Archief - Ramadan
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Stimpy
Legacy Member
Myllan zei:Dan praktiseer je die religie toch niet meer, zo eenvoudig is dat.
Of je zoekt een geloof dat het best bij je aansluit, who cares?
Geen god of engel die daar een traan om zal laten, hoor.
Jamaar ge kiest niet wat ge gelooft hé.
Dat wordt er van kinds af aan ingepompt.
Als iemand mij een mes op de keel zet kan ik wel "kiezen" om te geloven in een of andere god, maar stiekem vanbinnen zal ik dat nog altijd niet doen.
Ik kan als gelovige niet zeggen "dat vind ik ambetant aan mijn geloof, dus ik ga het niet meer geloven of ik kies gewoon voor het leukste". Dat is geen geloof hé
Tenzij er rationeel kan aangetoond en bewezen worden dat die god wel bestaat natuurlijk. Maar dat is dan geen blind geloof meer.
Een geloof sluit niet aan bij iemand, een geloof wordt u opgelegd of ge wordt misleid zodat ge denkt dat ge daar vrijwillig voor kiest. Daar kiest ge niet voor zoals ge een hotel kiest door de voor- en nadelen naast elkaar te leggen en dan eentje te kiezen.
Hiapoe
Legacy Member
Myllan zei:Heb daar in het verleden wel wat kennis over opgedaan en naar wat ik daarvan begrepen heb en naar wat mijn vriendinnen daarvan zeggen zeggen is dat de maand Ramadan dient om je geest en lichaam spiritueel te zuiveren.
Het is een maand waarin je extra veel gebeden kunt verrichten waardoor je zonden worden vergeven etc...
Lichamelijke zuivering betekent dat je ook niet mag roken etc en andere verslavende middelen mag gebruiken maar die laatste dingen mogen sowieso niet.
Seks tussen zonsopgang en zonsondergang is ook niet toegestaan en dus ook niet effe snel een smakkerd op de mond of een stevige tong draaien.
Ik veronderstel dat de hemel de beloning zal zijn en het eeuwige hellevuur de straf.
Ik drink trouwens ook geen alcohol maar dat is vooral omdat ik daar niet tegen kan want ik begin al scheel te zien na 2 hapjes tiramisu.
hmmm...
- extra veel bidden, daar hoef je toch niet voor eten te laten?
- lichamelijke zuivering, OK, die snap ik, maar om af en toe eens een detox kuur te volgen, hoef je niet gelovig te zijn
- Na zonsondergang jezelf volproppen met het meest ongezonde eten ter wereld, lijkt me dan niet echt de bedoeling te zijn... ik denk dat gewoon gezond eten de ganse dag door gezonder is dan niet eten overdag en je volproppen met brol 's nachts... (en dan nog eens weinig slapen ook). Dus als de uiteindelijke bedoeling lichamelijke zuivering is, dan lijkt me dat niet zo'n goed regime
Tonerider
Legacy Member
Dan zou nooit iemand van geloof veranderen, toch zie je dit redelijk veel voorkomen.Stimpy zei:Jamaar ge kiest niet wat ge gelooft hé.
Dat wordt er van kinds af aan ingepompt.
Als iemand mij een mes op de keel zet kan ik wel "kiezen" om te geloven in een of andere god, maar stiekem vanbinnen zal ik dat nog altijd niet doen.
Ik kan als gelovige niet zeggen "dat vind ik ambetant aan mijn geloof, dus ik ga het niet meer geloven of ik kies gewoon voor het leukste". Dat is geen geloof hé
Tenzij er rationeel kan aangetoond en bewezen worden dat die god wel bestaat natuurlijk. Maar dat is dan geen blind geloof meer.
Een geloof sluit niet aan bij iemand, een geloof wordt u opgelegd of ge wordt misleid zodat ge denkt dat ge daar vrijwillig voor kiest. Daar kiest ge niet voor zoals ge een hotel kiest door de voor- en nadelen naast elkaar te leggen en dan eentje te kiezen.
punt 3 wordt dan ook door vele moslims met een scheef oog bekeken, aangezien dat niet de bedoeling van de Ramadan is.Hiapoe zei:hmmm...
- extra veel bidden, daar hoef je toch niet voor eten te laten?
- lichamelijke zuivering, OK, die snap ik, maar om af en toe eens een detox kuur te volgen, hoef je niet gelovig te zijn
- Na zonsondergang jezelf volproppen met het meest ongezonde eten ter wereld, lijkt me dan niet echt de bedoeling te zijn... ik denk dat gewoon gezond eten de ganse dag door gezonder is dan niet eten overdag en je volproppen met brol 's nachts... (en dan nog eens weinig slapen ook). Dus als de uiteindelijke bedoeling lichamelijke zuivering is, dan lijkt me dat niet zo'n goed regime
Myllan
Legacy Member
Stimpy zei:Jamaar ge kiest niet wat ge gelooft hé.
Dat wordt er van kinds af aan ingepompt.
Als iemand mij een mes op de keel zet kan ik wel "kiezen" om te geloven in een of andere god, maar stiekem vanbinnen zal ik dat nog altijd niet doen.
Ik kan als gelovige niet zeggen "dat vind ik ambetant aan mijn geloof, dus ik ga het niet meer geloven of ik kies gewoon voor het leukste". Dat is geen geloof hé
Tenzij er rationeel kan aangetoond en bewezen worden dat die god wel bestaat natuurlijk. Maar dat is dan geen blind geloof meer.
Een geloof sluit niet aan bij iemand, een geloof wordt u opgelegd of ge wordt misleid zodat ge denkt dat ge daar vrijwillig voor kiest. Daar kiest ge niet voor zoals ge een hotel kiest door de voor- en nadelen naast elkaar te leggen en dan eentje te kiezen.
Wat een onzin zeg en al helemaal als je het over het westen anno 2015 hebt.
Alleen in strenge en Islamitische staten gaan ze nog zo te werk en dan nog is het niet islamitisch toegestaan iemand met geweld te doen geloven.
Geloven, in wat dan ook, is puur persoonlijk en kan je door niemand opgelegd worden want je kan iemand op een gebedskleed zetten maar als die persoon liever een liedje zingt dan de citaten uit de Koran opzegt dan heb je daarmee nog steeds niets bereikt.
Wat die extremistische haatbaarden doen heeft volgens mij niets met de islam te maken maar puur met de interpretatie die zij eraan geven.
Dat kan natuurlijk heel gevaarlijk zijn maar zo heeft elke religie zijn of haar gestoorde klootviolen.
Ik ken tig mensen die op volwassen leeftijd afstand van een religie hebben genomen ondanks de streng religieuze opvoeding die ze hebben gehad maar ik ken nog meer mensen die als atheïst en op volwassen leeftijd zich volledig vrijwillig hebben bekeerd tot de islam.
Hoogopgeleide mensen dus met een goed betaalde baan en al. Hoe verklaar je dat?
Stimpy
Legacy Member
Tonerider zei:
Ik kan me alleen situaties voorstellen waarbij dat gebeurt omdat ge trouwt met een gelovige en ge anders niet aanvaardt word.
Ik kan me niet voorstellen dat iemand plots denkt "zeg, eigenlijk is mijn huidig geloof toch maar raar. Ik vind dat dat ander geloof, dat ook raar is, toch aannemelijker is en meer steek houdt, ik ga daar in geloven". Dan vind ik het aannemelijker dat iemand denkt (vanaf een bepaalde leeftijd lukt dat, als klein manneke geloofde ik ook in god omdat ik in't lager een heel religieus kameraadje had die me altijd verhaaltjes opdrong) dat het eigenlijk toch maar kwatsj is.
Dat een god helemaal geen goede god is als hij u gaat straffen omdat ge hem niet voldoende aanbidt etc.
Myllan zei:
Je moet je niet aangevallen voelen, ik heb het over geloof in het algemeen, niet over de islam. Wat er islamitisch is toegestaan heeft dan ook helemaal geen bestaansreden voor mij.
Geloof word je zeker wel opgelegd hoor. Je gaat niet uit jezelf geloven. Je gaat geloven omdat mensen je beïnvloeden, omdat je in je omgeving te horen krijgt "dat dat het juiste is om te doen". Dat is een veel viezere vorm van geloof opleggen dan iemand met geweld een geloof opleggen.
En dat kan ook met hoogopgeleiden, kwestie van je lang genoeg in verkeerde kringen te begeven, of het geloof er (helaas) bij moeten nemen (owv de liefde bijvoorbeeld), omdat het nu eenmaal makkelijker is om te zeggen "ja tis goed ik geloof er in, aanvaard me dan nu maar, anders kan ik niet met mijn droom man/vrouw trouwen".
Dus jouw vrijwillig is anders dan die van mij denk ik. Manipuleren kan de indruk wekken dat dingen vrijwillig gebeuren, zonder dat het zo is.
Iemand die nooit gelovig is geweest gaat niet zomaar spontaan uit het niets geloven in god op de troon die uw leven zal evalueren en u dan naar de hemel of de hel sturen hoor. Waarom zou je dat zomaar uit het niets geloven? Er is niets in het dagelijkse leven dat er op wijst dat zoiets plausibel is. Buiten mensen die er al in geloven en u overtuigen. Bij kinderen van kinds af aan door de ouders. Sommigen maken de klik en ontsnappen er aan, anderen doen gewoon hun ouders na, generatie op generatie, en zo blijft geloof bestaan, zelfs anno 2015.
Bij de christenen zwakt dat hier wel serieus af heb ik de indruk als we onze generatie met die van onze grootouders vergelijken.
Een probleem ook met gelovigen is dat ze vaak hun geloof en wetten boven die van een land stellen. Dat zijn gevaarlijke toestanden.
Edit: misschien beter gezegd: boven hun eigen gezond verstand stellen
Tonerider
Legacy Member
met alle respect: dan heb je een verkeerd beeld van gelovige mensen. Alhoewel een groot deel 'de liefde' volgt, zijn er genoeg die dit doen op basis van een ongenoegen (zowel leerstellig als de daden) over hun geloof.Stimpy zei:
The Future of World Religions: Population Growth Projections, 2010-2050 | Pew Research Center
Stimpy
Legacy Member
Maar dan ben je toch gewoon een afvallige? In welke zin kan je ontevreden zijn over je geloof?
Zodra je de lijn oversteekt van "mijn oud geloof was toch niet correct" is dat toch een vrijgeleide om dat van je nieuwe "ware" geloof ook te denken?
Als ik zeg "ik kan me niet voorstellen dat ... " bedoel ik echt dat ik het me niet kan voorstellen. Niet dat het niet zo kan zijn maar ik kan me niet voorstellen dat iemand met wat gezond verstand uit het niets gaat zeggen: "volgens mij zit niet god daar in de hemel over ons te waken, maar ik denk dat dat allah is. Ik ga moslim worden want hun geloof is aannemelijker en dat van mij zit niet logisch in elkaar."
Ik denk dat iemand eerder zal zeggen: "Nu ik er over nadenk lijkt het me niet aannemelijk dat er daarboven een god zit die zich bezig houdt met ons, zijn minderwaardige mensen, regeltjes op te leggen en te verlangen dat hij aanbeden wordt."
In mijn visie gaat ge van geloof naar werkelijkheid "omdat ge er over nadenkt" maar nooit omgekeerd "omdat ge er over nadenkt" en ook niet van het ene geloof naar het andere "omdat ge er over nadenkt" want geloof is net ergens in geloven ondanks dat er geen bewijs is (om wat voor reden dan ook, omdat ge hoopt dat er nog iets is na de dood, of omdat ge hoopt dat een overleden geliefde op u wacht of het goed heeft). Dat is niet iets rationeel en ik kan me wel voorstellen dat dat een houvast kan zijn in moeilijke tijden. Maar dat is dan weer meer geloven in *iets* voor uzelf denk ik.
Moeilijk onderwerp
Wordt dat ergens geregistreerd ofzo? Sta ik omdat ik gedoopt ben als baby en als klein manneke mijn communie gedaan heb ook in de statistieken voor christenen? Want dan klopt daar al niet veel van, van die statistieken.
Zodra je de lijn oversteekt van "mijn oud geloof was toch niet correct" is dat toch een vrijgeleide om dat van je nieuwe "ware" geloof ook te denken?
Als ik zeg "ik kan me niet voorstellen dat ... " bedoel ik echt dat ik het me niet kan voorstellen. Niet dat het niet zo kan zijn
maar ik kan me niet voorstellen dat iemand met wat gezond verstand uit het niets gaat zeggen: "volgens mij zit niet god daar in de hemel over ons te waken, maar ik denk dat dat allah is. Ik ga moslim worden want hun geloof is aannemelijker en dat van mij zit niet logisch in elkaar." Ik denk dat iemand eerder zal zeggen: "Nu ik er over nadenk lijkt het me niet aannemelijk dat er daarboven een god zit die zich bezig houdt met ons, zijn minderwaardige mensen, regeltjes op te leggen en te verlangen dat hij aanbeden wordt."
In mijn visie gaat ge van geloof naar werkelijkheid "omdat ge er over nadenkt" maar nooit omgekeerd "omdat ge er over nadenkt" en ook niet van het ene geloof naar het andere "omdat ge er over nadenkt" want geloof is net ergens in geloven ondanks dat er geen bewijs is (om wat voor reden dan ook, omdat ge hoopt dat er nog iets is na de dood, of omdat ge hoopt dat een overleden geliefde op u wacht of het goed heeft). Dat is niet iets rationeel en ik kan me wel voorstellen dat dat een houvast kan zijn in moeilijke tijden. Maar dat is dan weer meer geloven in *iets* voor uzelf denk ik.
Moeilijk onderwerp
Wordt dat ergens geregistreerd ofzo? Sta ik omdat ik gedoopt ben als baby en als klein manneke mijn communie gedaan heb ook in de statistieken voor christenen? Want dan klopt daar al niet veel van, van die statistieken.
Tonerider
Legacy Member
redenen waarom je ontevreden kan zijn:Stimpy zei:
1/ praktijken van je kerk: vb recente doofpot ivm pedofiliezaken, betrokkenheid bij oorlogen, aandelen in wapenindustrie, etc.
2/ houding van je kerk: vb houding tov samenwonen, homifilie, ... Evangelische kerken zijn hier bijv. toleranter in dan RKK
3/ de officiële leer van je kerk: vb drieëenheid, hemel/hel, etc. Dit punt kan zowel op basis van gevoel, alsook van studie van het geloofsboek. Sommigen zijn gewoon 'zweverige' types (excuses voor de beschrijving) en houden meer van spirituele zaken zoals wierook, meditatie en leuke oosterse klanken. Anderen gaan echt kijken of de leer van hun geloof overeenkomt met wat in hun geloofsboek staat. De laatste groep is echter een minderheid, denk ik.
ja en neen. Vergelijk het met de liefde. Misschien heb je vroeger een lief gehad, maar ben je er ondertussen achter dat het niet de juiste was. Je hebt hem/haar gedumpt. Een tijd later leer je iemand nieuw kennen en met deze besluit je zelfs te trouwen.
I.v.m. geloof zit je dan zelfs nog iets sterker, want (om de metafoor verder te zetten) je eerste lief was een door je ouders besliste keuze, je tweede liefde was je eigen keuze.
Maar het kan natuurlijk altijd dat je na een tijd toch weer twijfels hebt.
dat is uw denkwereld natuurlijk. Maar wat voor u logisch lijkt, is dat nog niet voor anderen. En bekijk de link even die ik heb doorgegeven en dan ga je merken dat, alhoewel het je anders zal toeschijnen, je als niet-gelovige maar een kleine minderheid bent op deze wereld.Als ik zeg "ik kan me niet voorstellen dat ... " bedoel ik echt dat ik het me niet kan voorstellen. Niet dat het niet zo kan zijn
Ik denk dat iemand eerder zal zeggen: "Nu ik er over nadenk lijkt het me niet aannemelijk dat er daarboven een god zit die zich bezig houdt met ons, zijn minderwaardige mensen, regeltjes op te leggen en te verlangen dat hij aanbeden wordt."
In mijn visie gaat ge van geloof naar werkelijkheid "omdat ge er over nadenkt" maar nooit omgekeerd "omdat ge er over nadenkt" en ook niet van het ene geloof naar het andere "omdat ge er over nadenkt" want geloof is net ergens in geloven ondanks dat er geen bewijs is (om wat voor reden dan ook, omdat ge hoopt dat er nog iets is na de dood, of omdat ge hoopt dat een overleden geliefde op u wacht of het goed heeft). Dat is niet iets rationeel en ik kan me wel voorstellen dat dat een houvast kan zijn in moeilijke tijden. Maar dat is dan weer meer geloven in *iets* voor uzelf denk ik.
Bovendien is ook uw atheïstisch denken (en dat van anderen natuurlijk) uiteindelijk door uw omgeving bepaald. Genoeg atheïsten die bij de dood van een gezinslid ineens geloven dat hij/zij nu een sterretje aan de hemel is.
daar kan je zeker van zijn.Moeilijk onderwerp
yep, als je gedoopt bent dan sta je geregistreerd als katholiek. Je moet een brief schrijven naar het bisdom om je uit te schrijven.
Statistieken blijven maar statistieken natuurlijk. Ze kunnen moeilijk aan elke persoon vragen wat zijn religie is. Aan mij zijn ze toch niets komen vragen
Maar ik denk wel dat ze er hun methoden voor hebben, zodat deze toch in mindere of meerdere mate accuraat zijn.Stimpy
Legacy Member
Ik denk dat iedereen zijn facebook geloof ofzo dan representatiever zal zijn. Ik, en velen met mij, gaan echt niet de moeite doen om het bisdom aan te schrijven om je te laten schappen. Bisdom heeft voor mij geen betekenis, dus of ze mij als gelovige bezien of niet maakt me eigenlijk niet uit.
Ik heb het niet zozeer over de instantie "de Kerk" als ik over ontevredenheid spreek. Dat is maar een menselijk aftreksel van uw geloof. Voor mij is een geloof heilig. Het is goddelijk. Het is perfect. Als er pedofiele priesters zijn heeft dat niets te maken met het christendom of zou dat mijn geloof in god niet verzwakken. (gesproken uit de positie van iemand die mijn definitie van gelovige is, niet ikzelf).
Ik vind niet dat je kan zeggen "ik geloof niet meer in god omdat er stoute pastoors zijn of omdat ze geld verkwanselen". Dan zou ge eerder de houding "dit is niet het ware christendom" aannemen en dat gedrag verwerpen. Net zoals zoveel moslims doen over terroristen. Maar die mannen (en vrouwen) blijven wel allemaal moslim.
Ivm uw (ex) lief vergelijking. Het feit dat ge u ooit vergist hebt, of in het foute geloofd hebt, betekent toch dat ge het ook nu wel eens bij het foute eind kunt hebben, ook al weet ge dat nog niet op dit moment. Wie zegt dat ge nooit zult scheiden?
Waarom zou atheïstisch denken door mijn omgeving bepaald zijn? Ik heb als kind genoeg catechese gehad, ben gedoopt, heb mijn communies gedaan, om de 2 of 3 weken naar de kerk met de klas en af en toe met de ouders (zelden, mss om de 2 maand eens ofzo als ik het me goed herinner, maar das ook gestopt eens ik in't middelbaar zat denk ik). Mijn atheïstisch denken is het gevolg van feiten en dingen die ik zie in de wereld. En zelfs al wilt ge in iets almachtig geloven, dan nog valt er toch niet goed te praten dat een of andere "goede almachtige god" zoveel mensen in de wereld laat afzien, sterven, ziek worden... als hij dat eigenlijk in een vingerknip kan oplossen. Of zijn we nog aan't boeten voor die appel die adam en eva gegeten hebben? Lichtelijk wraakzinnig godje dan toch hé alé daar kan ik dus niet bij dat mensen zoiets zouden verdedigen.
En ik kan er niet bij dat als iemand gewoon even gezond nadenkt deze niet zou inzien dat hij in iets gelooft dat niet kan of niet bestaat. Dan zoekt die persoon eerder een houvast en maakt hij zichzelf wijs dat alles wel goed komt als hij braaf is etc..
Ik denk dat ge op uw donkere en moeilijke momenten sneller naar "een geloof" grijpt.
Het is gewoon gemakkelijk hé, ge moet niet nadenken. Ge kunt alles afschuiven op "ik weet niet beter, ik doe maar zoals er mij gezegd wordt" en ge baadt u in onschuld.
Ik geloof dat als er toch een god zou zijn, hij/zij vast wel zou begrijpen waarom ik als levende mens niet in hem geloof als ik ooit voor hem/haar zou verschijnen
Ik heb het niet zozeer over de instantie "de Kerk" als ik over ontevredenheid spreek. Dat is maar een menselijk aftreksel van uw geloof. Voor mij is een geloof heilig. Het is goddelijk. Het is perfect. Als er pedofiele priesters zijn heeft dat niets te maken met het christendom of zou dat mijn geloof in god niet verzwakken. (gesproken uit de positie van iemand die mijn definitie van gelovige is, niet ikzelf).
Ik vind niet dat je kan zeggen "ik geloof niet meer in god omdat er stoute pastoors zijn of omdat ze geld verkwanselen". Dan zou ge eerder de houding "dit is niet het ware christendom" aannemen en dat gedrag verwerpen. Net zoals zoveel moslims doen over terroristen. Maar die mannen (en vrouwen) blijven wel allemaal moslim.
Ivm uw (ex) lief vergelijking. Het feit dat ge u ooit vergist hebt, of in het foute geloofd hebt, betekent toch dat ge het ook nu wel eens bij het foute eind kunt hebben, ook al weet ge dat nog niet op dit moment. Wie zegt dat ge nooit zult scheiden?
Waarom zou atheïstisch denken door mijn omgeving bepaald zijn? Ik heb als kind genoeg catechese gehad, ben gedoopt, heb mijn communies gedaan, om de 2 of 3 weken naar de kerk met de klas en af en toe met de ouders (zelden, mss om de 2 maand eens ofzo als ik het me goed herinner, maar das ook gestopt eens ik in't middelbaar zat denk ik). Mijn atheïstisch denken is het gevolg van feiten en dingen die ik zie in de wereld. En zelfs al wilt ge in iets almachtig geloven, dan nog valt er toch niet goed te praten dat een of andere "goede almachtige god" zoveel mensen in de wereld laat afzien, sterven, ziek worden... als hij dat eigenlijk in een vingerknip kan oplossen. Of zijn we nog aan't boeten voor die appel die adam en eva gegeten hebben? Lichtelijk wraakzinnig godje dan toch hé
alé daar kan ik dus niet bij dat mensen zoiets zouden verdedigen.En ik kan er niet bij dat als iemand gewoon even gezond nadenkt deze niet zou inzien dat hij in iets gelooft dat niet kan of niet bestaat. Dan zoekt die persoon eerder een houvast en maakt hij zichzelf wijs dat alles wel goed komt als hij braaf is etc..
Ik denk dat ge op uw donkere en moeilijke momenten sneller naar "een geloof" grijpt.
Het is gewoon gemakkelijk hé, ge moet niet nadenken. Ge kunt alles afschuiven op "ik weet niet beter, ik doe maar zoals er mij gezegd wordt" en ge baadt u in onschuld.
Ik geloof dat als er toch een god zou zijn, hij/zij vast wel zou begrijpen waarom ik als levende mens niet in hem geloof als ik ooit voor hem/haar zou verschijnen
Avondland
Legacy Member
Ik vind het wel interessant te zien hoe de vasten in België jaarlijks meer en meer aan bod komt als het moment om bewuster om te gaan met wat we binnenspelen. 40 dagen geen frisdrank of vlees, bijvoorbeeld. Een goede zaak, ook al gaat de christelijke boodschap van het vasten inderdaad verloren bij de meeste mensen. Het schept de mogelijkheid om na te denken aan de manier waarop mensen leven. Je kan het een bezinningsmoment noemen (wat de religieuze vasten in ieder geval wel zijn), wat met verschillende omwegen wel raakpunten heeft met de vasten of Ramadan.
Sooth Awful
Legacy Member
Avondland zei:
A voila, toch iemand die de essentie snapt.
Deze thread begint uit te draaien op een discussie tussen pluralisten - die respect kunnen opbrengen voor andermans levensbeschouwing - aan de ene kant, en van die agressieve atheïsten aan de andere kant.
Of om het met de typische HLN-woorden te zeggen: "de verzuring van België".
Hiapoe
Legacy Member
Ik ben een zuivere atheïst, maar ik kan het concept van gezond eten wel appreciëren, maar daar moet je niet gelovig voor zijn natuurlijk.
Of de ramadan een gezonde vorm van eten is, is me echter niet 100% zeker... zeker niet als er dan na zonsondergang geboeft wordt voor 100
Bezinning, ja uiteraard, dat concept snap ik ook. Maar ook daar zie ik niet echt de noodzaak van vasten in... je kan toch bezinnen zonder te vasten? Niet? Ik bezin regelmatig over waar ik sta in mijn leven, waar ik vandaan kom, waar ik naartoe wil, hoe sta ik tegenover de anderen in de wereld, hoe kan ik de beste mens zijn die ik kan zijn, etc... Maar ik kan dat gerust doen met een zak chips in mijn hand
"Waarom zou enkel vasten een mogelijkheid scheppen om na te denken over hoe we leven?" Die snap ik niet echt...
Of de ramadan een gezonde vorm van eten is, is me echter niet 100% zeker... zeker niet als er dan na zonsondergang geboeft wordt voor 100
Bezinning, ja uiteraard, dat concept snap ik ook. Maar ook daar zie ik niet echt de noodzaak van vasten in... je kan toch bezinnen zonder te vasten? Niet? Ik bezin regelmatig over waar ik sta in mijn leven, waar ik vandaan kom, waar ik naartoe wil, hoe sta ik tegenover de anderen in de wereld, hoe kan ik de beste mens zijn die ik kan zijn, etc... Maar ik kan dat gerust doen met een zak chips in mijn hand
"Waarom zou enkel vasten een mogelijkheid scheppen om na te denken over hoe we leven?" Die snap ik niet echt...
Avondland
Legacy Member
Hiapoe zei:Ik ben een zuivere atheïst, maar ik kan het concept van gezond eten wel appreciëren, maar daar moet je niet gelovig voor zijn natuurlijk.
Of de ramadan een gezonde vorm van eten is, is me echter niet 100% zeker... zeker niet als er dan na zonsondergang geboeft wordt voor 100
Bezinning, ja uiteraard, dat concept snap ik ook. Maar ook daar zie ik niet echt de noodzaak van vasten in... je kan toch bezinnen zonder te vasten? Niet? Ik bezin regelmatig over waar ik sta in mijn leven, waar ik vandaan kom, waar ik naartoe wil, hoe sta ik tegenover de anderen in de wereld, hoe kan ik de beste mens zijn die ik kan zijn, etc... Maar ik kan dat gerust doen met een zak chips in mijn hand
"Waarom zou enkel vasten een mogelijkheid scheppen om na te denken over hoe we leven?" Die snap ik niet echt...
Vasten is een vorm van matiging op vlak van eten en drinken, maar met een ander doel (nl.) bezinning) dan diëten dat enkel bedoeld is om af te vallen. Je weert de overbodige luxe af en drinkt en eet - bij wijze van spreken - enkel water en brood. Je kan matigheid en zelfbeheersing moeilijk prediken als je jezelf elke dag vol propt met biefstukken en chips. Je hoeft inderdaad niet te vasten om in een reflectieve modus te belanden (dat kan ook heel goed na een copieuze maaltijd en bij een uitstekende Yoichi van 10 jaar oud), maar vasten is een vorm van ascese en ascese is een reflectieve houding die naast bezinning ook beheersing en matiging behelst. Vasten is dus practice what you preach.
Hiapoe
Legacy Member
Als je overbodige luxe wil afzweren en matiging wil preachen, waarom zou je dit dan maar 1 maand per jaar doen?
Ik zou meer respect hebben die altijd matigt en dat preacht.
Dan iemand die 1 maand per jaar niks eet en de andere 11 zich decadent gedraagt en matiging preacht op basis van die ene maand...
Ik zou meer respect hebben die altijd matigt en dat preacht.
Dan iemand die 1 maand per jaar niks eet en de andere 11 zich decadent gedraagt en matiging preacht op basis van die ene maand...
Avondland
Legacy Member
Hiapoe zei:
Iemand die zijn religie serieus neemt propt zich niet vol en gedraagt zich niet decadent, die houdt zijn matigheid vol. Dat is ook de houding van niet-religieuze mensen die ook meedoen aan de vasten en na die periode bijvoorbeeld gewoon minder frisdrank drinken.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.