Vraagje voor de ervaren lopers die grote afstanden lopen:
Ik heb gisteren voor de eerste keer 30km gelopen (mijn vorig record stond op 26km). De eerste 20km verliepen goed aan een mooi consistent tempo maar daarna een gekend probleem:
Verzuring in de benen en het tempo daalde meer en meer.
Ik merkte nadien ook witte puntjes op mijn armen en looptenue. Ik vermoed zout?
Hebben jullie voor grote afstanden een camelbak mee en wat van eten?
De ultieme ambitie zou een marathon zijn maar lijk ik nog ver van weg als ik halverwege al doodop ben.
Ik loop af en toe wat langere afstanden en heb dus wel wat ervaring. Die witte puntjes is inderdaad zoutafzetting, de ene heeft er al meer last van dan de andere. Op zich is dat niets alarmerends, maar het geeft wel aan dat je uw zoutvoorraad tijdens/na de activiteit moet aanvullen.
Verder moet je er ook altijd aan denken dat je uw lange trainingen niet aanvat aan hetzelfde tempo als het kortere werk. In uw training vereist een verschillende afstand een ander tempo, wat logisch is. Je kan dus best gewoon trager starten, indien nodig veel trager, om dan naar het einde toe te versnellen als je kan en wil.
Het is volkomen normaal dat je na 2/3 training vandaag merkt dat het minder vlot gaat. Zoals bij elke activiteit moet uw lichaam wennen aan die langere afstanden. Zo is een eerste marathon uitlopen een hel, ook voor mij, maar als je blijft opbouwen loop je nadien die afstand met de vingers in de neus. Gewoon rustig opbouwen en opletten dat je niet te snel veel verder loopt.
ivm voeding is het wat testen en zien wat werkt. Zelf verteer ik gels gewoon super slecht en gebruik ik normaal voedsel (chips, nootjes, wafels, wraps, sandwiches, enz...). Je moet gewoon wat proberen tijdens uw trainingen.
@Strijkijzer Knap gedaan man!
Zoals eerder aangegeven heb ik vandaag de trail des gueules noires gelopen aan wedstrijdintensiteit. Eerst even de stats: 53km met 2300hm. Op papier al niet triestig, maar in realiteit 100x zwaarder, moet zowat de bruutste trail zijn die ik al heb gelopen. Daar zitten echt klimmen in waarvan ik dacht dat het een grap was. Super zwaar terrein en heel lastig om te navigeren door de zeer beperkte markering.
Mijn wedstrijd is kort samen te vatten: De tijd (6u35) is een compleet drama, maar vreemd genoeg is het gevoel top. Ik ben minstens 20min verloren door de weg te zoeken (wat uiteraard voor iedereen zo is) en ik ben 5x gevallen door het laagje modder op de bevroren ondergrond. De 5e keer was bijna fataal, toen ben ik even gaan zitten om te bekomen.
Verder eigenlijk een heel gelijkmatige inspanning geleverd. De eerste 20km zeer vlot gelopen, de middelste 25km gingen
veel trager omdat dat een loodzwaar stuk was met lastige navigatie, maar de inspanning was wel ok. De laatste 10km (buiten die absurde terril) heb ik dan terug doorgelopen.
Op zich heb ik naar mijn capaciteiten gepresteerd en zat er naar het einde toe niet veel meer ik de tank, dus spijt kan ik niet hebben. Het was gewoon geweldig om nog eens een wedstrijd te lopen.
Ik had beloofd niet te genieten van de omgeving, maar stiekem heb ik het toch gedaan en ik moet zeggen dat het daar dik de moeite is. Voor de koeienliefhebbers onder ons: Je moet dit eigenlijk doen wanneer ze al in de wei staan. Er zijn Ontzettend veel passages waar je via poortjes in de weilanden loopt en er dus naast zou lopen, de droom dus.
Nu een dag of 2 wat rustig aan doen en we gaan verder met de opbouw.