Archief - Onvergetelijke gebeurtenissen

Ik weet niet hoe het komt, maar ik heb de laatste dagen vaak "flashbacks" naar dingen die ik vroeger heb meegemaakt, en die precies nog erg vers in het geheugen liggen (en daar ook nog lang zullen blijven), en dat je zelfs de emoties die daarbij gepaard gingen nog kan voelen. Ik vermoed dat dit komt omdat ik in mijn cursus moet leren over het fenomeen "herinneren" en het helpt wel degelijk om de saaie theorie proberen om te zetten in de praktijk.

Ik dacht dat het misschien leuk zou zijn om eens te weten te komen welke ervaringen jullie nooit, maar dan ook nooit meer kan vergeten. Het hoeft niet over wereldschokkende gebeurtenissen à la 9/11, of weet ik veel wat te gaan. Bijvoorbeeld, een winning goal scoren in een finale als klein ventje, je allereerste schooldag, whatever. Om te helpen, enkele voorbeelden:

- In de filmzaal met mijn ouders naar Jurassic Park gaan zien (was toen 5 ofzo), en toen de T-Rex de kinderen in die jeep wou pakken. Het klinkt belachelijk, ma ik vergeet nooít hoe bang ik toen was. Ik kan nog perfect voor de geest halen in welke houding ik zat te kijken enzo. Kvind dat toch maar raar (ben er nu 22)

- Nogmaals in de filmzaal: toen de papa van Simba stierf! Bleiten/in shock!

- De eerste keer klaarkomen (niet seks, klaarkomen )

Go!

- Eerste kus met mijn eerste echte liefje.

- Het moment waarop ik mijn ligamenten in mijn enkel verstuikt had.

- Toen ik rond het doodsbed van mijn opa stond en de familie aan het huilen was, maar ik wist niet echt wat er nu juist aan het gebeuren was (was 4 jaar ofzo).

- Dood van elk van de drie grootouders zal altijd in mijn geheugen gegrift staan, vooral omdat ik in twee van de gevallen gedropt werd bij hetzelfde gezin. In het geval van mijn grootmoeder langs moederskant zaten we daar zelfs op een kerstfeestje. Mijn ouders kregen telefoon en gingen weg zonder veel te zeggen. Ik bleef daar alleen achter, mensen probeerden me te troosten zo goed en zo kwaad als dat kon. Herinner me nog goed dat ik toen geen traan gelaten heb, het was gewoon allemaal zo raar en overweldigend. Ik was er echter wel nuchter over, als het gedaan is, is het gedaan.

Het geval dat ik in het bijzonder nooit meer zal vergeten was de dood van mijn grootvader langs moederskant. Mijn tante was nog bij hem in het ziekenhuis op bezoek geweest en alles ging klaarblijkelijk nog vrij goed met hem. Had zelfs nog een opmerking gemaakt hoezeer de benen van Kim Clijsters haar op een manwijf deden lijken , zo was hij wel weer. Paar minuten nadat mijn tante had gebeld dat ze naar huis reed kregen we bericht van het ziekenhuis dat hij was overleden (we hadden de nummer van onze vaste lijn opgegeven voor het geval er iets moest gebeuren). Mijn moeder nam de telefoon op en knikte een paar keer. Ik zat tegenover haar aan de keukentafel en ik zag de tranen komen. De vava was dood. Mijn moeder heeft toen naar mijn oom gebeld (man van mijn tante dus) die toen thuis zat omdat hij met de nacht werkte. Ons ma wou dat ze het pas hoorde toen ze thuiskwam omdat ze schrik had dat mijn tante anders een accident zou maken ofzo.

- Dood van mijn eerste hond, weet zelfs nog welk glas ik in mijn handen had op 't moment dat het fatale spuitje werd toegediend. Bij dood van tweede hond onlangs was ik niet bij, zat toen op kot.

- Overlijden van prinses Diana. Las 's morgens op Teletext dat ze omgekomen was in een ongeluk, ik direct naar boven om dat aan mijn moeder te vertellen (zij volgt nogal nieuws rond royalty enzo) en zij wou me eerst niet geloven. Wat wilt ge, ik was een kind en ik loog af en toe wel eens voor te lachen dit keer was 't echter wel serieus. Broer mee naar beneden en hij is het toen aan haar gaan bevestigen.

- Thuiskomen van school op 11 september 2001 en mijn moeder stomverbaasd en muisstil voor de tv zien. Nuff said.

Positievere dingen!
- Mijn televisieoptreden in China, dat was echt een geweldige ervaring.

- De eerste kus. Kwam vrij laat (ben wat je een "laatbloeier" noemt), maar ik vond dat eigenlijk ingrijpender dan "de eerste keer".

- Mijn jaar in China. Dat pakken ze me nooit meer af. Ik heb daar zoveel beleefd, waaronder ook de eerste kus én de eerste keer.

Hangt er vanaf aan wat ik denk.

Leuk:
- 2de jaar unief geslaagd zijn zonder 2de zit terwijl ik het echt ni verwacht had

Waanzin:
- ontsnapping van Dutroux: ik kwam thuis van school en zag mijn ouders met nog iemand van de familie allemaal aan de TV gekluisterd zitten. Dan te horen krijgen dat Dutroux dus ontsnapt was, public enemy nr.1, totaal ongeloof bij mij op da moment.

Ziekte:
- Eens zwaar ziek geweest na het eten van bedorven kip, mij nog nooit zo slecht gevoeld.

Enz.

Hoe kon ik dit vergeten: onze verhuis naar Canada (was toen 7 jaar)... Toen mijn ouders mij de laatste keer kwamen halen van school was mijn "vriendinneke" van toen (ge kent da wel, hand in hand lopen enzo) echt absurd hard ah wenen Maar ik vond het allemaal best wel spannend! De verhuis terug naar België (12 jaar) was wel véél emotioneler...

Hmm er komen nogal veel herinneringen naar boven als je aan zo een "ingrijpende" dingen denkt. Nu ja, bij mij toch...

@ Dennoman: beelden van dat Tv-optreden toevallig ? Als ik op youtube naar die crazy Japanse TV shows kijk, zie ik ni in wat een blanke man daar te zoeken heeft

bllablablabla zei:

@ Dennoman: beelden van dat Tv-optreden toevallig ? Als ik op youtube naar die crazy Japanse TV shows kijk, zie ik ni in wat een blanke man daar te zoeken heeft

Klik om te vergroten...

Nah heb gezocht, staat online niks van op. Heb het toen in China zelf wel op tv gezien.

Vorig jaar, 's ochtends voor ik vertrok op 2-daagse met school. Ik loop om 6 uur wat door het huis, alles ligt klaar en we vertrekken over 10 minuten. Ik zet nog even de tv aan, kijk vlug teletext en lees dat Sterchele een ongeluk heeft gehad. Ik lees verder, mijn wereld stond toen wel effe stil. Ik kon het amper geloven, ik had zelf zijn laatste wedstrijd gezien, op Anderlecht was dat.
Het gedacht dat ik een speler nog had zitten uitjoewelen in het weekend, die 4 dagen later plots overleden is. In de auto de hele tijd de radio zitten luisteren, daarna de foto's, beelden, en de eerstvolgende thuismatch van Brugge, pakkend, héél pakkend.

Heb er een paar.

Negatief: Feit dat ik op mijn 12 ooit bijna ben verdronken in een wildwaterbaan in Hengelhoef.

Positief: Trio met 2 vriendinnen, dit vergeet ik NOOIT. 2-3 pintjes op café maakt mensen blijkbaar wat losser. Als je daarna niet weet wat doen, en naar het huis van een vriendin gaat, en de ouders zijn niet thuis...

toen coordinator in 4e middelbaal onze klas (tijdens examen) binnenkwam en vertelde da een klasgenoot / goede vriend die nacht zelfmoord gepleegd had.

Het bizarste dan nog is dat ik direct aan de uitdrukking op zijn gezicht zag wat hij kwam zeggen. Man was echt een gigantische schok.

-Toen ik als klein ventje door heel de bus vloog toen ze hard moest stoppen DD

de dag dat ik PayPal ontdekte )))

ik lees hier heel veel herkenbare dingen eigenlijk..

- Dood van mijn eerste hond, was toen 18 en had die hond al sinds m'n 4de
samen opgegroeid, en in m'n armen in slaap gevallen bij dat laatste spuitje
- Dood van mijn grootvader enkele weken geleden, lag al 2 weken in kunstmatige coma toen hij stierf, z'n organen begaven het 1 voor 1.. het was een afscheid zonder woorden, want toen ie nog wakker was had ie zelf beslist om in kustmatige coma te gaan, met de hoop om zo beter te herstellen.. maar het mocht niet zijn.. de klap kwam daardoor nog harder aan voor de hele familie..
en ik had 'm als laatste nog gezien toen ie nog wakker was..

- De eerste kus. Kwam vrij laat (ben wat je een "laatbloeier" noemt), zelfs die hele dag staat nog in mijn geheugen gegrift, ik denk er nog regelmatig aan.. aan hoe écht gelukkig ik me in die periode voelde
- Mijn 3 studentenjaren in Gent, ik zat toen niet op kot of zo, maar die vrijheid vond ik zalig.. echter vond ik de 3 zomers tussen de academiejaren het zaligst.. nooit herexamen gehad, dus elke 3 maanden ten volle van m'n vakantie kunnen genieten

9/11

Omdat ik die dag mijn fiets ergens tegen een muur in de fietsenloods had gekwakt ipv 'm zoals voorgeschreven in de (overvolle :ironic: ) rekken te plaatsen. En daarom had de onderdirecteur er eigenhandig een slot rond gedaan zodat ik niet wegkon. Toen hij het kwam losmaken zei hij: "Moet je eens een goede grap horen, enfin het is eigenlijk geen grap, er zijn vliegtuigen in de wtc-torens en het pentagon gevlogen".

Neef die zelfmoord gepleegd heeft 5 jaar geleden.

Mijn neven die rond de tijd dat hun ouders aan het scheiden waren veel bleven slapen. Ik had zelfs nog niet door waarom ze zoveel langs kwamen maar ik weet nog dat de jongste niet kon slapen en nachtmerries had en er enorm onder leed.

Bijna dood ervaring.

Mijn ontdekking van het internet =D

Ook wel raar, maar je hebt inderdaad van die bepaalde dingen hoe onbelangrijk en dom ze ook zijn, die je niet vergeet.

-Ik weet nog toen ik heel jong was en dan denk ik een jaar of 4à6, ik, mijn broer en een vriend van hem buiten aan het spelen waren toen plots een auto stopte om de weg te vragen.
Grote broer en vriend trapten het af en ik stond daar, alleen. Ik wist echt niet wat gezegd, laat staan te weten wat hij bedoelde... Mijn reactie was denk ik stomverbaasd kijken en weglopen.

-Het plotse overleden van onze trouwe 4-voeter. Bouvier was erg ziek geworden plots, en in 2 uur tijd waren we hem kwijt. Dat was het naarste gevoel tot nu toe, ... vergeet ik nooit. De DA was aan de telefoon met mijn vader, en ik hoorde zijn stem echt omslaan en toen dacht ik nou ja, dit is het dan. Hij is er niet meer. Ik zakte gewoon door mijn knieën op de grond. We waren er allemaal kapot van.

Veel dingen waar ik spontaan ook aan denk, enkele die ik hier niet ga neerzette omwille van privé redenen.

Zo las ik hier de dood van Sterchele, dat weet ik ook nog goed hoe ik dat te horen kreeg:
Ik was op het werk bezig toen er iemand naar mij kwam met de vraag of 'ik het al gehoord had van Sterchele?' Ik zeg neen, wat is er dan? Kmoest direct aan een transfer denken.
Ja hij heeft een accident gehad, dus ik krijg spontaan een glimlach op m'n gezicht en stel de vraag: 'Hij is toch niet dood?', 'Jawel', bevestigen ze me.
Die glimlach verdwijnt en m'n mond valt verbaasd open. Was daar echt niet goed van als Anderlecht supporter zijnde. Het feit dat het weekend daarvoor Anderlecht - Brugge gespeeld was zal er ook wel wat mee te maken hebben gehad.

exo zei:

Veel dingen waar ik spontaan ook aan denk, enkele die ik hier niet ga neerzette omwille van privé redenen.

Zo las ik hier de dood van Sterchele, dat weet ik ook nog goed hoe ik dat te horen kreeg:
Ik was op het werk bezig toen er iemand naar mij kwam met de vraag of 'ik het al gehoord had van Sterchele?' Ik zeg neen, wat is er dan? Kmoest direct aan een transfer denken.
Ja hij heeft een accident gehad, dus ik krijg spontaan een glimlach op m'n gezicht en stel de vraag: 'Hij is toch niet dood?', 'Jawel', bevestigen ze me.
Die glimlach verdwijnt en m'n mond valt verbaasd open. Was daar echt niet goed van als Anderlecht supporter zijnde. Het feit dat het weekend daarvoor Anderlecht - Brugge gespeeld was zal er ook wel wat mee te maken hebben gehad.

Klik om te vergroten...

de manier waarop ik het vernomen heb was als volgt
Maarten, opstaaaaaaaaaaaaaaaaan, kzeg laat mij slapen! (twas men pa)
zegtn neen sta maar op tis tijd, ahja en sterchele is dood. tot straks aan tafel xD
ik lag daar in bed, wtf ?

darkslave zei:

de manier waarop ik het vernomen heb was als volgt
Maarten, opstaaaaaaaaaaaaaaaaan, kzeg laat mij slapen! (twas men pa)
zegtn neen sta maar op tis tijd, ahja en sterchele is dood. tot straks aan tafel xD
ik lag daar in bed, wtf ?

Klik om te vergroten...

wat een situatie (sorry)

Galactic zei:

Heb er een paar.

Negatief: Feit dat ik op mijn 12 ooit bijna ben verdronken in een wildwaterbaan in Hengelhoef.

Klik om te vergroten...

Dat was gewoon te zot voor woorden dat ding! Zo gevaarlijk! Eerst kwam m'n pa deruit en die had een kap in z'n heup (moest genaaid worden), m'n ma had nix en ik kwam eruit vol blauwe plekken en enorm veel builen op menne kop. Heb meer onderwater gezwommen dan bovenwater.

Volgens mij mocht je er ook niet in onder de 18 ofzo.

- Ongeveer 10 jaar, aan't zwemmen met vrienden in 't klein badje. Heleboel van die speeltuigmatten waar alle kinderen opzitten. Ik duik, zwem rond onder het water en besef plotseling dat ik zonder adem zit en 'k wil naar boven gaan, maar dat lukt niet, want al het speelgoed was samengepropt op 1 en ik zat daaronder. Toch wel efkes flippen en dan krijgt ge zo veel adrenaline dat ge gewoon zo'n speelding de lucht in tilt met uwe kop om toch nog aan wat lucht te raken.

Toch wel efkes verschoten dan!

Nooby4Ever zei:

wat een situatie (sorry)

Klik om te vergroten...

op de moment zelf wast nie zo grappig maar achteraf is de manier waarop eigenlijk best wel