Bibiciwan zei:
2 vragen eigenlijk:
* Onze zevenjarige heeft een brilletje van -3 en -3.25 dus voor zo jong toch al iets. Maar natuurlijk bij zwem -en turnles moet dat brilletje af en ik denk met zijn correctie dat er toch een groot genoeg verschil is om vervelend te zijn. Vooral voor het zwemmen maakt mij dat wat schuw. Bestaan er sportbrillen ofzo op sterkte (en stevigheid voor een jongetje) of gaat hij gewoon nooit geen hand voor ogen zien in een zwembad. Iemand ervaring? Als hij groot is kunnen lenzen (met duikbril) maar dat is maar voor jaren verder.
* Dezelfde zevenjarige is een grote dromer / verstrooid. Ik wil hem zeker niet anders per se maar een beetje focus zou hij toch kunnen gebruiken. Iemand tips? Hij kan bijvoorbeeld heel goed Minecraften en dingen daarin voltooien die tijd en aandacht vergen. Daarbuiten...zou hij zijn hoofdje vergeten als het niet vasthing.
Haha, je zoontje lijkt wel erg op mij
Voor de zwembril: Ik heb ongeveer dezelfde sterkte van bril op ongeveer dezelfde leeftijd. Ietsjes ouder was ik wel. Ik heb wel bijna altijd gewoon m'n bril aangehouden. Ook bij het zwemmen, glijbanen en wildwaterbanen. En zéker bij het turnen/voetballen. Jawel, ik heb vaak ook gedoken naar de bril en enkele keren de redder erbij moeten halen (kan ook met een koordje achteraan opgelost). Die bril is vaak rechtgezet moeten worden. En hij zal wel leren dat je moet oppassen bij het koppen
Maar dat gaat zeker en vast ook, hoor. Nu nog draag ik meestal lenzen, maar soms ook m'n gewone bril die ik dan in het kastje ga leggen als ik ergens mee in moet. En weer ga halen daarna. Kan prima, als je de bril ziet als een gebruiksvoorwerp. Desnoods een oudere speelbril naast z'n nieuwe.
Daarnaast zijn er natuurlijk ook zwembrillen op sterkte, zoals hier al was aangegeven. Alleen moet je die ophouden uit het water, en slaat hij dan weleens aan. Je ziet goed onder water, maar daar ben je op zich niet zo veel mee
Ik was ook een ontzettende dromer en verstrooid. Dat laatste ben ik nog altijd, alleen nu iets ouder. Niet veel aan te doen. Mijn ouders vonden het ook niet makkelijk, maar het is eerder hetzelfde als hierboven: Het is iets geworden om mee om te leren gaan. Ik had vaker iets niet mee dan dat ik alles mee had op school. Ondertussen heb ik trucjes/ezelsbruggetjes om dingen te onthouden, maar ik raak te snel afgeleid. Weten waar je goed in bent, en leren dat je iets toch niet zult onthouden, helpt al veel. Dus misschien kun je hem wat ezelsbruggetjes aanreiken?
Een soort erg vereenvoudigde versie van een geheugenpaleis heeft mij vroeg veel geholpen. En lijstjes van dingen die je zeker niet mag vergeten. Zorg dat het uitkomt op vijf, zodat het op z'n vingers kan: "Potlood, lat, map" wordt dan "potloodlat, map". Dat onthoudt veel makkelijker, omdat het "grappig" is.
Enfin, het zijn maar ideetjes die zo meteen in me opkomen, omdat het nogal close to home raakt
Ik weet niet in hoeverre je er iets mee bent, natuurlijk.
Edit: En in al die jaren bril heb ik nog noooooit gehad dat het glas kapot is gegaan/gesprongen. Dat kan volgens mij gewoon niet meer. Wel al een blauw oog doordat de bril tegen m'n oog werd geduwd, en kromme brillen, maar voor het glas hoef je volgens mij echt niet bang te zijn.
