Mijn zus heeft een bod op een huis gedaan en mijn ma reageert alsof Jezus herrezen is. Daar gaat al 37 weken obsessief huizen bekijken online al vooraf, met om de 2 minuten commentaar en zeggen dat ik moet kijken en uren (mislukte

) gesprekken met mij over de keuken en de tuin en een overdekt terras en wow, /care. Ze zijn ook al naar zeven huizen gaan kijken of zo, waarschijnlijk stomverbaasd dat ik niet meewil. Ik ga het wel zien als ze het effectief gekocht hebben hoor, als ik deed wat zij deden had ik in de laatste weken genoeg huizen gezien om de rest van mijn leven mee toe te komen. Mijn ma zit nu ook al weer 45 minuten aan de telefoon met mijn oma om elke milimeter van dat huis te bespreken.
Ik ben eens benieuwd hoe het gaat als ik een huis koop. Maar ik kan het al raden. "Allez, goed hé."
Het is moeilijk om uit te leggen wat mij precies zo ergert (op zich is het allemaal zo erg niet hoor, tuurlijk is dat tof voor mijn zus en ik zou ook beginnen dromen en inrichten en honderd keer de foto's bekijken), maar elke stap die mijn zus zet is hier Groot Nieuws, moet bejubeld worden alsof ze net een paar melaatsen heeft gered (Ze Is Naar De Apotheker Geweest!!!

) en nou ja, soms komt het m'n strot uit. Al helemaal als je dan merkt dat het ze 99% van de tijd geen fuck kan schelen hoe mijn dag is geweest, wat ik gedaan heb of wat mijn toekomstplannen zijn. Elke stap die mijn zus en haar lief zetten is precies de intrede van de koning.
Bleeeehhh.