Huis kopen - Een nieuw begin

Wat is jouw woning situatie?


  • Totaal aantal stemmers
    630
Ik moet toch alle voorgaanden bijtreden.

Om te beginnen vind ik je insteek al fout. Iets kopen met het zicht op meerwaarde is niet realistisch. Sommigen verwijten mij een kapitalist en geldwolf te zijn, maar de huidige jeugd doet blijkbaar niks meer zonder EEN YOLO 50% MEERWAARDE PER JAAR kans. Het veronderstelt dat iemand onder de prijs zijn huis verkoopt voor je schone ogen. Er zijn maar 3 manieren om meerwaarde te genereren op een huis:
  • Wroeten en uren omzetten in (goedkope) dollars - planbaar maar vermoeiend
  • Foefelen - niet aan te raden
  • Get lucky - moeilijk planbaar
Er is een vierde optie: koop op een locatie die binnen een jaar of 10 bijzonder gegeerd gaat zijn. Mijn eerste appartement in hartje Brussel bleek 20 jaar later middenin de hipster hot-spot te liggen. De meerwaarde die ik daarmee heb gerealiseerd was de reddingsboei om zelf een alleenstaande woning te kunnen kopen buiten Brussel.

Maar automatisch uitgaan van een meerwaarde is inderdaad geen goede insteek.
 
Er is een vierde optie: koop op een locatie die binnen een jaar of 10 bijzonder gegeerd gaat zijn. Mijn eerste appartement in hartje Brussel bleek 20 jaar later middenin de hipster hot-spot te liggen. De meerwaarde die ik daarmee heb gerealiseerd was de reddingsboei om zelf een alleenstaande woning te kunnen kopen buiten Brussel.

Maar automatisch uitgaan van een meerwaarde is inderdaad geen goede insteek.
Hoe weet je of een locatie binnen 10 jaar bijzonder gegeerd gaat zijn? :)
 
Er is een vierde optie: koop op een locatie die binnen een jaar of 10 bijzonder gegeerd gaat zijn. Mijn eerste appartement in hartje Brussel bleek 20 jaar later middenin de hipster hot-spot te liggen. De meerwaarde die ik daarmee heb gerealiseerd was de reddingsboei om zelf een alleenstaande woning te kunnen kopen buiten Brussel.

Maar automatisch uitgaan van een meerwaarde is inderdaad geen goede insteek.
Dat valt toch onder "Get lucky" zekers?
 
Ik moet toch alle voorgaanden bijtreden.

*knip*

Met meerwaarde bedoel ik eerder, geen put graven door iets te kopen en binnen 5j terug ter verkopen. Niet om rijk te worden door dat stuk vastgoed. Je ander punt is ook wel iets om over na te denken inderdaad, het gaat om wat we willen. Ik was vooral op zoek naar wat al dan niet kan leiden naar een financiële kater, wat uit jouw en andere hun reactie eerder geen 1 van de 3 opties is, zolang wat er gekocht wordt geen kat in een zak is? Zo begrijp ik alle reacties in ieder geval

De kosten bij de koop/verkoop van een huis zijn: aktekosten (koop+lening en verkoop/koop+lening binnen X jaar), registratierechten (3% aankoopbedrag) en de intrest op de lening. Daarnaast nog onderhoudskosten van de woning, die in het "koop iets nieuw en vertrek terug binnen 10 jaar" normaal wel verwaarloosbaar zouden moeten zijn.
Opbrengst is: niet "verloren" huur, stijging (?) van de vastgoedprijzen.

Of je het ene of het andere beter ziet zitten moet je zelf uitmaken. Er zijn heelder Youtube filmpjes die uitrekenen dat je goedkoper kan uitkomen als je je leven lang huurt ipv te kopen. Die gingen vroeger niet op in Belgie door de woonbonus, maar die is er dus niet meer.
Dus kopen op zich lijkt in dat opzicht, in tegenstelling tot wat iedereen in de lage landen lijkt te denken, zeker geen must.

Ik zou zoals eerder aangehaald ook durven aanraden om eerst iets samen te huren.
Samenleven is niet vanzelfsprekend, en op een jaar of twee kom je veel van elkaar te weten.
Je kan argumenteren dat dat niet gaat gebeuren bij jullie, maar de statistieken (die ik hier weliswaar niet benoem en los uit mijn achterste trek) spreken je tegen.
De miserie (en kosten!) bij uiteengaan met vastgoed is sowieso veel groter dan de miserie die je hebt als je gewoon had gehuurd.
Dus da's sowieso ook iets om rekening mee te houden.

Ikzelf persoonlijk ben blij dat we enkele jaren samen gehuurd hebben, en dan pas gekocht/gebouwd.
Het was een hele geruststelling dat dat allemaal goed verliep, om dan een veel grotere stap te zetten en de zware loden bal van een 25-jarige lening aan je enkels te nagelen.

We hebben tijdens het studeren al samen gewoond, I know het is nog steeds geen zekerheid maar het feit of we al dan niet samen blijven laten we even in het midden. We gaan eens met een fictief voorbeeld hoeveel het ons kan kosten om tijdelijk iets te kopen, voor 5, 7, 10+ jaar in te wonen. Puur hypothetisch, Wat zou je doen moest huren geen optie zijn?
 
Ik ben op zoek naar een beetje raad of tips om een beslissing te maken.
Mijn vriendin en ik zijn al een tijd op zoek naar een woning, maar wat we echt willen (waar we onszelf zogezegd oud zien worden, tot zo ver we dat kunnen zien...) blijkt op dit moment te duur. We zien 3 opties:
  1. Een paar toegevingen doen en iets kopen aan het max mogelijke budget van nu (vlees noch vis?)
Dan moet je er zeker op letten dat het het potentieel heeft om toch "jullie ding" te worden. Bvb door uit te bouwen, te renoveren,... Anders zou ik dat niet doen.

Apart bij ouders blijven wonen en nog een tijdje doorsparen voor 'het droomhuis' te kopen (+2j), basically do nothing

Daarmee gooi je geld weg, doorgaans stijgen de prijzen sneller dan de inflatie dus deze optie lijkt mij de meest nutteloze.
  1. Of een starterswoning of nieuwbouw appartement kopen om dat binnen +5j 'het droomhuis' te kopen.
    1. Ons idee gaat naar een nieuwbouw appartement of zeer recent dat voldoet aan alle energienormen en hedendaags comfort. Of toch beter iets dat op te frissen is?
Blijf ver weg van "op te frissen" want je weet met welk budget je begint maar nooit waar je eindigt. En al helemaal post-covid!


Persoonlijk zou ik ook zeggen: ga 1 jaar huren en koop daarna. Je zal misschien beter weten dan wat je zeker wel en niet wil en of jullie ook echt samen kunnen wonen. Want samen op kot zitten bereidt je niet voor op financiële verantwoordelijkheid, een volledig huishouden runnen naast een voltijdse job,...

En dan vind ik een modern appartement nog de beste zet momenteel.
 
dat of 'educated guess' ... :)


Hope is not a strategy. Mijn mantra, zelfs in corporate life.... Ik kan elke week een paar keer afsteken, zelfs tegen ervaren managers. "Strategy" without execution = fantasy. Zo kan ik wel nog eventjes doorgaan.

Met meerwaarde bedoel ik eerder, geen put graven door iets te kopen en binnen 5j terug ter verkopen.

Altijd een risico. That's life. De put kan wel niet zo groot worden. Enkel je upfront kosten gaan in de riool liggen. Voor de rest gewoon zien dat je geen value destruction doet in je huis. Geen cement in de afvoeren kieperen, chauffage af en toe eens aanzetten tegen schimmel, binnen niet barbecuen.

Als je huis in waarde zakt, zal alles zakken, kun je goedkoper ergens anders kopen.

En uiteraard niet te duur kopen, altijd een risico, that's life.


Niet om rijk te worden door dat stuk vastgoed. Je ander punt is ook wel iets om over na te denken inderdaad, het gaat om wat we willen. Ik was vooral op zoek naar wat al dan niet kan leiden naar een financiële kater, wat uit jouw en andere hun reactie eerder geen 1 van de 3 opties is, zolang wat er gekocht wordt geen kat in een zak is? Zo begrijp ik alle reacties in ieder geval

Yep, see above

We hebben tijdens het studeren al samen gewoond, I know het is nog steeds geen zekerheid maar het feit of we al dan niet samen blijven laten we even in het midden.

Wel, tijdens studeren samenwonen = 7x per dag poepeke zwam en savonds pinten drinken. Eigenlijk moet je iemand al serieus niet graag hebben om er niet mee te kunnen samenwonen.

Ik kan je op een blaadje geven. Als je denkt dat examens sucken en veel stress zijn, ga dan eens samenwonen met een verbouwing en een full time job, geen mama die de was doet, geen papa die de rekeningen betaalt en geen colleges die je kunt skippen als je geen zin hebt. Je gaat snel denken "shit ik had veel tijd en weinig stress vroeger". Throw in kids en je gaat denken "Shit ik had veel tijd vroeger".

That being said, nee, dat is niet echt een referentie. Ik vermoed dat je tijdens je studies niet veel discussies had over welke auto je ging kopen, of je de keuken van 10 of 15k gaat installeren, of je een hypotheek van 20 of 25y gaat nemen, of je 3/5 werkt en wat tuiniert en de madam het gezin financieel ondersteunt, etc etc etc.

We gaan eens met een fictief voorbeeld hoeveel het ons kan kosten om tijdelijk iets te kopen, voor 5, 7, 10+ jaar in te wonen. Puur hypothetisch, Wat zou je doen moest huren geen optie zijn?

Ik snap je insteek nog altijd niet.

1) Waarom is huren geen optie ? Dat is self-imposed. "Huren is weggesmeten geld" kun je gewoon negeren en huren gewoon doen.
2) Welke kosten denk je dat er zijn aan iets kopen? Of je nu 1 5 7 10 20 y ergens woont, dat maakt allemaal niet uit. Je enige one time kosten zijn registratie rechten (bijna niks meer ondertussen) en notaris kosten (die vallen wel mee in het grotere plaatje). Ooit ga je moeten springen en beslissen. Als je op een aankoop van 200-300-400k inzit met je registratie rechten of je notaris kosten, is het probably niet het beste idee om te doen... Als je met 2 iets koopt en na 2 y uit elkaar gaat, zijn die registratie rechten en notaris kosten het minste van je zorgen...Denk dat er dan wel nog meer geld weggepist gaat worden.
 
Puur hypothetisch, Wat zou je doen moest huren geen optie zijn?
Da's een fundamenteel foute vraag, dus het antwoord daarop is waardeloos.

Toen ik met deze zaken bezig was, was er de woonbonus, en hadden we beiden al 5 jaar onder de gordel van werkend samen huren (onder weliswaar relatief slechte huisvestingsomstandigheden als het over invloed op relatiestress gaat). Daarnaast hadden we best wat in te brengen (zij veel van haar ouders, ik door hotel mama en PhD) en ook een bovengemiddeld inkomen wat natuurlijk allemaal wel enorm bepalende factoren zijn in je oorspronkelijke vraag.

Belangrijkere vragen zijn:
- Waar zien jullie jezelf in 5-10 jaar? Binnen-, buitenland? Kindjes? Eigen zaak opstarten? Hoe zeker staat die toekomst? Minder werken (ergo minder inkomen) om bij de kindjes te kunnen zijn?
- Wat wil je zelf? Financieel alles zo goed mogelijk laten renderen (en in principe dus net genoeg huren om dan zoveel mogelijk te kunnen beleggen)? Of wil je zekerheid dat er toch iets van jou is om op terug te vallen, welteverstaan dat dat meer gaat kosten naarmate de woning ouder is/wordt naar onderhoud en uiteindelijk ook herstellingen en zelfs misschien renovaties?

Dan komt de vraag of je je droomhuis kan betalen (huur of koop maakt a priori niet uit).
Reken het eens uit voor jezelf, vraag hier desnoods input over wat je allemaal misschien uit het oog verliest. En zet dan je budget en eisen en ga op zoek. Indien je bot vangt, herzie ofwel je budget (door meer risico te nemen en/of meer te werken en/of langer te sparen). Repeat.
Vergeet je ook regelmatig niet af te vragen of je gelukkig bent en/of wordt door de situatie waar je je in bevindt en/of naar evolueert of wil evolueren (realistisch gezien dan).
 
We waren vooral op zoek naar hoe andere deze beslissing beredeneren. Hoe we alles apsecten in rekening kunnen brengen en uiteenzetten, en wat die apsecten eigenlijk allemaal zijn of kunnen zijn. Hier zijn we echt iets mee met al jullie reacties, thanks!
 
Hope is not a strategy. Mijn mantra, zelfs in corporate life.... Ik kan elke week een paar keer afsteken, zelfs tegen ervaren managers. "Strategy" without execution = fantasy. Zo kan ik wel nog eventjes doorgaan.



Altijd een risico. That's life. De put kan wel niet zo groot worden. Enkel je upfront kosten gaan in de riool liggen. Voor de rest gewoon zien dat je geen value destruction doet in je huis. Geen cement in de afvoeren kieperen, chauffage af en toe eens aanzetten tegen schimmel, binnen niet barbecuen.

Als je huis in waarde zakt, zal alles zakken, kun je goedkoper ergens anders kopen.

En uiteraard niet te duur kopen, altijd een risico, that's life.




Yep, see above



Wel, tijdens studeren samenwonen = 7x per dag poepeke zwam en savonds pinten drinken. Eigenlijk moet je iemand al serieus niet graag hebben om er niet mee te kunnen samenwonen.

Ik kan je op een blaadje geven. Als je denkt dat examens sucken en veel stress zijn, ga dan eens samenwonen met een verbouwing en een full time job, geen mama die de was doet, geen papa die de rekeningen betaalt en geen colleges die je kunt skippen als je geen zin hebt. Je gaat snel denken "shit ik had veel tijd en weinig stress vroeger". Throw in kids en je gaat denken "Shit ik had veel tijd vroeger".

That being said, nee, dat is niet echt een referentie. Ik vermoed dat je tijdens je studies niet veel discussies had over welke auto je ging kopen, of je de keuken van 10 of 15k gaat installeren, of je een hypotheek van 20 of 25y gaat nemen, of je 3/5 werkt en wat tuiniert en de madam het gezin financieel ondersteunt, etc etc etc.



Ik snap je insteek nog altijd niet.

1) Waarom is huren geen optie ? Dat is self-imposed. "Huren is weggesmeten geld" kun je gewoon negeren en huren gewoon doen.
2) Welke kosten denk je dat er zijn aan iets kopen? Of je nu 1 5 7 10 20 y ergens woont, dat maakt allemaal niet uit. Je enige one time kosten zijn registratie rechten (bijna niks meer ondertussen) en notaris kosten (die vallen wel mee in het grotere plaatje). Ooit ga je moeten springen en beslissen. Als je op een aankoop van 200-300-400k inzit met je registratie rechten of je notaris kosten, is het probably niet het beste idee om te doen... Als je met 2 iets koopt en na 2 y uit elkaar gaat, zijn die registratie rechten en notaris kosten het minste van je zorgen...Denk dat er dan wel nog meer geld weggepist gaat worden.

Waarom in godsnaam al die Engelse woorden :cry:
 
Ik zal morgen op het werk vloms klappen met onze serviers. "Hoop is een slechte strategie". Zal eens zien hoe ze reageren.
 
Maar 'back on topic' (oei das engels). Mijn persoonlijke mening is dat je best eerst iets betaalbaar huurt en dan een jaar (of twee/drie) samen woont. Als je na twee jaar samenwonen nog altijd overeenkomt, dan kun je gaan kijken om iets te kopen.
Die eerst jaren samenwonen mag best op een klein appartementje/in een klein huisje zijn, kwestie van op elkaars schoot te moeten leven en elkaars eigenaardigheden leren kennen.

De eerste 3 jaar dat ik samenwoonde hebben we op nog geen 45m² gewoond, daarna zijn we pas groter gaan wonen.

Het enorme voordeel van huren is gewoon dat je relatief weinig financiële risico's loopt. Als het toch niet lukt, ben je hooguit een paar maand huur kwijt. Als je koopt en na een jaar tot de conclusie komt dat samenwonen toch niet gaat omdat er toch ander verwachtingen zijn, moet je veel leergeld betalen. Kans is bij kopen tevens groot dat je het 'langer' rekt, puur vanwege het financiële.

Uiteraard hoop ik voor jullie dat jullie toekomst aanzienlijk rooskleuriger is, maar het is gewoon een realistisch risico waar je rekening mee moet houden.
 
Nog niet verkocht. Nu zaterdag is er nog eens een kijkdag.

Wat de discussie omtrent kopen/huren hier betreft zou ik op die leeftijd toch ook eerder even huren alvorens onmiddellijk iets te kopen en al zeker wanneer je iets boven budget plant te kopen. Ik heb mijn huidige woning als 27-jarige gekocht, wij hebben er ook maar 2 jaar samen gewoond, ik heb dankzij hulp van de ouders de woning kunnen overnemen. Met de huidige woningprijzen lijkt het mij moeilijk iemand uit te kopen, met een aankomende recessie lijkt het mij evenzeer moeilijk de gemaakte kosten bij een verkoop volledig te recupereren.
Hoe je het ook draait of keert, met iemand samenleven is imo de echte relatietest, op dat moment moet je pas echt u aan elkaar gaan aanpassen en dagelijks aan uw relatie werken. Hoe leuk je elkaar ook vindt en hoe plezierig gezamenlijke reisjes ook zijn, het is pas wanneer je elke dag naast elkaar wakker wordt dat je iemand leert kennen.
 
Terug
Bovenaan