AMDtje zei:
Wat is het verschil tussen een compacte en een D-SLR camera?
D-SLR staat voor "Digital Single Lens Reflex". Bij zo'n camera neem je de foto door te kijken doorheen een "klein gaatje" die we de "zoeker" noemen. Het beeld dat je doorheen die zoeker ziet komt uit de lens van de camera en wordt tot de zoeker gebracht middels een aantal spiegels. Wanneer je de foto neemt, klappen die spiegels weg (en zie je eventjes niets meer door de zoeker) zodat het beeld op de sensor valt en de foto genomen wordt. Nadien klapt de spiegel terug neer. Dat op- en neerklappen van de spiegels is wat het typerende geluid van D-SLR produceert.
Bij compact-camera's neem je de foto doorgaans door te kijken op het LCD achterop de camera. Sommige compact-camera's hebben eveneens een zoeker. Ofwel kijk je daar doorheen een tunneltje naast de lens (je ziet dan niet identiek hetzelfde beeld als deze die je op je foto zal krijgen; het beeld is als het ware een beetje "verschoven"). Ofwel is er een kleine LCD-schermpje geplaatst achter dat gaatje en zie je identiek hetzelfde beeld als op het scherm actheraan de camera.
De zoeker in een D-SLR noemen we een "optische zoeker" omdat je rechtstreeks het licht van de lens ziet. Het "tunneltje" in compact-camera's is weliswaar ook een "optische zoeker", maar het produceert visuele fouten (de verschuiving veroorzaakt zgn. "
parrallax-fouten").
Het voordeel van een optische zoeker is de snelheid en de accuraatheid: omdat je het "ware licht" ziet, is er absoluut geen merkbare vertraging (of het moest de vertraging van licht zijn dat aan ruwweg 300000km/s beweegt) en ook geen verkeerde weergave van kleuren door een scherm (geen enkel scherm kan alle kleuren perfect weergeven).
Hoewel het verschil in zoeker de basis vormt voor het verschil tussen een D-SLR en een compact, richten fabrikanten zich tot verschillende doelgroepen met beide soorten camera's en hebben ze daarom meer verschillen ingebouwd. D-SLR's worden gericht op "enthousiastelingen" (t.t.z. mensen die iets meer willen dan point-and-shoot). Dat verklaart waarom je doorgaans meer manuele instellingen terugvindt op een D-SLR en tevens waarom je die zo kan uitbreiden.
Op een compact-camera heb je 1 lens waarmee je alles moet doen (vandaar dat het zoom-bereik wel van enig belang is). D-SLR's hebben verwisselbare lenzen en er bestaat een ruime keuze aan lensen: je hoeft maar de juiste uit te kiezen voor hetgeen je wil (sport, portretten, architectuur, landschappen, dieren, insecten, ...). Het zoombereik is van minder belang aangezien je voor ieder gebruik de gepaste lens kan nemen.
Op een compact-camera heb je een ingebouwde flitser waarmee je het moet stellen. Het bereik van die dingen is vaak beperkt tot 10 à 15m en je kan alleen recht op je onderwerp flitsen waardoor je risico hebt op rode ogen en de foto's er onnatuurlijk uitzien (= "platgeflitst"). Hoewel goedkopere D-SLR's ook een vergelijkbare ingebouwde flitser hebben, kan je tevens kiezen voor een losse flitser die niet alleen veel krachtiger kan zijn (40m à 60m) maar waar je ook veel creatiever mee kan omgaan (onrechtstreeks flitsen via het plafond bijvoorbeeld).
AMDtje zei:
Wat is dat met die ISO-norm? bvb. ISO-400, ISO-800 enz.
Het aangegeven ISO getal is idd afkomstig van de vroegere filmrolletjes en geeft aan hoe lichtgevoelig de film is: een dubbel zo hoog ISO getal betekent dat de film 2x zo gevoelig is voor licht (om een goede foto te bekomen mag de sluitertijd dan half zo lang zijn). Het nadeel van een hogere ISO is dat de foto's
korrelig worden.
Bij digitale fotografie is die ISO-schaal overgenomen, maar doet het iets anders: je verwisselt je sensor niet, dus wordt de lichtgevoeligheid op een andere manier aangepast. De sensor in een digitale camera is als het ware een rooster met allemaal kleine zonnepaneeltjes (1 per pixel op de uiteindelijke foto). Die zonnepaneeltjes produceren ieder elektriciteit wanneer er licht op valt: hoe meer licht erop valt, hoe meer elektriciteit die produceren. De stroomsterkte wordt nadien op een vaste schaal uitgemeten (= de "D/A converter") waardoor de juiste lichtsterkte van iedere pixel bepaald kan worden. Als er te weinig licht op de sensor valt, dan zullen alle uitlezingen laag op de schaal uitvallen en zal de foto donker zijn. Om de foto op te klaren wordt een versterker geplaatst tussen sensor en D/A-converter.
Jammer genoeg zijn sensoren nooit perfect en zullen ook zonnecellen waar geen licht op valt wat stroom produceren (we noemen dit "ruis). Op zich is de stroomsterkte van die ruis erg laag waardoor het amper uitgemeten wordt door de D/A-converter. Wanneer de stroomsterkte echter opgevoerd wordt door de versterker, wordt ook de ruis versterkt en komt de ruis plots te voorschijn als
lichtvlekken de foto.
Ruis kan je best vermijden (artistieke bedoelingen even opzij houdend). Daarom is het belangrijk de ISO waarde steeds zo laag mogelijk te houden. Een grotere sensor vangt meer licht en produceert meer elektriciteit wat ervoor zorgt dat er minder versterkt moet worden. Dit is de belangrijkste reden waarom zo'n grote sensoren gebruikt worden in D-SLR.
AMDtje zei:
De camera zal dus veel meer gebruikt worden buiten dan binnen. Vooral landschappen e.d. zullen we trekken.
In dat geval is de ISO-prestatie van camera's (= "hoe weinig ruis die produceren bij hogere ISO-instellingen) van minder belang omdat je buiten steeds veel licht hebt.
AMDtje zei:
Bij een D-SLR is dit afhankelijk van de gekozen lens. Algemeen kan je wel stellen dat een hogere zoom-factor altijd een mindere scherpte zal veroorzaken. Dat is ook de reden waarom je bij pro-objectieven meestal niet meer dan een 3x à 4x zoom-factor vindt (de beste lenzen kunnen zelfs niet zoomen).
AMDtje zei:
- BEELDSTABILISATOR (ik heb geen goede vaste hand)
Bij veel D-SLR's is dit afhankelijk van de gebruikte lens. Weet in ieder geval dat een beeldstabilisator bewegingen van je hand een beetje kan compenseren, maar het NOOIT bewegingen van het onderwerp kan goedmaken (= bij een sluitertijd van 1s zal je altijd bewegingsonscherpte krijgen).
AMDtje zei:
- eventueel breedhoek (indien mogelijk) --> dan kan je toch ook van dichtbij een brede een foto maken he?
Jep.
AMDtje zei:
Ik heb al wat rondgekegen en mss lijkt dit wat:
De Fujifilm Finepix S200 EXR
...
De Fujifilm F200 EXR
...
De Nikon 3000D
Dat zijn meteen heel verschillende camera's. Ik denk dat je budget een beetje beperkt is voor een D-SLR. Ik zou je die dan ook vooral aanraden indien je zinnens bent meer tijd te gaan spenderen aan fotografie: als je dat niet doet, dan zal een goede compact-camera geen duidelijk merkbaar slechtere foto's afleveren.
De S200 EXR is een zgn. "bridge-camera": het is een compact-camera die qua uiterlijk en bediening sterk lijkt op een D-SLR. De sensor in die camera is dezelfde als in de F200 EXR en is erg goed. De S200 EXR richt zich meer op "enthousiastelingen" (meer/betere manuele instellingen, mechanische zoom-bediening, ...) terwijl de F200 EXR een point-and-shoot camera is. Het voordeel van de F200 EXR is dat je die makkelijker meeneemt dan de F200 EXR. Qua draagbaarheid is er niet veel verschil tussen de S200 EXR en de D3000.
AMDtje zei:
Ik lees dat (D-)SLR of spiegelreflex beter is dan een gewone camera maar mijn vraag is nu of ik dat verschil ga merken?
Ja: het verschil is zeker merkbaar voor zover je even de tijd neemt een D-SLR te leren gebruiken.
Het allergrootste voordeel van een D-SLR is de snelheid. Ik heb het dan niet enkel over de burst-rate (= het aantal foto's die per seconde na elkaar genomen kunnen worden) maar over het geheel:
- Het zoomen is veel intuïtiever, accurater (traploos instelbaar; geen +/- knop) en HÉÉL VÉÉL sneller dan op een compact-camera.
- Je drukt op de sluiterknop en de foto wordt genomen binnen de 0,2s à 0,4s in typische omstandigheden (de beste compact-camera's halen in ideale omstandigheden zo'n 0,5s).
- Geen wachttijden bij aan-/uitschakelen.
- ...
