Archief - De Zwam Zombie Apocalypse
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
kaythar
Legacy Member
Kaythar's dagboek - dag 1
12 juni 19:31
Beste dagboek. Ik weet echt niet wat er met mij aan de hand is. Een paar jaar geleden werd ik in Zwamcity door een heel besmettelijk virus besmet. Mijn leven lang pillen slikken en hopen dat ik morgen niet doodval.
Een paar weken geleden werd ik gecontacteerd door de dokter uit Zwamcity die me behandeld. Na een jarenlang onderzoek, zouden ze nu eindelijk een soort vaccin gevonden hebben om me te genezen. Ik moest mij samen met een paar honderd andere bij de Zwamdocter aanmelden voor een simpel spuitje dat ons voor eens en altijd zou genezen.
Ik denk dat dit ondertussen een dag of 3 geleden is. Ik weet het niet precies want ik ben alle tijdsbesef kwijt. Ik word gek als ik denk aan wat ik daar gezien heb. Ze begonnen die mensen één voor een te vaccineren. In het begin leek dat geen probleem. Toen ze er een stuk of 50 gevaccineerd hadden liep het helemaal fout. De patienten werden eerst llijkbleek en vielen dan flauw, stuiptrekkingen, schuimbekken en net toen ik dacht dat ze dood waren kropen die terug recht.
Blijkbaar waren ze helemaal gedesorienteerd. Die zwalpten op hun benen, brabbelden onverstaanbare woorden. Het leek wel of ze dronken waren. Ze waren in ieder geval niet tevreden over de vaccinatie want die begonnen zich heel agressief te gedragen tegen over de dokters.
Net toen één van die dokters mijn vaccinatie aan het toedienen was, werd die aangevallen. Ik heb die van mij weggeduwd en heb me uit de voeten gemaakt. Daar om en rond dat gebouw was het één grote chaos. Sirenes, politie, brandweer. Er hing een brandgeur en een geur precies of er ergens een paar lijken lagen te rotten. Ik was blijkbaar niet de enige die me uit de voeten maakte. Rondom mijn zag ik nog een aantal van de patienten rondwaggelen.
Ik ben dan de donkere nacht ingevlucht en dat is alles wat ik me herinner.... Momenteel zit ik hier ergens op de bovenste verdieping van een groot appartementsgebouw.
Ik denk dat ik de afgelopen 24u aan één stuk doorgeslapen heb en toch voel ik mij nog steeds doodmoe. De plaats op mijn arm waar de arts de vaccinatie wou plaatsen, is helemaal ontstoken. Die dokter werd net aangevallen toen hij de inspuiting wou geven. Een stuk van de naald is afgebroken en stak nog steeds in mijn arm. Het vlees tussen mijn schouder en mijn elleboog is bijna pikzwart met groene etter die eruit komt. Sommige stukken zien eruit of er een stuk vlees gaat vanaf vallen.
Is het door die deur die ik daarnet horen dichtslaan heb dat ik wakker geworden ben of id het van de grote honger? Man, ik heb nog nooit in mijn leven zo'n honger gehad. Ik zou een moord begaan voor ne goeie filet americain of een goeie bloeddoorlopen biefstuk. En voor één of andere reden heb ik ook ontzettend veel zin in rauwe Patatten...
12 juni 19:31
Beste dagboek. Ik weet echt niet wat er met mij aan de hand is. Een paar jaar geleden werd ik in Zwamcity door een heel besmettelijk virus besmet. Mijn leven lang pillen slikken en hopen dat ik morgen niet doodval.
Een paar weken geleden werd ik gecontacteerd door de dokter uit Zwamcity die me behandeld. Na een jarenlang onderzoek, zouden ze nu eindelijk een soort vaccin gevonden hebben om me te genezen. Ik moest mij samen met een paar honderd andere bij de Zwamdocter aanmelden voor een simpel spuitje dat ons voor eens en altijd zou genezen.
Ik denk dat dit ondertussen een dag of 3 geleden is. Ik weet het niet precies want ik ben alle tijdsbesef kwijt. Ik word gek als ik denk aan wat ik daar gezien heb. Ze begonnen die mensen één voor een te vaccineren. In het begin leek dat geen probleem. Toen ze er een stuk of 50 gevaccineerd hadden liep het helemaal fout. De patienten werden eerst llijkbleek en vielen dan flauw, stuiptrekkingen, schuimbekken en net toen ik dacht dat ze dood waren kropen die terug recht.
Blijkbaar waren ze helemaal gedesorienteerd. Die zwalpten op hun benen, brabbelden onverstaanbare woorden. Het leek wel of ze dronken waren. Ze waren in ieder geval niet tevreden over de vaccinatie want die begonnen zich heel agressief te gedragen tegen over de dokters.
Net toen één van die dokters mijn vaccinatie aan het toedienen was, werd die aangevallen. Ik heb die van mij weggeduwd en heb me uit de voeten gemaakt. Daar om en rond dat gebouw was het één grote chaos. Sirenes, politie, brandweer. Er hing een brandgeur en een geur precies of er ergens een paar lijken lagen te rotten. Ik was blijkbaar niet de enige die me uit de voeten maakte. Rondom mijn zag ik nog een aantal van de patienten rondwaggelen.
Ik ben dan de donkere nacht ingevlucht en dat is alles wat ik me herinner.... Momenteel zit ik hier ergens op de bovenste verdieping van een groot appartementsgebouw.
Ik denk dat ik de afgelopen 24u aan één stuk doorgeslapen heb en toch voel ik mij nog steeds doodmoe. De plaats op mijn arm waar de arts de vaccinatie wou plaatsen, is helemaal ontstoken. Die dokter werd net aangevallen toen hij de inspuiting wou geven. Een stuk van de naald is afgebroken en stak nog steeds in mijn arm. Het vlees tussen mijn schouder en mijn elleboog is bijna pikzwart met groene etter die eruit komt. Sommige stukken zien eruit of er een stuk vlees gaat vanaf vallen.
Is het door die deur die ik daarnet horen dichtslaan heb dat ik wakker geworden ben of id het van de grote honger? Man, ik heb nog nooit in mijn leven zo'n honger gehad. Ik zou een moord begaan voor ne goeie filet americain of een goeie bloeddoorlopen biefstuk. En voor één of andere reden heb ik ook ontzettend veel zin in rauwe Patatten...
Shrimpy
Legacy Member
Drakinus' dagboek - dag 4
13 juni 2012 - 11:22
Beste dagboek.
Gisteren heb ik niets kunnen opschrijven want het was een dag vol gebeurtenissen.
Ik stond op en heb eerst en vooral eens gebelt naar het ziekenhuis om te vragen naar mijn collega. Na een kwartier wachten kreeg ik nog steeds geen antwoord. Nu ja, als er iets ergs was geweest had hij wel gebeld. Ik maakte me verder klaar voor terug naar het werk te gaan. Blijkbaar regende het, dus ik nam mijn auto en vertrok. Na 5 minuten rijden besefte ik dat ik mijn thermosfles vergeten was. Gelukkig was ik vroeg vertrokken en had ik nog tijd over. Ik keek in mijn handschoenkastje voor een goeie CD.
PLOTS stak er een persoon over in alle haast! Ik remde met al mijn kracht maar tevergeefs, ik was te laat. Gelukkig reed ik in een zone 30 en was de tik niet al te hard. Ik stapte uit en zag een jongedame, helemaal bebloed en van slag. Maar ze had geen wonde of niets, ik vroeg haar of het ging. Ze zei, "Neem me mee, alstublieft" en viel flauw.
Ik belde de 100 maar ik kreeg geen antwoord. Na 5 keer proberen besefte ik dat ik geen ontvangst had. Ik besloot haar van de grond te heffen en haar op de achterbank te leggen van mijn auto, maakte haar vast en besloot zelf naar het ziekenhuis te gaan.
Eens aangekomen zag ik dat de parkeerplaats helemaal vol stond, maar er was geen persoon te bespeuren. Ik nam de jonge dame op en ging naar binnen.
Niets... geen kat... helemaal leeg. Ik zette haar op een brancard en liep door het ziekenhuis op zoek naar dokters of verplegers. Uiteindelijk had ik iemand gevonden. Ik riep: "He, ik heb hulp nodig" en hij keek naar mij, liep naar mij en riep "Maak dat je weg komt!!" en liep richting uitgang. Ik riep nog terug: "Hoe bedoel je!?" maar hij antwoorde niet meer. Ik ging terug naar de jonge dame kijken om te zien of ze nog oké was.
Ze was weg!! Hij heeft ze waarschijnlijk meegepakt. Ik liep in alle haast buiten maar hij was nergens meer te bespeuren. Wat is er aan de hand!? Ik liep terug naar de auto, en reed rond het ziekenhuis uit hoop van ze te vinden, want snel kan je niet lopen met een bewusteloos meisje in je handen. Maar tevergeefs. Ik belde naar de politie om dit aan te geven, ik kreeg een automatisch bericht: 'Alle inwoners van Zwamcity worden verzocht om zich te begeven naar de zuidelijk pier. U wordt daar verwacht ten laatste tegen 13:00 uur. Neem enkel levensnoodzakelijke dingen mee en voedsel voor 2 dagen, kom te voet, geen voertuigen zijn toegelaten. Dit is geen oefening. Een formeel bevel is uitgevaardigd door Luitenant- Generaal Paddestoel. Einde bericht.'
Er is iets aan het gebeuren.. Zonder in het besefte was ik in plaats van naar huis te rijden naar de gevangenis gegaan, daar stonden nog steeds de leger voertuigen die eergisteren zijn aangekomen.. De gevangenis was leeg, de kooien open en bloed overal, de gevangenen zijn waarschijnlijk in alle paniek kunnen ontsnappen en hebben iedereen aangevallen tijdens de ontsnapping. Ik ging naar de kelder, nam daar zoveel mogenlijk voedsel mee, en wapens, want dit is niet zomaar een oproep. Er is iets op tilt en ik ga me niet zomaar overgeven. Ik nam wat fruit mee, wat verpakt voedsel en mijn dienstwapen. Alsook een matrak en handboeien, extra amunitie en mijn kogelvrije vest. Ik ging terug naar buiten, stak alles in mijn koffer en vertrok naar de pier.
Ik kwam mensen tegen die dezelfde weg op gingen. "Stap in" zei ik. Op ongeveer 2 kilometer van de pier heb ik mijn auto geparkeerd, want je kon er nog amper rijden door al het volk. De mensen waren al uitgestapt en naar de pier vertrokken. Ik bleef nog even zitten. Even kalmeren en bedenken wat er zou kunnen gebeurt zijn en gebeuren...
Zoveel mensen op 1 pier... iets is niet pluis. Ik besloot van terug te vertrekken, ik draaide mij om en reed langzaam weg tussen al het volk. Plots, een harde knal. BANG!
Ik had een klapband. Wat een pech. Toen ik uitstapte hoorde ik in de verte nog knallen. De ene na de andere. Ik zag mensen stilstaan, en plots wegrennen. Zonder al te veel na te denken reed ik in aller heil weg, mensen sprongen op mijn auto om weg te kunnen. Door de adrenaline en stress herinner ik mij nog weinig van de rit van de pier terug naar mijn appartement..
Dit is dag 4. Ik heb gewacht tot de zon hoog staat om buiten te komen. Wat zal ik daarbuiten vinden...
13 juni 2012 - 11:22
Beste dagboek.
Gisteren heb ik niets kunnen opschrijven want het was een dag vol gebeurtenissen.
Ik stond op en heb eerst en vooral eens gebelt naar het ziekenhuis om te vragen naar mijn collega. Na een kwartier wachten kreeg ik nog steeds geen antwoord. Nu ja, als er iets ergs was geweest had hij wel gebeld. Ik maakte me verder klaar voor terug naar het werk te gaan. Blijkbaar regende het, dus ik nam mijn auto en vertrok. Na 5 minuten rijden besefte ik dat ik mijn thermosfles vergeten was. Gelukkig was ik vroeg vertrokken en had ik nog tijd over. Ik keek in mijn handschoenkastje voor een goeie CD.
PLOTS stak er een persoon over in alle haast! Ik remde met al mijn kracht maar tevergeefs, ik was te laat. Gelukkig reed ik in een zone 30 en was de tik niet al te hard. Ik stapte uit en zag een jongedame, helemaal bebloed en van slag. Maar ze had geen wonde of niets, ik vroeg haar of het ging. Ze zei, "Neem me mee, alstublieft" en viel flauw.
Ik belde de 100 maar ik kreeg geen antwoord. Na 5 keer proberen besefte ik dat ik geen ontvangst had. Ik besloot haar van de grond te heffen en haar op de achterbank te leggen van mijn auto, maakte haar vast en besloot zelf naar het ziekenhuis te gaan.
Eens aangekomen zag ik dat de parkeerplaats helemaal vol stond, maar er was geen persoon te bespeuren. Ik nam de jonge dame op en ging naar binnen.
Niets... geen kat... helemaal leeg. Ik zette haar op een brancard en liep door het ziekenhuis op zoek naar dokters of verplegers. Uiteindelijk had ik iemand gevonden. Ik riep: "He, ik heb hulp nodig" en hij keek naar mij, liep naar mij en riep "Maak dat je weg komt!!" en liep richting uitgang. Ik riep nog terug: "Hoe bedoel je!?" maar hij antwoorde niet meer. Ik ging terug naar de jonge dame kijken om te zien of ze nog oké was.
Ze was weg!! Hij heeft ze waarschijnlijk meegepakt. Ik liep in alle haast buiten maar hij was nergens meer te bespeuren. Wat is er aan de hand!? Ik liep terug naar de auto, en reed rond het ziekenhuis uit hoop van ze te vinden, want snel kan je niet lopen met een bewusteloos meisje in je handen. Maar tevergeefs. Ik belde naar de politie om dit aan te geven, ik kreeg een automatisch bericht: 'Alle inwoners van Zwamcity worden verzocht om zich te begeven naar de zuidelijk pier. U wordt daar verwacht ten laatste tegen 13:00 uur. Neem enkel levensnoodzakelijke dingen mee en voedsel voor 2 dagen, kom te voet, geen voertuigen zijn toegelaten. Dit is geen oefening. Een formeel bevel is uitgevaardigd door Luitenant- Generaal Paddestoel. Einde bericht.'
Er is iets aan het gebeuren.. Zonder in het besefte was ik in plaats van naar huis te rijden naar de gevangenis gegaan, daar stonden nog steeds de leger voertuigen die eergisteren zijn aangekomen.. De gevangenis was leeg, de kooien open en bloed overal, de gevangenen zijn waarschijnlijk in alle paniek kunnen ontsnappen en hebben iedereen aangevallen tijdens de ontsnapping. Ik ging naar de kelder, nam daar zoveel mogenlijk voedsel mee, en wapens, want dit is niet zomaar een oproep. Er is iets op tilt en ik ga me niet zomaar overgeven. Ik nam wat fruit mee, wat verpakt voedsel en mijn dienstwapen. Alsook een matrak en handboeien, extra amunitie en mijn kogelvrije vest. Ik ging terug naar buiten, stak alles in mijn koffer en vertrok naar de pier.
Ik kwam mensen tegen die dezelfde weg op gingen. "Stap in" zei ik. Op ongeveer 2 kilometer van de pier heb ik mijn auto geparkeerd, want je kon er nog amper rijden door al het volk. De mensen waren al uitgestapt en naar de pier vertrokken. Ik bleef nog even zitten. Even kalmeren en bedenken wat er zou kunnen gebeurt zijn en gebeuren...
Zoveel mensen op 1 pier... iets is niet pluis. Ik besloot van terug te vertrekken, ik draaide mij om en reed langzaam weg tussen al het volk. Plots, een harde knal. BANG!
Ik had een klapband. Wat een pech. Toen ik uitstapte hoorde ik in de verte nog knallen. De ene na de andere. Ik zag mensen stilstaan, en plots wegrennen. Zonder al te veel na te denken reed ik in aller heil weg, mensen sprongen op mijn auto om weg te kunnen. Door de adrenaline en stress herinner ik mij nog weinig van de rit van de pier terug naar mijn appartement..
Dit is dag 4. Ik heb gewacht tot de zon hoog staat om buiten te komen. Wat zal ik daarbuiten vinden...
Ignace4Ever
Legacy Member
ignace's log 13-06-2012 11:24
liefste logboek
tijdens de parochiefeesten in wuustwezel zag ik een paar zatte zombies. die waren nogal zat zeg, en maar zwarte gal opgeven en de polonaise dansen, keb daar nog een zatte zombiechick liggen muilen daar in wuustwezel
ja dat was nogal nen achternoen zeg jawadde daar in wuustwezel
liefste logboek
tijdens de parochiefeesten in wuustwezel zag ik een paar zatte zombies. die waren nogal zat zeg, en maar zwarte gal opgeven en de polonaise dansen, keb daar nog een zatte zombiechick liggen muilen daar in wuustwezel
ja dat was nogal nen achternoen zeg jawadde daar in wuustwezel
Soals
Legacy Member
Patatten's dagboek - Dag 4
13 juni 2012 - 19:41
05:30
Niets geslapen deze nacht. Ik heb me gebarricadeerd op de bovenste verdieping van een flatgebouw. Alle mogelijk verschuifbare meubelen heb ik voor de enige ingang geplaatst zodat er niemand binnen kan. Ik zit met zoveel vragen...
De hele nacht waren er geweerschoten, schreeuwen te horen doorheen de stad. Of het overlevenden zijn of zombies kan ik niet uitmaken. Ik wil nu niemand zien, ik kan niemand vertrouwen. Deze nacht ook wat geluiden gehoord in het flatgebouw zelf... Ik heb de indruk dat er iemand weet dat ik me hier schuilhoud. De zon komt op.
13:00
Na het appartement doorzocht te hebben een paar bruikbare dingen meegenomen: voedsel, kogels voor mijn pistool, een bol touw. Na het doorzoeken van het appartement besloten om de omgeving te verkennen. Ik moet mobiel blijven, elke dag een andere plaats opzoeken om de nacht door te brengen...
16:00
Voorzichtig ben ik uit mijn schuilplaats gekomen. Gecontroleerd of niemand me volgde. Toen ik de straat opkwam was het akelig stil. Net alsof iedereen alles had laten staan bij hun dagelijkse routine... Ik besloot om terug te gaan naar de zuidelijk pier. Daar was echter niets te vinden, enkel een massaal bloedbad. Het rare was, dat er geen lichamen te vinden waren... Ik besloot om het leger achterna te gaan en de rivier over te steken.
18:00
De zuidelijk brug is opgeblazen... Waarschijnlijk door het leger toen ze evacueerden. De stroming is véél te sterk, je zou wel gek zijn om hier over te zwemmen. Ik zocht een veilige schuilplaats in een supermarkt (Aldi). Hier ga ik mijn nacht doorbrengen. Vandaag geen levende ziel gezien (of (on)dode). Wel heb ik de indruk dat ik gevolgd wordt...
Einde dag 4
13 juni 2012 - 19:41
05:30
Niets geslapen deze nacht. Ik heb me gebarricadeerd op de bovenste verdieping van een flatgebouw. Alle mogelijk verschuifbare meubelen heb ik voor de enige ingang geplaatst zodat er niemand binnen kan. Ik zit met zoveel vragen...
De hele nacht waren er geweerschoten, schreeuwen te horen doorheen de stad. Of het overlevenden zijn of zombies kan ik niet uitmaken. Ik wil nu niemand zien, ik kan niemand vertrouwen. Deze nacht ook wat geluiden gehoord in het flatgebouw zelf... Ik heb de indruk dat er iemand weet dat ik me hier schuilhoud. De zon komt op.
13:00
Na het appartement doorzocht te hebben een paar bruikbare dingen meegenomen: voedsel, kogels voor mijn pistool, een bol touw. Na het doorzoeken van het appartement besloten om de omgeving te verkennen. Ik moet mobiel blijven, elke dag een andere plaats opzoeken om de nacht door te brengen...
16:00
Voorzichtig ben ik uit mijn schuilplaats gekomen. Gecontroleerd of niemand me volgde. Toen ik de straat opkwam was het akelig stil. Net alsof iedereen alles had laten staan bij hun dagelijkse routine... Ik besloot om terug te gaan naar de zuidelijk pier. Daar was echter niets te vinden, enkel een massaal bloedbad. Het rare was, dat er geen lichamen te vinden waren... Ik besloot om het leger achterna te gaan en de rivier over te steken.
18:00
De zuidelijk brug is opgeblazen... Waarschijnlijk door het leger toen ze evacueerden. De stroming is véél te sterk, je zou wel gek zijn om hier over te zwemmen. Ik zocht een veilige schuilplaats in een supermarkt (Aldi). Hier ga ik mijn nacht doorbrengen. Vandaag geen levende ziel gezien (of (on)dode). Wel heb ik de indruk dat ik gevolgd wordt...
Einde dag 4
kaythar
Legacy Member
Kaythar's dagboek - dag 2
13 juni 18:42
07:18
Eten, ik moet hier echt iets eten of ik word gek. Ik heb hier gans de boel ondersteboven gehaald en nergens een kruimel te vinden.
16:02
Van de pure honger of van de vlammende ontsteking aan mijn schouder ik weet het niet, maar blijkbaar ben ik flauw gevallen en een paar uur buiten westen geweest. Hier heel de boel onderste boven gehaald en geen kruimel gevonden... En nu breekt mijn klomp. 2 minuten geleden kwam hier in het appartement hiernaast een wandelende zak Patatten buiten. Dat had ik nog noot gezien. Me wel 5 keer de ogen uitgewreven en zelfs eens in mijn pijnlijke arm genepen op te zien dat ik niet aan het dromen was. Maar niet dus.
17:00
Ik ben die nu al een heel uur ongemerkt aan het volgen. Hmm, gekookte Patatten met een goeie schep mayonnaise. Dat zal smaken. Ik moet wel opletten, want ik heb gezien dat die een pistool heeft. Maar ja die moet toch één keer slapen. En dan schiet ik in actie.
19:14
Die (nu nog) levende maaltijd heeft zich verschanst in één of ander goedkoop warenhuis. De voordeur heeft die gebarricadeerd, langs daar kan ik dus niet binnen. De ramen zijn te hoog om door te kruipen en een achteruitgang is er niet. Ik kan niet binnen. Maar hij kan maar langs één kant terug buiten. Mmm, het water komt me al in de mond. In dat grootwarenhuis moet ik zeker nog iets vinden om de Patatten verder op smaak te brengen.
Nu ga ik eerst wat rusten. Hier is geen ziel te bespeuren dus echt gevaar loop ik niet. Ook nog eens naar mijn arm kijken. Gisteren was het enkel mijn schouder tot mijn elleboog die er lelijk uitzag. Ondertussen ziet ook mijn onderarm er niet al te best meer uit. Mijn aders staan opgespannen tot in toppen van mijn vinger. Mijn nagels jeuken enorm. Net nog met mijn nagels over de schors van een boom aan het krabben geweest. Ik heb mijn nagels al tot bloedens toe gekrabt en hoe meer ik krab des te harder dat begin te jeuken. Ik word hier helemaal gek van!!!
13 juni 18:42
07:18
Eten, ik moet hier echt iets eten of ik word gek. Ik heb hier gans de boel ondersteboven gehaald en nergens een kruimel te vinden.
16:02
Van de pure honger of van de vlammende ontsteking aan mijn schouder ik weet het niet, maar blijkbaar ben ik flauw gevallen en een paar uur buiten westen geweest. Hier heel de boel onderste boven gehaald en geen kruimel gevonden... En nu breekt mijn klomp. 2 minuten geleden kwam hier in het appartement hiernaast een wandelende zak Patatten buiten. Dat had ik nog noot gezien. Me wel 5 keer de ogen uitgewreven en zelfs eens in mijn pijnlijke arm genepen op te zien dat ik niet aan het dromen was. Maar niet dus.
17:00
Ik ben die nu al een heel uur ongemerkt aan het volgen. Hmm, gekookte Patatten met een goeie schep mayonnaise. Dat zal smaken. Ik moet wel opletten, want ik heb gezien dat die een pistool heeft. Maar ja die moet toch één keer slapen. En dan schiet ik in actie.
19:14
Die (nu nog) levende maaltijd heeft zich verschanst in één of ander goedkoop warenhuis. De voordeur heeft die gebarricadeerd, langs daar kan ik dus niet binnen. De ramen zijn te hoog om door te kruipen en een achteruitgang is er niet. Ik kan niet binnen. Maar hij kan maar langs één kant terug buiten. Mmm, het water komt me al in de mond. In dat grootwarenhuis moet ik zeker nog iets vinden om de Patatten verder op smaak te brengen.
Nu ga ik eerst wat rusten. Hier is geen ziel te bespeuren dus echt gevaar loop ik niet. Ook nog eens naar mijn arm kijken. Gisteren was het enkel mijn schouder tot mijn elleboog die er lelijk uitzag. Ondertussen ziet ook mijn onderarm er niet al te best meer uit. Mijn aders staan opgespannen tot in toppen van mijn vinger. Mijn nagels jeuken enorm. Net nog met mijn nagels over de schors van een boom aan het krabben geweest. Ik heb mijn nagels al tot bloedens toe gekrabt en hoe meer ik krab des te harder dat begin te jeuken. Ik word hier helemaal gek van!!!
Ignace4Ever
Legacy Member
liefste logboek
godverdomme @ al die zombies met hun wall of texts
de sanitaire voorzienigheden in steenokkerzeel lopen op hun laatste eind
ik heb de klere de sjoege en de pleuris aan muh rekker
t belgisch leger is al veel te lang onderweg met supplies,(imodium,aspiriene,perdolan,dafalgan,isobetadine, strepsils), maar geen klus te zwaar voor onze nationale trots
WE GEVEN NIET OP
VOOR VORST VOOR VRIJHEID EN VOOR RECHT
godverdomme @ al die zombies met hun wall of texts
de sanitaire voorzienigheden in steenokkerzeel lopen op hun laatste eind
ik heb de klere de sjoege en de pleuris aan muh rekker
t belgisch leger is al veel te lang onderweg met supplies,(imodium,aspiriene,perdolan,dafalgan,isobetadine, strepsils), maar geen klus te zwaar voor onze nationale trots
WE GEVEN NIET OP
VOOR VORST VOOR VRIJHEID EN VOOR RECHT
playforfun91
Legacy Member
14/06/2012
02:15u
Beste dagboek
Ik weet dat ik je al enkele dagen in de steek heb gelaten, maar ik was enorm hard aan het gamen de laatste dagen. Ik durf nu pas neerpennen wat ik vandaag heb meegemaakt, ik hoop dat het mij helpt om de slaap te vatten. Ik heb daarstraks gemerkt dat ik dringend eten moet inslaan, dus ik wou vandaag naar buiten gaan. Ik merkte buiten een ijzige stilte op rondom mij, maar in de verte hoorde ik geschreeuw. De stilte is niet ongewoon, aangezien ik hier op de rand van de stad woon, het gekrijs van varkens die geslacht worden komt ook wel eens voor, maar wat ik vandaag hoorde in de verte was niet gewoon. Ik heb er dan ook voor gekozen om terug naar binnen te gaan. Ik heb nog voedsel voor 3 dagen. Daarna moet ik absoluut naar buiten. Ik hoop dat er iemand langs komt, maar ook weer niet. Ik ben bang.
Tot morgen beste dagboek
02:15u
Beste dagboek
Ik weet dat ik je al enkele dagen in de steek heb gelaten, maar ik was enorm hard aan het gamen de laatste dagen. Ik durf nu pas neerpennen wat ik vandaag heb meegemaakt, ik hoop dat het mij helpt om de slaap te vatten. Ik heb daarstraks gemerkt dat ik dringend eten moet inslaan, dus ik wou vandaag naar buiten gaan. Ik merkte buiten een ijzige stilte op rondom mij, maar in de verte hoorde ik geschreeuw. De stilte is niet ongewoon, aangezien ik hier op de rand van de stad woon, het gekrijs van varkens die geslacht worden komt ook wel eens voor, maar wat ik vandaag hoorde in de verte was niet gewoon. Ik heb er dan ook voor gekozen om terug naar binnen te gaan. Ik heb nog voedsel voor 3 dagen. Daarna moet ik absoluut naar buiten. Ik hoop dat er iemand langs komt, maar ook weer niet. Ik ben bang.
Tot morgen beste dagboek
GodLikeBE
Legacy Member
14/06/2012
13:25
Beste dagboek,
ze zijn uitgebroken. Zal ik hier eindigen of is er nog hoop? Ik geloof niet meer in die hoop sinds Boterkoek hier ook zit. Hij zit telkens vuile dingetjes in mijn oor te fluisteren... Heel frustrerend. Gelukkig heb ik nog papier en pen op mijn barz neer te pennen. Ik ga nu rappen.
Tot morgen beste dagboek
13:25
Beste dagboek,
ze zijn uitgebroken. Zal ik hier eindigen of is er nog hoop? Ik geloof niet meer in die hoop sinds Boterkoek hier ook zit. Hij zit telkens vuile dingetjes in mijn oor te fluisteren... Heel frustrerend. Gelukkig heb ik nog papier en pen op mijn barz neer te pennen. Ik ga nu rappen.
Tot morgen beste dagboek
Shrimpy
Legacy Member
Drakinus' dagboek - dag 5
13 juni 2012 - 13.00
Beste dagboek,
Gisteren ben in naar buiten gegaan en ben in de buurt gebleven. Blijkbaar is de stad helemaal leeg. Ik ben dan naar de delhaize gegaan om nog wat proviant te halen. Just in case. Winkelkarretje volgeladen met ingeblikt voedsel en nog wat fruit dat nog niet bedorven is. Eens terug aan het appartement merkte ik dat de lift niet meer werkte. Wat nadien wel goed bleek. Stel je voor dat de lift zou stilvallen wanneer ik erin sta. Gelukkig woon ik maar op het 4e verdiep. Na 4 trips op en af de trap was ik moe en ben ik even gaan rusten. Ik ben maar thuis gebleven een hele dag, en heb via een spleet in de gordijnen naar buiten gekeken. Aan de overkant staat nog een appartements gebouw, en ik heb daar wel beweging gezien... Zou daar iemand zitten, vriend, vijand, overlevende of een dier? Ik moet een manier vinden om te communiceren...
Lampen? Nee, indien het vijanden zijn, weten ze dat ik hier zit.. Een groot ophangbord... Nee, idem... Hmm... Ik zal eens nadenken en vroeg tussen de lakens kruipen, misschien kom ik wel op iets.
Heb een poging gedaan om iets te zoeken op de televisie of de radio, en ik vind enkel maar dezelfde boodschap die ik aan de telefoon had gehoord toen ik naar de politie belde.
Is iedereen dood? Wat gebeurde er toch...
Heb enkele kaarsjes aangestoken en wat in mijn boek gelezen, dan gaan slapen.
Het is nu 13.30 en ik ga terug op tocht. Tot morgen.
13 juni 2012 - 13.00
Beste dagboek,
Gisteren ben in naar buiten gegaan en ben in de buurt gebleven. Blijkbaar is de stad helemaal leeg. Ik ben dan naar de delhaize gegaan om nog wat proviant te halen. Just in case. Winkelkarretje volgeladen met ingeblikt voedsel en nog wat fruit dat nog niet bedorven is. Eens terug aan het appartement merkte ik dat de lift niet meer werkte. Wat nadien wel goed bleek. Stel je voor dat de lift zou stilvallen wanneer ik erin sta. Gelukkig woon ik maar op het 4e verdiep. Na 4 trips op en af de trap was ik moe en ben ik even gaan rusten. Ik ben maar thuis gebleven een hele dag, en heb via een spleet in de gordijnen naar buiten gekeken. Aan de overkant staat nog een appartements gebouw, en ik heb daar wel beweging gezien... Zou daar iemand zitten, vriend, vijand, overlevende of een dier? Ik moet een manier vinden om te communiceren...
Lampen? Nee, indien het vijanden zijn, weten ze dat ik hier zit.. Een groot ophangbord... Nee, idem... Hmm... Ik zal eens nadenken en vroeg tussen de lakens kruipen, misschien kom ik wel op iets.
Heb een poging gedaan om iets te zoeken op de televisie of de radio, en ik vind enkel maar dezelfde boodschap die ik aan de telefoon had gehoord toen ik naar de politie belde.
Is iedereen dood? Wat gebeurde er toch...
Heb enkele kaarsjes aangestoken en wat in mijn boek gelezen, dan gaan slapen.
Het is nu 13.30 en ik ga terug op tocht. Tot morgen.
Boterkoek
Legacy Member
Boterkoeks dagboek - dag 3,4,5
14 juni 2012 - 20:01
Beste dagboek,
Ik weet dat het niet van mijn gewoonte is maar ik heb er even niet kunnen in schrijve aangezien ik mijn dagboek kwijt was. Op de nacht van 11 juni 2012 was ik me aan het vervelen en heb dan besloten om mij zat te drinken. Ons project is mislukt ik had even wat afleiding nodig. Ik besloot nog om voor het slapen te gaan mijn gsm en beeper uit te zetten zodat ik op mijn gemak was de volgende dag. Om 14:50 op 12 juni 2012 ben ik opgestaan, ik had serieus last van het maagske door het bier. Het enigste wat ik gedaan heb buiten gegamed is een ziekenbriefje geschreven voor mezelf. Dat is nu eenmaal een voordeel als je zelf dokter bent. Ik schreef mezelf een paar pillen voor, voor geen goestinggitis. Ik wou niet dat ze op het werk gingen melken dat ik weer eens onwettig afwezig was.
13 juni 2012 (dag 4)
Ik was nog niet helemaal genezen van mij kater en besloot om vandaag ook maar thuis te blijven. Ik geraakt maar niet op ritme en heb van de gelegenheid gebruikt gemaakt om mijn gras af te rijden. Ik heb mezelf en lekker spaghettiske gemaakt en de fles wishkey die ik van ne collega heb gekregen soldaat gemaakt. Voor de rest ik heb nog wat zitten luieren en ben dan ook heel vroeg gaan slapen. Het moet ergens 18:00 geweest zijn toen ik naar bed ging.
14 juni 2012 (dag 5)
Om 6.00u ging mijn wekker af. Ik was weer helemaal opgeladen en gereed om er vandaag eens stevig in te vliegen. Mijn boterhammen waren gesmeerd, mijn fleskes drinken had ik ook klaargemaakt, zodat ik op het gemak naar het werk kon vertrekken. Gsm en beeper kon ik niet meer aanzetten. Niets vermoedend sloot ik alles af en trok ik naar buiten. WTF zei ik bij mezelf!! Mijn auto is...volledig vernield. Alle ruiten stuk, spiegels afgebroken, mijne trekhaak er af getrokken en mijn gps gepikt. Ik kon wel blijten van miserie, ik had de auto nog maar twee maand maar hij moest eraan. Ik kon hem niet meer gebruiken. Nog half in shock keek ik naar de auto's van de geburen en wat zag ik; alle auto's vernield. Terroristische aanslag!? Vandalen!? Van alles vloog door mijn hoofd. Ik besloot om aan te bellen bij de buren maar ik kreeg nergens antwoord, het leek wel of iedereen in mijn straat van de aardbol verdwenen was!
Politie kon ik niet bellen aangezien ik mijn gsm niet meer aankreeg, in het telefoonkotje aan de hoek van de straat was er geen verbinding. Niets aan te doen dacht ik bij mezelf. Ik besloot om mijn koerstenueke aan te trekken en met de koersvelo richting werk te gaan. Toch vertrouwde ik het zaakje niet en besloot om mijn rugzak te vullen met allerlei gebruiksvolle voorwerpen. De laatse playboy, een zakmes, mijn 9 millimeter + extra magazijnen, doos cornflakes, blauwe string van mijn ex(geluksbrenger), drie appels, een dvdke van Kim Holland goes Rotterdam en een sixpack jupiler. Gepakt en gezakt vertrok ik met mijn koersfiets, ik keek nog eens achterom en liet een traantje. Waarom moet mij dit nu overkomen! Ik heb toch altijd pech!
Meteen legde ik er de pees op aangezien ik me toch wat onveilig voelde. Ik ree tegen een gezadigd tempo van 37.8km/u richting werk. Hoe langer ik onderweg was hoe meer ik besefte dat ik alleen op de baan was. Ik zag werkelijk geen een ander individu! Wat is dit toch allemaal ?! Eens aangekomen in het centrum van Zwam-city zag ik dat daar ook alles vernield was. Met pak en zak besloot ik om mijn koersfiets te parkeren in de fietsestalling aan den aldi. Luidkeels riep ik: Wat is dat hier!? Geen reactie..na vijf keer roepen kreeg ik eindelijk antwoord...ZOMBIES riep er iemand vanachter de kerk van het centrum. Hahaha zombies? Laat me niet lachen! Op een loopje ging ik naar de persoon in kwestie toe. Toen ik op twintig meter van die man kwam zag ik een groepje lijkbleken mannen afstormen naar de man in kwestie. Aaah nog inwoners dacht ik bij mezelf. Ik draaide me even om om te zien of er nog mensen waren. Toen ik me weer omdraaide zag ik de man in stukken gescheurd om de grond liggen terwijl het groepje lijkbleken hem zaten te bijten. Ik riep: HEEEELP. In paniek besloot ik om mijn te verschuilen in de KBC-bank op het centrumplein. Ik sloeg een ruit stuk en kroop naar binnen. Ik zette vlug enkele stoelen tegen het raam en barricadeerde de deur. Zombies ze bestaan dus echt!!! Zou het komen door ons vaccin? Het zal toch niet waar zijn! Waar is iedereen naartoe, ben ik hier nog alleen? Ik kreeg hoofdpijn van al dat piekeren en besloot om een jupilerke te drinken om mij te kalmeren. Liefste dagboek, ik zit hier nu moedersziel alleen in de KBC_BANK. Wat zal er nog allemaal gebeuren?!
Einde dagboek - dag 3,4,5
14 juni 2012 - 20:01
Beste dagboek,
Ik weet dat het niet van mijn gewoonte is maar ik heb er even niet kunnen in schrijve aangezien ik mijn dagboek kwijt was. Op de nacht van 11 juni 2012 was ik me aan het vervelen en heb dan besloten om mij zat te drinken. Ons project is mislukt ik had even wat afleiding nodig. Ik besloot nog om voor het slapen te gaan mijn gsm en beeper uit te zetten zodat ik op mijn gemak was de volgende dag. Om 14:50 op 12 juni 2012 ben ik opgestaan, ik had serieus last van het maagske door het bier. Het enigste wat ik gedaan heb buiten gegamed is een ziekenbriefje geschreven voor mezelf. Dat is nu eenmaal een voordeel als je zelf dokter bent. Ik schreef mezelf een paar pillen voor, voor geen goestinggitis. Ik wou niet dat ze op het werk gingen melken dat ik weer eens onwettig afwezig was.
13 juni 2012 (dag 4)
Ik was nog niet helemaal genezen van mij kater en besloot om vandaag ook maar thuis te blijven. Ik geraakt maar niet op ritme en heb van de gelegenheid gebruikt gemaakt om mijn gras af te rijden. Ik heb mezelf en lekker spaghettiske gemaakt en de fles wishkey die ik van ne collega heb gekregen soldaat gemaakt. Voor de rest ik heb nog wat zitten luieren en ben dan ook heel vroeg gaan slapen. Het moet ergens 18:00 geweest zijn toen ik naar bed ging.
14 juni 2012 (dag 5)
Om 6.00u ging mijn wekker af. Ik was weer helemaal opgeladen en gereed om er vandaag eens stevig in te vliegen. Mijn boterhammen waren gesmeerd, mijn fleskes drinken had ik ook klaargemaakt, zodat ik op het gemak naar het werk kon vertrekken. Gsm en beeper kon ik niet meer aanzetten. Niets vermoedend sloot ik alles af en trok ik naar buiten. WTF zei ik bij mezelf!! Mijn auto is...volledig vernield. Alle ruiten stuk, spiegels afgebroken, mijne trekhaak er af getrokken en mijn gps gepikt. Ik kon wel blijten van miserie, ik had de auto nog maar twee maand maar hij moest eraan. Ik kon hem niet meer gebruiken. Nog half in shock keek ik naar de auto's van de geburen en wat zag ik; alle auto's vernield. Terroristische aanslag!? Vandalen!? Van alles vloog door mijn hoofd. Ik besloot om aan te bellen bij de buren maar ik kreeg nergens antwoord, het leek wel of iedereen in mijn straat van de aardbol verdwenen was!
Politie kon ik niet bellen aangezien ik mijn gsm niet meer aankreeg, in het telefoonkotje aan de hoek van de straat was er geen verbinding. Niets aan te doen dacht ik bij mezelf. Ik besloot om mijn koerstenueke aan te trekken en met de koersvelo richting werk te gaan. Toch vertrouwde ik het zaakje niet en besloot om mijn rugzak te vullen met allerlei gebruiksvolle voorwerpen. De laatse playboy, een zakmes, mijn 9 millimeter + extra magazijnen, doos cornflakes, blauwe string van mijn ex(geluksbrenger), drie appels, een dvdke van Kim Holland goes Rotterdam en een sixpack jupiler. Gepakt en gezakt vertrok ik met mijn koersfiets, ik keek nog eens achterom en liet een traantje. Waarom moet mij dit nu overkomen! Ik heb toch altijd pech!
Meteen legde ik er de pees op aangezien ik me toch wat onveilig voelde. Ik ree tegen een gezadigd tempo van 37.8km/u richting werk. Hoe langer ik onderweg was hoe meer ik besefte dat ik alleen op de baan was. Ik zag werkelijk geen een ander individu! Wat is dit toch allemaal ?! Eens aangekomen in het centrum van Zwam-city zag ik dat daar ook alles vernield was. Met pak en zak besloot ik om mijn koersfiets te parkeren in de fietsestalling aan den aldi. Luidkeels riep ik: Wat is dat hier!? Geen reactie..na vijf keer roepen kreeg ik eindelijk antwoord...ZOMBIES riep er iemand vanachter de kerk van het centrum. Hahaha zombies? Laat me niet lachen! Op een loopje ging ik naar de persoon in kwestie toe. Toen ik op twintig meter van die man kwam zag ik een groepje lijkbleken mannen afstormen naar de man in kwestie. Aaah nog inwoners dacht ik bij mezelf. Ik draaide me even om om te zien of er nog mensen waren. Toen ik me weer omdraaide zag ik de man in stukken gescheurd om de grond liggen terwijl het groepje lijkbleken hem zaten te bijten. Ik riep: HEEEELP. In paniek besloot ik om mijn te verschuilen in de KBC-bank op het centrumplein. Ik sloeg een ruit stuk en kroop naar binnen. Ik zette vlug enkele stoelen tegen het raam en barricadeerde de deur. Zombies ze bestaan dus echt!!! Zou het komen door ons vaccin? Het zal toch niet waar zijn! Waar is iedereen naartoe, ben ik hier nog alleen? Ik kreeg hoofdpijn van al dat piekeren en besloot om een jupilerke te drinken om mij te kalmeren. Liefste dagboek, ik zit hier nu moedersziel alleen in de KBC_BANK. Wat zal er nog allemaal gebeuren?!
Einde dagboek - dag 3,4,5
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.