Ik wil dit gewoon even kwijt omdat het wat zwaar op de lever ligt ... en ik schrijf nogal graag dus ga ik hier efkes mijn ei leggen ... het staat vrij te reageren erop he, maar het is een deel van mijn verwerkingsproces.
Wij (met wij wil ik dan natuurlijk zeggen : mijn familie en ikzelf) hebben het betwistbare genoegen om in een appartementsblok te wonen met enkel maar Walen en Fransen ... Dit op zichzelf is niet zozeer een probleem (we komen bv goed overeen met onze buren, mensen van Moeskroen) maar je voelt je als enige Vlaming toch meestal geviseerd.
Goed, lucky us, een jaartje geleden of zo krijgen we een nieuwe familie in de blok, mensen die van Komen zijn overgewaaid en nu via steun van het OCMW de borg hebben kunnen geven voor een appartement onder ons.
Wanneer die mensen zijn aangekomen frontsten wij (samen met de andere mensen in de blok) de ogen ... dit was een modaal voorbeeld van kotjesvolk (onze term voor sociale gevallen) - ma met 6 kinderen van 7 verschillende vaders, pa, die van de planeet niet weet, en de volledige kroost met dan nog eens de vrijers van de dochters etc etc etc .... bon goed ja, een appartement voor 4 mensen wordt plots bewoond door 13 man.
Dag 1 was het al prijs ... lawaai dat het zijn naam niet had, tot 3 uur in de nacht, slaan met de deuren, muziek vollen bak ... het standaard marginaal gezeik dus, maar goed, die mensen moeten zich nog inburgeren ... geen drama van maken ... we laten begaan.
De volgende morgen ga ik wel efkes op de deur kloppen en zeggen van "kijk mannen, die muren hier zijn al niet te dik, pas een beetje op met het lawaai, mijn kinderen slapen, wij moeten werken, .... je weet wel".
Ik krijg daar direct van pa (heeft beetje weg van een harige wortel met grootheidswaanzin) een veeg uit de pan "t'is niet omdat ik Vlaming ben dat ik hier wat noten op mijn zang moet nemen, hij doet in ZIJN huis nog steeds wat em wil"
De dagen en weken daarop wordt het er niet beter op en vinden we zelfs heuse drollen in de gangen terug .. (authentiek)
Wij beginnen dus telkens de politie te bellen voor nachtlawaai ...
Goed ja, behalve nu en dan eens passeren om te zeggen dat ze wat stiller moeten zijn gebeurd er al niet te erg veel ... in de meeste gevallen vertikken ze het zelfs om onze klacht neer te schrijven.
Dit resulteert enkel in nog MEER problemen nadien.
Na een paar maanden blijkt dat die mensen problemen hebben met het betalen van de huur. (lees : ze betalen er gewoon geen) en de eigenaars starten de procedure voor het vredegerecht om ze te laten beschikken.
Hilarisch genoeg : telkens door bemiddeling van het OCMW wordt de zaak uitgesteld en uitgesteld ... en blijven er zich meer en meer problemen voordoen.
Zo werden alle meubelen die ze hadden op een dag door de ramen gekieperd omdat ze waren afgesloten van de telefoon (die facturen hadden ze ook niet betaald)
Dit bleef maar geduren, dag na dag, was er geen vechtpartij tussen leden van het gezin, dan was er weeral eens lawaai, dronkaards die hun roes uitslapen in de gangen .... al zulks.
Ik nam dus contact op met de voorzitter van het OCMW met een vraag naar uitleg.
Ik dacht, een dienst VOOR de bevolking, die gaat me vast wel wat info verschaffen.
Maar verder dan een "je moet begrip hebben voor die mensen hun situatie" kwam ik niet.
Dan hadden we plots last van ongedierte in het gebouw ... kakkerlakken die vanuit die gasten hun appartement kwam.
Welja, toen we eens over het muurtje zijn gaan piepen bleek ook waarom ... die mensen leven in hun eigen stront (ik heb daar fotos van, niet te schatten) ...
Echt, dat als gebuur hebben, een prijsbeest zonder meer.
En ja, gerechtigheid ... enige tijd terug kregen ze eindelijk dan toch het bevel om het gebouw te verlaten - dit zijnde tegen de 5de januari.
Dit moet blijlkbaar gewerkt hebben als een rode lap op een stier, want dan werd de situatie een graad hoger getrokken.
Uit pure frustratie, gecombineerd met een fikse scheut alcohol, begonnen die mensen zich af te reageren op hun kinderen.
OP ogenblikken konden wij hun pak slaag tot in onze living horen, terwijl we keken naar TV.
Veelal voor de meest banale redenen (zoals het niet oprapen van een krant of het open laten van een deur) werden die kinderen gewoon in elkaar gemept.
OP momenten kon je die kinderen horen smeken om te stoppen ... hartverscheurend op zijn minst.
Telkens, keer op keer opnieuw, belden wij de politie om daarvan melding te maken, maar verder dan een "je mag het niet meer doen" kwam het nooit.
IEdere keer als die mannen aankwamen veranderde dat koppel in 2 liefdevolle mensen, en ja, kinderen vallen al eens of lopen al eens tegen een deur he, de deugnieten.
Hilarsich genoeg kregen WIJ nog eens tegen ons voeten dat we zo rap niet de politie moeten bellen ... er zijn andere dingen te doen !
De kinderen werden dan plots ook niet meer naar school gebracht ... de officiele reden was dat ze graag "thuisschool" zou geven, de echte reden was dat ze geen benzine meer hadden en dat ze de kinderen door de dag ook graag wat slaag geven.
Aangezien de politie niets aan de situatie deed, en het OCMW (dat hun heeft gesponsord voor het appartement) er zich maar bitter weinig van aantrok, zijn wij dus op een legale manier beginnen terug slaan.
Iedere mogelijke dienst werd verwittigd.
- De sociale dienst
- Kind en gezin
- de dienst huisvesting van de stad
- de brandweer (om die vuiligheid te laten vaststellen)
- ...... noem maar op
Behalve een paar dames die hier 1 keer geweest zijn is er daar nooit verder iets van gekomen .. laat maar doen was de boodschap.
Dan bereik je bij bepaalde mensen (mezelf inclusief) een zeker kookpunt ...
Dus vanaf dan ging ik zelf op hun deur gaan kloppen, telkens er weer eens ambras was of als de kinderen weer eens STOP aan het roepen waren.
IEdere keer opnieuw kreeg ik een halve gare voor mij, die zijn kleren open scheurde en riep dat hij mij de keel ging oversnijden etc etc etc ...
En nu komt het beste ...
Vrijdagavond sta ik, gezellig met de buurman een kop koffie te drinken, terwijl hij een sigaretje rookt en horen we dat er beneden weer eens fameuze ambras is.
Plots horen we een tafel tegen de deur vliegen, borden en vanalles en nog iets breken etc etc etc ...
De dame daar stormt naar buiten, roepend en tierend dat haar echtgenoot doorgeslagen is.
Mijn buurman kijkt naar beneden (open trappen in het gebouw) en vraagt of alles in orde is ...
Daarop komt die haar echtgenoot naar boven gestormt (psycho as ever) en grijpt de buurman naar de keel al roepend (in het Frans dan wel) "Al wie zich moeit met zijn teef gaat eraan".
In een reactie zet ik me tussenbeide en duw ik die spast weg .. hij bumpt tegen de muur aan, loopt naar beneden en slaat zijn deur toe ... het wordt stil.
Nog geen 30 seconden later arriveert de politie, full force, en wordt IK aangesproken als zijnde de DADER van slagen en verwondingen ... die onnozelaar gaat immers laten vastellen dat hij fameus slaag heeft gekregen en dient klacht in tegen ons ...
Kunde u da gaan voorstellen ????
En pas op, het beste moet nog komen.
Alle buren staan ondertussen buiten, allen verbaasd over wat er nu juist gebeurd is .... en doodlekker staat dat kalf daar verschillende verbanden te passen die hij liggen heeft, belt een bevriend dokter en roept hoe hij nu een attest zal hebben dat hij permanent werkonbekwaam is door mijn slagen en verwondingen ...
En twas prijs ... de volledige koekenbak voor mezelf.
COnclusie : als je hard werkt, je huur betaald en de mensen probeert te helpen, dan wordt je gestraft.
Alle openbare diensten trekken zich geen bal aan van wat er gebeurd.
Ziekelijke eikels zoals die mens worden door het systeem beschermd.
Het systeem trekt dus op geen kloten ...
Dit gezegd zijnde, het heeft me 50€ bespaard aan psy kosten
Merci
