Heb ik meestal ook, al kwam het verdriet toen we onze hond moesten laten inslapen wel wat sneller dan bij overleden familieleden.Careless zei:
ad:KiPpIe zei:En de kleine ergernissen blijven zich maar opstapelen...
Daarjuist aan tafel liet mijn moeder de pot die uit de microgolf kwam uit haar handen glijden en viel hij op tafel. Resultaat: Ik helemaal onder de (hete) stoofvleessaus.
Dan andere trui aangedaan en mij beneden in de zetel geploft. (ja ik ben lui)
Spijtig genoeg niet goed genoeg uitgekeken en recht op het "kaske" gaan zitten, en nu doet mijn staartbeentje zeer
Careless zei:En mijn hond is gestorven
Dennoman zei:Heb ik meestal ook, al kwam het verdriet toen we onze hond moesten laten inslapen wel wat sneller dan bij overleden familieleden.
Ik zal nooit vergeten hoe ik verslagen in de deuropening stond te kijken naar onze hond die stilletjes aan het wegglijden was. Een grote, trotse reu, geveld door de ouderdom en zienderogen vermagerde omdat hij niet meer kon/wilde eten. Ik weet zelfs nog welk glas ik in mijn hand had toen, daar drink ik dan nu ook niet meer uit
Met als resultaat, dat mijn moeder zichzelf weeral eens van alles de schuld geeft. Volgens haar geeft ook mijn vader er haar de schuld van. Ergens is het haar schuld wel, want zei is wel degene die haar uiteindelijk alles toelaat, terwijl dat mijn vader het meestal anders wil. Waardoor zij haar respectloos karakter heeft ontwikkelt tegenover iedereen behalve haar vriendje. Ook had mijn vader natuurlijk wat meer kunnen aandringen vroeger. Mijn vader die natuurlijk niet buigt voor haar manier van doen van mijn kleine zus en bijgevolg bijna op springen staat. Hoewel er nu al regelmatig een flinke woordenwisseling is tussen hem en mijn kleine zus. Mijzelf, zowel als mijn grootouders weten dat het mijn kleine zus haar schuld is. Maarja, nu is het te laat. Dat kind haar egoïsme is zo ontwikkeld en zal toch nooit veranderen. Als zij maar alles perfect heeft en kan doen wat ze wil, ten koste van alles. Dat mijn ouders er nu akkoord met zijn of niet. Zei men pa gisteren tegen mijn moeder dat hij het geen week niet meer uit houd, het zal plezant worden precies en ik dacht dat alle shit voorbij was sinds dat mijn echte ouders gescheiden waren. NOT! Tha_nOn zei:
Sileced` zei:Het is weeral eens hetzelfde lieke thuis, men kleine (kut) zus is er weeral eens in geslaagd om de boel hier thuis flink te verzieken. Als er een woordenwisselingen is tussen mijn ouders zit altijd, maar dan ook altijd zij er voor iets tussen.
Als dat het hier nog lang zo gaat duren, bol ik het af denk ik van het moment dat ik afstudeer dit jaar. Geen goesting om weer alles opnieuw te beleven van vroeger. Wetende dat mijn ouders altijd perfect gelukkig waren zolang mijn kleine zus er geen roet in het eten kwam gooien. Ik heb nu eindelijk een vader waar ik op kon rekenen, met praten en iets met kon gaan doen. Dat kind is dan amper 16, ze heeft ergens veel geluk dat ze een meiske is. *zucht*
Lukt bij mij wel nochtans, raar: https://www.beyondgaming.be/forumsStabby zei:
fireflymr zei:
Nooby4Ever zei:
Mijn moeder kan ze wel af, als ze die ook zo zou gaan behandelen spreekt hier niemand thuis nog tegen haar.
