Archief - Je ergernissen van vandaag

Sylverscythe · 14 jan 2019

Tonerider zei:
waarom zou als soort verder bestaan hoog op de prioriteitenlijst moeten staan. Welk baat hebben we er nu bij? Maakt het eigenlijk iets uit of we als soort bestaan of niet? We zijn hier per toeval. Of we weer verdwijnen of niet, maakt an sich niets uit.
Ik vind die fascinatie voor het voorbestaan van onze soort wel boeiend. Alsof iets in ons er niet mee akkoord is dat het leven eigenlijk niet uitmaakt. Evolutie heeft bepaald dat we er zijn, maar het had evengoed niet kunnen zijn.

Ook op persoonlijk vlak is dat zo. Hoe komt het dat we het zo moeilijk h ebben met de dood. Het hoort gewoon bij het leven. Maar dat kan je onmogelijk zeggen tegen iemand die net zijn vriend of familielid kwijt is.
En we halen geld op voor onderzoek tegen allerlei dodelijke ziektes (en ook ik neem pillen en ga naar het ziekenhuis hoor), maar er aan moeten we toch. Persoonlijk vind ik dat speciaal. Dankzij wetenschap zijn we ons zo bewust van waarom we sterven en puur verstandelijk hebben we het vermogen om het te beredeneren. En toch kunnen we het niet loslaten dat wij eindig zijn en ook als mensenras eindig zijn.

Edgy indeed. Omgaan met de dood is iets cultureel, genoeg culturen waar dat helemaal niet als iets angstaanjagend of als taboe wordt gezien. Maar ik zie niet echt wat dit met de soort op zich te maken heeft. Het biologische doel van een dier is zich voortplanten en de genen verspreiden. Wij hebben een cultuur en een samenleving ontwikkeld, waarin de toekomst ook een rol speelt. Als er morgen wereldwijd wordt aangekondigd "binnen 10 jaar is het gedaan mannen", dan blijft er niet veel meer over. Mensen gaan dan volgens mij zeker niet edgy posts plaatsen op het internet denk ik

Kortom, ik vind jouw houding speciaal en zeker de uitzondering, maar of die nu zo oprecht is, geen idee.

Tomski · 14 jan 2019

Een continent als afrika is vooral met overleven bezig ipv met beter leven.

brandon_ · 14 jan 2019

Tomski zei:
Ik heb er nog goeie hoop in dat het nog te redden gaat zijn. Ik moet wel, want ik heb 2 klein mannen die ik een toekomst wil bieden.

Tonerider beschuldigen van egoïsme m.b.t. het milieu, terwijl je zelf wel 2 kinderen hebt...
Hij mag in zijn leven dus in principe even veel uitstoten dan de hoeveelheid dat jouw 2 kinderen en jij tesamen zullen uitstoten in heel jullie leven opgeteld.
Volgens mij zit het dus wel goed met hem en mag hij redelijk "zotjes" doen.

WellWell · 14 jan 2019

Tonerider zei:
waarom zou als soort verder bestaan hoog op de prioriteitenlijst moeten staan. Welk baat hebben we er nu bij? Maakt het eigenlijk iets uit of we als soort bestaan of niet? We zijn hier per toeval. Of we weer verdwijnen of niet, maakt an sich niets uit.
Ik vind die fascinatie voor het voorbestaan van onze soort wel boeiend. Alsof iets in ons er niet mee akkoord is dat het leven eigenlijk niet uitmaakt. Evolutie heeft bepaald dat we er zijn, maar het had evengoed niet kunnen zijn.

Ook op persoonlijk vlak is dat zo. Hoe komt het dat we het zo moeilijk h ebben met de dood. Het hoort gewoon bij het leven. Maar dat kan je onmogelijk zeggen tegen iemand die net zijn vriend of familielid kwijt is.
En we halen geld op voor onderzoek tegen allerlei dodelijke ziektes (en ook ik neem pillen en ga naar het ziekenhuis hoor), maar er aan moeten we toch. Persoonlijk vind ik dat speciaal. Dankzij wetenschap zijn we ons zo bewust van waarom we sterven en puur verstandelijk hebben we het vermogen om het te beredeneren. En toch kunnen we het niet loslaten dat wij eindig zijn en ook als mensenras eindig zijn.

De reden waarom mensen het moelijk hebben met de dood ligt meer aan het feit dat het meestal gaat om iemand verliezen die men graag ziet, en verlies is nu eenmaal iets waar een mens niet goed mee kan omgaan. Dit heeft volgens mij niets te maken met de dood op zich.
Ik ben zelf ook bang om dood te gaan; niet van de dood zelf, maar van het moment dat ik afscheid moet nemen van de mensen die ik graag heb (ik zal het uiteindelijk toch niet meer weten eens ik dood ben, maar je begrijpt wat ik bedoel).

Sylverscythe · 14 jan 2019

brandon_ zei:
Tonerider beschuldigen van egoïsme m.b.t. het milieu, terwijl je zelf wel 2 kinderen hebt...
Hij mag in zijn leven dus in principe even veel uitstoten dan de hoeveelheid dat jouw 2 kinderen en jij tesamen zullen uitstoten in heel jullie leven opgeteld.
Volgens mij zit het dus wel goed met hem en mag hij redelijk "zotjes" doen.

Als Tomski zijn zoon/dochter nu de oplossing voor ons energieprobleem zou vinden binnen 50 jaar, is hij dan wel goed bezig?

Tomski · 14 jan 2019

Ik heb al vaak mogen horen dat mijn 4 kippen in mijn tuin voor een onnodige milieuvervuiling zorgen :lol:

ja, vooral aan de onderkant van mijn bottinnen

schijtbeesten
maar wel lekkere eitjes.

eniac · 14 jan 2019

Tonerider zei:
Nope. Bewust. Waarom kinderen in een wereld zetten die toch om zeep is en gaat eindigen. Klimaatverandering is onomkeerbaar. Wetenschap heeft dat al lang aangegeven. Er in geloven dat we het tij nog kunnen keren en politici de wil hebben, is hetzelfde als geloven dat het spaghettimonster op tijd zal ingrijpen. Nu nog kinderen maken terwijl ge ze niets kunt bieden qua toekomst is puur egoïsme.

Leef jij dan in onvrede met je ouders omdat ze jou ook gemaakt hebben, of... ?

Tomski · 14 jan 2019

Ik voed mijn kinderen op met het milieu in het achterhoofd. Wij sorteren, wij composteren, wij eten producten uit eigen tuin. We eten minder en minder vlees. We doen geen vliegvakanties. We hebben (binnenkort) zonnepanelen. We gaan ooit een warmtepomp hebben zodat we geen gas meer hoeven te stoken. We sparen drinkwater uit door een enorme tank regenwater onder ons oprit te hebben. Ze leren ook dat ze geen afval in de natuur moeten gooien, maar alles in de vuilbak. Plastiek zakken in de winkel weigeren we.

Tonerider · 14 jan 2019

Sylverscythe zei:
Edgy indeed. Omgaan met de dood is iets cultureel, genoeg culturen waar dat helemaal niet als iets angstaanjagend of als taboe wordt gezien. Maar ik zie niet echt wat dit met de soort op zich te maken heeft. Het biologische doel van een dier is zich voortplanten en de genen verspreiden. Wij hebben een cultuur en een samenleving ontwikkeld, waarin de toekomst ook een rol speelt. Als er morgen wereldwijd wordt aangekondigd "binnen 10 jaar is het gedaan mannen", dan blijft er niet veel meer over. Mensen gaan dan volgens mij zeker niet edgy posts plaatsen op het internet denk ik Kortom, ik vind jouw houding speciaal en zeker de uitzondering, maar of die nu zo oprecht is, geen idee.

Misschien is dat ons biologisch doel: maar welk nut heeft het eigenlijk? Verstandelijk dan, niet puur biologisch of sentimenteel.
En sowieso weten we dat het ooit eindigt. De zon raakt op een bepaald moment op en dan is het hier ook gedaan. Of we krijgen weer een kanteling van het magnetisch veld, met extreem klimaat tot gevolg. Dus biologisch willen we verder, maar het blijft eindig. Maakt het dan iets uit of er nog 10 generaties volgen of dat het er duizend zijn?
En ja, ik weet dat ik een uitzondering ben in die gedachten, misschien maar goed, maar dat maakt het nog niet verkeerd. Misschien durf ik die hardheid van het leven inzien en schermen de meesten zich er (on)bewust van af? Je er bewust van afschermen zal er in ieder geval voor zorgen dat je rooskleuriger door het leven stapt, dus ik beschouw het op zich wel als 'beter' als je dat kunt.
Maar op zich kan je het wel 'edgy' noemen, maar het is wel pure realiteit. Me overtuigen van het tegendeel is meer dan welkom hoor.

WellWell zei:
De reden waarom mensen het moelijk hebben met de dood ligt meer aan het feit dat het meestal gaat om iemand verliezen die men graag ziet, en verlies is nu eenmaal iets waar een mens niet goed mee kan omgaan. Dit heeft volgens mij niets te maken met de dood op zich.
Ik ben zelf ook bang om dood te gaan; niet van de dood zelf, maar van het moment dat ik afscheid moet nemen van de mensen die ik graag heb (ik zal het uiteindelijk toch niet meer weten eens ik dood ben, maar je begrijpt wat ik bedoel).

Ik snap het sentiment er wel achter, want heb zelf ook al personen aan de dood verloren en ik mis die nog steeds. Maar het is juist dat wat ik zo speciaal vind. Waarom kunnen we het niet gewoon aanvaarden. Waarom blijven we rouwen. Waarom hebben we schrik van het afscheid terwijl - zoals je zelf aangeeft- we verstandelijk wel weten dat we het niet meer gaan weten als we dood zijn en we, terwijl we leven, het eigenlijk goed weten dat dood gewoon bij het leven hoort.
Elk nieuwgeboren kind is een terdoodveroordeelde, om het cru te stellen.

Anoniem19 · 14 jan 2019

Tomski zei:
Aan de andere kant, duurdere vliegtickets resulteren in nog meer file op de europese wegen in het hoogseizoen. Ultrazwarte wisselweekends.

de nieuwe opmars van de autotrein. Met de trein naar het zuiden van frankrijk en de auto tuft lustig mee

Tonerider · 14 jan 2019

eniac zei:
Leef jij dan in onvrede met je ouders omdat ze jou ook gemaakt hebben, of... ?

neen, want ik moet aanvaarden dat ik er nu eenmaal ben. Maar ik heb het inderdaad wel moeilijk met de oppervlakkigheid en de tijdelijkheid van ons bestaan. Zeker als je er het lijden van de mens er nog eens bij optelt. En op zich haat ik het dat ik weet dat ik op een bepaald moment mijn moeder ga zien aftakelen en ga moeten afgeven. Had ik niet bestaan, had ik het niet geweten en had ik het niet moeten meemaken. Maar ik ben er nu en ga er ook niet vroegtijdig een eind aan maken, dat is me weer een stap te ver.

In geval van m'n vader vraag ik me wel af waarom hij aan kinderen is begonnen terwijl hij er duidelijk geen wou, maar dat is een ander vraagstuk. Alhoewel het waarschijnlijk wel aan m'n cynische blik op het leven heeft bijgedragen.

Let wel: ik ben best wel gelukkig: ik geniet van muziek, vrienden, de natuur, dus dat cynische is geen constante, maar soms dringt dat gevoel zich weer heel hard op. Zoals nu dus

Tomski · 14 jan 2019

damocles zei:
de nieuwe opmars van de autotrein. Met de trein naar het zuiden van frankrijk en de auto tuft lustig mee

Wij hebben dat vroeger nog gedaan. Toen vertrok er zo een trein vanuit Denderleeuw.

Good times.

jack|herrer · 14 jan 2019

Tonerider zei:
ik zou dat ook wel willen, maar dat betekent dat je moet geloven dat politici de wil hebben om er iets aan te veranderen en zich niet onder druk laten zetten door economische belangen of persoonlijke belangen zoals macht.
En ergens moet je dan ook negeren dat er Trumps worden aangesteld of er landen zoals China en continenten als Afrika bestaan waar men zich geen bal van gezondheid en milieu aantrekt.

Er is een immense verandering in mindset nodig en dat gebeurt niet op een paar jaar helaas.
Dus de kinderen van vandaag zijn de politici van morgen. Als die de juiste mindset hebben, komt er wel verandering. Waarschijnlijk te laat, maar beter dat dan nooit.

Carrion · 14 jan 2019

Tonerider zei:
Misschien is dat ons biologisch doel: maar welk nut heeft het eigenlijk? Verstandelijk dan, niet puur biologisch of sentimenteel.
En sowieso weten we dat het ooit eindigt. De zon raakt op een bepaald moment op en dan is het hier ook gedaan. Of we krijgen weer een kanteling van het magnetisch veld, met extreem klimaat tot gevolg. Dus biologisch willen we verder, maar het blijft eindig. Maakt het dan iets uit of er nog 10 generaties volgen of dat het er duizend zijn?
En ja, ik weet dat ik een uitzondering ben in die gedachten, misschien maar goed, maar dat maakt het nog niet verkeerd. Misschien durf ik die hardheid van het leven inzien en schermen de meesten zich er (on)bewust van af? Je er bewust van afschermen zal er in ieder geval voor zorgen dat je rooskleuriger door het leven stapt, dus ik beschouw het op zich wel als 'beter' als je dat kunt.
Maar op zich kan je het wel 'edgy' noemen, maar het is wel pure realiteit. Me overtuigen van het tegendeel is meer dan welkom hoor.

Ik snap het sentiment er wel achter, want heb zelf ook al personen aan de dood verloren en ik mis die nog steeds. Maar het is juist dat wat ik zo speciaal vind. Waarom kunnen we het niet gewoon aanvaarden. Waarom blijven we rouwen. Waarom hebben we schrik van het afscheid terwijl - zoals je zelf aangeeft- we verstandelijk wel weten dat we het niet meer gaan weten als we dood zijn en we, terwijl we leven, het eigenlijk goed weten dat dood gewoon bij het leven hoort.
Elk nieuwgeboren kind is een terdoodveroordeelde, om het cru te stellen.

Op zichzelf heeft het leven geen doel, dat is waarom er zoveel filosofische discussies over bestaan. Puur biologisch en natuurlijk gezien lopen wij hier enkel en alleen rond om ons voort te planten en zo lang mogelijk te leven om dat voortplanten zo veel mogelijk te doen. Volgens mij zien de meesten echt wel de hardheid van het leven in hoor. Maar net daarom dat men zoveel mogelijk met die roze bril wil rondlopen. We WETEN dat het ooit stopt, we WETEN dat ons leven ooit eindigt, daarom dat we er NU zoveel mogelijk uit willen halen. Er is geen enkel soort op de aarde die zich zo bewust is van zichzelf, zijn eigen bestaan en zijn eigen einde als de mens. Daarom dat wij er zo'n speciale relatie met hebben.

En waarom missen wij iemand? Dat zijn puur emoties en chemische verbindingen in uw hersenen. Maar bon, er zijn leukere discussies en zaken om over te denken. Ik krijg soms ook plots het gevoel over mij heen dat ik ooit stop met leven, en dat kan soms echt hard aankomen. Daarom dat ik er nu maar zoveel mogelijk van probeer te genieten :unsure:

Sylverscythe · 14 jan 2019

Tonerider zei:
Misschien is dat ons biologisch doel: maar welk nut heeft het eigenlijk? Verstandelijk dan, niet puur biologisch of sentimenteel.
En sowieso weten we dat het ooit eindigt. De zon raakt op een bepaald moment op en dan is het hier ook gedaan. Of we krijgen weer een kanteling van het magnetisch veld, met extreem klimaat tot gevolg. Dus biologisch willen we verder, maar het blijft eindig. Maakt het dan iets uit of er nog 10 generaties volgen of dat het er duizend zijn?
En ja, ik weet dat ik een uitzondering ben in die gedachten, misschien maar goed, maar dat maakt het nog niet verkeerd. Misschien durf ik die hardheid van het leven inzien en schermen de meesten zich er (on)bewust van af? Je er bewust van afschermen zal er in ieder geval voor zorgen dat je rooskleuriger door het leven stapt, dus ik beschouw het op zich wel als 'beter' als je dat kunt.
Maar op zich kan je het wel 'edgy' noemen, maar het is wel pure realiteit. Me overtuigen van het tegendeel is meer dan welkom hoor.

Ik denk dat de meeste culturen, ook bij ons, wel positief aankijken tegenover "iets voor het nageslacht achterlaten". Net zoals puur wetenschappelijk er nog veel te ontdekken valt. Het is ook door onze wetenschappelijke vooruitgang dat we als soort misschien niet gaan uitsterven wanneer de zon in een volgend stadium terecht komt. Kennis accumuleren en nieuwe dingen ervaren lijken mij zaken die ons hoger brein bedenkt, bovenop de biologische drang om de soort voort te zetten.

Jij lijkt eerder de andere benadering te volgen, ooit gaan we er aan dus nu maakt het niets uit, dat is toch zuiver fatalisme? Moesten onze voorouders zo gedacht hebben, de samenleving was er gewoon niet. Het doet mij denken aan één van de personages in de Ondraagelijke Lichtheid van het Bestaan van Kundera.

Tonerider · 14 jan 2019

Sylverscythe zei:
Ik denk dat de meeste culturen, ook bij ons, wel positief aankijken tegenover "iets voor het nageslacht achterlaten". Net zoals puur wetenschappelijk er nog veel te ontdekken valt. Het is ook door onze wetenschappelijke vooruitgang dat we als soort misschien niet gaan uitsterven wanneer de zon in een volgend stadium terecht komt. Kennis accumuleren en nieuwe dingen ervaren lijken mij zaken die ons hoger brein bedenkt, bovenop de biologische drang om de soort voort te zetten.

Jij lijkt eerder de andere benadering te volgen, ooit gaan we er aan dus nu maakt het niets uit, dat is toch zuiver fatalisme? Moesten onze voorouders zo gedacht hebben, de samenleving was er gewoon niet. Het doet mij denken aan één van de personages in de Ondraagelijke Lichtheid van het Bestaan van Kundera.

het stadium van een stervende ster overleven kan enkel door naar een andere planeet te vluchten. Het lijkt me een utopie om te denken dat iemand er voor gaat zorgen dat iedereen, ongeacht inkomen, ras of andere 'status', mee gaat mogen en/of we er ook geen zootje van gaan maken.

Het is inderdaad zuivere fatalisme, maar volgens mij is dat ook het enige wat overeenkomt met de echte realiteit, los van emoties dan.
En je kan je dan ook de vraag stellen of het erg zou zijn geweest als onze samenleving er niet meer was geweest. Het zou beter voor de natuur zijn geweest en we zouden het toch niet weten

Carrion zei:
Op zichzelf heeft het leven geen doel, dat is waarom er zoveel filosofische discussies over bestaan. Puur biologisch en natuurlijk gezien lopen wij hier enkel en alleen rond om ons voort te planten en zo lang mogelijk te leven om dat voortplanten zo veel mogelijk te doen. Volgens mij zien de meesten echt wel de hardheid van het leven in hoor. Maar net daarom dat men zoveel mogelijk met die roze bril wil rondlopen. We WETEN dat het ooit stopt, we WETEN dat ons leven ooit eindigt, daarom dat we er NU zoveel mogelijk uit willen halen. Er is geen enkel soort op de aarde die zich zo bewust is van zichzelf, zijn eigen bestaan en zijn eigen einde als de mens. Daarom dat wij er zo'n speciale relatie met hebben.

En waarom missen wij iemand? Dat zijn puur emoties en chemische verbindingen in uw hersenen. Maar bon, er zijn leukere discussies en zaken om over te denken. Ik krijg soms ook plots het gevoel over mij heen dat ik ooit stop met leven, en dat kan soms echt hard aankomen. Daarom dat ik er nu maar zoveel mogelijk van probeer te genieten

en daarmee is de cirkel rond

Tonerider zei:
Evolutie zorgt wel dat het leven aan het nieuwe klimaat zal aangepast geraken. Wat maakt het eigenlijk uit dat het mensenras het misschien niet overleefd? Dino's hebben ook een klimaatverandering niet overleefd. Er ontstaat wel weer nieuw leven.
Dus liever tijdwinst en goedkope vakanties in mijn leven. In de toekomst bestaan ik toch niet meer, dus dat is toch niet relevant.

Carrion · 14 jan 2019

Als er een pletwals over u rijdt ga je het ook niet overleven, maar daarom ga je toch ook niet stoppen met leven? Je ziet het allemaal wat te somber in Tonerider

Sylverscythe · 14 jan 2019

Tonerider zei:
het stadium van een stervende ster overleven kan enkel door naar een andere planeet te vluchten. Het lijkt me een utopie om te denken dat iemand er voor gaat zorgen dat iedereen, ongeacht inkomen, ras of andere 'status', mee gaat mogen en/of we er ook geen zootje van gaan maken.

Het is inderdaad zuivere fatalisme, maar volgens mij is dat ook het enige wat overeenkomt met de echte realiteit, los van emoties dan.
En je kan je dan ook de vraag stellen of het erg zou zijn geweest als onze samenleving er niet meer was geweest. Het zou beter voor de natuur zijn geweest en we zouden het toch niet weten

Of men nu wel of niet één van mijn (eventuele) nazaten gaat meenemen binnen een paar miljard jaar is zo'n abstract iets dat ik daar nu niet echt rekening mee kan houden. Lijkt mij ook nogal een vreemd argument, nu heeft het plots geen zin omdat de kans bestaat dat de toekomst niet egalitair is?

En nee, dat zou niet erg geweest zijn, want niemand zou er zijn om het erg te vinden zeker? Ik denk dat zowat alles "des mensen" een emotionele component heeft. We zijn er nu wel zeker, en ons primitief brein vindt dat beter zo

Echt, ik zou dat boek eens lezen.

Tonerider · 14 jan 2019

Sylverscythe zei:
Of men nu wel of niet één van mijn nazaten gaat meenemen binnen een paar miljard jaar is zo'n abstract iets dat ik daar nu niet echt rekening mee kan houden. Lijkt mij ook nogal een vreemd argument, nu heeft het plots geen zin omdat de kans bestaat dat de toekomst niet egalitair is?

Voor mij is 150 jaar verder eigenlijk even abstract. Dat nageslacht ga je ook niet gezien hebben, maar daar maken we ons dan wel zorgen om? Het blijft jouw DNA dat verder moet leven.
Het ging er bij mij om dat het ooit eindigt. En dan is de vraag of het uitmaakt dat het nu geschiedt of binnen een miljard jaar. Persoonlijk denk ik niet in termen van een miljard jaar omdat ik, afgaande op de menselijke natuur van strijden en eigengewin, denk dat we zelfs geen duizend jaar meer gaan bestaan.

Carrion zei:
Als er een pletwals over u rijdt ga je het ook niet overleven, maar daarom ga je toch ook niet stoppen met leven? Je ziet het allemaal wat te somber in Tonerider

waarschijnlijk, maar het is een denkpatroon dat ik niet van me afgeschud krijg.

ad:

Tomski · 14 jan 2019

Tonerider zei:
waarschijnlijk, maar het is een denkpatroon dat ik niet van me afgeschud krijg. ad:

ik zou kinderen maken, krijg je weer zin in het leven

Archief - Je ergernissen van vandaag

Sylverscythe

Legacy Member

Tomski

Legacy Member

brandon_

Legacy Member

WellWell

Legacy Member

Sylverscythe

Legacy Member

Tomski

Legacy Member

eniac

Legacy Member

Tomski

Legacy Member

Tonerider

Legacy Member

Anoniem19

Legacy Member

Tonerider

Legacy Member

Tomski

Legacy Member

jack|herrer

Legacy Member

Carrion

Legacy Member

Sylverscythe

Legacy Member

Tonerider

Legacy Member

Carrion

Legacy Member

Sylverscythe

Legacy Member

Tonerider

Legacy Member

Tomski

Legacy Member