Ok, stel dat men beslist om harde maatregelen te nemen en de vergeldingsrecht zoals ten tijde van bv Hammurabi invoert in ons land. Oog om oog, tand om tand.
Er wordt gepest en volgens dit principe zal de pester ook terug gepest worden, maar waar trek je dan de lijn bij het 'terugpesten' of het 'terugslaan'? En werkt zulke onderdrukking wel bij de mens? Is het niet zo dat als je controle uitoefent op basis van geweld, dat je telkens de lat hoger moet leggen? (Wat extremer gezien, maar zie landen waar militaire regimes de macht hadden over een land, wat is er daar gebeurd bij en door de bevolking bv).
Het kan een oplossing zijn, maar zal dit een gunstige oplossing zijn op lange termijn? Want zoals velen hier zeggen... pesten is van alle tijden, dus zelfs met de nieuwe maatregel zal er nog altijd gepest worden? Of tijdelijk minder of op lange termijn plots meer? Wie weet hoe de bevolking dan kan terug reageren, met meer geweld misschien?
Gewoon kleine gedachtesprong in mn hoofd
Ik ben volledig tegen pesten en ik vind dat dit hardnekkig aangepakt moet worden, maar niet met geweld of terug pesten (of zelf tot publieke zwartmakerij zoals dit nu het geval is). Het is een ongelukkig voorval, maar dit kan wel de kans bieden om het huidig beleid rond het antipesten eens onder de loep te nemen en te evalueren. Er worden al preventieve acties uitgevoerd, maar zijn deze voldoende? Waar zitten de gaten in het systeem? Wat zijn de positieve en negatieve kanten? Er is dus nog veel werk aan de winkel, maar is dit altijd zo eenvoudig om aan te pakken?
Wat mij erg stoort aan heel dit voorval is de publieke reactie. Er komt iets in de media en de heksenjacht is begonnen eigenlijk. De situatie zal aangepakt worden door de bevoegde instanties, maar blijkbaar is dit niet voldoende en hoor/lees je reacties van mensen over wat zij vinden wat er gedaan moet worden en daar blijft het bij, want ze hebben hun zegje kunnen doen (en soms zijn deze reacties zeer extreem, maar ik zal dit door de vingers zien gezien de distantie en anonimiteit van het internet.)
Er wordt geklaagd over het feit dat bijstanders niets doen en gewoon toekijken (zie omstanderseffect zoals eerder aangehaald in deze topic) en achteraf de situatie wordt geklaagd over wat fout is en wat beter kan, maar waarom worden er dan geen stappen gezet? Waarom blijft het bij alleen maar dat 'zegje' doen en voor de rest bladzijde omslaan en een nieuwe dag beginnen?
Ik heb dit topic eerst van op een afstand gevolgd, maar ik heb gelijkaardige scenario's gezien op Facebook-discussies, waar er veel gezegd wordt, maar nooit dat extra stapje genomen wordt. Hoe komt dit?
Zo kan je weer de link maken eigenlijk met de inhoud in de 'Wat is er mis met de jeugd van tegenwoordig?'-topic
Naja, beetje mijn gedachtegangen neergetypt van wat er nu allemaal in mn hoofd gekomen is, wilde het gewoon ff meedelen ^^