Archief - Ouderlijk huis verlaten
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
voltje
Legacy Member
Dit jaar officieel vertrokken thuis, heb wel eerst 4 jaar op kot gezeten.
Doch kwam het hard aan thuis, daar mijn moeder alleen is (mijn zus is ook verhuisd).
Ik had liever thuis blijven wonen omdat mijn moeder ernstig ziek is...
Echter is mijn leven totaal verplaatst. Ik woonde vroeger in Vlaams Brabant, maar door te studeren in Kortrijk is mijn vriendenkring en mijn dagelijkse bezigheid verhuisd naar West en Oost Vlaanderen.
Mijn werk is ook gelegen in Kortrijk waardoor in Vlaams Brabant wonden niet echt een optie was.
Ik voel me ergens wel schuldig, mijn moeder is nu niet zo ziek dat ze niets meer kan ofzo hé. Maar toch heb ik haar "alleen" gelaten en voel ik me daar soms slecht over.
Maar het is moeilijk om je vrienden en het leven dat je vier jaar hebt gewoon te laten vallen.
Moest ze echt plat moeten liggen en niets kunnen is de keuze enorm snel gemaakt.
Maar mijn moeder heeft MS, niet dat dit er toe doet. Voorlopig kan ze zich nog met alles behelpen (natuurlijk kan ze de tuin enzo niet doen, maar dat wordt allemaal gedaan)
Maar ik vraag me af of er mensen zijn met dezelfde situatie ? Of die hier een mening over hebben?
Kom nu aub niet af met: "loser, ge laat u ma stikken".
Ik zou met plezier haar bij mij innemen, maar dat is ook niet mogelijk met dat haar werk in Vlaams Brabant is.
Alleen wonen is cool, doch heb ik soms het gevoel dat ik haar laat stikken... Ook al ga ik vaak langs
Over het financiele gedeelte... Zolang je kan thuis wonen, goed overeen komt en geen echte reden hebt om "buiten te moeten", blijf dan thuis wonen!
Ik ben vertrokken op mijn 21e, met als gevolg dat je niet enkele jaren enorm kan doorsparen.
Ik spaar wel, maar in vergelijking met collega's die thuis wonen is dat bijna niets...
Een collega van mij spaart 1000 euro per maand, ik spaar zo een 250 per maand.
Das 750 euro extra per maand door thuis te wonen...
Als ge een goeie band hebt, geen vriendin om samen te wonen, ga dan niet te vroeg weg... Spaar enkele jaren, ge gaat het alleen wonen alleen maar leuker ervaren aangezien je meer geld hebt.
Doch kwam het hard aan thuis, daar mijn moeder alleen is (mijn zus is ook verhuisd).
Ik had liever thuis blijven wonen omdat mijn moeder ernstig ziek is...
Echter is mijn leven totaal verplaatst. Ik woonde vroeger in Vlaams Brabant, maar door te studeren in Kortrijk is mijn vriendenkring en mijn dagelijkse bezigheid verhuisd naar West en Oost Vlaanderen.
Mijn werk is ook gelegen in Kortrijk waardoor in Vlaams Brabant wonden niet echt een optie was.
Ik voel me ergens wel schuldig, mijn moeder is nu niet zo ziek dat ze niets meer kan ofzo hé. Maar toch heb ik haar "alleen" gelaten en voel ik me daar soms slecht over.
Maar het is moeilijk om je vrienden en het leven dat je vier jaar hebt gewoon te laten vallen.
Moest ze echt plat moeten liggen en niets kunnen is de keuze enorm snel gemaakt.
Maar mijn moeder heeft MS, niet dat dit er toe doet. Voorlopig kan ze zich nog met alles behelpen (natuurlijk kan ze de tuin enzo niet doen, maar dat wordt allemaal gedaan)
Maar ik vraag me af of er mensen zijn met dezelfde situatie ? Of die hier een mening over hebben?
Kom nu aub niet af met: "loser, ge laat u ma stikken".
Ik zou met plezier haar bij mij innemen, maar dat is ook niet mogelijk met dat haar werk in Vlaams Brabant is.
Alleen wonen is cool, doch heb ik soms het gevoel dat ik haar laat stikken... Ook al ga ik vaak langs
Over het financiele gedeelte... Zolang je kan thuis wonen, goed overeen komt en geen echte reden hebt om "buiten te moeten", blijf dan thuis wonen!
Ik ben vertrokken op mijn 21e, met als gevolg dat je niet enkele jaren enorm kan doorsparen.
Ik spaar wel, maar in vergelijking met collega's die thuis wonen is dat bijna niets...
Een collega van mij spaart 1000 euro per maand, ik spaar zo een 250 per maand.
Das 750 euro extra per maand door thuis te wonen...
Als ge een goeie band hebt, geen vriendin om samen te wonen, ga dan niet te vroeg weg... Spaar enkele jaren, ge gaat het alleen wonen alleen maar leuker ervaren aangezien je meer geld hebt.
vliegtuigje
Legacy Member
ben iets na mn 26e verjaardag verhuisd, nu zo'n 8 maand geleden.
ik was pas enkele maanden ervoor beginnen zoeken om iet te huren en dan veel geluk gehad dat ik iets degelijk vond en ook nog werd uitgekozen onder andere kandidaat huurders.
vroeger dacht ik nochtans dak nooit voor mn 30e weg zou gaan maar ja ik was het uiteindelijk gewoon beu: altijd dat gezaag altijd tzelfde etc
ik was pas enkele maanden ervoor beginnen zoeken om iet te huren en dan veel geluk gehad dat ik iets degelijk vond en ook nog werd uitgekozen onder andere kandidaat huurders.
vroeger dacht ik nochtans dak nooit voor mn 30e weg zou gaan maar ja ik was het uiteindelijk gewoon beu: altijd dat gezaag altijd tzelfde etc
Mickelangelo
Legacy Member
babybumblebee zei:
26 lijkt me dan ook een mooie leeftijd en volgens de enquete 1jaar van het gemiddelde. Op een bepaalde dag heb je het thuis echt wel gezien en verlang je naar zelfstandigheid en een eigen stek. Voor mij persoonlijk ligt dat rond de 24-25j. Zolang die dag niet aanbreekt, je een goede relatie hebt met je ouders en je geen vriendin hebt die apart wil wonen zou ik ook thuisblijven en zo veel mogelijk aan de kant zetten. Je hebt dan wel wat beperkingen door afspraken met je ouders, maar op termijn heb je wel een mooie spaarpot aan de kant.
ad:Clarkske
Legacy Member
Zolang ik geen lief heb ga ik zeker tot m'n 30ste thuis blijven wonen --> kassa kassa 
Tenzij dat ik het echt beu ben
EDIT: Alhoewel, als je al je eigen woning hebt en daarna kom je iemand tegen maar het klikt toch niet binnen paar weken ofzo dunno, dan kun je ze altijd buitensmijten, geen geruzie wie moet blijven/er uit moet, nja...
Tenzij dat ik het echt beu ben
EDIT: Alhoewel, als je al je eigen woning hebt en daarna kom je iemand tegen maar het klikt toch niet binnen paar weken ofzo dunno
, dan kun je ze altijd buitensmijten, geen geruzie wie moet blijven/er uit moet, nja...
Oldskooler
Legacy Member
Iwillrocku zei:
Hotel Mama
'Als hij opstaat, zet hij het venster open en smijt hij zijn lakens open. En dan kom ik zijn bed maken.' Vijf jaar geleden maakten we kennis met David Vercauteren en zijn grootmoeder Nelly. David was toen 30 jaar. Vandaag is David 35 jaar en is er weinig veranderd. 'Het is zoals van school komen: boekentas aan de kant, eten op tafel. Nu kom ik thuis van mijn werk en is het nog altijd hetzelfde ritueel als toen ik van school kwam.'
Jongeren wonen steeds langer bij hun ouders thuis, zo wil het cliché. Want thuis is het leven makkelijk en goedkoop. Spanningen tussen jongeren en hun ouders zijn geen reden meer om het huis te verlaten, zo blijkt. Recent onderzoek wijst uit dat de trend zich doorzet: over tien jaar zal één op de zes dertigers nog altijd bij zijn ouders wonen.
Als je naar mannen alleen kijkt, ligt het cijfer nu al op 1 op 5.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.