Archief - Je glimlach van vandaag - deel 11
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
?
Anoniem04
Legacy Member
Redhunter
Legacy Member
Rocknsad
Legacy Member
Baats
Legacy Member
Mijn mousepad is toegekomen +
Ik fietste terug naar huis na een vermoeiende werkdag wanneer plotsklaps een mountainbiker mij voorbijstak. Ik dacht 'laat hem maar rijden' maar na enkele seconden kwam ik snel op die beslissing terug en ben ik in zijn wiel gekropen (op mijn stadsfietsken). Ik dacht dat ik door de natuurwetten zo wel een stukje sneller thuis zou zijn
Zijn gezicht toen hij doorhad dat ik na een goeie KM nog steeds in zijn wiel zat was echt onbetaalbaar. Zijn verwoede pogingen om het tempo op te drijven die daarop volgden waren ook wel best grappig. Aan de grootte van zijn kuiten te zien leek hij mij toch iets meer dan een onervaren renner
. Nog een paar KM in zijn wiel gezeten, in die tijd keek hij toch een tiental keer om.. Tot het moment kwam dat onze wegen moesten scheiden.. Ik kreeg nog eens een minder vriendelijke blik terug.. Blijkbaar hield hij niet zo van wieltjeszuigers 
Ik fietste terug naar huis na een vermoeiende werkdag wanneer plotsklaps een mountainbiker mij voorbijstak. Ik dacht 'laat hem maar rijden' maar na enkele seconden kwam ik snel op die beslissing terug en ben ik in zijn wiel gekropen (op mijn stadsfietsken). Ik dacht dat ik door de natuurwetten zo wel een stukje sneller thuis zou zijn
Zijn gezicht toen hij doorhad dat ik na een goeie KM nog steeds in zijn wiel zat was echt onbetaalbaar. Zijn verwoede pogingen om het tempo op te drijven die daarop volgden waren ook wel best grappig. Aan de grootte van zijn kuiten te zien leek hij mij toch iets meer dan een onervaren renner
. Nog een paar KM in zijn wiel gezeten, in die tijd keek hij toch een tiental keer om.. Tot het moment kwam dat onze wegen moesten scheiden.. Ik kreeg nog eens een minder vriendelijke blik terug.. Blijkbaar hield hij niet zo van wieltjeszuigers
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.