Huis kopen - Een nieuw begin

Wat is jouw woning situatie?


  • Totaal aantal stemmers
    632
Dat dacht ik ook, tot ik leningen ging simuleren.
Misschien even de situatie beter schetsen.
Vriendin heeft nog een woonkrediet (loopt nog 15j) waarvan er €140000 open staat, met een maandlast van €720.
Haar appartement schatten ze op €220000, waarvan we maar €200000 in rekening voor nemen om geen risico te nemen.
Ons maximum budget is €400000 exclusief kosten voor onze nieuwe woning.

Als we, na verkoop van haar appartement, haar lening volledig aflossen houden we dus ongeveer een €60000 over.
Met nog wat extra eigen inbreng zouden we dan een maandlast hebben van €1579.94 voor onze nieuwe woning.

Als we haar lening niet aflossen en voor een 2de woonkrediet (25j) kiezen komen we aan een maandlast van €720 + €910 = €1630.

Haar lening loopt wel nog maar 15j, dus die last zouden we dan wel kwijt zijn na 15j.

Wij hebben dat ook aan de hand met iets andere getallen maar je mag niet naar het maandbedrag kijken, maar naar de gehele looptijd.

Bij ons lagen de bedragen wat verder uit elkaar, maar we betalen vandaag ook 1640 euro per maand, maar wel maar 16 jaar ipv 25 jaar.
We hebben dus voor de hogere maandlast gekozen omdat die op het einde van de rit 65000 euro voordeliger is (intrest + belastingsvoordeel + lagere hypotheekkosten+geen nieuwe SSV). Als je dat hogere bedrag kan dragen (en in jouw geval is dat maar 50 euro) dan zou ik dat doen. Die 50 euro is over een jaar of 2 weggeëbt door inflatie en je bent voor dat deel 10 jaar vroeger klaar. Dat is een immens verschil op dat moment.

Het nadeel is dat jij niet bij in de hypotheek van je vrouw kan, dus als mijn vrouw sterft dan is er geen SSV op dat deel. Maar dat is gezien de looptijd en de jonge leeftijd (10 jaar jonger) van mijn vrouw een berekend risico.

Maw, staar je niet blind op 50 euro per maand terwijl je dat waarschijnlijk 10000den euro's gaat opleveren.
 
Laatst bewerkt:
Aja inderdaad, dat had ik zelfs over het hoofd gezien in het verhaal.

Dus met woonbonus is uw maandlast lager: argument 1 om dat scenario te volgen.

Argument 2 en nog veel belangrijker is inderdaad om uw totaal bedrag voor ogen te houden.
 
Argument 2 is wel eentje die erin hakt hoor.

Voor 215k betaalde ik 10 jaar geleden 2500 SSV, voor 140k betaalde ik vorig jaar 7000 euro.
Geen hypotheekkosten op dat deel (5000 euro?)
15 jaar woonbonus (15000 euro)
Lagere intrestvoet, zeker als uw vriendin dat op tijd heeft laten herzien, het grootste deel intrest betaal je ook in die eerste 10 jaar en dat zou ze zomaar weggooien dan. Het aandeel kapitaal tov intrest in die hypotheek is veel groter dan bij om het even welke nieuwe hypotheek

Met die 3 dingen (zonder intrest) bespaar je om en bij de 25k euro. Dat alleen maakt het al de moeite. Aangezien er al veel intrest betaald is op de bestaande hypotheek heb je daar een 4de voordeel en mogelijks (waarschijnlijk) een lagere intrestvoet als 5de voordeel.

Verder val je na 15 jaar terug op 910 euro/maand ipv 1580 euro, na 15 jaar betaal je over dat deel dus niets meer, ook geen intrest.
Dat is vandaag al lager dan een huishuur (van een deftig huis) en over 15 jaar al helemaal. Ook met het oog op eventuele kinderen of een nieuwe auto, verbouwingen whatever scheelt dat wel wat.

Je moet natuurlijk de volledige berekening doen, maar 99% zeker is de oude hypotheek behouden veel voordeliger.
 
Laatst bewerkt:
Maar dan zit je met de befaamde pandwissel die niet altijd zo eenvoudig blijkt te realiseren...

Ik heb de exacte cijfers niet, maar bij deze bedragen mag je er al eens 10k naast zitten...

1) Met behoud van hypotheek vriendin wordt er 402,6k aan de hypotheek terugbetaald. Neem als voordeel nog een zeer bescheiden 20k aan hypotheekinbreng, lagere SSV, lagere hypotheekkosten, dan zit je op 382k. De maandelijkse kost LIJKT ook alleen maar 50 euro groter, door die hypotheekaftrek is die in realiteit van bij de start al 30 euro lager.
2) Met een nieuwe hypotheek op 25 jaar zitten ze aan een terugbetaling van 474k.

Dat is een verschil van maar even 92000 euro. Daarvoor kan je die befaamde pandwissel wel uitvoeren, zeker omdat ze in beide gevallen toch met een overbrugging moeten werken. Dus voor en kost van 9000 euro (15 jaar * 12 * 50) spaar je 92k uit.
Je kan het ook anders formuleren door hypotheekaftrek er even uit te halen, voor een besparing van 5400 euro (15*12*30) krijg je om en bij de 80k euro.

Een pandwissel is ook echt niet moeilijk, dat is enkel moeilijk om dat op 1 dag rond te krijgen zonder overbrugging. Maar dan nog, voor 80k kan je al een serieuze overbrugging aangaan.
Je hebt 2 jaar om het proces af te ronden. Je kan je huis zelfs 2 maanden eerder verkopen, maar dan moet je het geld bij de notaris laten staan. Je kan zelfs gebruik maken van 3% registratierecht hierbij. In hun geval is er geen enkel nadeel aan verbonden.
Dat de bank een nieuwe hypotheek voorstelt is zelfs van de pot gerukt en enkel in het voordeel van de bank en notaris.
 
Laatst bewerkt:
Wij hebben ook een pandwissel kunnen doen. Had heel wat voeten in de aarde. Bij ons moesten de kopers van ons huis ook nog elk hun pand verkopen,dat zorgde wel voor wat problemen. Onze notaris verkocht dus die dag 4 panden. 740k + 520k + 250k + 230k en toch hebben we zelf nog moeten het hef in handen nemen of het was nooit gelukt.
Overbruggingen op grote bedragen vind ik toch maar riskant.
 
Wij hebben ook een pandwissel kunnen doen. Had heel wat voeten in de aarde. Bij ons moesten de kopers van ons huis ook nog elk hun pand verkopen,dat zorgde wel voor wat problemen. Onze notaris verkocht dus die dag 4 panden. 740k + 520k + 250k + 230k en toch hebben we zelf nog moeten het hef in handen nemen of het was nooit gelukt.
Overbruggingen op grote bedragen vind ik toch maar riskant.

Nu haal je een extreem voorbeeld uit. Nogmaals een pandwissel hoeft NIET op dezelfde dag. Bij mij zat daar 1,5 maand tussen.

Een overbrugging heeft 2 risico's.
- Ze is te zwaar, maar dat kan bij een hypotheek ook en is common sense
- Je huis raakt niet verkocht en de bank wil het geld. Dat zal je zelf ook wel in kunnen schatten, de kans dat mijn huis na 1-2 jaar onverkocht zou zijn was echt 0. (OB, 2016, volledig in orde, doodlopende straat, A-label).

Ik had een overbrugging van 270k, op een huis dat voor veel meer verkocht is. Dat kostte toen 1000 euro/maand, bovenop een hypotheek van 1640 (dat is incl SSV). Dat is een behoorlijk bedrag, maar ruim onder onze leencapaciteit. We hadden 2 jaar de tijd om te verkopen, waar is dat risico? In dat geval is elke hypotheek een risico en moet je bij je moeke blijven wonen tot je het volledig huis hebt gespaard. Als ik geen overbrugging had genomen was ik op het einde van de rit 60+k armer, dat is zonder eventuele winst door het te stoppen in ETF (wat ik effectief doe). Ben blij dat ik een pandwissel gedaan heb.

@KDS moet in beide gevallen met een overbrugging werken en dan duidt de berekening op een duidelijke winnaar van de oude hypotheek te behouden. Je kan toch maar moeilijk 80-90k weggooien omdat een overbrugging een 'risico' inhoudt, terwijl je die overbrugging altijd nodig hebt.
 
Een overbrugging is niet noodzakelijk als je geluk hebt met verkoop.

Ik heb in juni '23 mijn appartement verkocht met de overeenkomst dat de akte pas in december ging verleiden en dat we tot en met juni '24 er mochten blijven wonen.

Akte was voor overzetting van lening waarbij de bank wou dat er al voldoende nieuwbouw was om tegenover de waarde van de bestaande lening te zetten.

Ook even een overbrugging overwogen maar de maandelijkse aflossing was dan echt wel pijnlijk, daarom eerst ingezet op het proberen verkopen op dergelijke manier en van de 3 echt geïnteresseerde kopers was er niemand die daar een probleem van maakte.
 
Een overbrugging is niet noodzakelijk als je geluk hebt met verkoop.

Dan moet je een pandwissel doen op dezelfde dag en dat moet gaan voor kopers, verkopers en notarissen.

We hadden overigens een overbruggingskrediet die je maar om het kwartaal moest betalen (wel 3k ineens dan). We hebben dus nooit op voorhand betaald, pas bij verkoop van mijn woning. Als je bouwt is de termijn altijd wat langer en ga je dat niet kunnen doen.
 
Dan moet je een pandwissel doen op dezelfde dag en dat moet gaan voor kopers, verkopers en notarissen.

We hadden overigens een overbruggingskrediet die je maar om het kwartaal moest betalen (wel 3k ineens dan). We hebben dus nooit op voorhand betaald, pas bij verkoop van mijn woning. Als je bouwt is de termijn altijd wat langer en ga je dat niet kunnen doen.
Bij ons is dat vrij vlot verlopen, 2 mailtjes en er was een datum beklonken.
 
Bij ons is dat vrij vlot verlopen, 2 mailtjes en er was een datum beklonken.

Bij een collega leek dat ook zo, tot de koper ineens begint lastig te doen dat hij niet akkoord gaat met de datum, 2 maanden ervoor.

De datum staat zelfs in het compromis, maar blijkbaar als de koper echt lastig doet ben je daar wettelijk niet zoveel mee. Of je moet alles op basis daarvan ontbinden en dat dan winnen in de rechtbank (onderwijl je huis niet kunnen verkopen en je nieuw is al gekocht dus je overbruggingskrediet dat je snel snel moet gaan zoeken loopt).

Blijkt het allemaal een onderhandelings strategie (blackmail) te zijn om nog wat extra voordelen te bekomen ...
 
Bij ons is dat vrij vlot verlopen, 2 mailtjes en er was een datum beklonken.

Bij ons wilden de verkopers 2 maanden eerder naar de notaris. Maar mijn huis was nog niet verkocht, heb de overdracht dus uitgesteld tot de laatste week.
Waarom zou ik 2k uit eigen zak betalen voor iemand anders…
 
Mijn vriend en ik zijn er nog steeds niet over uit waar we samen een huis willen kopen. Zelf ben ik geboren en getogen aan zee en woon hier terug sinds een paar jaar. (Vriend komt het uit het binnenland en heeft hier ook een appartement. Hij had dit al vóór hij mij kende.)
Ik heb zelf voordien verschillende jaren "ergens anders" gewoond door een toenmalige relatie en heb dus zelf ook connectie en ervaring met een andere regio. (De precieze regio deel ik liever niet openbaar, enkel dat het niet in West-Vlaanderen was.)
Uiteindelijk besliste ik om terug te keren door verschillende redenen, en ik zou daar dan ook niet terug gaan wonen.

Intussen zijn er hier wel wat dingen veranderd en zaken waar ik/we tegenaan lopen, en denken we soms dat het niet zo'n goed idee is om hier een huis te kopen. Belangrijke redenen zijn de absurd hoge onroerende voorheffing, de "doe eens normaal"-cultuur en harde mentaliteit, de geriatrie in openlucht, en de vriend die soms aangeeft zijn familie/vrienden te missen.

Zitten hier eigenlijk nog mensen die aan zee geboren en getogen zijn en (opnieuw) zijn weggegaan? Zo jaar, waar zijn jullie dan gaan wonen en hoe is het daar?
Ik weet alvast dat Gent erbij zit, maar dat is voor ons financieel geen optie + midden in een stad wil ik nu toch niet gaan wonen en mijn vriend zeker niet. :unsure:

EDIT: ik ben voorzichtig met persoonlijke info op het forum en heb bewust veel details weggelaten. Ik begrijp dat mijn verhaal daardoor vaag kan overkomen. Als er vragen zijn mogen deze natuurlijk worden gesteld. Desnoods antwoord ik per PB.
 
Laatst bewerkt:
Mijn vriend en ik zijn er nog steeds niet over uit waar we samen een huis willen kopen. Zelf ben ik geboren en getogen aan zee en woon hier terug sinds een paar jaar. (Vriend komt het uit het binnenland en heeft hier ook een appartement. Hij had dit al vóór hij mij kende.)
Ik heb zelf voordien verschillende jaren "ergens anders" gewoond door een toenmalige relatie en heb dus zelf ook connectie en ervaring met een andere regio. (De precieze regio deel ik liever niet openbaar, enkel dat het niet in West-Vlaanderen was.)
Uiteindelijk besliste ik om terug te keren door verschillende redenen, en ik zou daar dan ook niet terug gaan wonen.

Intussen zijn er hier wel wat dingen veranderd en zaken waar ik/we tegenaan lopen, en denken we soms dat het niet zo'n goed idee is om hier een huis te kopen. Belangrijke redenen zijn de absurd hoge onroerende voorheffing, de "doe eens normaal"-cultuur
Wat bedoel je met "doe eens normaal cultuur?" Die hoge voorheffing is inderdaad absurd, maar eigen aan de kust. Ga je naar pakweg Alveringem dan ga je dat niet hebben.

en harde mentaliteit, de geriatrie in openlucht, en de vriend die soms aangeeft zijn familie/vrienden te missen.
Harde mentaliteit? Wat bedoel je precies? De West-Vlaamse werken niet trunten mentaliteit? Vergrijzing is ook iets dat ons parten speelt, we zijn halfweg de 30 en zijn omgeven door 55 plussers als buren. In de verkaveling achter ons wonen van de 25 woningen amper 3 gezinnen, de rest zijn binnenlanders uit alle windstreken en minstens 55 jaar of ouder, sommige gebruiken dat als tweede verblijf, dus in de week de rolluiken toe, de tuin kaal met kiezels en kunstgras. Dit is een verkaveling met gewone simpele gezinswoningen, geen vakantiepark of woningen vlak aan het strand.

Zitten hier eigenlijk nog mensen die aan zee geboren en getogen zijn en (opnieuw) zijn weggegaan?
Omgekeerd, ik kom uit Oost-Vlaanderen, de kant dicht bij Antwerpen. Zelf zou ik wel willen weggaan, maar mijn vrouw is van hier en ziet dat niet zitten. Het is dan wel nog zo ver gekomen dat een gezinswoning in haar gemeente Koksijde quasi onbetaalbaar is. Je moet constant concurreren met de boomers die gewoon het geld liggen hebben en de boel overbieden.

Zo jaar, waar zijn jullie dan gaan wonen en hoe is het daar?
Ik weet alvast dat Gent erbij zit, maar dat is voor ons financieel geen optie + midden in een stad wil ik nu toch niet gaan wonen en mijn vriend zeker niet. :unsure:
Welk gedeelte van de kust ben je afkomstig. Zelf zie ik mii wel rond Aalter wonen of rond Brugge.
EDIT: ik ben voorzichtig met persoonlijke info op het forum en heb bewust veel details weggelaten. Ik begrijp dat mijn verhaal daardoor vaag kan overkomen. Als er vragen zijn mogen deze natuurlijk worden gesteld. Desnoods antwoord ik per PB.
 
Wat bedoel je met "doe eens normaal cultuur?" Die hoge voorheffing is inderdaad absurd, maar eigen aan de kust. Ga je naar pakweg Alveringem dan ga je dat niet hebben.
Het was misschien wat vaag omschreven. Ik merk dat het ook iets lastig is om uit te leggen aan niet-West-Vlamingen. Als je hier niet bent opgegroeid is dat natuurlijk helemaal anders - denk ik.

Ik bedoel dat ik het idee heb dat je hier in de lijn moet lopen en vooral niet "zot" moet doen of je wordt direct bevooroordeeld en/of raar gevonden. Dat steken de mensen hier dan ook niet onder stoelen of banken, en die botheid wordt als heel normaal beschouwd. Ze kijken echt van zoveel op waarvan je denkt "laat dat toch gewoon". 🤷‍♀️
Dit is trouwens iets dat ik al letterlijk heb gelezen over bijvoorbeeld Zeeuws-Vlamingen (Ik citeer: "doe maar normaal, dan doe je a' hek henoeg" :unsure: ).
Ik heb hier zelf echt niks mee, en het is ook niet goed voor mijn mentaal welzijn.

Ook is de sfeer hier duidelijk minder gemoedelijk dan bij bv. mijn schoonfamilie (uit het Antwerpse). Men lijkt daar dan van helemaal niets op te kijken en bezoekjes voelen totaal niet geforceerd aan. Niet iedereen probeert krampachtig beleefd en vriendelijk te zijn. Bij mijn schoonouders kan ik écht doen alsof ik thuis ben en worden niet al mijn "bewegingen" gemicromanaget (Dat is dan het "doe eens normaal" --> "Hoe zit jij nu?", "Wat doe jij nu?",... en dan toch tegelijkertijd zeggen dat ik moet doen alsof ik thuis ben. :') )
Natuurlijk kan dit ook iets typisch zijn van mijn familie. Pas op, ik zie mijn familie graag hé en vice versa, maar het heeft een grote impact op mij.

Waar ik voordien woonde, merkte ik - net zoals bij mijn schoonfamilie - (heel) duidelijk dat men een heel stuk losser was in de omgang. Daar voelde het nooit awkward aan, zelfs niet met onbekenden. Ik mis dat toch wel, en dat was één van de redenen waar ik ook bang voor was toen ik zou terugkeren. Gemoedelijkheid, dat is het woord. Dat zie ik hier echt zelden.

Natuurlijk wil ik niet iedereen over dezelfde kam scheren en zullen er altijd uitzonderingen zijn. (Ik ken er ook wel een paar.)

Er zijn hier uiteraard ook veel voordelen (zeker op praktisch gebied, en het is en blijft "vertrouwd") en ik ben dan ook niet voor niets teruggekeerd, maar hetgeen waarover ik vertel begint toch wel serieus door te wegen. Op het gebied van (vrijwilligers)werk en cultuur is het hier ook heel mager of je moet een carrière in de zorg of horeca zien zitten. Beide echt niks voor mij.

Ik geef gewoon de algemene indruk en levenservaring die ik heb gekregen na in een totaal andere regio/provincie te hebben gewoond en nadien te zijn teruggekeerd. Je kunt dat gewoon niet meer "ont-zien", ook al zou ik dat soms willen.

Harde mentaliteit? Wat bedoel je precies? De West-Vlaamse werken niet trunten mentaliteit?
Inderdaad! Het lijkt wel alsof je hier écht meer appreciatie verdient des te meer/harder je werkt. Voor iemand als mezelf is dat sowieso niet evident. De algemene "niet flauw doen"-mentaliteit (niet enkel op werkgebied) helpt ook niet mee. Vriend geeft zelfs aan dat hij deze zin "hoort" in de toon waarop wij praten. :unsure:

Vergrijzing is ook iets dat ons parten speelt, we zijn halfweg de 30 en zijn omgeven door 55 plussers als buren. In de verkaveling achter ons wonen van de 25 woningen amper 3 gezinnen, de rest zijn binnenlanders uit alle windstreken en minstens 55 jaar of ouder, sommige gebruiken dat als tweede verblijf, dus in de week de rolluiken toe, de tuin kaal met kiezels en kunstgras. Dit is een verkaveling met gewone simpele gezinswoningen, geen vakantiepark of woningen vlak aan het strand.
Oh, maar dat de vergrijzing overal aan zee is moet je mij ook niet meer vertellen. Pas op, het is niet dat ik niet snap dat de oudjes hier graag (komen) wonen. Het is alleen dat ik mij hier steeds vaker "alleen" begin te voelen. Het is nu ook niet zo dat ik hier nog vrienden heb.

Omgekeerd, ik kom uit Oost-Vlaanderen, de kant dicht bij Antwerpen. Zelf zou ik wel willen weggaan, maar mijn vrouw is van hier en ziet dat niet zitten. Het is dan wel nog zo ver gekomen dat een gezinswoning in haar gemeente Koksijde quasi onbetaalbaar is. Je moet constant concurreren met de boomers die gewoon het geld liggen hebben en de boel overbieden.
Dat lijkt mij een vervelende situatie. Hebben jullie al eens de voor- en nadelen besproken? Vindt je vrouw het hier zelf niet heel duur? Of is het gewoon puur dat ze hier graag woont?

Welk gedeelte van de kust ben je afkomstig. Zelf zie ik mii wel rond Aalter wonen of rond Brugge.
Aan Brugge heb ik ook al gedacht, al ben ik niet echt bekend genoeg in die regio, en ik weet ook niet hoe het is om daar zonder rijbewijs te wonen (+ misschien nog altijd die mentaliteit). Als er iets is dat ik heb geleerd, is het dat ik echt nood heb aan een deftig (bus)station op korte afstand, want ik heb geen rijbewijs. Aalter ken ik enkel door het treinstation.
Ik zend je een PB.
 
Als geboren in de Westhoek en naar het waasland gaan wonen voor de madam, die cultuur niet echt ondervonden..

Vergrijzing aan zee valt Wss harder op dan iets meer int binnenland. Neef zocht ook huis aan zee, maar niet gevonden. Gekocht in het Gentse.

Die mentaliteit zal zeker er iets meer inzitten dan andere provincies. Kmo mentaliteit.


Maar zou de raad geven, indien er kinderen op de planning staan, niet in het midden te gaan wonen maar in de buurt van 1 van de 2 families...

Alhoewel ik ook nog elke maand naar wvl terugkom en met momenten mijn streek en de zee ook mis.
 
Als geboren in de Westhoek en naar het waasland gaan wonen voor de madam, die cultuur niet echt ondervonden..
Hoe bevalt het daar?
Vergrijzing aan zee valt Wss harder op dan iets meer int binnenland.
Er ís hier gewoon meer vergrijzing volgens mij, maar goed, het doet er ook niet toe uiteindelijk.

"Het Gentse", waar in Gent dan juist als ik mag vragen? Dan kan ik misschien prijzen opzoeken.
Die mentaliteit zal zeker er iets meer inzitten dan andere provincies. Kmo mentaliteit.
Dat is geen slechte omschrijving idd.
Maar zou de raad geven, indien er kinderen op de planning staan, niet in het midden te gaan wonen maar in de buurt van 1 van de 2 families...
Geen kinderwens, dus dat is niet van toepassing.
Alhoewel ik ook nog elke maand naar wvl terugkom en met momenten mijn streek en de zee ook mis.
Kwam je dan vaak naar de zee voor je was verhuisd?
 
Ondertussen al enkele huizen bezocht tijdens onze zoektocht en gisteren toch wel een kanshebber tegen gekomen.
Zijn wel enorm geschrokken van de vraagprijzen tegenwoordig, zeker omdat de ligging voor ons heel belangrijk is (rond Brugge).


Nu zouden we graag een bod doen op deze woning, maar wat is eigenlijk aangeraden om van de prijs te doen?
We willen ook niet te laag bieden, maar uiteraard ook niet te hoog starten.
 
Wij gaan ons huis verkopen en een nieuw aankopen. We zouden dit met pandwissel doen, zodanig dat we onze huidige fiscaal interessante lening kunnen openhouden.
Echter is deze niet voldoende en moeten we dus nog een bijkomende lening afsluiten voor het resterende bedrag.

Bij de eerste lening speel je banken tegen elkaar uit om een goede rentevoet te bekomen. Kun je hypothecaire kredieten bij verschillende banken hebben en kan ik dus voor dat reststukje gaan rondshoppen? Anders ben ik overgeleverd aan mijn huidige bank, die kan vragen wat ze willen want ik heb toch geen keuze?
 
Terug
Bovenaan