Marathon van Lier was een succes met een tijd van 3:43:04 en 136ste van de 287.
Duidelijk geleerd van de harde lessen die ik kreeg bij den eerste. Ik heb mezelf afgelopen week op een dieet van zoveel mogelijk koolhydraten en zo min mogelijk vetten gezet, de laatste 2 dagen ook zo min mogelijk vezels en eiwitten. Allemaal om de tank zo vol mogelijk te krijgen. Afgelopen dagen eveneens dagelijks 3 magnesiumtabletjes genomen. Tijdens de marathon geprobeerd mijn drinken op peil te houden maar ipv aan de bevoorradingen steevast sportdrank te nemen, nu telkens water gepakt. De benzine tijdens de race kwam van m'n eigen sportdrank die ik bij had (vrouwtje gaf me bij elke passage een paar nieuw gevulde flesjes). Bij het nemen van gellekes ook geprobeerd ze ni ineens te pakken en telkens ook meteen wat te drinken. Dat alles maakte denk ik dat ik totaal geen last van mijn maag gehad heb. Ook de spierkrampen bleven totaal weg (hoewel ik daarvoor vooral schrik had).
De aanpak van de race zat ook goed. Dankzij de 2 hazen voor 3u45 heb ik me bij de start ni laten verleiden om sneller te gaan. Ben de 2 eerste ronden mooi bij hen gebleven. Bij het ingaan van de derde en laatste ronde twijfelde ik. Bij het groepke blijven en redelijk gegarandeerd vlot uitlopen in een mooie (voor mij toch) 3:45. Of, omdat het zo goed ging, op een gegeven moment nog een schepje bij doen en voor nog wat onder 3:45 gaan? Rond 30km kwam de oplossing zowat vanzelf: de hazen vertraagden wat omdat ze de eerste rondes een beetje voor op schema zaten. Ik besloot het goeie moment af te wachten en dat was op 34km toen we net aan een lang stuk langs de Nete begonnen waarbij de wind in de rug stond. Ik nam het tempo van de eerste 2 ronden weer op. Toch een beetje ne gok want mijnen hartslag reageerde meteen door wat te verhogen, doch nog ni dramatisch. Maar het risico op kramp werd ook wat groter. Ik voelde echter niks dat erop wees dat ik al echt op m'n tandvlees zat. Op 2,5km voor het einde werd ik echter weer opgepikt door een van de '3u45 hazen', vergezeld van nog een paar lopers uit de 3u45-groep: hij was wat versneld (in overleg met de organisatie) om er nog een aantal onder de 3u45 binnen te krijgen. Ze spoorden me aan bij aan te pikken en zo werd de laatste 2,5km nog een strijd op leven en dood om nog zoveel mogelijk seconden te winnen. En kwam ik alsnog steendood over de finnish maar wel enorm voldaan.
Mijn 4x/week trainingsschema zal ongetwijfeld ook wel geholpen hebben om wat steviger te staan. Zonder te willen stoefen: ik ben de man met de hamer niet echt tegen gekomen. En last but not least: ook de schoenen hebben het goed uitgehouden. Ga ze nu wel op welverdiende rust sturen want dat hebben ze verdiend na 2 marathons.
De komende week ga ik geen lopen meer op het programma zetten en recupereren. Daarna wil ik 2-3 weken terug rustig opbouwen. Zou het realistisch zijn om dan mijn vorig trainingsschema weer op te nemen op 4 weken voor het einde van het opbouwen om dan klaar te zijn voor de Brabantse wal Marathon in Hoogherheide? Die vind op 11 juni plaats.
