Ik ga volledig akkoord met The_Messenjah en dakantochnie. Het is een feit dat er enorm veel jaloezie ontstaat wanneer mensen weten da ge geld hebt.
Het heeft mij een jaar gekost vooraleer ik me echt kon integreren in de voetbalclub en dat komt zeker niet omdat ik asociaal ben of me gedroeg gelijk een dikkenek, helemaal niet. Ze gaven mij gewoon geen kans omdat mijn vader chirurg is en ze dat zagen aan mij omwille van de kleren die ik droeg. Op school ben ik wel altijd vrij populair geweest, maar toch kreeg ik enorm vaak verwijten naar het hoofd geslingerd enzo, "dokterszoontje" "gij krijgt alles in uw schoot geworpen" etc. etc.
Ik moet toegeven, in mijn kast hangt 100% merkkledij. Het is gewoon een feit dat de goede (!) merken garant staan voor meer kwaliteit. Merken zoals scapa vind ik niet speciaal. Het is afschuwelijk hoe sommigen boven hun stand proberen te leven door pulls van scapa of hilfiger te kopen waar het merk gigantisch opstaat. Dat getuigt dus echt van slechte smaak en je kan voor die prijs of zelfs soms voor minder veel stijlvollere dingen kopen. Elk kledingstuk dat ik koop geeft subtiel het merk weer en niet in grote blokletters.
Om nu verder te gaan op de poll...
Voor vesten en pulls kies ik resoluut voor marlboro classics, Gant, Armani, Gucci, kenneth cole. Voor hemden verkies ik Boss en in mindere mate RL. Broeken is vanalles door elkaar maar liefst armani of mc gregor, maar het kan even goed ook simpele carhartt zijn.
Schoenen variëren eigenlijk ook. Ik heb Van bommel en verschillende timberlands maar ook hilfigers (en zelfs een paar puma's) zoals iedereen.Voor geklede schoenen wel Boss.( enkel voor bij kostuum of smoking he)
Ondergoed is van boss en kousen van marlboro maar dat is nu niet zo belangrijk.
Waar ik me vreselijk aan erger is dat mensen je onmiddellijk als een snob gaan beschouwen. Ok, het kan mss wel lijken alsof ik mezelf beter voel dan de anderen maar dat is absoluut niet waar. Het is mijn keuze om die kleren te laten kopen

Ik krijg op vele gebieden alles wat ik wil maar toch ben ik niet rotverwend en ben ik niet koppig als ik iets niet krijg, wat ik bij vele vrienden van mij wel zie. Integendeel, op eigen initiatief ga ik in de zomer een maand werken in de fabriek, achter den band, om te weten wat het is te moeten werken voor je geld. Wat "dakantochnie" zegt in verband met de chique recepties en feestjes geldt niet voor mij. Ik ben wel blij dat we met verschillende mensen in contact kunnen komen en zo kansen krijgen die anderen niet hebben (bijvoorbeeld contacten in het latere beroepsleven,...) Ik zeg tegen niemand wie ik allemaal persoonlijk ken enz. want dat is absoluut voor niks nodig en mijn ouders hebben dat ook niet graag.
Ik kan zeggen dat mijn ouders mij een perfecte opvoeding hebben gegeven, jusit omdat ik niet verwend ben. Ik studeer nu ook rechten en wil later graag diplomaat of advocaat worden, maar ze zeggen me altijd dat ik niet op financiele steun moet rekenen om bijvoorbeeld een eigen kantoor op te starten ofzo. Ik zal moeten beginnen zoals mijn vader is begonnen: langzaam maar zeker. Geld is belangrijk voor mij, dat geef ik toe, maar ik zal zelf zorgen dat ik genoeg heb later en ik reken daarvoor niet op mijn ouders.
_________________________________________________________________