Archief - Sociaal werk

Dag allemaal,

Ik heb mij even hier op het forum aangemeld omdat ik met een aantal dingen zit.

Ik ben op het moment 24, ik heb nog geen diploma en ben sinds september gestart met de richting sociaal werk.

Ik voel dat het bij mij "wringt" omwille van de volgende redenen.

- ik heb faalangst en studeren lukt dus niet goed
- ik heb tussen heel veel studierichtingen getwijfeld en dan toch sociaal werk gekozen en nu snap ik precies niet meer waarom
- ik hoor langs veel kanten dat een diploma sociaal werk weinig werkzekerheid geeft.

Nu is dus mijn vraag aan de mensen die dit hebben gestudeerd en die erin werken.

Moet je dit echt met een passie en vanuit je hart doen of mag het ook zo zijn dat je het nog niet weet?

En is er dan wel of geen werk mee te vinden? Ook als je op latere leeftijd afstudeert...

Alvast heel erg bedankt voor eventuele feedback!

Ik was ook totaal niet overtuigd van de richting. Ik wou psychologie blijven studeren en psycholoog worden, maar KUL was te moeilijk voor mij. Terug in klasjes op de sociale school in Heverlee, opdrachten in groepjes...
Uiteindelijk ging het studeren mij wel een pak beter af, op mondelinge examens haalde ik een 16. Die drie jaar zijn voorbij gevlogen, afgestudeerd in juni, gesolliciteerd en vast begonnen in augustus bij een organisatie waar ik nu 5 jaar later nog steeds werk met veel voldoening. Ik heb op dat vlak veel geluk gehad. Moest ik het opnieuw kunnen doen, ik zou het doen want ik haal veel meer voldoening uit mijn werk dan dat ik ooit met psychologie had kunnen hebben (denk ik). Cliché maar in het werkveld en tijdens de twee stages leer je pas echt wat sociaal werk inhoudt.

Wat fijn dat je goed bent terecht gekomen. Het probleem is dat ik niet van mezelf weet of ik zelfs het sociale werk wel wil doen. Ik weet precies niet meer waarom ik ervoor gekozen heb.

Ik moet nu dit jaar een stage doen en er zijn maar weinig dingen die mij echt boeien. Misschien leg ik de lat voor mezelf te hoog, maar dan stel ik mij toch vragen bij mijn sociaal engagement...

Voordat ik aan mijn studie orthopedagogiek begon, ben ik een maand vrijwilligerswerk gaan doen in de sector die me aansprak. Dat was voor mij de bevestiging dat ik toen de juiste keuze maakte. Misschien is dat een optie voor jou?
Wat tewerkstelling betreft, hangt het af van je keuzerichting. Wie sociaal-cultureel werk kiest zal veel moeilijker werk vinden dan wie kiest voor personeelswerk.

Ik wou richting sociaal-cultureel werk gaan. Ik ben pas een oefenstage gaan doen met kwetsbare jongeren en ik vond dat echt niet leuk... Dus nu denk ik al niet meer zo id richting van sociaal-cultureel. Personeelswerk is volgens mij veel administratie en dat zegt me dus echt niets.

Wat of welke doelgroep interesseert u dan wel?
Ik vind uw 2de punt "ik heb tussen heel veel studierichtingen getwijfeld en dan toch sociaal werk gekozen en nu snap ik precies niet meer waarom" ook wel een beetje zorgwekkend. Je kan nu geen enkele reden meer opgeven die je leuk vindt aan de richting of waarom je die gekozen hebt?

Dat is ook het probleem, de ene moment denk ik ahja nu snapk waarom ik het gekozen heb. De andere moment ist volledig omgekeerd.

En ik heb nie specifiek een doelgroep die ik zo kan bedenken opzich. Die optie hou ik dan nog open...

Ik heb vooral schrik denk ik, dat ik met mijn wispelturige houding een probleem ga hebben ih werkveld later.

Ik heb dit probleem overigens in elke richting wel dat ik het ene moment denk ja, en het andere nee. Het wringt nu vooral omdat het dat sociale is, moet toch wel wat met het hart gedaan worden. Niet?

Ik zou liegen als ik zeg dat ik nooit empathie of inlevingsvermogen nodig heb in mijn job.
Maar ik denk dat dat ook van de afstudeerrichting afhangt. Ik heb maatschappelijk werk gedaan met extra arbeidsrecht. SCW is niets voor mij. Interesseert maatschappelijk advisering u?

Das echt met rechten enzo? Maar ik heb empathie. Dat is het probleem niet

Maar je moet toch een hart voor de mensen hebben? Ik voel mij precies op voorhand al schuldig ofzo, kei vreemd ������

Is het een gevarieerde job btw? Ik ben er als de duivel voor om elke dag hetzelfde te doen..

Ja, uiteraard, ge zijt een hulpverlener, ge wilt uw cliënten verder helpen. Maar een schuldgevoel? Als ik mij schuldig zou voelen omdat al mijn cliënten een handicap hebben zou ik niemand kunnen verder helpen hé.

En mijn werk is zéér afwisselend maar mijn werkgever maakt dat ook mogelijk. Geen enkele week ziet er hetzelfde uit: huisbezoeken bij cliënten of partners in het werkveld, infosessies, kantoorafspraken, administratie thuis of op de bureau...
Ik heb ook een aantal langlopende begeleidingen van meer dan 4 jaar en anderzijds veel nieuwe starters of cliënten die ik 1 keer per jaar terugzie.

Wat bedoelt ge juist met "een wispelturige houding"?

Ik bedoel een schuldgevoel over dat ik sociaal werk niet volledig met mijn hart heb gekozen ofzo.

En dat ik zelf enorm wispelturig ben de ene moment is het dit en de andere moment is het dat.

Wat hebt ge in het middelbaar gestudeerd? En wat hebt ge in tussentijd gedaan?

Humane wetenschappen daarna ergotherapie en communicatiewetenschappen. Beide niet afgemaakt door andere omstandigheden. Tussendoor gewerkt in de horeca en een callcenter.

een vriendin van mij heeft ook sociaal werk gedaan en is na een semester uitgevallen. ze zei tegen mij dat het haar tegen viel dat je maar heel weinig kan doen om ook echt mensen te helpen en dat er erg veel regels zijn die de overheid je oplegt (ook om mensen te controleren) .

Los daarvan denk ik dat je dingen soms een kans moet geven.
Veel richtingen worden pas leuk als je er wat langer mee bezig bent.
dit klinkt mss als slecht advies
het is beter om vol overtuiging in de foute richting te varen dan om dan om constant van richting te veranderen.

Je weet toch pas of je het leuk gaat vinden als je het volledig doorlopen hebt.
Het kan zijn dat het niks voor je is en dan is dat zo maar dan heb je op zn minst je diploma op zak.
Ik denk dat zeer weinig richtingen echt leuk zijn om te studeren. studeren is nu eenmaal een traag en saai process.

Over werkzekerheid zou ik nog niet stressen. Leeftijd moet je niet over inzitten. Zorg nou eerst maar dat je een studie afmaakt.
Als het niet sociaal werk is dan iets anders. Maar zorg wat je ook beslist dat je het volgende wat je doet gaat afmaken.

Als je genoeg geld hebt zou ik studiecoaching of een psycholoog ofzo aanraden. tegenwoordig heb je er zo die focussen op coaching en dat kan wel helpen.

als studeren niet goed lukt kan je altijd in publieke plaatsen zoals bibliotheken proberen te studeren.
Ik kan helemaal niet studeren thuis dus ik ga elke dag naar de bib om daar te werken. De stap zit hem er dan in naar de bib te gaan. Die vriendin van mij had ook problemen met te studeren en zij is daar nu ook mee begonnen en naar wat ik begrijp is zij nu redelijk goed bezig in de lerarenopleiding.
zij is ook al 21 ofzo. als je niet met sociaal werk door wilt moet je het niet doen. Maar zorg dan dat je echt weet wat je wel wil doen.
als je nog geen begeleiding hebt zou ik dat sws zoeken.

vlekje5 zei:

een vriendin van mij heeft ook sociaal werk gedaan en is na een semester uitgevallen. ze zei tegen mij dat het haar tegen viel dat je maar heel weinig kan doen om ook echt mensen te helpen en dat er erg veel regels zijn die de overheid je oplegt (ook om mensen te controleren).

Klik om te vergroten...

Veel hangt ook af van waar je gaat werken, mij moet je ook niet op een OCMW zetten.
Ik zou dat cliënteel heel graag helpen maar inderdaad, al die regeltjes...

Kan je deze richting eventueel zien als een voorbereidende bachelor waarna je nadien nog een master (terug communicatiewetenschappen eventueel, sociologie, psychologie...) kan doen?

ik ken velen met een diploma sociaal werk en niemand daarvan heeft daarvan moeilijkheden ondervonden om werk te vinden.. ik heb in het middelbaar nl. humane gedaan en een groot deel van mijn klas heeft sociaal werk gestudeerd. die hebben allemaal snel werk gevonden (afgestudeerd in juni).

en over dat ge nu nog niet goed kunt studeren... don't worry about that too much. dat kunt ge perfect inhalen tijdens de blok ik heb het zelf niet gedaan maar ik ken niemand die ooit geklaagd heeft over die examens en ik kan u verzekeren dat degenen uit humane rap zagen

chronos zei:

ik ken velen met een diploma sociaal werk en niemand daarvan heeft daarvan moeilijkheden ondervonden om werk te vinden.. ik heb in het middelbaar nl. humane gedaan en een groot deel van mijn klas heeft sociaal werk gestudeerd. die hebben allemaal snel werk gevonden (afgestudeerd in juni).

en over dat ge nu nog niet goed kunt studeren... don't worry about that too much. dat kunt ge perfect inhalen tijdens de blok ik heb het zelf niet gedaan maar ik ken niemand die ooit geklaagd heeft over die examens en ik kan u verzekeren dat degenen uit humane rap zagen

Klik om te vergroten...

Werkgelegenheid kan misschien van de regio afhangen... Maar bij mijn vriendin zie ik net het omgekeerde in limburg/vlaams brabant. Zij en haar jaargenoten vinden zeer moeilijk werk. Iedereen heeft toch rond de 6 maanden nodig om een (vaste) job te vinden. Elke vacature trekt redelijk wat volk en er is dus redelijk wat concurrentie... Tijdelijke (of geen voltijdse) contracten zijn wat gemakkelijker om te scoren..

tinkertown zei:

Werkgelegenheid kan misschien van de regio afhangen... Maar bij mijn vriendin zie ik net het omgekeerde in limburg/vlaams brabant. Zij en haar jaargenoten vinden zeer moeilijk werk. Iedereen heeft toch rond de 6 maanden nodig om een (vaste) job te vinden. Elke vacature trekt redelijk wat volk en er is dus redelijk wat concurrentie... Tijdelijke (of geen voltijdse) contracten zijn wat gemakkelijker om te scoren..

Klik om te vergroten...

kom ook uit vlaams brabant. mijn vrienden uit halle/dilbeek/londerzeel en brussel hebben allemaal vlot werk gevonden en het gaat echt wel om veel mensen. enkelen mochten blijven op hun stageplaats maar velen hebben elders gesolliciteerd en zijn dan aangenomen. als ik het me goed herinner heeft niemand onder hen meer dan een paar weken zonder werk gezeten. die werken nu allemaal toch al een paar maanden

chronos zei:

kom ook uit vlaams brabant. mijn vrienden uit halle/dilbeek/londerzeel en brussel hebben allemaal vlot werk gevonden en het gaat echt wel om veel mensen. enkelen mochten blijven op hun stageplaats maar velen hebben elders gesolliciteerd en zijn dan aangenomen. als ik het me goed herinner heeft niemand onder hen meer dan een paar weken zonder werk gezeten. die werken nu allemaal toch al een paar maanden

Klik om te vergroten...

Ik bedoelde eigenlijk meer "het stuk vlaams brabant dat vlot bereikbaar is uit limburg" (Tienen-Leuven), had dat beter gespecifieerd . Brussel en omliggende gemeenten hebben typisch wat meer werkgelegenheid over alle sectoren heen.