Archief - Karakterveranderingen

Ik was vandaag zo eens aan het denken (tijdens een van de vele concentratieverliezen tijdens de examens ) of een mens zijn karakter door de jaren ingrijpend kan veranderen.

Zo was ik vroeger nogal serieus actief en altijd enthousiast persoon, maar is dat na serieuze familiale problemen geheel veranderd op een korte tijd. Nu ben ik ietwat geslotener en moet ik eerst een mens door en door kennen alvorens ik iemand echt vertrouw (wat vroeger niet was).

Hebben jullie ook zo ervaringen (klinkt filosofisch )?

Bwa vroeger was ik heel verlegen, en sinds een jaar zegge ze dak een pak veranderd ben ... dunno hoe het komt
Ma kben nogaltijd verlegen ze

mja idd, ook dor familiale dinge, mr volgens mij verander uw karakter altijd, door sommige dinge wa drastischer dan andere.

Zyh zei:

Ik was vandaag zo eens aan het denken (tijdens een van de vele concentratieverliezen tijdens de examens ) of een mens zijn karakter door de jaren ingrijpend kan veranderen.

Zo was ik vroeger nogal serieus actief en altijd enthousiast persoon, maar is dat na serieuze familiale problemen geheel veranderd op een korte tijd. Nu ben ik ietwat geslotener en moet ik eerst een mens door en door kennen alvorens ik iemand echt vertrouw (wat vroeger niet was).

Hebben jullie ook zo ervaringen (klinkt filosofisch )?

Klik om te vergroten...

Ik ken iemand die dezelfde veranderang als u aan het doorgaan is door een echtscheiding van zijn ouders.

Zelf ben ik ook veranderd maar wijt ik dat enkel aan het opgroeien .

Vroeger was ik veel actiever, driester. Nu denk ik meer na voor ik iets doe, ben ik pakken rustiger en enorm tolerant. De kinderlijke verlegenheid is ook al goed verdwenen .

Atrox zei:

Bwa vroeger was ik heel verlegen, en sinds een jaar zegge ze dak een pak veranderd ben ... dunno hoe het komt
Ma kben nogaltijd verlegen ze

Klik om te vergroten...

zelfde hier

ja ik ook in het eerste middelbaar was ik zo een jongen die gewoon gekleed was in van die sportschoenen en gewonen kleren en van af dat er een leerkracht iets zei tegen mij werd ik rood het was echt wel extreem en twas nog erger met meiskes. Nu 5-6 jaar later wordt ik niet meer rood wanneer een leerkracht een opmerking maakt en ik ben veel socialer geworden en durf het leven van een leerkracht het er een beetje lastiger op maken:d ik vind dit een hele vooruitgang dit kwam miss ook omdat ik veranderd ben van school en zo;-) is wel tof meer vrienden en zo

Ja das wel mogelijk, maar een werk van lange adem

Voordat ik in Leuven op kot zat, was ik serieus gesloten...

Achteraf (serieus) opengebloeid... behalve in een groep wildvreemde mensen, maar das wel normaal zeker

Atrox zei:

Bwa vroeger was ik heel verlegen, en sinds een jaar zegge ze dak een pak veranderd ben ... dunno hoe het komt
Ma kben nogaltijd verlegen ze

Klik om te vergroten...

Same here, enorm verlegen vroeger, daar heb ik nu ni veel last meer van, tenzij het over de meiskes gaat, das een heel ander verhaal

Op relatievlak kunt ge ook iets aan uw karakter doen, ik was vroeger ni altijd even gemakkelijk qua karakter (waar ik nix aan kon doen) maar door daar op te letten en uit uw fouten te leren kunt ge daar wel wat verandering in brengen

Atrox zei:

Bwa vroeger was ik heel verlegen, en sinds een jaar zegge ze dak een pak veranderd ben ... dunno hoe het komt
Ma kben nogaltijd verlegen ze

Klik om te vergroten...

I blame the alcool

ik stel me tegenwoordig veel harder op tegen de dingen dan vroeger, ik raak veel moeilijker getroffen door een gebeurtenis ofzo.

toch, ik kan nog zwaar ontroerd raken dus denk ik niet dat er van echte veranderingen in mijn karakter sprake is.

int lager en tot int 3e middelbaar wasek nogal een obeschoft arrogant ventje, ma toen dak da goe doorhad dak nie echt het sociaalst was deraan gewerkt, vandejaar veranderd van school en nu toch wel veel goeie vrienden

Zyh zei:

Ik was vandaag zo eens aan het denken (tijdens een van de vele concentratieverliezen tijdens de examens ) of een mens zijn karakter door de jaren ingrijpend kan veranderen.

Zo was ik vroeger nogal serieus actief en altijd enthousiast persoon, maar is dat na serieuze familiale problemen geheel veranderd op een korte tijd. Nu ben ik ietwat geslotener en moet ik eerst een mens door en door kennen alvorens ik iemand echt vertrouw (wat vroeger niet was).

Hebben jullie ook zo ervaringen (klinkt filosofisch )?

Klik om te vergroten...

yeh, kan wel denkek. Vroeger was'k tegen iedereen vriendelijk, altij sociaal, altij lachen.

Imo als ge volwassen wordt, maakt ge vanalles mee waardoor ge gaat beseffen dat het leven nu éénmaal niet altijd rozegeur en manenschijn is, en wordt ge "afgestompt" door de realititeit.

Vroeger was'k ook zo een hyperactief ventje,nu nog wel een beetje maar soit.Door wat problemen hier thuis is mijn karakter ook beginnen te veranderen met andere woorden,'k ben een beetje zelfstandiger,pessimistischer en bitter geworden.'k Heb altijd vrienden gehad,en omdat ik nu veel veranderd ben,zeg ik soms dingen waarvan ik meestal erna spijt heb('k ben nogal een flapuit geworden).


@ Cyberkey
'k Ben altijd wel sociaal geweest,ik kan in een groep van wildvreemden een babbel beginnen te slagen,zo'n dingen zijn nooit een probleem geweest hier zo


voor de rest kank cyrax alleen maar gelijk geven

Zyh zei:

Ik was vandaag zo eens aan het denken (tijdens een van de vele concentratieverliezen tijdens de examens ) of een mens zijn karakter door de jaren ingrijpend kan veranderen.

Zo was ik vroeger nogal serieus actief en altijd enthousiast persoon, maar is dat na serieuze familiale problemen geheel veranderd op een korte tijd. Nu ben ik ietwat geslotener en moet ik eerst een mens door en door kennen alvorens ik iemand echt vertrouw (wat vroeger niet was).

Hebben jullie ook zo ervaringen (klinkt filosofisch )?

Klik om te vergroten...

Ja, ik ben ook wel veranderd denk ik de laatste maanden... M'n moeder had een vriend, m'n vader en wij zijn dat niet goed tewetengekomen, etc etc...
dan krigjt me pa 2 weken later een ongeluk dat hem net niet het leven kostte, m'n ouders zijn weer samen etc en nog wat van die schijtezooi die jullie eigelijk geen klote zou aangaan en m'n vader heeft nu een hele lange revalidatieperiode en dit allemaal in een nogal onzekere tijd voor mezelf al...

ja, dat veranderd je wel een beetje denk ik...

Zyh zei:

Ik was vandaag zo eens aan het denken (tijdens een van de vele concentratieverliezen tijdens de examens ) of een mens zijn karakter door de jaren ingrijpend kan veranderen.

Zo was ik vroeger nogal serieus actief en altijd enthousiast persoon, maar is dat na serieuze familiale problemen geheel veranderd op een korte tijd. Nu ben ik ietwat geslotener en moet ik eerst een mens door en door kennen alvorens ik iemand echt vertrouw (wat vroeger niet was).

Hebben jullie ook zo ervaringen (klinkt filosofisch )?

Klik om te vergroten...

just hetzelfde hier...

Vroeger kwam ik er nooit uit. Nu kunde mij vergelijke me Chandler van Friends. Sarcastische grappe make.

denk da da normaal na sommige gebeurtenissen

zo vertrouwde ik vroeger ook bijna iedereen, maar dat is me eens duur te staan gekomen. en sindsdien is dat sterk geminderd

ik heb geen karakter, moet daar ook wel beetje aan werken

nja
tis zeker zo hé dat bepaalde gebeurtenissen soms zelfs van bijna het ene op het andere moment ne mens helemaal kunnen veranderen, ook te zien hoe hard die gebeurtenis hem/haar heeft aangegrepen enzo
maar uiteindelijk zal iedereen wel wa veranderen door de leeftijd maar extreem ga da nooit zijn tenzij er dus iet speciaal gebeurt

Ik ben totaal veranderd, in het 1ste en 2de middelbaar babbelde ik met iedereen, had vrienden en vriendinnen. Had weinig zorgen en was niet dom. Vanaf het 3de ben ik beginnen veranderen en daalde mijn zelfvertrouwen, ik begon ook meer op de computer te zitten en kwam minder buiten. In het 4de ben ik dan mijn zelfvertrouwen volledig kwijtgeraakt (persoonlijke redenen), ik werd iedere dag zenuwachtig wanneer ik moest eten waardoor ik weinig binnen kreeg, als ik moest antwoorden werd ik ook zenuwachtig en misselijk, de enige keren dat ik mij goed voelde was wanneer ik op de pc zat waardoor ik veel uren hierop spendeerde en mijn punten maar juist goed genoeg waren. We hebben naar de dokter geweest maar hij kon niet echt een verklaring geven (ik wou niet alle details aan de dokter zeggen). Ik wou dan naar een psychiater gaan maar dit is er niet echt van gekomen. In de zomervakantie heb ik 2 maanden in een tomatenkwekerij gaan werken waardoor mijn zelfvertrouwen toch een beetje teruggekomen is waardoor ik minder zenuwachtig en daardoor minder misselijk kwam, ik kon eindelijk weer deftig eten.

In het 5de heb ik dan terug wat vrienden leren kennen en nu in het 6de heb ik deftige vrienden, een ervan waar ik zeer goed kan mee babbelen. Maar toch is het zeker nie zoals vroeger, sociaal ben ik niets waard eigenlijk. Tegen al mijn vrienden kan ik goed babbelen maar vanaf ik iemand niet zo goed meer ken lukt het totaal niet. Op liefdesvlak trekt het dan ook op nog minder. Ik hoop dat ik ooit nog een keer de oude word. Ahja, door het toch wel iets verbeteren dit laatste jaar zijn mijn punten met 10% omhoog gegaan...

Skwieker zei:

Vroeger kwam ik er nooit uit. Nu kunde mij vergelijke me Chandler van Friends. Sarcastische grappe make.

Klik om te vergroten...

Same here

Cynisme is gewoon fantastisch

Toen ik heel klein was, was ik heel open enzo. Maar toen zijn we verhuisd met nieuwe omgeving etc en was ik heel lang gesloten.

Maar nu is dat allemaal weer in orde. Ik heb veel échte vrienden en vriendinnen en ik basket nog altijd (fantastische ploeg)