dokter, niet voor jou). Rond die leeftijd bloeddruk nemen en een keer naar suiker in bloed kijken is ook best interessant. Maar verder...
(leuk verderdenktertje. Stel dat je iets vindt, en ja, je kan daar een "ziekte" opplakken, wat ga je dan doen? Tegen de patiënt zeggen dat hij gerust verder naar huis kan met zijn ziekte of er iets aan doen? Mensen krijgen last van doodsangst als er een plusje voor hun HDL cholesterol staat... Behandeling daarvoor, nihil, maar leg dat maar een keer uit aan iemand die "teveel cholesterol" (en da's zelfs nog niet waar) heeft. )
sorry - HAAAAAAAAAAAAAAT mensen die een checkup vragen.
(bij mij zit daar standaard een ppa bij. Fijn afschrikmanoever).
apropos. "kanker" kan je niet meten in bloed. CEA, CA19:9, CA15:5 zijn merkers voor specifieke kankers en nu eenmaal... (zie 2) (en megaduur trouwens en gelukkig niet terugbetaald tenzij als je wil zien hoe goed je behandeling bezig was). Eclampsie is alleen maar bij vrouwen die zwanger zijn, en merk je eerder aan de bloeddruk en andere dingen dan aan het labo (er is een vorm die in het bloed merkbaar is, maar die is gelukkig extreem zeldzaam.) MS is een neurologische diagnose, eventueel met CT/MRI.
Kan begrijpen dat je ongerust bent; Kende indertijd een hoop mensen die als ze de cursus gekregen hadden, bij zichzelf zotte dingen konden vinden. Gelukkig zelden of nooit terecht.
(die trouwens ook aftrekbaar is). Ook weet ik dat veel van die tests zo goed als volledig terugbetaald worden, bijvoorbeeld de HIV test. Mjah, veel hangt uiteraard ook af van uw ziekenkas, etc...
)
)