Review

Review: Balan Wonderworld
  • 0
  • 0
Balan Wonderworld is de debuutgame van Balan Company. Dit is een dochteronderneming van Square Enix onder leiding van Yuji Naka. Hij was eerder verantwoordelijk voor Sonic the Hedgehog en wordt aanzien als één van de bedenkers van deze blauwe egel. De vooruitzichten waren alleszins niet gunstig voor deze platformer. De demo die eind januari verscheen, werd over het algemeen niet goed onthaald. De ontwikkelaar is echter met deze kritiek aan de slag gegaan en stelt op de release al een patch beschikbaar die de gehele ervaring ten goede zou komen. In deze review lees je het uiteindelijke verdict.
Review: Doom Eternal - The Ancient Gods Part 2
  • 1
  • 0
Doom Eternal en The Ancient Gods Part 1 had ik al uit. Dus, naast een potje knallen waarbij plezier en frustratie elkaar afwisselen, wat kon The Ancient Gods Part 2 mij nog meer bijbrengen? Met die gedachte drukte ik de play-knop in, en het vervolg lees je hier...

The Ancient Gods - Part 2 begint met een cut scene die een rechtstreekse voorzetting is van deel één, waarin de Dark Lord, jouw boosaardige tegenpool, zegt dat je elkaar terug zal ontmoeten in de stad Immora, om elkaar finaal te bekampen. Meer is er echt niet te ontdekken wat het verhaal betreft. Kortom, vind Immora en versla die gemenerik en zijn legioen handlangers. Hierop start je je tocht naar de World Spear in Argent D'Nur, waar meteen opvalt dat deze versie van Doom Eternal gewoonweg de beste visuals heeft. Het helpt natuurlijk wel wat dat veel van de levels zich buiten afspelen, in plaats van in de diepste kelders van de hel zoals in de voorgaande edities het geval was. Eindelijk dus een Doom Eternal...
Review: Genesis Noir
  • 0
  • 0
Wat hebben jazz, het ontstaan van de kosmos, en een horlogeverkoper gemeen? Inderdaad, op het eerste gezicht niets, en net deze gekke combinatie vormt het fundament van de nieuwe game Genesis Noir, ontwikkeld door de tot nu toe onbekende studio Feral Cat Den. Nu was het aan mij om via deze review even uit te zoeken of deze combi wel een geslaagde is.
Review: El Hijo: A Wild West Tale
  • 0
  • 0
Eind vorig jaar bracht ontwikkelaar Honig Studios het spel El Hijo: A Wild West Tale naar pc en nu, enkele maanden later, zijn de consoles aan de beurt. Hierin ga je als klein jongetje al sluipend het leven tegemoet, maar lukt dat ook op console? Je leest het in deze review.
Review: The Life and Suffering of Sir Brante
  • 0
  • 2
Graphic novels en mijzelf, tot op heden was die combinatie nog niet echt succesvol. Eerdere pogingen om dit genre op de pc te spelen eindigden steevast in een refund. Ik vond het allemaal wat slaapverwekkend en traag, dus voor lang vermoedde ik dat ik gewoon te veel van games met meer actie hield. Maar aangezien opgeven ook niet echt in mijn woordenboek staat, wilde ik het genre toch nog eens een kans geven, dit keer met The Life and Suffering of Sir Brante. Een somber verhaal in een middeleeuwse setting over klassenverschillen en het wrede onrecht dat ermee gepaard gaat, dat leek me hét ultieme materiaal om mijn eigen visuele roman-demonen te proberen verjagen. Hieronder kom je te weten of het spel hierin geslaagd is.
Review: Dead Age 2
  • 0
  • 3
Het moet van 2012 geleden zijn, met Deadlight, dat ik nog eens een zuivere zombiegame speelde. In die periode vlogen de succesvolle games en TV-series uit het zombiegenre ons nog om de oren, maar waarschijnlijk net daardoor kreeg ik er nadien een grondige hekel aan. De eerste Dead Age heb ik dus nooit gespeeld, maar afgaand op wat ik erover terugvond, blijkt deze ook weer geen rampzalige turn-based survival RPG-game te zijn. Dé insteek van deze recensie was dus of de opvolger Dead Age 2 nog beter kon doen.
Review: Sanity of Morris
  • 0
  • 0
Woven was de game die het grote publiek voor het eerst deed kennismaken met de Nederlandse ontwikkelaar Alterego Games. Deze gezapige adventure game werd matig enthousiast ontvangen. Het weerhield hen er niet van om door te zetten en amper twee jaar laten komen ze al op de proppen met Sanity of Morris. Deze keer koos men ervoor om het genre van de psychologische horror te verkennen door een verdwijning in een mysterieus stadje als uitgangspunt te nemen. Of deze uiterst clichématige opzet ook een interessante game oplevert, lees je in deze review.
Filmreview: Raya and the Last Dragon
  • 1
  • 7
Sinds begin maart is Disney's nieuwste animatiefilm Raya and the Last Dragon beschikbaar voor Disney+-abonnees, tenminste als je bereid bent hiervoor een VIP-toegang van € 21,99 te betalen. Voor het grote publiek is de film pas beschikbaar in het Disney+-aanbod vanaf 4 juni 2021. Benieuwd wat wij van de film vonden? Lees alvast onderstaande review!
Review: The Outer Words - Murder on Eridanos
  • 0
  • 1
Precies een jaar geleden beëindigde ik mijn Fallout-verslaving (tijdelijk, want daarna kwam er nog eens 98 uur aan Fallout 76 bij) met een kleine domper, want ik vond Fallout 4 uiteindelijk toch niet zo leuk als zijn voorganger Fallout New Vegas. Pas achteraf besefte ik dat dit louter de verdienste van Obsidian Entertainment moet geweest zijn, ondertussen geroemd als meesters in het verhalende RPG-genre, waarin de persoonlijkheid van elk personage en de eruit voortvloeiende multiple-choice dialogen centraal staan. Hierdoor krijgt de speler het heerlijk onderdompelende gevoel van een uitgebreide controle te hebben over het verdere plot, en dat is nu net toevallig het type game waar ik het meest van houd. Niet zoveel later speelde ik The Outer Worlds en de uitbreiding Peril on Gorgon met zoveel plezier uit, dat ik heel erg benieuwd was naar de nieuwe Murder On Eridanos-DLC, welke tevens de laatste zal zijn.
Review: Dreaming Sarah
  • 0
  • 0
Ik heb een voorliefde voor indiegames en weet deze soms meer te smaken dan de blockbusters met een miljoenenbudget. Ook deze game, Dreaming Sarah van ontwikkelaar Asteristic Game Studio, is er eentje met een klein budget. Of zich dat ook vertaalt naar een minder goed spel, lees je in deze review.
Review: Can't Drive This
  • 0
  • 0
Ontwikkelaars wagen zich tegenwoordig steeds minder aan co-op games. Nochtans kan ik hier wel van genieten. Het geeft me veel meer voldoening om de vreugde van een geslaagde missie met iemand te kunnen delen. Can’t Drive This beloofde vooraf veel chaotische gameplay op je scherm te toveren. Je leest in deze review of ze geslaagd zijn in hun opzet. Aan het gezelschap zou het in ieder geval niet liggen, want ik werd bijgestaan door onze eindredacteur @StanTem.
Review: Crash Bandicoot 4: It's About Time
  • 0
  • 6
Op vlak van grote releases is het de eerste maanden van dit jaar al héél erg kalm geweest. Gelukkig bracht uitgever Activision daar eind vorige week verandering in met de komst van Crash Bandicoot. Oké, Crash Bandicoot 4: It's About Time was reeds beschikbaar voor de oude generatie consoles, maar sinds vorige week dus ook voor de next-gen toestellen. Hoe dat uitpakte op mijn PlayStation 5 lees je in deze review.
Review: Lust From Beyond
  • 2
  • 0
Onlangs previewden wij hier de demoversie van Lust from Beyond. Naar onze bevinding had de demo van deze psychologische horrorgame, gebaseerd op de verhalen van H.P. Lovecraft, zeker wat te bieden. Er bestaan ook sowieso niet veel games in dit specifieke genre. Hieronder kom je te weten of de volledige releaseversie net als de demo tijdens onze recensie overeind blijft.
Review: In Rays of the Light
  • 0
  • 1
Het walking simulator-genre is niet voor iedereen weggelegd. Actiemomenten zijn schaars, zo niet onbestaande, en deze games moeten hun publiek vooral weten te boeien aan de hand van sfeerschepping en een interessant verhaal. Sergey Noskov bracht in 2012 ‘The Light’ uit en blijkbaar is dat hem goed bevallen. Bijna tien jaar later doet hij dit nog eens over en brengt hij ons een remake met de aangepaste naam ‘In Rays of the Light’. In deze review lees je of de game de tand des tijds heeft doorstaan en zich kan meten met andere games uit het genre zoals Firewatch en The Vanishing of Ethan Carter.
Review: Sir Lovelot
  • 2
  • 1
Op vlak van grote releases is het dit voorjaar een bijzonder mager beestje. Bij gebrek aan beter zit er dus niets anders op dan eens wat kleinere games te proberen van indiestudio's. Voor mij hoeft het niet altijd een spel te zijn waaraan een miljoenenbudget werd gespendeerd. Ook de wat minder grootste spellen weet ik te smaken. Althans, als ze goed zijn natuurlijk. Of dat bij Sir Lovelot ook het geval is, lees je in deze review.
Review: Escape Room The Game: Puzzle Adventures - Secret of the Scientist
  • 0
  • 3
Escape Room-bordspellen, in alle mogelijke varianten, zijn ontzettend populair en diverse uitgevers hebben een groot aanbod. 999 Games blinkt uit met hun Exit-bordspellen en hun Pocket Escape Rooms, terwijl Identity Games zich specialiseert in alles wat met escape rooms te maken heeft. Zij startten destijds hun portfolio met Escape Room: The Game en sindsdien vonden heel wat uitbreidingen, nieuwe basisspellen en varianten hun weg naar het grote publiek.
Review: Monster Energy Supercross – The Official Videogame 4
  • 2
  • 0
Sportgames zijn een wederkerend fenomeen. Ieder jaar mogen we een nieuwe versie verwachten met meestal slechts kleine aanpassingen. Ontwikkelaars doen ons echter geloven dat deze zo baanbrekend zijn dat ze de game voorgoed veranderen in positieve zin. Daar sta je vervolgens dan met het hoesje in de hand aan de kassa, om een paar uur later tot de constatering te komen dat deze wel zeer hard lijkt op zijn voorganger. Een update voor een kleine prijs had meer geschikt geweest, maar zo werkt hun verdienmodel nu eenmaal niet. Voor zover mijn vooroordelen over sportgames, die ik nu aan de kant schuif bij de beoordeling van Monster Energy Supercross – The Official Videogame 4. In deze review lees je mijn verdict over de vierde game in deze reeks. Verwacht je aan scheurende motoren, spectaculaire valpartijen en veel modder.
Review: Monster Jam Steel Titans 2
  • 0
  • 0
Net geen twee jaar geleden werkten ontwikkelaar Rainbow Studios en uitgever THQ Nordic samen om Monster Jam Steel Titans naar het gamende publiek te brengen. In stalen titanen streed je om de beste te worden. Begin deze maand was het dan tijd voor het vervolg. Lukte het de ontwikkelstudio om de minder toffe elementen uit de eerste game aan te pakken?
Review: Meeple Land
  • 5
  • 3
Zelf pretparken ontwerpen en beheren… Het is iets dat al erg lang tot de verbeelding spreekt. Het grote publiek kon in de jaren ’90 haar creativiteit al kwijt met videogames als Coaster en RollerCoaster Tycoon. De laatste jaren is dit thema ook in de bordspelwereld aan een opmars bezig. Spellen als Unfair en Dinosaur Island zijn dan ook razend populair. Nu is er nieuwkomer Meeple Land, uitgebracht door Blue Orange. Een spel voor 2 tot 4 spelers waarin je al puzzelend het meest prestigieuze pretpark creëert.
Review: Kill it with Fire
  • 0
  • 2
Iedereen is wel ergens bang voor, of het nu hoogtes, mensenmassa's, kleine kamers of spinnen zijn. Ook ikzelf heb het persoonlijk niet voor dat ongedierte met acht poten, al loop ik er gelukkig wel niet gillend van weg. Ik ben ze echter liever kwijt dan rijk en een vliegenmepper met stofzuiger zijn in dit geval mijn beste vrienden. In Kill it With Fire wil je ook van die vervelende beesten af, maar gebruik je net wat grotere hulpmiddelen...
Bovenaan