gitaar
Legacy Member
Ik heb hier ondertussen al 2X om raad gevraagd ivm met mijn studiekeuzes (zie "hogeschool of unief" en "Mijn ouders willen me niet laten studeren wat ik wil")
Hieruit heeft men geconcludeert dat ik enkel op kot wil voor mijn vrienden en lief en dat ik unief niet zou aankunnen...
Om hier nu even op te reageren:
Ik wil helemaal niet op kot (dit wil ik wel, maar besef dat dat niet binnen de mogelijkheid ligt). Ik wil gewoon gaan studeren in Leuven omdat ik het hier thuis niet meer aankan, omdat ik eigenlijk unief wil gaan doen ipv hogeschool, en omdat mijn lief in leuven gaat studeren ja. Ik ben gerust bereid om elke dag te pendelen maar zelfs met dit voorstel zeggen mijn ouders radicaal nee, nee op het feit dat ik naar Leuven wil gaan studeren en nee op het feit dat ik unief wil doen.
Nu zit ik helemaal in de put, sinds 3 weken word hier thuis niets meer gezegt en ik voel me meer en meer depressief worden. Echt gelukkig zijn zit er niet meer in voor mij nu. Het enige waar ik momenteel terug gelukkig van zou zijn is de toestemming om naar leuven te gaan studeren. Of gefinancierd worden zodat ik op mijn eigen benen naar leuven kan gaan...
Ziet iemand een oplossing want ik ben echt wel radeloos en op het einde...
Hieruit heeft men geconcludeert dat ik enkel op kot wil voor mijn vrienden en lief en dat ik unief niet zou aankunnen...
Om hier nu even op te reageren:
Ik wil helemaal niet op kot (dit wil ik wel, maar besef dat dat niet binnen de mogelijkheid ligt). Ik wil gewoon gaan studeren in Leuven omdat ik het hier thuis niet meer aankan, omdat ik eigenlijk unief wil gaan doen ipv hogeschool, en omdat mijn lief in leuven gaat studeren ja. Ik ben gerust bereid om elke dag te pendelen maar zelfs met dit voorstel zeggen mijn ouders radicaal nee, nee op het feit dat ik naar Leuven wil gaan studeren en nee op het feit dat ik unief wil doen.
Nu zit ik helemaal in de put, sinds 3 weken word hier thuis niets meer gezegt en ik voel me meer en meer depressief worden. Echt gelukkig zijn zit er niet meer in voor mij nu. Het enige waar ik momenteel terug gelukkig van zou zijn is de toestemming om naar leuven te gaan studeren. Of gefinancierd worden zodat ik op mijn eigen benen naar leuven kan gaan...
Ziet iemand een oplossing want ik ben echt wel radeloos en op het einde...


